João 13

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka za gaꞌl lnni paskwnꞌ Jesúsenꞌ ba nnezreꞌ ba bllin lla yezeꞌe yellrionꞌ, naꞌ yeyejeꞌ ganꞌ zo Xeꞌe Diosenꞌ, naꞌ kanꞌ nllieꞌkzreꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Leꞌen yellrio ni, naꞌ kaꞌkze bllieꞌreꞌ leakeꞌ bayollte.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Naꞌ ka nak ba llaꞌa akeꞌ llao akeꞌ xcheꞌn, naꞌ ba byoꞌ daxiꞌon lo yichjraꞌlldaꞌo Judas Iscariotenꞌ, beꞌnnenꞌ nak xhiꞌnn beꞌnnenꞌ re Simón, nench naꞌ wdieꞌ Jesúsenꞌ rao naꞌa beꞌnn kaꞌ llwietate Leꞌen.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Naꞌ nneze Jesúsenꞌ ba ben Xeꞌen Leꞌe napeꞌ le zeraoze yel llnebiaꞌ, naꞌ nnezreꞌ ganꞌ zo Diosenꞌ bzeꞌe, naꞌ naꞌkzenꞌ wayejeꞌ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Naꞌ bzolleꞌe ganꞌ llaꞌa akeꞌ llao akeꞌ xcheꞌn, naꞌ golje xheꞌe danꞌ nakeꞌ koꞌllreꞌ, naꞌll bxhieꞌ to raꞌll da broꞌ lsiꞌneꞌ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Naꞌll bxhieꞌ nis, naꞌ bdeꞌen to lo chaꞌ, naꞌll bzoraweꞌ bdibeꞌ niaꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌll bachechteꞌ niaꞌ akeꞌn kone raꞌll danꞌ ngoꞌ lsiꞌneꞌ naꞌ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Naꞌ ka bayaꞌl chibeꞌ niaꞌ Simón Pedro naꞌn, naꞌll lle Pedronꞌ Leꞌe:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe:
7 Jesus respondeu:
8 Naꞌll lle Pedronꞌ Leꞌe:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Naꞌll lle Pedronꞌ Leꞌe:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe:
10 Aí Jesus disse:
11 Le Jesúsenꞌ bnnezreꞌ nonꞌ wde Leꞌe rao naꞌa beꞌnn kaꞌ llwietate Leꞌe. Naꞌllenꞌ bneꞌe: “Kere yeololrenꞌ nak raꞌlldaꞌorenꞌ yalle.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Naꞌll ka bayoll bdibeꞌ niaꞌ yeololteꞌn, naꞌll bayakweꞌ xheꞌe danꞌ nakeꞌ koꞌllre, naꞌll babieꞌ ganꞌ lliꞌ akeꞌ llao akeꞌn da yobre. Naꞌ lleꞌe leakeꞌ:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Reꞌ nsiꞌre nadaꞌ Maestro naꞌ xanre, wenkzenꞌ nere kaꞌ, le kaꞌn naksaꞌ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Nadaꞌ laꞌkze nakaꞌ maestro keré naꞌ xanre, ba bdibaꞌ niaꞌrenꞌ ka llon to beꞌnn wen llin, naꞌ kaꞌn llayaꞌl gakrén lwelljre, gakre ka to beꞌnn wen llin ke beꞌnn yobre.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ba bdibaꞌ niaꞌrenꞌ nench broeꞌraꞌ reꞌ, llayaꞌl gonre kanꞌ ba benaꞌ naꞌ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Diꞌll li, diꞌll li niaꞌ reꞌ: Noteze no beꞌnn nak beꞌnn wen llin, bi nakeꞌ beꞌnn llonlle ka xaneꞌn, naꞌ to beꞌnn zej ga zejeꞌ, bi zaꞌklleꞌ ka beꞌnnenꞌ bseꞌl leꞌe naꞌ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Chaꞌ chejnieꞌre da ki, naꞌ gonre kanꞌ bniaꞌn, naꞌllenꞌ sore nbaraz.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Bi niaꞌ kaꞌ ke yeololre. Nombiaꞌ yichjraꞌlldaꞌo toto reꞌ ba brejaꞌ nench sorenre nadaꞌ txhen. Naꞌ nnezraꞌ gak kanꞌ ne xtiꞌll Diosenꞌ danꞌ nyojen nen: “Beꞌnnenꞌ bdaorén nadaꞌ txhen, ba brej bchekweꞌ nadaꞌ.”
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Llepaꞌ reꞌ da ki za gak, nench kat ba goken naꞌ, naꞌll chejleꞌre nakaꞌ beꞌnn bseꞌl Dios, kanꞌ ba bnekzaꞌ reꞌ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Diꞌll li, diꞌll li niaꞌ reꞌ: Beꞌnn wrebe noteze beꞌnn llseꞌlaꞌ, nadkzaꞌn llreb akeꞌ chet kaꞌ, naꞌ beꞌnn wrebe nadaꞌ, leskaꞌ Dios naꞌkzenꞌ, llreb akeꞌ, beꞌnnenꞌ bseꞌl nadaꞌ.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Bayoll bne Jesúsenꞌ kaꞌ, bzorao llakyaꞌcheꞌ lo raꞌlldaꞌweꞌn, naꞌ golleꞌ leakeꞌ lixheje:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Naꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, kon llaswia rao lwellj akeꞌ, llon akeꞌ xhbab chaꞌ nore keꞌen bneꞌe kaꞌ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Naꞌ to beꞌnnenꞌ lliꞌ kwiteꞌn, le nllieꞌ Jesúsenꞌ leꞌe.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Naꞌll ben Pedronꞌ sen rao beꞌnn naꞌ, nench bnnabreꞌ Leꞌe no keꞌen neꞌe kaꞌ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Naꞌll jabiꞌyeꞌ awllo, lleꞌe Jesúsenꞌ:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Naꞌll lleꞌe leꞌe:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Naꞌ ka bayoll beꞌe Judasenꞌ yet xtirenꞌ, le byazte daxiꞌon lo yichjraꞌlldaꞌo Judasenꞌ. Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Naꞌ ni to beꞌnn kaꞌ zjalliꞌreneꞌ txhen naꞌ, bi byejnieꞌ akreꞌ bixchen golleꞌ leꞌe kaꞌ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Baleꞌ llak akreꞌ danꞌ noꞌx Judasenꞌ ganꞌ llaꞌa mell naꞌn, lleꞌe leꞌe kaꞌ, naꞌ lljaxieꞌ da yallj rao lnni naꞌn o chaꞌ weꞌe mell da yallje no beꞌnn yaꞌch akenꞌ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ka bayoll bdao Judasenꞌ yet xtir danꞌ beꞌe Jesúsenꞌ leꞌe, le bllojteꞌ. Naꞌ ba nak ba gol kwis.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Bayoll blloj Judasenꞌ, bne Jesúsenꞌ:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Naꞌ danꞌ llroeꞌraꞌ nakeꞌ beꞌnn zaꞌk naꞌ, naꞌ lekze Leꞌen wroeꞌreꞌ nakaꞌ nadaꞌ beꞌnn zaꞌke, naꞌ le gonteꞌn nnaꞌ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Xhiꞌnnaꞌ daꞌo ak, ye chollzenꞌ zorenaꞌ reꞌ. Naꞌ yeyirjre nadaꞌ, naꞌ niaꞌ reꞌ kanꞌ gollaꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, bi gak yezaꞌrenre nadaꞌ ganꞌ yeyaꞌa naꞌ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 To da kobe lliaꞌ biaꞌa gonre, llieꞌ lwelljre. Kanꞌ ba bllieꞌraꞌ reꞌ, naꞌ kaꞌkze reꞌ llieꞌre lwelljre.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Naꞌ chaꞌ soteze sore llieꞌ lwelljre, kone kaꞌ nneze beꞌnn ak, da likzenꞌ nxenraꞌllre nadaꞌ.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Naꞌ Simón Pedronꞌ bnnabreꞌ Leꞌe:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Naꞌll lle Pedronꞌ Leꞌe:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.