Atos 21
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NVT
1 Bde bkwaꞌnntoꞌ beꞌnn kaꞌ, naꞌ byoꞌtoꞌ barconꞌ zejtoꞌ lilla ganꞌ lliꞌ to yellrio danꞌ lliꞌ lo nisdaꞌon danꞌ nziꞌi Cos. Naꞌ bateyó bllintoꞌ ye to yellrio danꞌ lliꞌ lo nisdaꞌo danꞌ nziꞌi Rodas, naꞌ bzaꞌtoꞌ, naꞌ bllintoꞌ to yell nziꞌi Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Pátara naꞌ, jadiꞌtoꞌ to barco da le llzaꞌte chej ganꞌ nziꞌi Fenicia, naꞌ byoꞌtoꞌ zejtoꞌ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ka zejtoꞌ naꞌn, breꞌtoꞌ yellenꞌ lliꞌ lo nisdaꞌon danꞌ nziꞌi Chipre, naꞌ bkwaꞌnntoꞌn taꞌkllo rbese zejzetoꞌ Siria. Kat bllintoꞌ Tiro naꞌ bletj akeꞌ yoaꞌ noaꞌ barconꞌ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Tiro naꞌ jadiꞌtoꞌ beꞌnn nxenraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ bzotoꞌ to xhman ren leakeꞌ. Naꞌ lle akeꞌ Pablonꞌ bi chejeꞌ Jerusalén naꞌ, kaꞌ llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Gok to xhman naꞌ bagoꞌtoꞌ nez. Yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ ren noꞌr ren xkwiꞌd, bzaꞌrén akeꞌ netoꞌ txhen lloaꞌ nisdaꞌon, naꞌ bcheꞌk xhibtoꞌ balwilltoꞌ Dios.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Naꞌll bdeꞌl lwelljtoꞌ, naꞌ netoꞌ byoꞌtoꞌ lo barconꞌ, naꞌ leakeꞌn zayej rill akeꞌ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Naꞌ bzaꞌtoꞌ Tiro, naꞌ bllintoꞌ yellenꞌ nziꞌi Tolemaida, naꞌ ballojtoꞌ barconꞌ, naꞌ jawaptoꞌ lliox beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Tolemaidanꞌ, naꞌ bzorén aktoeꞌ tlla.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Naꞌ bateyó bzaꞌrentoꞌ Pablonꞌ bllintetoꞌ Cesarea, naꞌ byejtoꞌ rill beꞌnnenꞌ re Felipe beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Jesucristonꞌ, leskaꞌ nakeꞌ txhen beꞌnn gall kaꞌ llakrén postl kaꞌ, rilleꞌ naꞌ bzotoꞌ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Felipenꞌ zo tap xhiꞌnneꞌ noꞌr weꞌo, naꞌ nne akbeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakbeꞌ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Naꞌ bzotoꞌ zan lla, kat braꞌ to beꞌnn Judea beꞌnn re Agabo, lloeꞌ xtiꞌll Dios kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leꞌe.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Naꞌ badraꞌnneꞌ netoꞌ, naꞌ bnnabeꞌ xpaydon Pablonꞌ, naꞌ bchejeꞌn niaꞌneꞌe, naꞌll bneꞌe:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ka bayoll bénetoꞌ kaꞌ, netoꞌ naꞌ ren beꞌnn Cesarea kaꞌ, goꞌtyoetoꞌ Pablonꞌ zanakzen chejeꞌ Jerusalén naꞌ.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Naꞌll Pablonꞌ lleꞌe netoꞌ:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Laꞌkze da zan da golltoeꞌ, bi bzoekzetoꞌ wzaꞌytoeꞌ, naꞌll lletoeꞌ:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Bde gok kaꞌ, bentoꞌ xhnid, naꞌll zejtoꞌ Jerusalén naꞌ.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Naꞌ bal beꞌnn Cesarea kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, bzaꞌrén netoꞌ ncheꞌe akteꞌ to beꞌnn re Mnasón beꞌnn Chipre, ba gok scha naweꞌ Jesucristonꞌ, rill leꞌe llintoꞌ Jerusalén naꞌ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ka bllintoꞌ Jerusalén naꞌ, llawé beꞌnn kaꞌ nakllo txhen llonliraꞌll Jesucristonꞌ, ka breꞌe akreꞌ netoꞌ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Bateyó byejrentoꞌ Pablonꞌ, jaraꞌnntoꞌ Jacobo naꞌ, ganꞌ zoeꞌ naꞌ, leskaꞌ balláyetoꞌ yeolol beꞌnn gor brao kaꞌ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Naꞌ bwap Pablonꞌ leakeꞌ lliox, naꞌll beꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll toto kanꞌ gokrén Diosenꞌ leꞌe, ka nak deꞌe llroeꞌreꞌ xtiꞌll Diosenꞌ beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ka ben akreꞌ diꞌllenꞌ beꞌe Pablonꞌ, beꞌrao akeꞌ Dios, naꞌll goll akeꞌ leꞌe:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Naꞌ ba ben akreꞌ, rweꞌn daꞌo llroeꞌroꞌ beꞌnn Israel wrall kello niꞌt rall beꞌnn ziꞌt kaꞌ, bill gon akeꞌ kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ bi wzoa xhiꞌnn akeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ, naꞌ bi gon akeꞌ billre da kaꞌ nao lliꞌo beꞌnn Israel.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Akxha gonllo nnaꞌ? Nnez akreꞌ ba bayedoꞌ, naꞌ wadop beꞌnn yell.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 To da ben, ganni zo tap beꞌnne ncheb akeꞌ weꞌe akeꞌ Diosenꞌ to da weꞌe akeꞌ Leꞌe, naꞌ ba bllin lla weꞌe akeꞌn.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Byejrén akeꞌ yodaꞌo braonꞌ, jadib kwinoꞌ ren leakeꞌ, naꞌ bdixhj danꞌ llayaꞌl chixhj akeꞌ naꞌ, nench gak wchip yichj akeꞌ. Kaꞌ ben nench reꞌe beꞌnn kaꞌ llonkzoꞌ kanꞌ ne leyenꞌ, naꞌ gakbeꞌe akreꞌ kere da li kanꞌ goll akeꞌ leakeꞌn.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Ka nak beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ba bzoj akstoeꞌ, bi gon akeꞌ da kaꞌ nao lliꞌo. Lete to da gon akeꞌ, bi gao akeꞌ yel wao da bxoa akeꞌ rao lwaꞌa lsaꞌk dios, bi gao akeꞌ llen, naꞌ bi gao akeꞌ no bayiꞌx ba llchok akeꞌ yen, naꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌa akeꞌ, bi gak sorén lwellj akeꞌ.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Naꞌ bcheꞌe Pablonꞌ beꞌnn tap kaꞌ, naꞌ bateyó bayib kwin akeꞌ ren leꞌe. Naꞌll byoꞌ akeꞌ yodaꞌo braonꞌ, nench bdixjweꞌ akreꞌ bxozenꞌ ba bllin lla yeyib kwin akeꞌ, naꞌ yeraꞌ danꞌ bcheb akeꞌ weꞌe akeꞌ naꞌ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Bixha ka le gakte gall lla, naꞌ wayoll yeraꞌ danꞌ bcheb akeꞌn, bal beꞌnn Israel zayaꞌk Asia, breꞌe akreꞌ Pablonꞌ lo yodaꞌo braonꞌ, naꞌ bta bnne akeꞌ beꞌnn, naꞌ beꞌx akeꞌ Pablonꞌ.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Naꞌ llosiaꞌ akeꞌ ne akeꞌ:
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ne akeꞌ kaꞌ, le breꞌe akreꞌ Pablonꞌ deꞌe lyell ren to beꞌnn re Trófimo beꞌnn Éfeso, naꞌ llak akreꞌ chaꞌ broeꞌ leꞌe lo yodaꞌo braonꞌ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Yeolol beꞌnn llaꞌa rao yell Jerusalén naꞌ, ben akeꞌ da nne xhen, naꞌ bdop akeꞌ beꞌx akeꞌ Pablonꞌ. Naꞌ bxhobxexj akeꞌ leꞌe, babej akeꞌ leꞌe lo yodaꞌo braonꞌ, naꞌll le basej akteꞌ yeololte kon ga nyarjkze ke yodaꞌon.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Naꞌ ba llot akseꞌ leꞌen, kat bllin diꞌll rao beꞌnnenꞌ nak xan yeolol wakaꞌa ya kaꞌ, naꞌ bnnezreꞌ llak da nne xhen Jerusalén naꞌ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Naꞌll bzaꞌdo beꞌnnenꞌ ncheꞌteꞌ txhonnj wakaꞌa ya rente xan akeꞌ. Ka breꞌe akreꞌ beꞌnn wakaꞌa ya kaꞌ, bsan akeꞌ bill ben akeꞌ ziꞌ ke Pablonꞌ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ka bllin beꞌnnenꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn kaꞌ, naꞌ golleꞌ wakaꞌa ya kaꞌ beꞌx akeꞌ Pablonꞌ, naꞌ bchej akeꞌ leꞌe chop gden. Naꞌll bnnabeꞌ no beꞌnnenꞌ, naꞌ bixha beneꞌ naꞌ.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Bixha beꞌnn zan kaꞌ kon llosiaꞌ akeꞌ, wde wdere da ne toto akeꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ ni ke llejnieꞌzreꞌ bixhanꞌ ne akeꞌ, kon llak llakia. Naꞌ golleꞌ wakaꞌa ya kaꞌ bacheꞌe akeꞌ Pablonꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌ naꞌ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ka bllin akeꞌ ganꞌ xhoa neꞌp ke ganꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ, naꞌ blen wakaꞌa ya kaꞌ Pablonꞌ rao llaze, le beꞌnn zan kaꞌ llon akeꞌ zban, lleꞌn akreꞌ wzap akeꞌ leꞌe.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Le ne nao akeꞌ llosiaꞌ akeꞌ ne akeꞌ:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ka ba llgoꞌ akeꞌ leꞌe ganꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ, Pablonꞌ lleꞌe xan wakaꞌa ya kaꞌ:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Kere rweꞌn beꞌnn Egipto beꞌnn bwie beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ kanꞌ batnaꞌ, naꞌ byejoꞌ latj dachenꞌ bcheꞌo tap mir beꞌnn wen xhia ake?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Naꞌll bne Pablonꞌ:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Naꞌ beꞌe beꞌnnenꞌ latj. Naꞌll bze Pablonꞌ rao neꞌp kaꞌ, naꞌ beneꞌ sen ren taꞌkeꞌ nench bllaꞌa beꞌnn kaꞌ lli, naꞌll bnneꞌe diꞌll hebreo bneꞌe:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.