Atos 15
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs VC
1 Kanꞌ llak kaꞌ, bal beꞌnn bzaꞌa yell kaꞌ ganꞌ nbane Judeanꞌ, bllin akeꞌ Antioquía naꞌ, naꞌ bzorao llsed akreꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, ne akeꞌ:
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablonꞌ ren Bernabénꞌ llakdilrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ, bixchen llroeꞌ akreꞌ leakeꞌ kaꞌ. Naꞌll beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, beꞌe akeꞌ diꞌll lljak Pablonꞌ ren Bernabénꞌ ren ye bal beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ Jerusalén naꞌ, nench lljaraꞌnn akeꞌ postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ lljeꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌlle, akre gak ke danꞌ llroeꞌ beꞌnn kaꞌ.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Ke len naꞌ, beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, bseꞌl akeꞌ leakeꞌ Jerusalén naꞌ. Ka zjakeꞌn bde akeꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Fenicia, naꞌll ganꞌ nziꞌi Samaria. Lloeꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kanꞌ ba bachaꞌa yichjraꞌlldaꞌo beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ba llzenay akeꞌ ke Dios. Naꞌ beꞌnn kaꞌ nak leakeꞌ txhen naꞌ, llawé akreꞌ kwis ka llen akreꞌ kaꞌ.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ka bllin akeꞌ Jerusalén naꞌ, beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke akeꞌ kaꞌ, naꞌ postl kaꞌ, bwap akeꞌ leakeꞌ lliox. Naꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ ba gokrén Diosenꞌ leakeꞌ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Bixha bal beꞌnn fariseo kaꞌ ba llejleꞌ ke Jesucristonꞌ, bzollaꞌa akeꞌ, naꞌ bne akeꞌ:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Naꞌll badop postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, nench wayej diꞌll akre gaksen.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Bixha ba gokte scha llayej diꞌllenꞌ, kat bzollaꞌa Pedronꞌ, naꞌ bneꞌe:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Diosenꞌ nnezreꞌ ka nak yichjraꞌlldaꞌo yeolol beꞌnne, leskaꞌ broeꞌreꞌ nllieꞌreꞌ leakeꞌ, ka nak beꞌe leakeꞌ Spíritu keꞌen kanꞌ beneꞌ ke lliꞌo.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Toz ka ben Diosenꞌ kello, naꞌ ren leakeꞌ, lekze ba bayibeꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, ni ke danꞌ nxenraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Naꞌ nnaꞌ, ¿bixchen bikze llejleꞌre, ba llwiátere danꞌ llon Diosenꞌ? Bi llayaꞌl wchieꞌllo beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, gon akeꞌ ke danꞌ llon lliꞌo beꞌnn Israel, nnéztello ni lliꞌo, ni xozxtaꞌollo kaꞌ, bi gok gon akeꞌn.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Nnéztello kere ni ke danꞌ gonllo kanꞌ ne ley naꞌn, yesrá Diosenꞌ lliꞌo, le ni ke danꞌ nllieꞌreꞌ lliꞌon, naꞌllenꞌ yesreꞌe lliꞌo, naꞌ kaꞌkze yesreꞌe noteze beꞌnne.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Naꞌll billbi bnekze beꞌnn zan kaꞌ, naꞌll bllaꞌa akeꞌ lli chak bzenay akeꞌ lloeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ diꞌll kanꞌ gokrén Diosenꞌ leakeꞌ, ben akeꞌ da zan da yebánello radj beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ka bayoll bnne akeꞌ naꞌ, bzollaꞌa Jacobonꞌ bneꞌe:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simón Pedronꞌ ba beꞌe diꞌll kanꞌ bzorao broeꞌ Diosenꞌ yel wak keꞌen ren beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ brejeꞌ baleꞌ nench gok akeꞌ to yell ke Dios.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Danꞌ llak kaꞌ, llatilen ke danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Te naꞌ yedaꞌ da yobre,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 gonaꞌ kaꞌ nench beꞌnn kaꞌ bi zjanak beꞌnn Israel, wayirj akeꞌ nadaꞌ nakaꞌ Xan akeꞌ,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Kanꞌ ne Xanllo Diosenꞌ llyixjweꞌreꞌ lliꞌo da ki
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Ke len naꞌ, niaꞌ beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, bi llayaꞌl gon akelloeꞌ zed, chaꞌ ba llayechj akeꞌ llonliraꞌll akeꞌ Diosenꞌ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 To da gonllo, wzojllo to yich, naꞌ ye aklloeꞌ bi gao akeꞌ no yel wao da ba bxhoa no rao lwaꞌa lsaꞌke, naꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌa akeꞌ, bi gak sorén lwellj akeꞌ, naꞌ bi gao akeꞌ bayiꞌx ba llchok akeꞌ yen, naꞌ leskaꞌ bi gao akeꞌ llen naꞌ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ka nak ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ kanaꞌte, llaꞌkze beꞌnn toto yell llzejnieꞌ akreꞌn, katenꞌ lladop akeꞌ lla nbaꞌnne.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Naꞌ postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, bayazraꞌll akeꞌ kanꞌ bne Jacobonꞌ. Naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll kwej akeꞌ chop beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ, naꞌ wseꞌlrén akeꞌ leakeꞌ Antioquíanꞌ ren Pablonꞌ naꞌ Bernabénꞌ. Naꞌ brej akeꞌ Judas lekze nzieꞌ Barsabás, naꞌ Silas, beꞌnn kaꞌn nak beꞌnn brao radj akeꞌ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Naꞌ bzoj akeꞌ to yich beꞌx beꞌnn kaꞌ, yichenꞌ nen:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ba bnnézetoꞌ bal beꞌnn blloj radjtoꞌ ni, braꞌ akeꞌ ganꞌ llaꞌrenꞌ lloeꞌ akeꞌ diꞌll wenraꞌll, naꞌ llonchix akreꞌ reꞌ, ne akeꞌ llayaꞌl sore sen danꞌ nziꞌi circuncisión, naꞌ gonre yeolol billre kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ. Kere netoꞌ bseꞌltoꞌ beꞌnn ki, byaꞌzeraꞌll akeꞌn llon akeꞌ kaꞌ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ni ke len naꞌ, ba beꞌtoꞌ toze diꞌlle, naꞌ ba brejtoꞌ chop beꞌnn nench yedwia akeꞌ reꞌ, naꞌ llseꞌl aktoeꞌ ren beꞌnn biꞌchllo ki nllieꞌtoꞌ kwis, Pablo naꞌ ren Bernabénꞌ.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ke nak beꞌnn ki ba bzoa yel nban ke akeꞌn rao da nxholl, ni ke Xanllo Jesucristonꞌ.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ganni llseꞌltoꞌ Judas ren Silas, leakeꞌ weꞌrén akseꞌ reꞌ diꞌll lloaꞌ akeꞌ, danꞌ ba nlliatoꞌ leꞌ yich nga.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Llawetoꞌ ka nak Spíritu ke Diosenꞌ ba bzejnieꞌn netoꞌ, akre nnetoꞌ nench bi wchieꞌtoꞌ reꞌ gonre billre, lete ka nak da brao ki:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Bi gaore yel wao da ba bllia akeꞌ rao lwaꞌa lsaꞌk Dios, bi gaore llen, naꞌ bi gaore no bayiꞌx ba llchoke yen, leskaꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌre, bi gak sorén lwelljre. Chaꞌ wzenayre da ki, da wen kwis gonre. Chaꞌchgare wen.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Kaꞌ gok, naꞌ bzaꞌa beꞌnn kaꞌ, zjakeꞌ Antioquíanꞌ, ka bllin akeꞌ naꞌ, batop akeꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ bayoeꞌ akeꞌ leakeꞌ yichenꞌ.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ka bayoll bel akeꞌ yichenꞌ, llawé beꞌnn kaꞌ kwis, le da xhen llayoeꞌxhenen leakeꞌ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Naꞌll ka nak Judasenꞌ ren Silas naꞌ, llak lloeꞌ akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ, ye to chiꞌi bayonxhenraꞌll akeꞌ leakeꞌ, beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll nniꞌtteze nniꞌt akeꞌ gonliraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ka gok scha daꞌo bzorén akeꞌ leakeꞌ, bllin lla yezaꞌa akeꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, bagoꞌ akeꞌ leakeꞌ nez, lle akeꞌ leakeꞌ:
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Bixha Silas naꞌ, byazraꞌlleꞌ gaꞌyeꞌ gannaꞌze.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Leskaꞌ Pablo ren Bernabénꞌ goꞌy akeꞌ ren ye txhonnj beꞌnn zej ren leakeꞌ txhen Antioquíanꞌ, broeꞌ bsed akreꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ka bde zan lla, Pablonꞌ lleꞌe Bernabénꞌ:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Naꞌll Bernabénꞌ lleꞌnreꞌ wcheꞌe akeꞌ beꞌnnenꞌ re Juan Marcos.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Naꞌ Pablonꞌ llakreꞌ bi gonen wen wcheꞌe akeꞌ leꞌe, le bsanraꞌlleꞌ leakeꞌ ganꞌ nziꞌi Panfilia, bill bnaweꞌ gakreneꞌ gon akeꞌ xchin Diosenꞌ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Ni ke len naꞌ, bi gokse gon akeꞌ toze diꞌlle, naꞌ braꞌa lwellj akeꞌ. Naꞌ bzaꞌa Bernabénꞌ ncheꞌe Juan Marcos, naꞌ byoꞌ akeꞌ barco zjakeꞌ yellrio danꞌ lliꞌ lo nisdaꞌo ganꞌ nziꞌi Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Leskaꞌ Pablonꞌ bzeꞌe ncheꞌe beꞌnnenꞌ re Silas, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, ben akeꞌ leakeꞌ rallnaꞌa Dios, ka nak bzaꞌa akeꞌn.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Naꞌll Pablonꞌ ren Silas naꞌ, ka zjakeꞌn, bde akteꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Siria, naꞌ ganꞌ nziꞌi Cilicia, naꞌ llgoꞌltip akeꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ toto yell.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.