1 Tessalonicenses 2

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Beꞌnn biꞌche, reꞌ nnézere danꞌ badwiatoꞌ reꞌ, bi bden kaꞌze.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Naꞌ nnézkzere kanꞌ bxhaꞌkziꞌtoꞌ kanꞌ byejtoꞌ ganꞌ nziꞌi Filipos, naꞌ kanꞌ bziꞌchiꞌll beꞌnn kaꞌ netoꞌ. Naꞌ Dios naꞌ gokrén netoꞌ nench bi bllebtoꞌ bdixjweꞌtoꞌ Diꞌll Wen keꞌen raore, laꞌkze beꞌnn zan bllon akeꞌ chixjweꞌtoꞌn.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Le kanꞌ goꞌtyoetoꞌ reꞌ wzenayre ke Diosenꞌ, bi bzejnieꞌtoꞌ reꞌ krere, ni kere gokraꞌlltoꞌ gontoꞌ da xhinnj, ni kere gokraꞌlltoꞌ siyeꞌtoꞌ reꞌ.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Zokztoꞌ lloeꞌtoꞌ diꞌll kanꞌ lleꞌne Dios, beꞌnnenꞌ bseꞌl netoꞌ chixjweꞌtoꞌ Diꞌll Wen keꞌen. Naꞌ ka nak danꞌ llyixjweꞌtoꞌn, kere llontektoꞌ bien nench yewé beꞌnne, zan nench yewé Diosenꞌ beꞌnnenꞌ nneze bi yoꞌ lo yichjraꞌlldaꞌollonꞌ.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Nnézkzere kanꞌ bentoꞌ, ni chnia gaze bi nna weꞌtoꞌ diꞌll wallajllo nench yewere xtiꞌlltoꞌn, naꞌ bi bxhiyeꞌtoꞌ reꞌ nench gonnre netoꞌ bi da de keré. Nnezkze kwin Diosenꞌ kaꞌn naken.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Naꞌ kere llayirjlaꞌlltoꞌ akre gontoꞌ nench gon beꞌnn netoꞌ xhen naꞌ o gonre netoꞌ xhen, o yezikre beꞌnn goneꞌ netoꞌ xhen. Naꞌ wak wchieꞌtoꞌ reꞌ gontoꞌ ka wzenayre ketoꞌ da bseꞌl Cristonꞌ netoꞌ lloeꞌtoꞌ xtiꞌlleꞌ naꞌ, naꞌ bi llontoꞌn.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Nllieꞌtoꞌ reꞌ kaꞌkze nllieꞌ to noꞌre xhiꞌnneꞌ daꞌo ak llasgoreꞌ.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Naꞌ danꞌ nllieꞌtoꞌ reꞌ naꞌ, beꞌrentoꞌ reꞌ Diꞌll Wen ke Diosenꞌ. Naꞌ kere da naꞌze da bentoꞌ, leskaꞌ bsanraꞌll kwintoꞌ bentoꞌ ga zerao bxhaꞌketoꞌ nench gokrentoꞌ reꞌ, le nllieꞌtoꞌ reꞌ.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Beꞌnn biꞌche zaꞌraꞌllkzere kanꞌ bzorentoꞌ reꞌ, bentoꞌ llin kwis ga zerao bzoetoꞌ. Bentoꞌ llin do lla do yere nench bibi gaxt bzoatoꞌ reꞌ, chak badtixjweꞌtoꞌ reꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Renkzrenꞌ nnézere naꞌ ren Diosenꞌ nnezreꞌ, kanꞌ bzorentoꞌ reꞌ, bzotoꞌ do raꞌlltoꞌ radj reꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ. Bentoꞌ kanꞌ llazraꞌll Diosenꞌ nench nono bne naptoꞌ doꞌle.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Nnézkzere kanꞌ goꞌtyoetoꞌ reꞌ gonre da wen naꞌ, kanꞌ btipraꞌlltoꞌ reꞌ. Bentoꞌ ka llone to beꞌnne xhiꞌnneꞌ.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Naꞌ golltoꞌ reꞌ gonre da wen kanꞌ llayaꞌl gon lliꞌo nakllo rao naꞌa Diosenꞌ, le ba brejeꞌ lliꞌo nench nnebiaꞌrenlloeꞌ, naꞌ nench goneꞌ gak wen kwis kello katenꞌ lljazorenlloeꞌ ganꞌ llieꞌ naꞌ.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Ke len naꞌ zoteze zotoꞌ lloeꞌtoꞌ yel llioxken ke Dios danꞌ ba bzenayre xtiꞌlleꞌ naꞌ, kanꞌ bdixjweꞌtoꞌn reꞌ. Zakbeꞌkzere bi naken xtiꞌll beꞌnnach, naken xtiꞌll Dios danꞌ lloeꞌtoꞌ naꞌ. Naꞌ xtiꞌll Dios danꞌ lloeꞌtoꞌ naꞌ, llejleꞌre naꞌ llchaꞌn xhbab da yoꞌ lo yichjraꞌlldaꞌorenꞌ.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Beꞌnn biꞌche, ba gok keré kanꞌ gok ke beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll akeꞌ Xanllo Jesucristonꞌ ganꞌ nbane Judea naꞌ. Bsaꞌkziꞌ beꞌnn wrall ke akeꞌ kaꞌ leakeꞌ, naꞌ kaꞌkzenꞌ basaꞌkziꞌ beꞌnn wrall kere kaꞌ reꞌ.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Naꞌ beꞌnn wrall ke akeꞌ kaꞌ, basoꞌt akeꞌ Xanllo Jesúsenꞌ, naꞌ kaꞌkze ben akreꞌ beꞌnn kaꞌ beꞌrén leakeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ. Naꞌ leskaꞌn ben akreꞌ netoꞌ baraydo akeꞌ netoꞌ. Naꞌ llaꞌa akeꞌ llon akeꞌ da bi llazraꞌll Diosenꞌ, naꞌ llwie akreꞌ yeolol beꞌnnach,
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 le ll-llon akeꞌ wzejnieꞌtoꞌ yezikre beꞌnne bi da llayaꞌl gonllo nench yerallo rao da xhinnjenꞌ. Naꞌ llaꞌteze llaꞌa akeꞌ llon akeꞌ kaꞌ, naꞌll llzan aklleꞌ doꞌl ke akeꞌn, ke len naꞌ ba llsaꞌkziꞌ Diosenꞌ leakeꞌ.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Netoꞌ, beꞌnn biꞌche, laꞌkze ba bazaꞌtoꞌ ganꞌ zorenꞌ, naꞌ bill llreꞌe lwelljllo, dekz de lljadinraꞌlltoꞌ reꞌ, naꞌ zeraꞌlltoꞌ kwis yedwiatoꞌ reꞌ da yobre.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Naꞌ to chop ras gokraꞌllaꞌ yedaꞌ, naꞌ daxiꞌo naꞌ bi bennen latje.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Llawetoꞌ llonre wen, ke len naꞌ zotoꞌ bexhtoꞌ sotoꞌ nbaraz kat yed Xanllo Jesucristonꞌ da yobre, Leꞌe yewereꞌ danꞌ bzejnieꞌtoꞌ reꞌ llzenayre keꞌen.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Da li reꞌ llonre nench llawetoꞌ naꞌ nench zotoꞌ nbaraz.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.