1 Coríntios 11
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARA
1 Naꞌ llaꞌtyoeraꞌ reꞌ gonre kanꞌ llonaꞌ nadaꞌ, le nadaꞌ llonaꞌ kanꞌ ben Cristo naꞌ.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Naꞌ nnaꞌ niaꞌ reꞌ, llonre wen lljadinraꞌllre nadaꞌ, naꞌ llonre ka danꞌ bzejnieꞌraꞌ reꞌ naꞌ.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Naꞌ lleꞌnraꞌ chejnieꞌre da ni, Cristonꞌ nakeꞌ beꞌnn lliarao rao beꞌnn byio ak. Naꞌ beꞌnn byio kaꞌ nak akeꞌ beꞌnn lliarao rao noꞌr kaꞌ. Naꞌ Dios naꞌ nakeꞌ beꞌnn lliarao rao Cristonꞌ.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Noteze beꞌnn byio, chaꞌ nzoateze xhlaꞌpeꞌ kat llalwilleꞌ Dios ganꞌ lldop ll-llayre llakre txhen, o kat bi da llyixjweꞌreꞌ da ne Dios, bi lloeꞌxheneꞌ Cristonꞌ chet kaꞌ, le Cristo naꞌ nakeꞌ beꞌnn nell ka leꞌe.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Naꞌ chaꞌ to noꞌre llalwilleꞌ Dios o chaꞌ llyixjweꞌreꞌ da ne Diosenꞌ, naꞌ bi nkwaꞌch yichjeꞌ, bi llapeꞌ xhyiweꞌn baraꞌnne, le beꞌnn byio naꞌn nak beꞌnn nell ka leꞌe. Naꞌ noꞌrenꞌ llon kaꞌ, rebze lloneꞌ ka beꞌnn kaꞌ nchib yichj.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Naꞌ chaꞌ bi lleꞌne noꞌrenꞌ wkwaꞌch yichjeꞌn kanꞌ niaꞌ naꞌ, wenre wchibeꞌ doxhen yich yichjeꞌn. Naꞌ chaꞌ llakreꞌ zdoꞌ wchibeꞌn, wenre wkwaꞌcheꞌn kanꞌ llon yezikre noꞌr kaꞌ.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Naꞌ beꞌnn byio kaꞌ, bi llayaꞌl wkwaꞌch yichj akeꞌn, le leakeꞌn llroeꞌ akreꞌ katek zaꞌk Diosenꞌ. Zan noꞌr kaꞌ, llroeꞌ akreꞌ katk zaꞌk xhyio akeꞌn.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Le kere llit lchoꞌ noꞌr naꞌn ben Diosenꞌ beꞌnn byionꞌ, llit lchoꞌ beꞌnn byio nell naꞌ, len naꞌ beneꞌ noꞌr naꞌ.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Le Diosenꞌ bi beneꞌ beꞌnn byionꞌ gakreneꞌ noꞌr naꞌ, noꞌr naꞌlenꞌ beneꞌ gakreneꞌ beꞌnn byio naꞌ.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Ke len naꞌ llayaꞌl wkwaꞌch yichj noꞌr kaꞌ nench nroeꞌn, beꞌnn byio kaꞌn nakll lliarao ka leakeꞌ, kaꞌn gon akeꞌ ni ke angl kaꞌ.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Zan naksllo txhen Xanllo Jesucristonꞌ, ka noꞌre, naꞌ beꞌnn byio; naꞌ bi llayaꞌl nne noꞌrenꞌ bi yalljreꞌ beꞌnn byio, naꞌ beꞌnn byionꞌ bi nneꞌe bi yalljreꞌ noꞌrenꞌ.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Le llit lchoꞌ beꞌnn byio naꞌn brej Diosenꞌ beneꞌ noꞌr naꞌ, leskaꞌ yeololte beꞌnn byio zo noꞌre bxhan leakeꞌ, naꞌ yeololtekze bi da de naksen da ben Dios.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Lennechk reꞌ, ¿naken lixhej to noꞌre llalwilleꞌ Diosenꞌ, naꞌ bi nkwaꞌch yichjeꞌ?
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Naꞌ lekze naken to zdoꞌ kat to beꞌnn byio bi wchib yichjeꞌn, nllieꞌn tonn ka llia ke noꞌre.
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Zan naken to baraꞌnn xhen naꞌ ke noꞌrenꞌ weꞌe latj wllia yichjeꞌn tonn, le Dios naꞌn noneꞌ yich yichjeꞌn to da wkwaꞌch yichjeꞌ naꞌ.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Naꞌ ka nak yeololte diꞌll kaꞌ ba beꞌrentoꞌ reꞌ, chaꞌ nolre lleꞌnere gakyollrén lwelljre, netoꞌ postl, naꞌ gallre ga lldop ll-llay beꞌnn llonliraꞌll Dios, bi llontoꞌ billre da yobre.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Naꞌ de ye to da nniaꞌ reꞌ, le bi llonre wen katenꞌ lldop ll-llayre llonxhenre Cristonꞌ, naꞌ bi llakrenen reꞌ, le bi llonre wen.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 To da bi llonre wen, ne akeꞌ katenꞌ lldopre lloeꞌraore Cristonꞌ, bi llonre txhen lwelljre, naꞌ llakraꞌ nakjen li kanꞌ ne akeꞌ naꞌ.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Naꞌ kaꞌjenꞌ llayaꞌlkze gak danꞌ bi llonrenre txhen lwelljre naꞌ, le len naꞌ wroeꞌn noxhanꞌ nxenraꞌll Cristonꞌ do yichj do raꞌlleꞌ, naꞌ nonꞌ bi nxenraꞌll Leꞌe.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Naꞌ kat lladop llallayre, kere nnello llaore txhen naꞌ, nench lljasaꞌraꞌllre yel got ke Xanllo Jesucristonꞌ.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Naꞌ kat lldopre gaore txhen naꞌ, totore lljeꞌxre kon da lldoꞌlere, ni ke bexhze lwelljre, naꞌ balre nna donzre kat lladaorenꞌ, naꞌ ye balre lleꞌj llaoxenre.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 ¿Bi zo rillre naꞌ gaore naꞌzenꞌ? Katenꞌ llonre ki, llkwasre chlaꞌre danꞌ nak ke Diosenꞌ, naꞌ reꞌ danꞌ llonre kaꞌ, llakyaꞌche beꞌnn bibi de ke akeꞌ. Len naꞌ naken da xhinnj kwis kanꞌ llonre naꞌ, naꞌ bi gak nniaꞌ wen naꞌ llonre kaꞌ.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 Xanllo Jesúsenꞌ bzejnieꞌreꞌ nadaꞌ, naꞌ ba broeꞌraꞌ reꞌ. Ka lleꞌn bde Judasenꞌ Leꞌe rao naꞌa beꞌnn kaꞌ bwie Leꞌen, Xanllo Jesúsenꞌ beꞌxeꞌ to yet xtir.
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 Naꞌll beꞌe yel llioxken ke Diosenꞌ, bayoll naꞌ naꞌll bxhoxhjeꞌn, naꞌll bneꞌe: “Lesiꞌn, Legaon. Da ninꞌ nak kwerp kiaꞌ danꞌ ba biaꞌa ni keré. Kinꞌ gonre lljadinraꞌllre nadaꞌ.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Leskaꞌ beneꞌ ka bayoll badao akeꞌ xcheꞌn, bxhieꞌ to leo daꞌo xis uva, naꞌ bneꞌe: “Danꞌ yoll lo leo daꞌo ni, naken to da llroeꞌn sorao to da kob danꞌ bcheb Diosenꞌ gakreneꞌ beꞌnnach. Naꞌ larj xchenaꞌn nench gaken da li. Naꞌ batteze kat yeꞌjre ka danꞌ llonnaꞌ lleꞌjre ni, lelljadinraꞌll kanꞌ benaꞌ bzane kwinaꞌ got akeꞌ nadaꞌ.”
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Ke len naꞌ yoꞌy ras kat llaore yet xtir naꞌ, naꞌ lleꞌjre xis uvanꞌ, lljasaraꞌllre kanꞌ bzane kwin Xanllonꞌ goteꞌ, llinte lla yedeꞌ da yobre.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Kanꞌ naken chaꞌ llaollo yet xtirenꞌ, naꞌ lleꞌjllo nis uvanꞌ nench lljasaꞌraꞌll-llo yel got ke Xanllonꞌ. Zan chaꞌ bi llapllo baraꞌnn kanꞌ zejen naꞌ, katenꞌ lleꞌj llaollon naꞌ, naken xhia kello, le llonllo ka to da bibi zaꞌk kwerp keꞌen, naꞌ xcheneꞌ naꞌ.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Ke len naꞌ llayaꞌl gonyaꞌnnllo xhbab chaꞌ nak raꞌlldaꞌollonꞌ yall rao Diosenꞌ ka za gaollo yet xtir naꞌ, naꞌ ka za yeꞌjllo xis uva naꞌ.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Le chaꞌ yeꞌj gaollo, naꞌ bi llonllo xhbab bi zejen danꞌ bzane kwerp ke Xanllo goteꞌ ni kello, kwinzllo llxoa doꞌl koꞌll-llo, chaꞌ kaꞌ llonllo.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Ni ke danꞌ bi llapre baraꞌnn danꞌ ben Cristonꞌ, zanre bi zore wen llakre no yillweꞌ, naꞌ ye balre ba wasaꞌte.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Naꞌ chaꞌ llwiayaꞌnnllo akre nak yichjraꞌlldaꞌollo, bibi doꞌl llxoa koꞌll-llo chenake.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Naꞌ ka nak ba nxoa doꞌl koꞌll-llo danꞌ bi llwiallo lo yichjraꞌlldaꞌollonꞌ chaꞌ naken yall katenꞌ lleꞌj llaollo naꞌ, ke len naꞌ Xanllonꞌ llsaꞌkzieꞌ lliꞌo nench naꞌ bi wsaꞌkzieꞌ lliꞌo ke chnare kanꞌ gak ke beꞌnn kaꞌ bi llonliraꞌll Leꞌe.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Ke len naꞌ beꞌnn biꞌche, kat lldop ll-llayre nench yeꞌj gaore txhen, lekwexh lwelljre, naꞌ yeꞌj gaore txhen.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Chaꞌ balre donre, llayaꞌl gaore lo yoꞌ ga zore nench ke yedop yellayre, naꞌ wxoa xhia doꞌl koꞌllre, naꞌ wsaꞌkziꞌ Diosenꞌ reꞌ. Naꞌ da kaꞌ yelaꞌ koaꞌ xhnneze kat yedaꞌ ganꞌ zore naꞌ.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.