Romanos 4

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Xozxtaꞌollo da Abraham naꞌ, ¿bixhanꞌ badoꞌleꞌ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Chenak Abraham naꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen ni ke danꞌ beneꞌ naꞌ, zaꞌken wayoeꞌrao kwineꞌ, zan bibi de da gak wayoeꞌrao kwineꞌ rao Diosenꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Le kinꞌ ne xtiꞌll Diosenꞌ danꞌ nyojen: “Abraham naꞌ benliraꞌlleꞌ Dios, naꞌllenꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen raweꞌ.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Kat to beꞌnne lloneꞌ llin, lloneꞌ gan raxhjeꞌ, naꞌ xan llin naꞌ bi lloneꞌ leꞌe okré kat lloeꞌ raxhjeꞌ naꞌ, le da llayaꞌlkze siꞌi beꞌnn wen llin keꞌe naꞌ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Naꞌ to okrénꞌ llon Diosenꞌ neꞌe, chaꞌ lliꞌo llonliraꞌll-lloeꞌ, nakllo beꞌnn wen laꞌkze bibi benllo da gak wayoeꞌrao kwinllo. Le Dios naꞌn llnitraweꞌ da xhinnj kellonꞌ chaꞌ nxenraꞌll-lloeꞌ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Leskaꞌ bne Davidenꞌ, nbaraz naken ke beꞌnn kaꞌ llnitrao Diosenꞌ da xhinnj ke akeꞌn, naꞌ bibi llwieꞌ chaꞌ bi da ba ben beꞌnne.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Davidenꞌ bneꞌe:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Llákere chaꞌ beꞌnn kaꞌ zo sen da nziꞌi circuncisión naꞌzenꞌ, gak so akeꞌ nbaraz kanꞌ bneꞌe naꞌ? Kere leakzeꞌn, renkze beꞌnn kaꞌ bi zo sen naꞌ, gak so akeꞌ nbaraz, le ba bnello Dios naꞌ, bazeniaꞌneꞌe da Abraham naꞌ, ni ke danꞌ bxenraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Bneꞌe ke da Abraham naꞌ, nakeꞌ beꞌnn wen, kanꞌ bi nna soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ; kere bayollre bzoeꞌ sen naꞌ bneꞌe kaꞌ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Naꞌ bde bxenraꞌlleꞌ Dios naꞌ bzoeꞌ sen naꞌ, naꞌ zeje diꞌll bnitrao Diosenꞌ da xhinnj keꞌen, danꞌ ba nxenraꞌlleꞌ Dios naꞌ. Naꞌllenꞌ gok Abraham naꞌ, xozxtaꞌo yeolol beꞌnne llonliraꞌll Dios nench nnitrao da xhinnj ke akeꞌn, laꞌkze bi nna so akeꞌ sen naꞌ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Leskaꞌ nakeꞌ xozxtaꞌo beꞌnn kaꞌ zo sen danꞌ nziꞌi circuncisión, kere danꞌ zo akeꞌ sen naꞌ, zan ni ke danꞌ llonliraꞌll akeꞌ Diosenꞌ, kanꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ Leꞌe, kanꞌ bi nna soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Diosenꞌ golleꞌ da Abraham naꞌ, gak wen ke akeꞌ ren beꞌnn za garjeꞌ rao dialla keꞌe, gak ke akeꞌ doxhen yellrionꞌ. Kaꞌn bcheb Diosenꞌ goneꞌ ke da Abraham naꞌ, le bxenraꞌlleꞌ Leꞌe. Naꞌllenꞌ bne Diosenꞌ nakeꞌ beꞌnn wen, kere danꞌ beneꞌ kanꞌ ne ley naꞌn.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Chaꞌ Dios naꞌ nneꞌe kon beꞌnne gon doxhen kanꞌ ne ley naꞌ, gakte ke akeꞌ yellrio ni, bibi zejen gonliraꞌll-llo Diosenꞌ chenake, naꞌ bibi zejen danꞌ bneꞌe goneꞌ wen ke beꞌnne za garjeꞌ rao dialla ke da Abraham naꞌ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Leyenꞌ nsaꞌn yel llzaꞌkziꞌ ke beꞌnnach, le bi llon akeꞌ kanꞌ nen naꞌ. Chaꞌ bibi leyenꞌ de, danꞌ ne binꞌ llayaꞌl gon lliꞌo beꞌnnach, bibi doꞌl kello gaꞌte.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Kanꞌ naken, noteze beꞌnne llonliraꞌlle Diosenꞌ, noneꞌ leakeꞌ ka xhiꞌnn dialla ke da Abraham naꞌ, naꞌ Diosenꞌ goneꞌ nench leakeꞌ gak wen ke akeꞌ kanꞌ bchebeꞌ ke da Abraham naꞌ. Naꞌ kere beꞌnn nombiaꞌ ley naꞌze, gon Diosenꞌ wen ke akeꞌ. Da likzenꞌ gon Diosenꞌ wen ke noteze beꞌnne gonliraꞌll Leꞌe, kanꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ Leꞌe. Kaꞌn goneꞌ nench wroeꞌn to okrénꞌ lloneꞌ ke beꞌnne llonliraꞌll Leꞌe.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Naꞌ llak kanꞌ golleꞌ da Abraham naꞌ, bneꞌe: “Ba nzoaꞌ rweꞌ gakoꞌ xozxtaꞌo beꞌnn llaꞌa yell zan.” Diosenꞌ beꞌnnenꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ, napeꞌ yel wak nench yesbaneꞌ beꞌnn wat, naꞌ llak lloneꞌ da bi nna gak.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraham naꞌ bi bnnezreꞌ akre gak kanꞌ bne Diosenꞌ gak, kon bzoeꞌ byejleꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ bzoeꞌ rez gon Diosenꞌ nniꞌt beꞌnn zan xhiꞌnn dialla keꞌe. Kon kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Chaꞌchga xhiꞌnn diallaꞌo.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Bzokzeꞌ byejleꞌ kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe naꞌ, laꞌkze ba nakeꞌ beꞌnn gor kwis kere wakll so xhiꞌnneꞌ, le ye raꞌtze goneꞌ to gayoa (100) iz, naꞌ noꞌr keꞌe, Sara naꞌ, nakeꞌ beꞌnn will.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Bzoteze bzoeꞌ bxenraꞌlleꞌ Dios, naꞌ bi gokganreꞌ kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe naꞌ, bzechichkzeꞌ bxenraꞌlleꞌ Dios beꞌraweꞌ Leꞌe.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Abraham naꞌ byejleꞌyaꞌnneꞌ kwis nap Diosenꞌ yel wak nench goneꞌ kanꞌ golleꞌ leꞌe naꞌ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ke len naꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen danꞌ benliraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Naꞌ danꞌ nyojen nen, Diosenꞌ bneꞌe nakeꞌ beꞌnn wen danꞌ benliraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ, kere ke Abraham naꞌzenꞌ nyojen kaꞌ.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Leze kaꞌkzenꞌ nyojen ke yeolol-llo, le leskaꞌ nen ke lliꞌo nakllo beꞌnn wen raweꞌn danꞌ nxenraꞌll-llo Dios, beꞌnnenꞌ basbán Xanllo Jesúsenꞌ radj beꞌnn wat.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Leꞌe bzaneꞌ kwineꞌ bet akeꞌ Leꞌe nench wnitrao Diosenꞌ doꞌl kello, naꞌ babaneꞌ radj beꞌnn wat nench gakllo beꞌnn wen rao Diosenꞌ.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.