Lucas 8

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bde naꞌ, byej Jesúsenꞌ toto yell, yell xhen, naꞌ yell daꞌo, jateꞌe jatixjweꞌreꞌ Diꞌll Wen ke Diosenꞌ ren beꞌnn chllinn kaꞌ.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Leskaꞌ txhonnj noꞌr nao Leꞌe, beꞌnn kaꞌ bakeꞌe yillweꞌ llak akeꞌ, naꞌ noꞌr babejeꞌ daxiꞌo yoꞌ akeꞌ. Naꞌ ren to noꞌr re María beꞌnn Magdala, babej Jesúsenꞌ gall daxiꞌo yoeꞌ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Naꞌ ren ye to noꞌr re Xhuan, noꞌr ke to beꞌnn re Chuza, naꞌ Chuzanꞌ nak rallneꞌe yoꞌ ke Herodes, naꞌ ren to beꞌnn re Susana, naꞌ ye to chop noꞌr yobre. Noꞌr ki gokrén akeꞌ Jesúsenꞌ kon da de ke akeꞌ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Naꞌll badop beꞌnn zan, beꞌnn zak toto yell kaꞌ, naꞌ kone da bsaꞌkrebreꞌ bi da kaꞌ bzejnieꞌreꞌ leakeꞌ, bneꞌe:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —To beꞌnn bllojeꞌ zejeꞌ goz trigo, naꞌ rawe zejeꞌ lloseꞌ nbaz kaꞌ, balen jeꞌten lloaꞌ nez, naꞌ brejchekw beꞌnn len, naꞌ byinn kaꞌ dá rao lla, bdao akbaꞌn.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Naꞌ balen jeꞌten rao yej, braꞌ akten, naꞌ byechen le bibi goꞌp detek rao yejenꞌ.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Naꞌ balen jagoꞌnnen lo yay yeꞌche; naꞌ ka braꞌn naꞌ, bagaꞌrente yeꞌch kaꞌ, naꞌ benen len roe.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Naꞌ balen jeꞌten rao yo chaꞌo, naꞌ nbaraz braꞌn, naꞌ bayoeꞌkazen nbaz kaꞌ to gayoa (100) wej toton. Bayoll beꞌe diꞌll ki, bneꞌe zillj: —Reꞌ zo nayre, lewzenay xtiꞌllaꞌ ni.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Naꞌll beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, bnnab akreꞌ Leꞌe, lle akeꞌ Leꞌe: —¿Akre chejnieꞌllo ka diꞌllenꞌ bayoll bneꞌon?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Naꞌ Jesúsenꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ, ba brej Diosenꞌ nench nnézere da bi bnneze beꞌnn bllaꞌa kanaꞌ, kanꞌ llnebiaꞌ Diosenꞌ, zan yezikre beꞌnn bi llejleꞌ, wsaꞌkrebraꞌ bi da kaꞌ weꞌrén akeꞌ diꞌlle. Laꞌkze wia akeꞌ, bi gakbeꞌe akreꞌ bi da kaꞌ; laꞌkze yen akreꞌ, naꞌ bi chejnieꞌ akreꞌn.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ’Ni wzejnieꞌraꞌ reꞌ ka diꞌllenꞌ beꞌrenaꞌ reꞌ: nbaz danꞌ bes beꞌnnenꞌ, xtiꞌll Dios naꞌn.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Naꞌ da kaꞌ jeꞌt lloaꞌ nezenꞌ, naken ka beꞌnnenꞌ kon llenreꞌ xtiꞌll Diosenꞌ; naꞌll ll-llin daxiꞌon llabejen xtiꞌll Diosenꞌ danꞌ ba yoꞌ lo yichjraꞌlldaꞌweꞌn, naꞌ kaꞌ bi llejleꞌ nench naꞌ yereꞌe.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Naꞌ da kaꞌ jeꞌt rao yejenꞌ, naken ka beꞌnnenꞌ llawereꞌ kwis llzenayeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ; naꞌ bi nyin roe zitj, chollze llejleꞌ, naꞌ kate llak bi da llak keꞌe, le llsanteꞌ bill llnaweꞌ Diosenꞌ.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Naꞌ da kaꞌ jeꞌt radj yay yeꞌchenꞌ, naken ka beꞌnn kaꞌ llzenay xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ da zed, naꞌ yel llawé danꞌ de rao yellrionꞌ, naꞌ yel llzeraꞌll mell, bi lloeꞌn latj chiꞌweꞌ rao xhnnez Diosenꞌ.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Naꞌ da kaꞌ jeꞌt rao yo wen naꞌ, naken ka beꞌnn kaꞌ nak raꞌlldaꞌo wen; ka llzenay akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, ziꞌi akeꞌn, naꞌ llon akeꞌ kanꞌ lleꞌne Diosenꞌ, laꞌkze biteze llak ke akeꞌ.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Ni to beꞌnne kate wxhenzeꞌ to yiꞌ, wdoꞌszeꞌn to yeꞌs leo, naꞌ ni ke wkwaꞌchzeꞌn xhanre ganꞌ llxhoeꞌ lltaseꞌ, zan lldeꞌen sibe, naꞌllenꞌ wseniꞌn ke yeolol beꞌnn llaꞌa lo yoꞌn.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Le gatga de to da ngaꞌche da bi wroeꞌrawe, naꞌ to da llon beꞌnn llillize da bi nneze beꞌnne.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 ’Lewiayaꞌnn kanꞌ niaꞌ ni, le chaꞌ to beꞌnn llejnieꞌreꞌ, yezikre chejnieꞌllreꞌ; zan beꞌnnenꞌ bi lleꞌnreꞌ chejnieꞌreꞌ, ka to da daꞌo raꞌtenꞌ ba llejnieꞌreꞌn wagaꞌa.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Xhnaꞌ Jesúsenꞌ ren biꞌcheꞌ kaꞌ, bllin akeꞌ ganꞌ zoeꞌn, naꞌ gokraꞌll akeꞌ choꞌ akeꞌ lo yoꞌn, kere gok, le ziꞌtere beꞌnn zan llaꞌa.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Naꞌ goll akeꞌ Leꞌe: —Xhnaꞌo ren beꞌnn biꞌchoꞌ kaꞌ, ze akteꞌ liaꞌ naꞌ, naꞌ lleꞌn akreꞌ reꞌe akreꞌ rweꞌ.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Naꞌ Jesúsenꞌ golleꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn kaꞌ llzenay xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ llon akeꞌ kanꞌ niaꞌn, leakeꞌn nak xhnaꞌ, leakeꞌn biꞌchaꞌ.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Bixha gok to lla Jesúsenꞌ byoeꞌ to lo barco, ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌll golleꞌ leakeꞌ: —Laꞌyllo ye chlaꞌre nisdaꞌon. Naꞌll bsaꞌa akeꞌ barconꞌ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Rawe zjakeꞌ rao nis naꞌn, btas Jesúsenꞌ. Naꞌ bzorao dá to beꞌ xhen rao nisenꞌ, naꞌ bzorao lloll nis lo barconꞌ, ba llontekzen nxholl kwis.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Naꞌll basbando akeꞌ Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —¡Maestro! ¡Maestro, ba llbeyiꞌllo! Naꞌll byaseꞌ balwilleꞌ beꞌn ren nisdaꞌon; chollze babeꞌlli akten.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Ganꞌ danꞌ nere nxenraꞌllre Dios? To lleb akeꞌ, naꞌ llabán akreꞌ kwis, lle lwellj akeꞌ: —¿Noxha beꞌnnenꞌ? Rente kaze beꞌ, naꞌ ren nisdaꞌo naꞌ llzenayen keꞌe.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Naꞌ bllin akeꞌ to yell da re Gadara, naꞌ lliꞌ Gadaranꞌ chlaꞌ nisdaꞌo ganꞌ nbane Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Ka balloj Jesúsenꞌ lo barconꞌ, to beꞌnn rao yellenꞌ jatileꞌ Leꞌe, naꞌ beꞌnnenꞌ ba gok scha yoꞌ daxiꞌo yichjraꞌlldaꞌweꞌ. Naꞌ kon ba dazeꞌ bill llakze xharaꞌneꞌ; bill llzokzeꞌ rilleꞌ, naꞌ ba zotekzeꞌ do ganꞌ lljakwaꞌch akeꞌ beꞌnn wat ake.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Ka breꞌreꞌ Jesúsenꞌ, zillj kwis besieꞌ; naꞌ bcheꞌk xhibeꞌ raweꞌn bneꞌe: —¿Bi de koꞌo kone nadaꞌ, Jesús? Rweꞌ Xhiꞌnn Dios zo yebá. Bi wsaꞌkziꞌo nadaꞌ.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Neꞌe kaꞌ le Jesúsenꞌ llchieꞌreꞌ daxiꞌon yellojen, le ba gok scha llnebiaꞌn yichjraꞌlldaꞌo beꞌnnenꞌ. Laꞌkze ba bchej akeꞌ leꞌe kon gden, llchoyyaꞌnneꞌ gden naꞌ, naꞌ llxhonnjeꞌ llgoꞌ daxiꞌon leꞌe yiꞌxre.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Naꞌ Jesúsenꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ: —¿Bi reꞌo? Naꞌ bneꞌe: —Nyantoꞌ. Bneꞌe kaꞌ le da zan daxiꞌo kaꞌn llaꞌa yichjraꞌlldaꞌweꞌn.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Naꞌ goꞌtyoe daxiꞌo kaꞌ Jesúsenꞌ, bi wseꞌleꞌn gabil.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Naꞌ awlloze gannaꞌ zo to leꞌ yaꞌ, llaꞌa kuch zan llao akbaꞌ yiꞌxe, naꞌ daxiꞌo kaꞌ, lle aken Jesúsenꞌ weꞌe latj lljachoꞌ aken lo kuch kaꞌ, naꞌ beꞌe latj.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ka balloj daxiꞌo kaꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnnenꞌ, jachoꞌ aken lo kuch kaꞌ. Naꞌll to gokllejlaꞌllze kuch kaꞌ, bdol akbaꞌ to leꞌ bdinnj, naꞌ wix akbaꞌ lo nisdaꞌon, naꞌ got akbaꞌ weꞌj akbaꞌ nis.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Beꞌnn kaꞌ llap kuch kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ kanꞌ goken, baxhonnjdo akeꞌ jatixjweꞌ akreꞌ beꞌnn, do lyell do lyiꞌxe kanꞌ goken.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Naꞌ ka bene beꞌnn kaꞌ xtiꞌll gop kuch kaꞌ, byej akeꞌ jawiá akeꞌ kanꞌ goken. Naꞌ jadiꞌ akreꞌ beꞌnnenꞌ byoꞌ daxiꞌo kaꞌ yichjraꞌlldaꞌon, ba llieꞌ xhniaꞌ Jesúsenꞌ ba bayak xharaꞌneꞌ, naꞌ ba bazoeꞌ wen. Naꞌ blleb beꞌnn kaꞌ kwis.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Beꞌnn kaꞌ breꞌen, beꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ bllin naꞌ diꞌll, kanꞌ bayak beꞌnnenꞌ.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa doxhen ganꞌ nbane Gadaranꞌ, goꞌtyoe akreꞌ Jesúsenꞌ yezeꞌe rall akeꞌn, le lleb akeꞌ kwis. Jesúsenꞌ bayoeꞌ lo barconꞌ, naꞌ bazeꞌe.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Naꞌ ka za wayoeꞌ lo barconꞌ, beꞌnnenꞌ balloj daxiꞌo kaꞌ yichjraꞌlldaꞌon, goꞌtyoereꞌ Jesúsenꞌ weꞌe latj nnaweꞌ Leꞌe. Bixha Jesúsenꞌ bi beꞌe latj, naꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Bayej rilloꞌ, naꞌ jazene beꞌnne katek wen naꞌ ba ben Diosenꞌ koꞌo. Naꞌ zayej beꞌnnenꞌ, jateꞌe doxhen yell jazenreꞌ beꞌnne, katek da xhen naꞌ gokrén Jesúsenꞌ leꞌe.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Ka ballín Jesúsenꞌ Capernaum naꞌ, beꞌnn zan ba llaꞌa llbexh Leꞌe, llawé akreꞌ ballineꞌ.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Naꞌ bllin to beꞌnn re Jairo, beꞌnn nak rallneꞌe yodaꞌo ke yellenꞌ, naꞌ bcheꞌk xhibeꞌ goꞌtyoereꞌ Leꞌe chejeꞌ rilleꞌ,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 le zo tiꞌch xhiꞌnneꞌ noꞌre bi de chllinn (12) iz llakbeꞌ yillweꞌ, naꞌ ba llatbeꞌ. Chak zejeꞌ rill Jaironꞌ, beꞌnn zan kwis nao Leꞌe, to llchiꞌd akeꞌ Leꞌe.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Bixha to noꞌre, leskaꞌ ba gok chllinn (12) iz llakeꞌ yillweꞌ, bzoeꞌ waꞌa, ba beneꞌ gaxt doxhen xhmelleꞌ, llejeꞌ rao wen rmell, naꞌ bi llayakseꞌ.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Naꞌ jabiꞌyeꞌ koꞌllre Jesúsenꞌ jataneꞌ xharaꞌneꞌn. Ka bdaneꞌ xharaꞌneꞌn, le brexhte yillweꞌ keꞌen.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Naꞌll le bnete Jesúsenꞌ: —¿Nonꞌ bdan nadaꞌ? Ni toeꞌ bi bachebeꞌ, naꞌll Pedronꞌ ren beꞌnn kaꞌ zjakrén leꞌe txhen naꞌ, bne akeꞌ: —Maestro, beꞌnn zan beꞌnn kaꞌ llchiꞌd rweꞌ, naꞌ nechkoꞌ: “¿No bdan nadaꞌ?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Naꞌll bnekzeꞌ da yobre: —Zo to beꞌnn bdan nadaꞌ; gokbeꞌteraꞌ ben yel wak kiaꞌn llin.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Ka breꞌe noꞌrenꞌ gokbeꞌte Jesúsenꞌ kanꞌ jataneꞌ Leꞌen, to xhizeꞌ, to llebeꞌ jabiꞌyeꞌ raweꞌn, bcheꞌk xhibeꞌ, naꞌ beꞌe diꞌll rao yeolol beꞌnn kaꞌ kanꞌ gok bdaneꞌ xharaꞌneꞌn, naꞌ bagaꞌte yillweꞌ keꞌen.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Naꞌ lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Xhiꞌnnaꞌ, danꞌ nxenraꞌlloꞌ naꞌn, ba basrá rweꞌ. Bayejchga wen.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Naꞌ lloeꞌteꞌ diꞌllenꞌ, kate bllin to beꞌnn bzaꞌa rill Jaironꞌ, naꞌ lleꞌe Jaironꞌ: —Bill wchieꞌroꞌ Maestronꞌ, ba gotte xhiꞌnnoꞌn.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Ka bene Jesúsenꞌ kanꞌ bne beꞌnnenꞌ, naꞌll golleꞌ Jaironꞌ: —Bi lleboꞌ, kon bxenraꞌlle, naꞌ wayakse xhiꞌnnoꞌn.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Ka byoeꞌ lo yoꞌn, nono beꞌkzeꞌ latj choꞌ ren Leꞌe lete Pedro naꞌze, naꞌ Jacobo, naꞌ Juan, naꞌ ren xaxhnaꞌ bidaꞌo noꞌr naꞌ.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌn, bell akeꞌ llak akreꞌ bidaꞌon, naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Bi kwellre, kere gotbeꞌn, taszbeꞌn.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Naꞌ bxhill akeꞌ keꞌe, le nnez akreꞌ kwasro ba gotbeꞌn.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Naꞌll beꞌxeꞌ naꞌa bidaꞌo noꞌr watenꞌ, naꞌ bneꞌe: —Bidaꞌo noꞌre, bayas.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Naꞌ babán bidaꞌo noꞌrenꞌ, le bayástebeꞌ, naꞌ goll Jesúsenꞌ leakeꞌ, weꞌe akeꞌ da gaobeꞌ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Naꞌll xaxhnaꞌ bidaꞌon llabán akreꞌ kwis, naꞌ Jesúsenꞌ golleꞌ leakeꞌ nono weꞌrén akeꞌ diꞌll danꞌ goken.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.