Lucas 7

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bayoll beꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll ki, naꞌ bayoeꞌ yell Capernaum naꞌ.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Rao yell naꞌ zo to beꞌnn nak xan beꞌnn kaꞌ, nak wakaꞌa ya, naꞌ zo to beꞌnn wen llin keꞌe beꞌnn nllieꞌreꞌ kwis, naꞌ llak beꞌnnenꞌ yillweꞌ, ba llontekzen zi goten leꞌe.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Naꞌ xaneꞌn benreꞌ ke Jesúsenꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ chop chonn beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, nench lljalwill akeꞌ Jesúsenꞌ, chejeꞌ wayoneꞌ beꞌnnenꞌ llak yillweꞌn.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ka bllin beꞌnn kaꞌ rao Jesúsenꞌ, goꞌtyoe akreꞌ Leꞌe nench chejeꞌ wayoneꞌ beꞌnn weꞌen, lle akeꞌ Leꞌe: —Beꞌnnenꞌ bseꞌl netoꞌ nakeꞌ to beꞌnn wen, naꞌ llayaꞌl gakrenoeꞌ,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 le nllieꞌreꞌ yell kellonꞌ, naꞌ kone xhmelleꞌ beneꞌ to yodaꞌo ketoꞌ.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Jesúsenꞌ byejreneꞌ leakeꞌ, ba zejteꞌ awlloze, kate bseꞌl beꞌnnenꞌ nak xan wakaꞌa yanꞌ, beꞌnn yobre beꞌnn nakeꞌ txhen, naꞌ jatil akeꞌ Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, ne beꞌnnenꞌ: “Bi weꞌlaꞌlltkoꞌ, le bi zaꞌkaꞌ choꞌo lo yoꞌ rillaꞌn.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ke len naꞌ bi bayaxhjraꞌ yed kwinaꞌ yedtilaꞌ rweꞌ. To bneze diꞌllenꞌ, naꞌ wayakte beꞌnn wen llin kiaꞌn.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Nadaꞌ zo beꞌnn llnebiaꞌ nadaꞌ, naꞌ lekze niꞌt beꞌnn wakaꞌa ya kiaꞌ llnebiaꞌ akeꞌ. Kate llepaꞌ toeꞌ: Byej, naꞌ llejteꞌ, naꞌ kate llepaꞌ ye toeꞌ: Da, naꞌ le lledteꞌ, naꞌ kate llepaꞌ beꞌnn wen llin kiaꞌn: Da ni gonoꞌ, naꞌ le llonteꞌn.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ka bene Jesúsenꞌ diꞌll ki, llabanreꞌ kwis ke beꞌnnenꞌ, naꞌ bayechjeꞌ, lleꞌe beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen: —Chak daꞌa radj beꞌnn Israel ki, gatga nna lljadiꞌraꞌ to beꞌnn wxenraꞌlle katkenꞌ nxenraꞌll beꞌnnenꞌ.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Naꞌ zayej beꞌnn kaꞌ, ka ballín akeꞌ yoꞌn, ba bayakte beꞌnn wen llin ke beꞌnnenꞌ.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Bde naꞌ, byej Jesúsenꞌ to yell da nziꞌi Naín ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, ren beꞌnn zan beꞌnn yobre.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ka le choꞌteꞌ yellenꞌ, kate zaꞌk beꞌnn zan beꞌnn bllach yellenꞌ, nlen akeꞌ to beꞌnn wat, beꞌnn watenꞌ nakbeꞌ bi tiꞌch rao xhnaꞌbeꞌ, naꞌ xhnaꞌbeꞌ naꞌ nakeꞌ noꞌr wazeb. Beꞌnn zan beꞌnn rao yellenꞌ, non akeꞌ leꞌe txhen zjakeꞌ zjakwaꞌch akebeꞌ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ka breꞌe Xanllonꞌ noꞌrenꞌ, bayaꞌchraꞌlleꞌ leꞌe, naꞌ golleꞌ leꞌe: —Bi kwelloꞌ.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Naꞌll jabiꞌy Jesúsenꞌ jataneꞌ yiꞌnn ke bi watenꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ nlen yiꞌnnenꞌ brexh akeꞌ. Naꞌ bneꞌe: —Beꞌnn weꞌo, bayas.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Naꞌ bi watenꞌ bayasbeꞌ, blleꞌbeꞌ, naꞌ bzorao llannebeꞌ, naꞌ Jesúsenꞌ bayoeꞌbeꞌ beꞌnnenꞌ nak xhnaꞌbeꞌn.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Yeolol beꞌnn kaꞌ blleb akeꞌ kwis, naꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios ne akeꞌ: —Ba braꞌ to beꞌnn brao xhen, beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ rao rall-llonꞌ, nnaꞌll ba jadinraꞌll Diosenꞌ lliꞌo, naꞌ ba zadraꞌnneꞌ yell keꞌen.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Doxhen ganꞌ nbane Judeanꞌ ben akreꞌ kanꞌ beneꞌn, naꞌ yeolol yell kaꞌ lliꞌ do naꞌ, bze ke Jesúsenꞌ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Beꞌnn kaꞌ nao Juan naꞌ, jazén akreꞌ leꞌe yeolol ke da kaꞌ llon Jesúsenꞌ. Naꞌ goxh Juan naꞌ, chop beꞌnn kaꞌ non leꞌe txhen naꞌ.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Lechej ganꞌ zo Jesúsenꞌ, naꞌ yereꞌ: “¿Rweꞌn beꞌnnenꞌ ne Diosenꞌ wseꞌleꞌ o chaꞌ kwexhtoꞌ beꞌnn yobre?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Kate bllin akeꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —Juan beꞌnnenꞌ llchoaꞌ nis, bseꞌleꞌ netoꞌ, le lleꞌnreꞌ nnezreꞌ chaꞌ rweꞌn beꞌnnenꞌ wseꞌl Diosenꞌ o chaꞌ kwexhtoꞌ beꞌnn yobre.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Rao lla naꞌ, bayón Jesúsenꞌ beꞌnn zan beꞌnn llak biteze yillweꞌ. Bayoneꞌ beꞌnn yoꞌ daxiꞌo, naꞌ leskaꞌ beꞌnn lchol bayoneꞌ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Naꞌll balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll beꞌnn kaꞌ bseꞌl Juan naꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Lewayej, naꞌ lelljayell Juan naꞌ, yeolol da kaꞌ ba bénere, naꞌ ba breꞌre ganni: beꞌnn lchol llareꞌe akreꞌ, beꞌnn xhinnj lladá akeꞌ, beꞌnn llen yillweꞌ danꞌ ne lepra llayak akeꞌ, beꞌnn bi llene ba llayén akreꞌ, beꞌnn wat llabán akeꞌ, naꞌ beꞌnn yaꞌch llzenay akeꞌ Diꞌll Wen ke Diosenꞌ.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 ¡Nbaraz ke beꞌnnenꞌ bi llakganreꞌ, naꞌ yezikre llejleꞌ kiaꞌ!
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ka ba zayej beꞌnn kaꞌ bseꞌl Juan naꞌ, Jesúsenꞌ bzorao lloeꞌ xtiꞌll Juan naꞌ, ren beꞌnn kaꞌ zjallaꞌn, lleꞌe leakeꞌ: —¿No beꞌnnenꞌ jawiare latj dachenꞌ? ¿To beꞌnn nak ka yia da zo lleꞌ da le llta beꞌ?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ¿Bixha jawiakzre? ¿To beꞌnn nakeꞌ raꞌll chaꞌo? Kaꞌa, beꞌnn nakeꞌ raꞌll chaꞌon, yoꞌ wen zo akeꞌ, naꞌ rill beꞌnn llnebiaꞌ zjallaꞌa akeꞌ lleꞌj llao akeꞌ kwasro.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ¿Bixha jawiakzre chaꞌ? ¿To beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios? Awaꞌ, ni llepaꞌ reꞌ, wdetere ka beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ke beꞌnn ninꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ ganꞌ nen:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ni llniaꞌ, gatga nna so to beꞌnn nak beꞌnn braoll, ka Juan beꞌnnenꞌ bchoa nisenꞌ. Naꞌ nnaꞌ noteze beꞌnn llzenay ke Dios, nench nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌn, laꞌkze nakeꞌ beꞌnne le zeraoze beꞌnne bibi zaꞌke, gaklleꞌ beꞌnn braoll ka Juan naꞌ.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Beꞌnn zan beꞌnn yell, naꞌ ren wachixhj kaꞌ, ka ben akreꞌ xtiꞌll Juan naꞌ, blloa akeꞌ nis le byejnieꞌ akreꞌ nak akeꞌ beꞌnn wen da xhinnj rao Dios.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Zan beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsed llroeꞌ ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi gokraꞌll akeꞌ wchoa Juan naꞌ leakeꞌ nis, bi beꞌe akeꞌ latj gon Diosenꞌ da wen naꞌ llwieꞌ goneꞌ ke akeꞌ.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Naꞌ bne Jesúsenꞌ da yobre: —¿Akre ka wsaꞌkrebaꞌ beꞌnn ki llaꞌa nnaꞌ? ¿Akre nak akeꞌ?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Ka bidaꞌo kate yitj akbeꞌ do lao yaꞌa, naꞌ lle lwellj akbeꞌ: “Ba bkwelltoꞌ bllej, naꞌ bi byaꞌre, naꞌ ba beltoꞌ da llon nyaꞌchraz, naꞌ ni ke bllellzre.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ka nak ba bed Juan naꞌ, bi weꞌe bdaochaꞌweꞌ, naꞌ bnere keꞌe: “Daxiꞌon yoꞌ beꞌnnenꞌ.”
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Naꞌ nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, ba bedaꞌ rao yellrionꞌ, naꞌ lleꞌj llawaꞌ kwasro, naꞌ nere kiaꞌ: “Le lleꞌj llaoxen beꞌnnenꞌ, naꞌ lloneꞌ txhen beꞌnn wachixhj kaꞌ, ren yezikre beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ.”
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Zan zjallaꞌa akse beꞌnn llzenay ke Diosenꞌ. Leakeꞌ llroeꞌ akreꞌ kanꞌ nak yel siꞌn ke Diosenꞌ.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 To beꞌnn fariseo re Simón, beneꞌ Jesúsenꞌ yexh nench chejeꞌ rilleꞌn lljataweꞌ, naꞌ ka bllin Jesúsenꞌ rill beꞌnn fariseonꞌ, bllieꞌ ganꞌ gao akeꞌn.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Naꞌ rao yell naꞌ, zo to noꞌr wen da xhinnj, naꞌ bnnezreꞌ ka bllin Jesúsenꞌ rill beꞌnnenꞌ. Ka ba lliꞌ Jesúsenꞌ ren beꞌnn kaꞌ yelaꞌ llao akeꞌ, jabiꞌy noꞌrenꞌ noꞌxeꞌ to lmet da yoll nis da laꞌ xhix.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Naꞌ blleꞌk noꞌrenꞌ xhniaꞌ Jesúsenꞌ, bzorao belleꞌ kwis, naꞌ kone nis raweꞌn, llasbiseꞌ niaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ llachechteꞌn ren yich yichjeꞌ, naꞌ llnoꞌpeꞌ nieꞌn, naꞌll lltopteꞌn nis danꞌ la xhixenꞌ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ka breꞌe Simón naꞌ, beꞌnnenꞌ ben Jesúsenꞌ yexhenꞌ, beneꞌ xhbab: “Chenak beꞌnn ni nakeꞌ beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios, wayakbeꞌreꞌ noꞌr wen da xhinnjze, noꞌrenꞌ llone leꞌe kaꞌ.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe: —Simón, de to da lleꞌnraꞌ nniaꞌ rweꞌ. Naꞌll bne Simón naꞌ: —Bne, maestro.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —To beꞌnne llbej mell, bzo chop beꞌnn llbaꞌy xhmelleꞌ. To beꞌnnenꞌ llbaꞌyeꞌ gaꞌy gayoa (500) mell da nziꞌi denario, naꞌ beꞌnnenꞌ ye to llbaꞌyeꞌ chiyon (50) denario.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Llopte beꞌnn kaꞌ bibi de ke akeꞌ wayixhj akeꞌ xhianꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ brej leakeꞌ mellenꞌ, bnitraweꞌn kaꞌze. Bnechk nadaꞌ, ¿nore beꞌnn ki chop bllieꞌllreꞌ xan mellenꞌ?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Naꞌ bne Simón naꞌ: —Cheke beꞌnnenꞌ baziꞌxheneꞌ ke da xhenll. Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —Da li kwis kanꞌ bneꞌon.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Naꞌll bayechjeꞌ bwieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ lleꞌe Simón naꞌ: —¿Llreꞌroꞌ noꞌrenꞌ? Byoaꞌ rilloꞌn, bi bennoꞌ nis chib niaꞌ, naꞌ noꞌrenꞌ, kone nis raweꞌ naꞌ, ba bdibeꞌ niaꞌn, naꞌ llachechteꞌn ren yich yichjeꞌ.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Bi bnoꞌpoꞌ nadaꞌ, naꞌ noꞌrenꞌ, ka braꞌtiaꞌ llnoꞌpeꞌ niaꞌn.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Bi btopoꞌ nadaꞌ ceit, zan noꞌrenꞌ ba btopeꞌ niaꞌn to nis da laꞌ xhix.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ni llniaꞌ rweꞌ, laꞌkze nakeꞌ noꞌr wen da xhinnj, de yel llaziꞌxhen keꞌe, le da xhen naꞌ nllieꞌreꞌ. Beꞌnn llbaꞌyeꞌ raꞌtze, raꞌtze de waziꞌxhenllo keꞌe, kaꞌ raꞌtze nllieꞌreꞌ.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Naꞌll lleꞌe noꞌrenꞌ: —Ba baziꞌxhenaꞌ yeolol da xhinnj koꞌon.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Beꞌnn kaꞌ lliꞌ llaoreneꞌ txhen naꞌ, bzorao lle lwellj akeꞌ: —¿Noxha beꞌnnenꞌ llaziꞌxhenzeꞌ da xhinnj ke beꞌnne?
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Naꞌll Jesúsenꞌ golleꞌ noꞌrenꞌ da yobre: —Danꞌ nxenraꞌlloꞌ naꞌn ba basrá rweꞌ, bayejchga wen nnaꞌ.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.