Lucas 2
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NTLH
1 Gok kanꞌ llnebiaꞌ beꞌnnenꞌ re Augusto César ganꞌ nziꞌi Roma, bdixjweꞌreꞌ llayaꞌl kwia yich, yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa doxhen ganꞌ nbanreꞌn.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Naꞌ naken da nell kwia beꞌnn yiche. Le kanaꞌ beꞌnnenꞌ re Cirenio, llnebieꞌ ganꞌ nziꞌi Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Naꞌ beneꞌn bien yeolol beꞌnn bayej rall akeꞌ, jallia akeꞌ yiche.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Naꞌ Josénꞌ bzeꞌe Nazaret ga nbane Galilea, naꞌ bayejeꞌ Belén ga nbane Judea yell ke David, le xhiꞌnn dialla David naꞌ leꞌe.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Zancheꞌteꞌ Maríanꞌ nench kwia akeꞌ yiche, ba naken siꞌi lwellj akeꞌ. Naꞌ ba noaꞌ Maríanꞌ bdaꞌo.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Naꞌ zo akteꞌ Belén naꞌ, bllin lla saneꞌ.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Naꞌ gorj bdaꞌo keꞌen, gokbeꞌ bidaꞌo byio, bi nelle, naꞌ braꞌllebeꞌ to raꞌlle, naꞌ jaxoeꞌbeꞌ ganꞌ ll-llaꞌa akeꞌ da llao bayiꞌxe, le bibi latj bllel akreꞌ ga weꞌe akeꞌ waziꞌraꞌll akeꞌ.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Rao yer naꞌ, awllo Belén naꞌ, llaꞌa bal beꞌnn llnnaꞌ akeꞌ yer, llap xhiꞌr ke akeꞌ.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Kate to angl ke Xanllonꞌ bllineꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn, to yiꞌ xhen bseniꞌn ganꞌ llaꞌa akeꞌn, naꞌ blleb akeꞌ kwis.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Naꞌ anglenꞌ golleꞌ leakeꞌ: —Bi llebre, naꞌ llyixjweꞌraꞌ reꞌ to da wen, da wayoꞌraꞌll yeolol beꞌnne.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Nnaꞌ gorj to wasrá, gorjeꞌ rao yell ke David, naꞌ reꞌe Cristo beꞌnn nak Xanllo.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Chaꞌ chejre, ki nak nench yellélere bdaꞌon: llelbeꞌ to raꞌll, naꞌ xhoabeꞌ ga ll-llaꞌa akeꞌ da llao bayiꞌx ake.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Nna nete anglenꞌ kaꞌ, kate bllinkze angl zanll ganꞌ ze anglenꞌ to, naꞌ angl zan kaꞌ, lloeꞌrao akeꞌ Dios ne akeꞌ:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 — ausente —
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Ka bazaꞌa angl kaꞌ zayej akeꞌ yebá, gop xhiꞌr kaꞌ lle lwellj akeꞌ: —Chejkello Belén naꞌ, lljawiallo bixhanꞌ gokse, ka danꞌ bdixjweꞌ Xanllonꞌ lliꞌo.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Naꞌ broꞌdo akeꞌ nez, ka bllin akeꞌn, naꞌ jadiꞌ akreꞌ Maríanꞌ ren Josénꞌ ren bdaꞌon, xhoabeꞌ ganꞌ ll-llaꞌa akeꞌ da llao bayiꞌx kaꞌ.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Ka breꞌe gop xhiꞌr kaꞌ bdaꞌon, bzorao lloeꞌ akeꞌ diꞌll doxhen kanꞌ goll anglenꞌ leakeꞌ ke bdaꞌon.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Yeolol beꞌnn kaꞌ bene diꞌllenꞌ lloeꞌ akeꞌn, llabán akreꞌ kwis.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Maríanꞌ broꞌ yichjeꞌ kanꞌ bne beꞌnn kaꞌ, naꞌ lloneꞌ xhbab lo raꞌlldaꞌweꞌ.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Bde naꞌ, zayej gop xhiꞌr kaꞌ, lloeꞌrao akeꞌ Dios kon ba jawiá akeꞌ, naꞌ ba ben aktereꞌ kanꞌ goll anglenꞌ leakeꞌ.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ka gok xoꞌn lla naꞌ, bzoeꞌ bdaꞌon sen danꞌ nziꞌi circuncisión, naꞌ bsiꞌi akebeꞌ Jesús, kanꞌ goll anglenꞌ leakeꞌ ka za garjterbeꞌ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Bde ba bayak Maríanꞌ ren bdaꞌon yall kon kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ jweꞌebeꞌ yodaꞌo Jerusalén naꞌ, ga gakbeꞌ rallnaꞌa Dios.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Le kanꞌ ne ley ke Xanllo Diosenꞌ: “Noteze bidaꞌo byio garj bi nelle, da bien naꞌ gakbeꞌ rallnaꞌa Dios.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Naꞌ byej akeꞌ beꞌrao akeꞌ Dios, ben akeꞌ kanꞌ ne ley keꞌen, ganꞌ nen ki: “Llayaꞌl gotre chop plom xtir o chaꞌ chop plom yiꞌx daꞌo.”
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Naꞌ Jerusalén naꞌ, zo to beꞌnn re Simeón, naꞌ nakeꞌ to beꞌnn wen, naꞌ nxenraꞌlleꞌ Dios, bzoteze bzoeꞌ brexheꞌ katenꞌ llin lla gakrén Diosenꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ zorén Spíritu ke Diosenꞌ leꞌe.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Spíritu ke Diosenꞌ bdixjweꞌn leꞌe ke za gattereꞌ, dekz de reꞌreꞌ Cristo beꞌnnenꞌ wseꞌl Diosenꞌ.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Leskaꞌ Spíritu naꞌ, benen nench byejeꞌ yodaꞌo braonꞌ. Yodaꞌo naꞌ zoeꞌ kate bllin xaxhnaꞌ Jesúsenꞌ gon akeꞌ kanꞌ ne ley ke Diosenꞌ.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeón naꞌ bnnabeꞌ bidaꞌon bdeꞌlebeꞌ, naꞌ beꞌraweꞌ Diosenꞌ bneꞌe:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 — ausente —
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Naꞌll xaxhnaꞌ Jesúsenꞌ llabán akreꞌ, ka llen akreꞌ diꞌllenꞌ lloeꞌ Simeón naꞌ ke bdaꞌon.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Simeón naꞌ, bnnabeꞌ rao Dios gonlaꞌyeꞌ leakeꞌ. Naꞌll lleꞌe Maríanꞌ: —Ni ke bidaꞌon beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ kweyiꞌ akeꞌ, naꞌ beꞌnn zan yerá akeꞌ. Lebeꞌ gakbeꞌ to da wroeꞌn danꞌ bseꞌl Diosenꞌ Lebeꞌ, naꞌ beꞌnn zan bi choꞌraꞌll akeꞌ danꞌ ben Diosenꞌ kaꞌ.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Leskaꞌ gonbeꞌ nench gaꞌtbiaꞌ nore beꞌnn llaꞌa xhbab wen, naꞌ nore llaꞌa xhbab da bi nak wen. Naꞌ rweꞌ, kaꞌkze to da látit chaz lo raꞌlldaꞌon, katek wallayraoꞌ ke bidaꞌon.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Leskaꞌ bzo to noꞌr re Ana, Jerusalén naꞌ. Naꞌ Ananꞌ lloeꞌ xtiꞌll Dios, nakeꞌ xhiꞌnn Fanuel, beꞌnn nak xhiꞌnn dialla beꞌnnenꞌ re Aser. Naꞌ ba nakeꞌ beꞌnn gor, gall iz bzorén xhyiweꞌn leꞌe.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Naꞌ bgaꞌnneꞌ wazeb got xhyiweꞌn, ba gok tapralj tap (84) iz. Naꞌ yeo lla bzoteze bzoeꞌ yodaꞌo braonꞌ, lloeꞌraweꞌ Dios, llalwilleꞌ Dios do lla do yere, naꞌ lloneꞌ was.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Naꞌ goken jabiꞌyeꞌ ganꞌ ze Josénꞌ ren Maríanꞌ, naꞌ lloeꞌ yel llioxken ke Dios, naꞌ bzorao lloeꞌ xtiꞌll bidaꞌon rao yeolol beꞌnn kaꞌ llaꞌa, lloeꞌreneꞌ diꞌllenꞌ yeololte beꞌnn llbexh, batenꞌ wseꞌl Diosenꞌ beꞌnnenꞌ gakrén leakeꞌn.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Ka bayoll ben Maríanꞌ ren Josénꞌ yeolol kanꞌ ne ley ke Diosenꞌ, naꞌ zayej akeꞌ Nazaret ganꞌ nbane Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Naꞌ Jesúsenꞌ zejze ll-lliꞌweꞌ, naꞌ zejzell llejnieꞌreꞌ tlla tlla, naꞌ kaꞌ llakrente Diosenꞌ Leꞌe.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Naꞌ ganꞌ nziꞌi Jerusalén naꞌ llon beꞌnn Israel kaꞌ lnni danꞌ ne paskw, naꞌ xaxhnaꞌ Jesúsenꞌ yeo iz lljakeꞌ lnninꞌ.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ka goke Jesúsenꞌ chllinn (12) iz, bcheꞌe akeꞌ Leꞌe lnni Jerusalén naꞌ, kanꞌ llon akseꞌ.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Ka bde lnninꞌ bazaꞌa akeꞌ, naꞌ bi gokbeꞌe Josénꞌ ren Maríanꞌ, bagaꞌnn Jesúsenꞌ Jerusalén naꞌze.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Llak akreꞌ chaꞌ zazaꞌreneꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ. Ba gokte tlla bagoꞌ akeꞌ nezenꞌ ka gokbeꞌe akreꞌ, naꞌ bzorao llayirj akeꞌ Leꞌe radj biꞌch lwellj akeꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn nombiaꞌ akreꞌ.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Naꞌ bi llallel akreꞌ Leꞌe, naꞌ babiꞌ akeꞌ Jerusalén naꞌ, da yobre llayirj akeꞌ Leꞌe.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Bixha bayónn lla kate ballel akreꞌ Leꞌe lo yodaꞌo braonꞌ, naꞌ llieꞌ radj beꞌnn siꞌn kaꞌ, llroeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, llzenayeꞌ xtiꞌll akeꞌn, naꞌ llnnabyollreꞌ leakeꞌ.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Beꞌnn kaꞌ llaꞌa llzenayenꞌ, llabán akreꞌ katkenꞌ llejnieꞌreꞌn, naꞌ kanꞌ llallieꞌ xtiꞌll beꞌnn siꞌn kaꞌ.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Bixha ka breꞌe xaxhneꞌe kaꞌ Leꞌen, llabán akreꞌ, naꞌ goll xhneꞌen Leꞌe: —Xhiꞌnnaꞌ, ¿bixchen ba benzroꞌ netoꞌ kaꞌ? Xaꞌon naꞌ ren nadaꞌ, le ba bdatoꞌ bayirjtoꞌ rweꞌ.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Naꞌll Jesúsenꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen llayirjzre nadaꞌ? ¿Bi nnézere xchin Xaꞌ naꞌn llayaꞌl gonaꞌ?
49 Jesus respondeu:
50 Bixha xaxhneꞌe kaꞌ, bi byejnieꞌ akreꞌ bixchen golleꞌ leakeꞌ kaꞌ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Naꞌ kaꞌ, zayej akeꞌ Nazaretenꞌ zancheꞌe akteꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ bzenayteze bzenayeꞌ ke akeꞌ. Naꞌ Maríanꞌ kon lloneꞌ xhbab lo yichjraꞌlldaꞌweꞌ kanꞌ llaken.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Naꞌ kaꞌ, blliꞌo Jesúsenꞌ llejnieꞌreꞌ, Diosenꞌ naꞌ ren beꞌnn ak, llayoꞌraꞌll akeꞌ kanꞌ lloneꞌn.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.