Lucas 14
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Gok to lla llap beꞌnn Israel kaꞌ baraꞌnne, Jesúsenꞌ byejeꞌ rill to beꞌnn fariseo beꞌnn llnebiaꞌ, naꞌ jataweꞌ, naꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ bdop rill beꞌnnenꞌ, lliꞌnao akeꞌ Leꞌe.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Naꞌ rawe naꞌ, lliꞌ to beꞌnn yoeꞌ yi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Naꞌ goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ: —¿Bi ne leyenꞌ? ¿De latj wayonllo beꞌnn lla nbaꞌnne o chaꞌ bi de latj?
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Naꞌ ni to akeꞌ bi balliꞌi xtiꞌlleꞌn. Naꞌll Jesúsenꞌ beꞌxeꞌ taꞌk beꞌnnenꞌ, naꞌ bayoneꞌ leꞌe, naꞌll lleꞌe leꞌe: —Bayej nnaꞌ, ba bayakoꞌ.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Naꞌll lle Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa rill beꞌnn fariseonꞌ: —Nekxha reꞌ, chaꞌ to burr keré o chaꞌ bell keré lljabixbaꞌ to lo yelle, ¿kere sete lljarejrebaꞌ, laꞌkze nak lla nbaꞌnne?
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Naꞌ billkze bi llallel akreꞌ ka ye akeꞌ Leꞌe.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Chak lliꞌ Jesúsenꞌ rill beꞌnn fariseonꞌ, llwieꞌ kanꞌ llon bal beꞌnn kaꞌ, ll-lan akeꞌ lljacheꞌ akeꞌ raote ga ba nak kweꞌ beꞌnn brao, naꞌll beꞌreneꞌ leakeꞌ to diꞌll, bneꞌe:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 —Kate gon akeꞌ reꞌ yexh chejre ga llak yel wchaynaꞌa, bi lljacheꞌre raote ga lljacheꞌ beꞌnn brao, ke gonzen llin beꞌnnenꞌ nak beꞌnn braoll.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Naꞌll xan lnni yeꞌe reꞌ: “Leyezollaꞌa, leweꞌe latj kweꞌ beꞌnn ni.” Naꞌ yesolleꞌe reꞌ, lljalekwteꞌ reꞌ xhante, naꞌ siꞌre zdoꞌ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Zan kate gon akeꞌ reꞌ yexh, wenre lelljacheꞌ xhante, naꞌ kate reꞌe xan lnninꞌ reꞌ, naꞌllenꞌ chaꞌ yeꞌe reꞌ: “Da nile blleꞌ.” Naꞌ lljalekweꞌ reꞌ raote, naꞌllenꞌ siꞌre yel baraꞌnne.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Le beꞌnnenꞌ chaꞌ lleꞌnreꞌ gakeꞌ beꞌnn brao, yezikre wayexjeꞌ yegaꞌnnteꞌ xhane, naꞌ beꞌnnenꞌ llakreꞌ bi zaꞌke, leꞌen gak beꞌnn brao.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Naꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ ben Leꞌe yexhenꞌ: —Kate gonoꞌ wao, bi gonoꞌ yexh toze beꞌnn nllieꞌroꞌ, no biꞌch lwelljoꞌ, no beꞌnn wrill koꞌo beꞌnn nak beꞌnn wniaꞌ, le leskaꞌ wayón akeꞌ rweꞌ yexhe, naꞌ kaꞌ wayoꞌteꞌ wzon koꞌo.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Zan kate gonoꞌ wao, goxh beꞌnn yaꞌche, beꞌnn nxhinnj niaꞌnaꞌa, naꞌ beꞌnn lchole.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Naꞌ kaꞌ soꞌo nbaraz, le leakeꞌn bi gak wayón akeꞌ rweꞌ yexhe. Naꞌ kate llin lla wasbán Diosenꞌ beꞌnn wat, kanaꞌ gon Diosenꞌ wen koꞌo.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 To beꞌnn lliꞌrén Jesúsenꞌ txhen ganꞌ llao akeꞌn, ka benreꞌ xtiꞌlleꞌn, bneꞌe: —Nbaraz ke beꞌnnenꞌ kwieꞌ gaoreneꞌ Diosenꞌ txhen, katenꞌ ba llnebieꞌn.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe: —Bzo to beꞌnne, beneꞌ to wao xhen, naꞌ beꞌnn zan beneꞌ yexhe.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ka bllin lla gao akeꞌn, bseꞌl xan waonꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen, lljatixjweꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexhenꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: “Ledá nnaꞌ, ba bsiniaꞌte danꞌ gaollonꞌ.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Naꞌ beꞌnn kaꞌ, dete da lldeꞌ akreꞌ nechkze bi lljakeꞌ waonꞌ. Toeꞌ bneꞌe: “Za bxhiaꞌ to yellrio, naꞌ len chaꞌa lljawiaꞌ. Yeꞌo xanoꞌn bi gak yedaꞌ.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Naꞌ ye toeꞌ bneꞌe: “Bxhiꞌzaꞌ gaꞌy kweꞌ belle, naꞌ za lljawiachkaꞌ akre llon akbaꞌ. Yechgoꞌ xanoꞌn, siꞌxheneꞌ bi gak yedaꞌ.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Naꞌ ye toeꞌ bneꞌe: “Za bchaynaꞌ, naꞌ bi gak yedaꞌ.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Beꞌnn wen llin naꞌ, zayejeꞌ jayelleꞌ xaneꞌn kanꞌ bne beꞌnn kaꞌ, naꞌ gokllaꞌa xan yoꞌn kwis, naꞌll golleꞌ beꞌnn wen llin keꞌen: “Byej do lao yaꞌa, jatateze do lyell, jaxiꞌi beꞌnn yaꞌch, beꞌnn xhinnj, beꞌnn lchole.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Bayoll beneꞌ kaꞌ, naꞌll golleꞌ xaneꞌn: “Xanaꞌ, ba benaꞌ kanꞌ bneꞌon, naꞌ nna dellkze latj.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Naꞌll beꞌnnenꞌ golleꞌ leꞌe: “Byejkze da yobre kon ga xhoa nez, naꞌ jaxiꞌi yezikre beꞌnne, ben bien choꞌ akeꞌ, le lleꞌnraꞌ yellaꞌte yoꞌ kiaꞌn.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Le ni to beꞌnn kaꞌ benaꞌ yexh da nellenꞌ, bill gak gao akeꞌ danꞌ bsiniaꞌn.”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Beꞌnn zan kwis nao Jesúsenꞌ, naꞌll bayechjeꞌ lleꞌe leakeꞌ:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 —Chaꞌ reꞌ nllieꞌllre xare, xhnaꞌre, noꞌr keré, xhiꞌnnre, biꞌchre, zanre, naꞌ nllieꞌllre kwinre kerke nadaꞌ, bi gak gonre nadaꞌ txhen.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ bi lloneꞌ ka to beꞌnn noaꞌ cruz keꞌe, naꞌ nnaweꞌ nadaꞌ, bi gak goneꞌ nadaꞌ txhen.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Chaꞌ notezre lleꞌnere gonre to yoꞌ, ¿kere zgaꞌtek kwejbiaꞌre ka to gaxt gonen, naꞌllenꞌ gonren?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Ke gonrizen kon wxere rane naꞌze, naꞌ bi soere yesyollren; naꞌ reꞌe beꞌnne, naꞌ wtitj akreꞌ reꞌ,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ne akeꞌ: “Kon bxe beꞌnnenꞌ yoꞌ keꞌen; kere bzoereꞌ yesyolleꞌn.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Chaꞌ to rey llwieꞌ chejeꞌ rao wdil, zgaꞌtek wyi wsaꞌkeꞌ chaꞌ gak soyibeꞌ; leꞌen napeꞌ chi mir wakaꞌa ya, naꞌ beꞌnnenꞌ tilreneꞌn napeꞌ galj mireꞌ.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Naꞌ chaꞌ llwieꞌ bi soereꞌ, ka nna zaꞌte beꞌnnenꞌ tilreneꞌn ziꞌte, wseꞌleꞌ to beꞌnn lljadieꞌ xtiꞌlleꞌn, naꞌ wnnabeꞌ yeniꞌt akeꞌ wen.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Kaꞌn naken, chaꞌ reꞌ bi kwej yichjre yeolol da de keré, bi gak gonre nadaꞌ txhen.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Naꞌll bne Jesúsenꞌ da yobre: —Da wen kwis zeꞌdenꞌ, zan chaꞌ wnit yel zich keꞌen, bikzbi de gónellon nench yeyaken zich da yobre.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Kate bill naken zichenꞌ, bill gak gonen llin, ni ke gakze gakrenen yellrionꞌ gaken beꞌn, naꞌll lljachoꞌnnllon yeo. Reꞌ zo nayre yénere lewzenay.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.