Romanos 4

Zoogocho Zapotec NT (ZPQ_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na' le'e beṉe' gualaž c̱hia' len le'e bi nacle beṉe' Israel, da' x̱ozxta'oto' Abraham ¿bixe ṉacho c̱he'?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Šaca' Abrahanṉa' bene' doxen can' ža leyna', zaca' gonxen cuine' da' naque' beṉe' güen, san bi bene' doxen can' žanṉa' na' bibi gota' da' zaca' gonxen cuine' lao Diosen'.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Quinga ža Xtiža' Diosen' da' nyojen: “Abrahanṉa' gwyejnilaže' Diosen' na' da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen len ḻe'.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Cate' to beṉe' chone' žin, chone' gan laxjue' na' x̱an žinṉa' bi chone' to goclen cate' chnežjue' laxjuen'.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 San to goclen chon Diosen' že' c̱he chio' chejnilaže'chone' naccho beṉe' güen len ḻe', ḻe bi choncho da' güen. Choncho da' xiṉj, na' Diosen' chṉitlagüe' da' xiṉj c̱hechon' še chejnilaže'chone'.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ḻecz da' Davin' be'e diža' ca mba chzoa ben' chṉitlao Diosen' xtoḻen' na' bibi cuent chone' še ba ben ben' da' güen o ba bene' da' mal.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Bzoj Davin' da' nga žan:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Chaquele neto'zen' zoato' señw dan' že' circuncisión gac soato' mba can' gwnen'? Gague neto'zen'. Lencze le'e bi zoale señw dan' že' circuncisión guac soale mba. Ṉezecho Diosen' gwne' da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' da' gwyejnilaže'ne'.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Gwne' c̱he da' Abrahanṉa' naque' beṉe' güen len ḻe' cate' biṉa' soe' señw dan' že' circuncisión, gague beyož gwzoen'ṉa' gwne' ca'.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Na' gwdechle gwzoe' señwna' cont gwṉezde' Diosen' bṉitlagüe' xtoḻe' da' ba chejnilaže'ne'. Na' da'nan' Abrahanṉa' naque' x̱ozxtao' yogo' beṉe' chesejnilaže' Diosen' cont ṉitlao xtoḻa'gaquen' ḻa'czḻa' bi zjazoe' señwna'.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Na' ḻecze naque' x̱ozxtao' neto' bich bi xtoḻa'to' de da' chejnilaže'to' Diosen', neto' zoato' señw dan' že' circuncisión. Perw gague naque' x̱ozxta'oto' da' zoato' señwna', san da' chejnilaže'to' Diosen' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Diosen' gože' da' Abrahanṉa' gone' cont ḻe' len beṉe' za' yesalje ḻo diaža' c̱hen' yesac c̱hegaque' doxen yežlion'. Gož Diosen' da' Abrahanṉa' ca' da' gwyejnilaže'ne'. Da'nan' gwna Diosen' naque' beṉe' güen gague da' bene' can' ža leyna'.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Šaca' ža Diosen' con beṉe' yeson doxen can' ža leyna' yesac c̱hegaque' yežlion', bibi zaca' šejnilaže'cho Diosen' šeca', na' bibi zejen da' gwne' gone' güen len beṉe' za' yesalje ḻo diaža c̱he da' Abrahanṉa'.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Na' leyna' nsan' castigw c̱he beṉac̱hen', ḻe bi chesone' can' žanṉa. Šaca' bibi ley de da' gwžian bia' bi da' cheyaḻa' gon chio' beṉac̱h, bibi xtoḻa'cho de šeca'.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Can' naquen, note'teze beṉe' chesejnilaže' Diosen', none' ḻegaque' ca xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa', na' Diosen' gone' cont ḻegaque' yesac c̱hegaque' yežlion' can' gože' da' Abrahanṉa'. Gague neto'zen' nombia'to' ley da' bzoj da' Moisésen' gac c̱heto' yežlion'. Na' nacczen da' ḻi gon Diosen' güen len note'tez beṉe' chejnilaže'ne'. Na' gone' ca' cont gacbia' to goclen chone' len beṉe' ca' chesejnilaže'ne' can' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' ḻe'. Na' da' non Diosen' cuent Abrahanṉa' naque' ca x̱ozxtao' yogo' chio' chejnilaže'chone',
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 chac can' gože' da' Abrahanṉa' gwne': “Ba nzoa' le' gaco' x̱ozxtao' beṉe' še' nación zan.” Dios ben' gwyejnilaže' da' Abrahanṉa' nape' yeḻa' guac cont yosbane' beṉe' guat, na' chac chone' cont gac da' biṉa' gac.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abrahanṉa' bi gwṉezde' nac gac can' gwna' Diosen' gac, san con gwzoe' gwyejḻe'e c̱he Diosen' na' gwzoe' lez gon Diosen' cont ṉita' beṉe' zan xi'iṉ diaža' c̱he'.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Gwzoacze' gwyejḻe'e can' gož Diosen' ḻe' ḻa'czḻa' ba naque' beṉe' gole par soa xi'iṉe', ḻe ba zejgaḻe' to gayoa iz, na' no'ol c̱he' Sara naque' beṉe' güiž.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Gwzoateze' gwyejnilaže' Diosen' na' bi gocžejlaže' len da' gož Diosen' ḻe' gone', san gwzoac̱hac̱he' gwyejnilaže'ne' na' benxene'ne'.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Abrahanṉa' gwṉezde' Diosen' nape' yeḻa' guac cont gone' can' gwnen'.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Da'nan' Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne'.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Na' dan' nyojen žan Diosen' gwne' naque' beṉe' güen da' gwyejnilaže'ne', gague nyojen ca' c̱he Abraham na'zen'.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Ḻecze nyojen c̱he yogo'cho, ḻe Diosen' ḻecze že' naccho beṉe' güen len ḻe' da' chejnilaže'chone'. Cont gwṉitlagüe' xtoḻa'chon' Diosen' gwseḻe' X̱ancho Jesucriston' bnežjw cuine' gosote' ḻe'. Na' Dios ben' chejnilaže'cho bec̱his bosbane'ne' ladjo beṉe' guat ca' cont beyone' chio' beṉe' güen.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.