Lucas 1
Zoogocho Zapotec NT (ZPQ_TBL) vs NVI
1 Teófilo, naco' beṉe' zaca' na' chzoja' le' diža' quinga cont ṉezdo' da' ḻi ca nac da' ba bosozejni'ide' le' c̱he da' ca' ba gosac. Beṉe' zan bac̱h bosozoje' c̱he Jesúsen', goso'e diža' c̱he da' ca' bene', con can' bosozejni'i beṉe' ca' neto', beṉe' ca' besele'ede' can' gwzolaon cate' goljte Jesúsen'. Na' beṉe' ca' gosende' na' besele'ede' can' goquen' bososed bosolo'ede' beṉe' yoble diža' güen c̱he'. Na' neda' cate' beyož gwṉabyoža' can' goquen' na' gwyazlaža' gwzojan' tcho'a cont ṉezdo', Teófilo.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 — ausente —
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Ca tiemp caten' gwnabia' rey Herodes distritw gana' nzi' Judea, na' gwzoa to bx̱oz c̱he beṉe' Israel ca' beṉe' le Zacarías. Bene' žin len to x̱oṉj bx̱oz beṉe' zjale Abías. Na' no'ol c̱he Zacarías le Elisabet, na' naque' diaža c̱he da' bx̱oz Aarón.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Na' Zacarías len Elisabeten' zja'accze' to ḻicha len Diosen' na' gosonyaṉe' yogo'ḻoḻ da' non X̱ancho Diosen' mandadw da'na' nyoj ḻe'e ley c̱he'na'.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Na' nono xi'iṉgaque' nita' ṉec̱he Elisabeten' naque' no'ol güiž. Na' chopte' ba zjanaque' beṉe' gole.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 Na' goquen' beyaḻa' Zacaríasen' len beṉe' ḻježe' ca' beṉe' ca' zjanaque' bx̱oz cont yesone' da'na' besyeyaḻe' yesone' yesonxene' Dios.
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 Na' bx̱oz ca' yogo' ṉi'a chesone' rifa cont chata'bia' noe' choj gwzeye' yal ḻo' yodao' blao c̱hegaque' gan' chesonxene' X̱ancho Diosen'. Na' bchoj Zacaríasen' caten' gosone' rifan' bzeye' yala' ḻo' yodao'na'.
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Na' šlac bzeye' yala' gosenita' yogo'ḻoḻ beṉe' zan ca' chyo'ole bosoḻ güiže' Diosen'.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Na' to angl beṉe' gwseḻa' X̱ancho Dios blo'elagüe' Zacaríasen', na' gwzecha angla' cuit mesa' ḻichale gan' chosozeye' yala'.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Na' cate' ble'e Zacaríasen' anglen', benit bec̱hoḻ ḻo' yic̱hjlažda'ogüe' na' bžebchgüe'.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Perw anglen' gože' ḻe': ―Bitw žebo' Zacarías. Diosa' ba bzenague' c̱he dan' gwṉabdo'ne', na' no'ol c̱hio' Elisabeten' sane' to xi'iṉo', na' gwsi'obe' Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Na' so' mbalaz na' yebedo' na' ḻecze beṉe' zan yesyebede' še ba goljbe'.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 Gacbe' to beṉe' blao lao Diosen'. Bitw ye'ejbe' vino ṉe bichle da' chzože beṉe'. Na' cate' za' galjtebe' ba yo'o Spiritw c̱he Diosa' ḻo' yic̱hjlažda'obe' ṉabi'an ḻebe'.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Na' gombe' cont zan beṉe' Israel ca' yosoša' yic̱hjlažda'ogüe' na' yesonxene' X̱ancho Diosen' can' cheyaḻa' yesonxene' ḻe'.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Na' cuialaobe' lao X̱anchon', na' soa Spiritw c̱he Diosen' len ḻebe' can' gwzoan len da' Elíasen', na' ḻecz ca' yeḻa' guac c̱he Diosen'. Na' beṉe' ca' bi nita' binḻo len xi'iṉe' ca', gombe' ga yesenite' binḻo len ḻegacbe', na' beṉe' güedenag ca' gombe' yosozenague' c̱he Diosen'. Gombe' cont yesenita' beṉe' yesonxene' X̱anchon' cate' yide'.
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Nach Zacaríasen' gože' anglen': ―¿Nac gac ṉezda' da' nga? Neda' naca' beṉe' gole na' ḻecz ca' no'ol c̱hian' ba naque' beṉe' gole.
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Nach anglen' gože' ḻe': ―Neda' naca' angl Gabriel beṉe' za' yaba. Zoa' len Diosen' na' chonxena'ne', na' gwseḻe' neda' zedetix̱jue'eda' le' diža' güen qui.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Le' bi gac ṉio' ṉa'a, ḻe bi chejḻi'o xtiža' nga. Cate' žin ža gac da' nga, cana' gac yeṉio' da' yoble. Na' da' ḻi gwžin ža gac can' gwnia'.
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Na' beṉe' ca' že' chyo'ole chesebeze' Zacaríasen' besyebande' da' gwžede' ḻo' yodao' blaona'.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Na' cate' bechoj Zacaríasen', bene' señw len ne'e da' bi goc ṉie'. Nach gosacbe'e beṉe' ca' ble'ebande' ḻo' yodao'na'.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Na' cate' beyož bdelaze' dan' bene' žin ḻo' yodao'na', beyej liže'.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Gwde na' no'ol c̱he' Elisabeten' gwchendao' bidaon' ḻo' ḻe'e. Na' gayo' bio' gwzoaze'.
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Na' gwne': ―Güenchguan' ba ben X̱ancho Diosen' len neda'. Ba bžin ža beži'ilaže'de' neda', cont bich yeson beṉac̱ha' xbab bibi zaca'.
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Goc x̱op bio' noa' Elisabeten' bidaon', Diosen' beseḻe' anglen' ben' le Gabriel, gwyeje' to yež da'na' nzi' Nazaret gan' mbane distritw Galilea.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Gwseḻe' ḻe' gan' zoa to no'ol güego' le' María. Na' Marían' napši'ichgua cuine'. Na' to beṉe' le' José bac̱h naquen gwšagna'lene' ḻe' cont gaque' xo'ole'. Na' Joséna' naque' diaža c̱he rey David ben' gwzoa cani'.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Na' bžin to angl beṉe' za' yaban' gwyo'e gan' zoa María na' gože'ne': ―Patiox. X̱ancho Diosen' nži'ide' le' na' zoe' len le'. Na' gone' cont so' mbalazch ca yogo'ḻoḻ no'ole yezica'chle.
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Cate' ble'e Marían' anglen', bebanchgüede' ca nac dižan' dan' gože' ḻe'. Na' bene' xbab bi zejen dan' gwne' caten' bguape'ne' tiox.
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Na' anglen' gože'ne': ―Bitw žebo' María, Diosen' nži'ide' le'.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Ṉa'a gua' xi'iṉo' to bi' byo dao', na' sano'be', na' go'o labe' Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Na' Jesúsen' gaque' to beṉe' blao na' beṉac̱hen' yososi'ene' Xi'iṉ Dios, Dios ben' naque' ḻa'zelagüe beṉe' blao. Na' X̱ancho Diosen' gone' cont ṉabi'e nación Israel c̱hele ca gwnabia' da' x̱ozxta'ogüe' rey David.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Na' ḻe' ṉabi'e nación Israelen' toḻi tocaṉe, na' gwbat te yeḻa' gwnabia' c̱hen'.
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Nach gož Marían' angla': ―¿Nacxe gac sana' bdaon'? Bitw nžaga' beṉe' byo.
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Nach gož angla' ḻe': ―Spiritw c̱he Diosen' yiden gana' zo'na', na' yeḻa' guac c̱he Diosa' soan len le', Dios ben' naque' ḻa'zelagüe beṉe' blao. Da'nan' bidaon' za' galje gacbe' laždao' xilaže' na' yososi'ebe' Xi'iṉ Dios.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Na' beṉe' xṉa'o Elisabeten' ḻecze bac̱h gwchendao' bidao' ḻo' ḻe'e ḻa'czḻa' ba naque' beṉe' gole. Ba goc x̱op bio' no'e to bi' byo dao', ḻen gosene' naque' no'ole güiž.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Bibi de da' ṉacho da' cbi gac gon Dios.
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Nach gož Marían' anglen': ―Ni zoa' naca' xmos X̱ana' Diosen'. Gacšca c̱hia' con can' ba gwnao'. Nach beza' anglen' gan' zoa Marían'.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Gwde na' ḻa' gwyejte Marían' to yež da' žia to ḻo ya'a gan' mbane distritw Judean',
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 na' bžine' liž Zacaríasen'. Na' gwyo'e bguape' Elisabeten' tiox.
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Na' cate' Elisabeten' bende' choḻ güiž Marían' ḻe', nach gocbe'ede' chxite' chžia bidaon' ḻo' ḻe'e. Na' Spiritw c̱he Diosen' gwnabian' yic̱hjlaždao' Elisabeten'
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 na' gwṉe' zižje da' bebechgüede', gože' Marían': ―Zo' mbalazch ca yogo'ḻoḻ no'ole yezica'chle. Na' ḻecze bidaon' no'ona' soabe' mbalaz.
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Chebanda' le' naco' xṉa' X̱ana' zedeṉa'o neda'.
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Con cate' benda' chguapo' neda' tiox, bidao' c̱hian' ḻecze bebebe', bxite' bžiabe' ḻo' ḻian'.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Zo' mbalaz da' gwyejḻi'o gac can' gwna xtiža' Diosen' dan' gož anglen' le'.
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 Nach Marían' gwne':
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 — ausente —
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Na' cate' ba goc šoṉe bio' zoa Marían' len Elisabeten', nach Marían' beyej liže'.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Na' cate' bžin ža san Elisabeten', gwzane' bi' byo dao'.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Na' cate' goseṉeze beṉe' gualiž c̱hegaquen' na' diaža c̱hegaquen' X̱ancho Diosen' ba beyaše' beži'ilaže'de' Elisabeten', nach besyebechgüede' len ḻe'.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Na' goc x̱ono' ža goljbe' na' jasezoe'be' señw dan' že' circuncisión can' gosone' len yogo' bi' byo dao' bi' gosaljbe' ḻo diaža c̱he da' Abraham. Na' gosaclaže' si' labe' Zacarías can' le x̱aben',
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 perw xṉa'be' gwne': ―Bi gac. Cheyaḻa' si'be' Juan.
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Na' ḻegaque' gose'ene': ―Notno diaža c̱hele nita' beṉe' zjale ca', ṉeca x̱ozxta'ole.
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Na' gosone' señw goseṉabde' x̱aben' nac che'nde' si' labe'.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Nach bene' señw gwṉabe' to yagla' dao' da' bzoje': “Si' labe' Juan.” Na' yogüe' besyebande'.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Beyož bzoje' da'na', ḻa' gocte beṉie', nach ḻa' gwzolaote be'e diža' benxene' Diosen'.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Na' besyebane beṉe' gualiž c̱hegaquen'. Na' xtiža'gaquen' gos gwlaljen doxen yež ca' zjachi' ḻo ya'ana' gan' mbane distritw Judean'.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Na' yogo'ḻoḻ beṉe' gosende' dižan' gosone' xbab ḻo' yic̱hjlažda'ogüe' c̱he da' ca', na' gosene': ―¿Bixe gon bdao'na'? Gosene' ca' ḻe goseṉezde' zoacze X̱ancho Diosen' len ḻebe'.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Nach gwnabia' Spiritw c̱he Diosen' yic̱hjlaždao' Zacaríasen', nach be'e xtiža' Diosen', gwne':
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 — ausente —
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 — ausente —
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 — ausente —
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 — ausente —
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 — ausente —
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 Nach Zacaríasen' gože' bdao' c̱hen':
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 Can' be' Zacaríasen' xtiža' Diosen'.
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Na' Juanṉa' zej chcha'obe' zejte chac yic̱hjlažda'oben' can' chazlaže' Diosen'. Na' jasoe' latje daš. Na'ate zoe' cate' gwzolagüe' gwdix̱jue'ede' xtiža' Diosen' len beṉe' Israel ca'.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.