Lucas 15

Zoogocho Zapotec NT (ZPQ_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na' beṉe' güec̱hixjw ca' na' yebaḻe beṉe' güen da' xiṉj, yogüe' gosebigue' gan' zoa Jesúsen' cont gosende' xtiže'na'.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Na' beṉe' fariseo ca' na' beṉe' ca' chososed chosolo'e ley dan' bzoj da' Moisés gosezi'diže' ḻe', gosene': ―Benga chlebe' beṉe' güen da' xiṉj ca' na' chagwlene' ḻegaque'.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Nach Jesúsen' be'e to jempl, gože' ḻegaque':
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―Še nita' to gayoa xila' c̱hele na' gacžeje toba', ¿bi yocua'aṉle be ca' taplaḻj togaḻj gan' že'ba' latje daša' na' šjaydiljwle ben' ba gocžejena' cont yeželba'?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Na' cate' yeželban' yebechgüele na' yex̱oalba' ya'axic̱hjle yeyoa'lba'.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Na' cate' yežin ližle, gwtoble beṉe' migw c̱hele na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'lne': “Ḻe yebe len neda'. Ba bežel xila' c̱hia' ben' gocžeje.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Chnia' le'e, gwbeche Diosen' txen len angl c̱he' ca' cate' to beṉe' chon da' mal yetiṉjde' xtoḻe' clel ca yesyebede' c̱he tapḻaḻj togaḻj beṉe' zjanaque' beṉe' güen beṉe' bitw de xtoḻa'gaque' da' yesyetiṉjde'.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Na' le'e no'ole še de ši mechw plata c̱hele na' še ṉit ton, ḻa' gwguaḻa'tele to yi' na' gwḻoale ḻo' yo'o c̱hele na' yeyiljwyožlen cont yeželen.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na' cate' yeželenṉa', na' yotoble no'ole migw c̱hele ca' na' beṉe' gualiž c̱hele na' ye'le ḻegaque': “Ḻe yebe len neda', ḻe ba beželda' mechw c̱hia' dan' gwnit.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Chnia' le'e ḻecze chesyebe chesyezaque' angl c̱he Diosen' beṉe' zoa yaba cate' to beṉe' chon da' xiṉj chetiṉjde' xtoḻe'na'.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Na' ḻecze gože' ḻegaque': ―Gwzoa to beṉe' na' gwnita' c̱hop xi'iṉe' beṉe' byo.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Na' bžin ža beṉe' xcuiden' gože' x̱en': “X̱a', beṉ neda' dan' cheyaḻa' sia' da' de c̱hio'.” Nach x̱en' bnežjue' dan' cheyaḻa' si'en.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Goc to c̱hop ža nach beṉe' xcuiden' btobe' yogo'ḻoḻ bi da' de c̱he' na' gwze'e gwyeje' nación zito' na' zlez da' bi zaca' jene'. Na' benditjde' xmechue'na' zejlene' da' malen'.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Na' cate' beya xmechuen', goc to gwbin juisyw doxen naciónṉa', na' bich bi gota' xmechue' cont si'e da' ye'ej gagüe'.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Da'nan' gwyeje' gan' zoa to beṉe' naciónṉa' gwṉabe' žin, na' bena' gwseḻe' ḻe' yix̱e' ga že' be zan xcoše' na' jayoe'ba'.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Na' catec gwdone' goclaže' gagüe' dan' chosonežjue' chesagw coš ca', perw ṉe ḻen ca bosonežjue' ḻe' gagüe'.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Na' beyone' to xbab šagüe', gwne': “Nita' mos zan c̱he x̱an' na' dechgua da' chesagüe', na' neda' gatda' yeḻa' chdon.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Yeza' nga na' yeya'a gan' zoa x̱a' na' yapa'ne' bena' da' mal lao Diosen' na' lao ḻe',
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 na' bich zaca' gone' neda' cuent ca xi'iṉe', con še goṉe' latje gaca' ca to xmose'.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Nach beze'e beyeje' gan' zoa x̱en'. Na' zito'le za' yežine' cate' ble'e x̱en' ḻe' na' beyaše'de' ḻe' na' gwza'sese' jašague'ne'. Na' gwdeḻe'ne' bnope'ne'.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nach gož xi'iṉe'na' ḻe': “X̱a', ba bena' da' mal lao Diosen' na' laguo' le'. Bich zaca' gono' neda' cuent ca xi'iṉo'.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Na' x̱e'na' gože' xmose' ca': “Ḻe šjaḻej tgot lache' šagüe', ḻe guacwben', na' ḻe šjax̱i' to niy na' ḻe co'on xbembe', na' ḻe šjax̱i' šcue' yel na' gwdelen ṉi'abe'.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Na' ḻe šjax̱i' go'ṉ dao' ben' chaṉe' na' ḻe gotba' cont gagwchoba', ḻe goncho ḻṉi.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Xi'iṉa' nga ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉe' zoabe' mbambe' ṉa'a. Gwlejyic̱hjbe' chio', perw ṉa'a ba bela'be'.” Na' gosezolaogüe' chesone' ḻṉi.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’Na' xi'iṉe' beṉe' nechon' zeje' yix̱e' cate' bežin xi'iṉen' yeto ben' benditje xmechuen', na' cate' zeza' ben' gwyej yix̱en', ba zoa yežine' liž x̱en' cate' bende' chosocueže' na' chosoye'e.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Na' goxe' to mosen' na' gwṉabde' ḻe' bixc̱hen' chesone' ḻṉi.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Na' mosen' gože'ne': “Bi' bišo'na' ba bela' na' x̱aon' ba betue' go'ṉ daon' ben' chaṉe'chgua da' bela'be' to šagüe' to güen.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Nach xi'iṉe' nechua' bže'e na' bi goclaže' yeyo'e liž x̱en'. Na' bchoj x̱en' na' gota'yoede' ḻe' yeyo'e yo'o.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Perw xi'iṉe' beṉe' nechua' gože' x̱en': “Zan iz ba chac zoa' nga chonteza' žin con can' žo' le', na' biṉa' gaca' beṉe' güedenag. Na' ṉe to šib dao' caṉa' goṉo' neda' cont gota'ba' gona' ḻṉi len beṉe' migw c̱hia' ca'.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Na' ṉa'a ba bela' xi'iṉo' nga benditjbe' yogo'ḻoḻ da' bnežjo'be' gwdalembe' no'ole zḻe', na' beto' par ḻebe' go'ṉ dao' ben' chaṉe'.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Na' x̱e'na' gože'ne': “Xi'iṉdagua', le' zoatezo' len neda', na' yogo'ḻoḻ da' de naquen c̱hio'.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Perw cheyaḻa' goncho ḻṉi nga ṉa'a da' chbechgüecho ba bela' bi' bišon', ḻe ba bena'be' cuent ca to bi' guat, perw ṉa'a zoabe' mbambe'; gwlejyic̱hjbe' chio', perw ba bela'be'.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.