Atos 27

Zoogocho Zapotec NT (ZPQ_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na' cate' bosoxi'e yeseseḻe' Pablon' distritw Italia gan' chi' ciuda Roman', nach gwlo'e Pablon' len yezica'chle pres ca' ḻo na' to x̱an soldadw beṉe' le Julio. Na' Julion' naque' txen len soldadw ca' ben' zjansi'e Batallón c̱he Augusto. Na' neda' Lucas gwzoa' len Pablon'.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Nach gwyo'oto' to ḻo' barcw da' za' ciuda da' nzi' Adramitio cont žinen distritw Asia, beza'to' ciuda Cesarean'. Na' za'len Aristarcon' neto'. Naque' beṉe' ciuda Tesalónica dan' chi' distritw Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Nach ža beteyo bžinto' ciuda da' nzi' Sidón. Na' x̱an soldadw ben' le' Julio bencze' güen len Pablon', be'e latje gwyeje' gan' že' beṉe' migw c̱he' ca' cont bosonežjue' ḻe' bi dan' byažjde'.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Na' cate' bechojto' ciuda Sidónṉa' beza'to' bedeto' gaḻa'ze gan' nḻa' yežlio dan' chi' ḻo' nisdao' dan' nzi' Chipre. Chec̱hjchgua be' clele ca horen', na' yežliona' bcue'ejen neto' len be'na'.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Na' beyož gwdeto' ḻo nisdao' dan' de gaḻa'ze gan' zjambane distritw Cilicia na' distritw Panfilia, nach bžinto' ciuda dan' nzi' Mira dan' chi' gan' mbane distritw Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Na' ciuda Miran' x̱an soldadon' bželde' yeto barcw da' za' ciuda Alejandría da' za' šej distritw Italia, na' bene' mandadw gwyo'oto' ḻo'en txen len Pablon'.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Nach gwza'to' zejto' ḻo nisen' da' yoble. Zan ža zejto' šolaže', caṉe bžinto' gwdeto' ciuda gan' nzi' Gnido. Na' dan' ṉe' chec̱hj ben' clele gan' zejton', da'nan' bi goc šejto' ḻicha, nach gwca'ato' zejto' chcue'ej cuinto' len yelate' yežlio dan' nga'aṉ ḻo' nisdaon' dan' nzi' Creta, gan' bitec gwyec̱hj be', na' gwdeto' gaḻa'ze gan' zoa to ya'a da' nzi' Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Na' zejto' gaḻa'ze ga zoa yo biž chcue'ej cuinto', caṉe bžinto' gan' nzi' Buenos Puertos gaḻa'ze yež dan' nzi' Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Goc zan ža zejto' ca' na' bac̱h chžebto' šjažiayi' cuinto' ḻo' nisdaon', ḻe ba bžin tiemp zag cate' chec̱hjchgua be'. Nach Pablon' gwṉeyoede' beṉe' ca' yesebeze' na'ze.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Gože' ḻegaque': ―Le'e beṉe' le'e chsa'le barcon', ba chacbe'eda' can' zejcho nga caṉe chac chzan', xož cuiayi' barcon' len yoa' c̱helen', na' lente chio' yo'ocho ḻo' barcon' xož cuiayi'cho.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Nach x̱an soldadw ca' bzenagche' c̱he x̱an barcon' na' c̱he ben' chsa' ḻen clel ca c̱he Pablon'.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ḻe bi nac latje güen cho'a nisdao' gan' zoaton' ga'aṉto' tiemp zaguen', na' gwyan beṉe' ca' gosacde' cheyaḻa' sa'to' šejto' še goṉen žinto' Fenice gana' soato' šlac te da' zaguen'. Fenice naquen to yež ga chac cho'o barcw gan' mbane Creta na' bi chactec zag, ḻe šḻa'ale nḻa' ga chla' gwbiž na' šḻa'ale ga chxoa gwbiž.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Cate' gwzolao chec̱hj to be' goḻ dan' za' che'eḻle na' beṉe' ca' chososa' barcon' gosacde' guac šja'acche' gan' gosaclaže', nach gozsa'to' zejto' ḻo nisen' da' yoble to ḻcue'ej c̱he Cretan'.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Gague goc sša cate' ba chac to be' gual da' nzi' Noreste chec̱hjchguan clele gan' zej barcon'.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Na' chžiga'chguan barcon'. Bibi goc yesone' cont šejchto'. Na' btoblaže'to' gwžiga' ben' barcon' len neto' con can' chec̱hjenṉa'.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Nach bžinto' to ḻcue'ej yežlio da' nga'aṉ ḻo' nisen' dan' nzi' Clauda, gan' bitec chec̱hj be'. Na' barcw cha'o gan' yo'oton' nxoben to barcw dao' da' chon žin choslan beṉe' cate' chac bi da' chac c̱he barcw xenṉa'. Na' caṉe goc bocueto' barcw daon' ḻo' da' cha'ona'.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Beyoža' bc̱hejto' barcw cha'ona' do gual cont gwlo'oto' fuers c̱hen. Na' besežebe' gaga' barcon' to latje gan' nac yox da'na' nzi'in Sirte, nach bosoḻetje' lache' xen dan' chonen cont chžiga' ben' barcon'. Nach con zejto' ḻo nisen' con gan' gwyej barcon'.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Beteyo ba chož nisen' ḻo' barcon' da' chec̱hjchgua ben', nach gosešaše' yoa' dan' nsa' barcon' gwzolao bosozaḻa'šazen' ḻo' nisen'.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Na' ža gwyoṉe goclento' ḻegaque' bzaḻa'to' xšinḻaz barcon' ḻo' nisen'.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Zan ža bi blo'elao gwbižen' na' šeže'le bibi beljw ble'eto', do ža do yel goc yejw na' gwyec̱hj be', na' bich gwzoato' lez yelato'.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Bac̱h goc sša bi chagwto', nach Pablon' gože' beṉe' ca': ―Le'e beṉe', chac quinga dan' bi bzenagle c̱hia' caten' gwnia' le'e bi sa'cho Cretan', na' dan' bi bzenagle c̱hia', ba gwžiayi' yoa' c̱he barcon' len xšinḻazen.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Perw ṉa'a bi soayaše'le, ṉe tole cbi cuiayi' yeḻa' mban c̱hele, san barcw ngazen' cuiayi'.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Neda' chonxena' Diosen' na' ba ben cuina' ḻo ne'e, na' ḻe' ba gwseḻe' to angl beṉe' blo'elagüe' neda' nže'e.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Nach angla' gože' neda' diža' nga: “Bi žebo' Pablo. Cheyaḻa' žino' lao rey César ben' chi' ciuda Roma, na' da'nan' yelao', bibi gac c̱hio', na' ḻez yosla Diosen' yogo' beṉe' ca' že' ḻo' barcon'.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Na' dan' gwna anglen' ca', beṉe', ḻe yebe. Ṉezda' Diosen' gone' gac doḻoḻ can' gož anglen' neda'.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Da' gac c̱hecho yecho'oṉen chio' yo biž da' nga'aṉ late' ḻo' nisen'.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Na' cate' ba goc žta'gwbiž zejto' ḻo nisen' nžiga' ben' neto' nile nale ḻo nisdaon' dan' nzi' Adria, nach ca do chel beṉe' ca' zjansa' barcon' gosacbe'ede' ba zejto' gaḻa'ze yo biž.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Nach beseḻetje' to plom ḻo' nisen' cont boso'ochix̱e' ca do gaca'te' sitjw nac nisen'. Beyož bosochix̱en'ṉa' goseṉezde' goquen šino'tochoa metr. Nach gosezdie' yelate' na' bosozchix̱en' da' yoble na' ca horen' goquen gažechoa metr.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Na' besežebe' šjati'i barcon' yej ḻo' nisen', nach beseḻetje' tap ya xen dan' že' ancla, bosoc̱hejen' xan barcon' cont gosox̱en' ḻen, na' do chesežebze' chesebeze' batcan' šeni'.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Nach beṉe' ca' zjansa' barcon' gosaclaže' yosyoxoṉje'. Besyeḻetje' barcw dao' dan' ncua' xina' barcon', con bosode'ede' yeseḻetje' ancla ca' dan' ncua' lagüen'.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Nach Pablon' boḻ güiže' x̱an soldadw ca', gože'ne': ―Še beṉe' quinga bi yesyega'aṉe' ḻo' barcw nga, bi yelacho.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Nach soldadw ca' gosec̱hogue' don' zjanca' barcw daon' bososanen' ḻo' nisa'.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Do šbal Pablon' gwzolao gwṉeyoede' yesagw beṉe' ca' že' ḻo' barcon', gože' ḻegaque': ―Ba chac žta'gwbiž zoale bi chtasle na' bi che'ej chagwle.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Chata'yoeda' le'e ḻe gagw cont soale binḻo, ḻe ṉe tole ca cuiayi'.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Beyož gwne' ca' bex̱ue' to yetextil, be'e yeḻa' chox̱clen c̱he Diosen' lao yogo' neto' že'to' ḻo barcon' na' gwxi'e to pedasen' gwdagüen'.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Nach yogo'to' bebeto' na' ḻecz gwzolaoto' gwdagwto'.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 C̱hop gayoa gayonšino'to' nacto' že'to' ḻo' barcon'.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Na' beyož gwdagwto' ca beḻjeto', nach trigon' da' ṉe' nga'aṉch ḻo' barcon', gosebejen' bosozaḻen' ḻo' nisdaon' cont barcon' bich goctequen zi'i.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Cate' gwyeni' bi zjanombi'e yežlion' gan' besežinen', perw besele'ede' de to latje ga žia nisen' šize na' cho'enṉa' nac laše' ḻo yox. Nach gosaque' toze gosaclaže' yesone' cont žin barcon' šjac̱hen' laše' ḻo yoxen'.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Na' gosec̱hogue' do c̱he ancla ca', gosebejyic̱hjen' ḻo' nisen'. Ḻecze goseseže' do dan' bosoc̱heje' yag dan' chsa' barcon' ḻicha na' goseḻise' lache' dan' zoa yic̱hj barcon' cont bžiga' ben' ḻen, nach zja'aque' cho'a yo bižen'.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Na' gosedie' ga chediḻ nisdaon' len yeto da' yoble, na' jac̱haz lagüe barcon' ḻo' yoxen', bich goc tan. Na' nisen' gwzolao bzoxjen barcon' catec fuers nsan'.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Nach soldadw ca' gosaclaže' yesote' pres ca' cont bi yeseyeḻe' nisen' na' yosyoxoṉje'.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Perw x̱an soldadw ca' goclaže' yosle' Pablon', da'nan' bžone' yeson soldadw ca' can' chesaclaže' yesonen'. Bene' mandadw len pres ca' še noe' chac chyeḻa' nisen' zgua'tec ḻegaque' yesexite' ḻo nisen' cont yesyechoje' yo biž.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Na' bene' mandadw beṉe' ca' bi chac yeseyeḻa' nis yosoc̱hine' no yagla' o bichle xšinḻaz barcon' cont yesyežine' ḻo yo. Na' can' gosone' na' yogüe' besyežine' ḻo yo bižen'.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.