Atos 22

Zoogocho Zapotec NT (ZPQ_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gože' ḻegaque': ―Beṉe' gole len beṉe' xcuide', ḻe gwzenag diža' dan' gua' laole nga.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Na' cate' gosacbe'ede' chṉe' ḻegaque' diža' hebreo gosenite' šize. Nach Pablon' gože' ḻegaque':
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Neda' naca' beṉe' Israel. Golja' ciuda Tarso gan' mbane distritw Cilicia, perw gwcha'ogua' ciuda Jerusalén ni. Na' bseda' len maestrw blao ben' le Gamaliel. Bzejni'ide' neda' doxen can' ža ley c̱he da' x̱ozxta'ocho ca'. Na' gocda' chonchgua' can' chazlaže' Diosen', cayaṉen' chaque le'e za'acle nga ṉa'a.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Na' bc̱hi bsaca' zan beṉe' ca' chesejnilaže' Jesucriston', goclaža' gotto' ḻegaque'. Na' gwxena' no beṉe' byo na' no no'ole chesonxene' ḻe' na' gwc̱he'egaca'ne' ḻižya.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Bx̱oz ben' naquech beṉe' blao na' nochle beṉe' gole blao ca' chesenabia' nación Israel c̱hechon' zjaṉezde' can' bena'. Ḻegaque' gosone' yiš dan' bex̱ua' gwya'a ciuda Damascon' gan' gocda' sena' baḻtez beṉe' chesonxen Jesucriston' cont c̱he'egaca'ne' Jerusalén ni par gonto'ne' castigw.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Na' šlac zya'a ciuda Damascon' ca do guagwbiž cate' to be'ni' gual da' za' yaba gwyec̱hjen neda'.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Na' gwbix̱a' ḻo yon' benda' to beṉe' gože' neda': “Saulo, Saulo ¿bixc̱hen' chc̱hi chsaco' neda'?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nach boži'a xtižen', goša'ne': “¿No le' beṉe'?” Nach gwne': “Nedan' Jesús beṉe' Nazaret na' neda' chc̱hi chsaco'.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Beṉe' ca' zya'alena'na' besežebchgüe' besele'ede' be'nin', perw bi gosejni'ide' dan' gož Jesúsen' neda'.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Nach goša'ne': “¿Bin' cheyaḻa' gona' X̱ana'?” Nach X̱ana' Jesúsen' gwne': “Beyas na' gwyejteze ciuda Damascon', na' cate' žino'na' to beṉe' ye'e le' dan' cheyaḻa' gono'.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Na' gwc̱hoḻa' catec gwṉa'chgua' be'nin', nach beṉe' ca' zya'alena' txen gosox̱e'de' taca' cont bžinto' Damascon'.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Na' to beṉe' le Ananías zoe' ciuda Damascon' ben' chonxene' Diosen' do yic̱hj do laže' na' chzenague' c̱he yogo' ley dan' bzoj Moisésen'. Na' yogo'ḻoḻ beṉe' gualaž c̱hecho ca' že'na' cheso'e xtiža' Ananíasen' naque' beṉe' chon da' güen.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananíasna' bide' gan' zoan' na' cate' ble'e nach gože' neda': “Saulo, bele'e.” Na' beyož gwne' ca' ḻa' bele'eteda' na' ble'eda' ḻe'.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Nach gože' neda': “Dios ben' chonxencho na' ben' benxen da' x̱ozxta'ocho ca', ḻen' ba gwleje' le' cana'te cont ṉezdo' can' chaclaže' gono', na' ba ble'edo' Xi'iṉe' ben' nac ḻa'zelagüe beṉe' chon da' güen, na' ba bendo' xtiže'.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Nachen' go'o xtižen' len beṉe' zan beṉe' že' ḻo yežlion' gwzejni'igacdo'ne' da' ca' ba bendo' na' ba ble'edo'.”
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Na' ḻecz gož Ananíasen' neda': “¿Bic̱hen' cuezo'? Yo'o so' nis. Na' ṉabdo' X̱ancho Jesucriston' cont yeya' yeyibe' yic̱hjlažda'oguon' len da' malen'.” Can' gože' neda'.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Na' gwdena' beyeda' ciuda Jerusalén ni na' gwya'a ḻo' yodao' blaon' jeḻ güiža' Diosen', na' šlac choḻ güiža'ne' ble'edagüeda' X̱ancho Jesucriston'.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Na' X̱anchon' gože' neda': “Bi šedo' chojo' ciuda Jerusalén ni, ḻe bi yosozenag beṉe' quinga xtižo' dan' go'o c̱hian'.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nach goša'ne': “X̱ana', ḻegaque' zjaṉezde' neda' gwya'a to to yodao' jet jatina' beṉe' ca' chesonxene' le' na' bseyjwgaca'ne' ḻižya.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Na' ḻecz naca' beṉe' ca' txen cate' gosote' Esteban ben' be' xtižon', na' neda' gwṉa'a xadoṉ c̱he beṉe' ca' gosot ḻe'.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Nach X̱ancho Jesucriston' gože' neda': “Bchoj na' seḻa' le' zito' go'o xtižan' len beṉe' ca' bi zjanac beṉe' Israel.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Beṉe' ca' zjandoben', nga zelao bosozenague' xtiža' Pablon', beseže'e da' be'e diža' c̱he beṉe' zito' beṉe' bi zjanac beṉe' Israel, nach gosezolagüe' chososye'e, chesene': ―Ḻe got bena'. Bich cheyaḻa' bane'.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Bososya'adie' na' beselocchgüe' bosozaḻa' xagaque' ca'ale na' gosaše' bište yon' bosozaḻen' ḻo be'.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Cate' ble'e ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' can' chesonen' nach bene' mandadw gosego'o soldadw ca' Pablon' ḻo' cuartelen' na' yeseyine'ne' cont güe'e diža' bi da' malen' ba bene'. Goclaže' ṉezde' bic̱hen' beṉe' ḻo ciudan' chososya'adie' c̱he'.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Na' ba zjanc̱heje' Pablon' cont yeseyine' ḻe' cate' gože' to soldadw ben' zena' beṉe' chnabi'e ḻao to gayoa soldadw: ―Can' ža ley, bi de ḻsens c̱hinḻe neda' sin cbi ṉezele še bin' nona', ḻe neda' naca' beṉe' nación Roma.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Beyož gože' beṉe' gwnabia' c̱he soldadon' ca' ḻa' gwyejte ben' lao ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca', ježe'ne': ―Gwsaco' bin' gondo' ben' ba bdoḻan', ḻe naque' beṉe' nación Roma.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Nach ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' gwyeje' lao Pablon' gože'ne': ―Gwna neda' ¿ḻe beṉe' nación Roma le'? Nach Pablon' gože'ne': ―Beṉe' nación Roma neda'.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Nach ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca' gože' Pablon': ―Mechw xen gwxaqueda' cont naca' cuent len beṉe' nación Roman'. Nach Pablon' gože'ne': ―Neda' golja' naca' beṉe' nación Roma.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nach beṉe' ca' ba nita' cont yeseyine' Pablon' ḻa' besyecuaste' cuiten', na' ben' yo'o ḻo ne'e yogo' soldadw ca' ḻecze bžebe' dan' ba bc̱heje' Pablon' cont yeseyine'ne'.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Nach beteyo ben' yo'o ḻo ne'e soldadw ca' gwseže' gdenṉa' nchej Pablon'. Na' bene' mandadw besedobe bx̱oz gwnabia' ca' len yogo' beṉe' gole blao ca' chesenabia' nación Israelen' cont ṉezde' bi dan' chosocuiše' Pablon'. Na' cate' ba besedobe beṉe' ca' nach gwleje' Pablon' na' gwseḻe' ḻe' gwzeche' laogaquen'.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.