Atos 16
Wdizh kwaan nyaadno yalnaban (ZPONT) vs NTLH
1 Pab rop Silas mzhin yezh Derbe nu yezh Listra, pa mzhaal xaa kwaan tub xaa le Timoteo, xaa nak tub xaa Jesús. Xnaa Timoteo nak me yezh Israel, nu nak me tub me ngwii lo Jesús, per lee xuz xaa nak tub xaa gryeg.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Nu lee re xaa Jesús, xaa yezh Listra nu yezh Iconio, wen nzhedizh xaa Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pab nzhekla wee Timoteo kwaan lee xaa, per yilotlaka mchoog xaa tik yed cho xaa, kwaan nak beyy cheen re xaa Israel, zee nyent mod le re xaa Israel xgab nawent, xaa nzho zee, nel ne rese xaa lee xuz Timoteo nak xaa gryeg.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Rese yezh pa nded xaa, mzaa xaa kwent re kwaan nzhaal le re xaa Jesús, modxa mxaal re xaa mkayaa yalnabeyy lo Jesús nu re xaa gol, xaa nzho yezh Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Snee yizata mbizh lee re xaa Jesús mas nye nzo lo re xcheen Dios nu ngok zyenra xaa.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Mded xaa yizhyo Frigia nu Galacia, nel lee Mbi Naban nanglaat ngzaa xaa kwent wdizh chul cheen Jesús re yezh cheen Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Nu gorna mzhin xaa yizhyo Misia, zee mle xaa xgab zeeb xaa yezh Bitinia, per lee Mbi Naban cheen Jesús nangzeyalt.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Snee tira mded xaa yizhyo Misia, nu mzhin xaa axta roo nistoo nu mzeeb xaa leen tub yezh kwaan le Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tub yaal, mchaa tub xaa yizhyo Macedonia lextoo Pab. Nzak xaa lee xaabyi ne nzo nu kanaab lo xaa nu nzhé: “Ded yizhyo Macedonia zee le lu yudar nu”.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Gorna ngulo mchaa lextoo xaa, zee mle nu xgab roo nu baa, nu ya nu naz Macedonia, nel ne nu lee Dios nzhekla ya nu baa zee zaa nu kwent wdizh chul cheen Jesús.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ngu nu leen bark yezh Troas, nu ngwa nu nalisa yezh kwaan nzhi xsaww nistoo cheen Samotracia, nu lee stub mbizh mzhin nu yezh Neápolis cheen yizhyo Macedonia.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Nu yezh ne mroo nu ngwa nu Filipos, kwaan nak tub yezh cheen Roma nu yezh kwaan mas non cheen Macedonia. Baa mlaz nu lak mbizh.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tub mbizh kwaan nseed re xaa Israel xtizh Dios mroo nu leen yezh nu ngwa nu naz roo yuu, pa mle nu xgab nzho tub pa nseed re xaa xtizh Dios. Gorna mzhin nu, mzob nu, nu mzaa nu kwent wdizh chul cheen Jesús lo re ngwnaa, me mkasa zee.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Lee lo re me nzho tub ngwnaa le Lidia; me ne nak me yezh Tiatira nu nto me ler naxne kwaan non doo, nu nak me tub ngwnaa nseed xtizh Dios. Nu kakenzha me kwaan kanii Pab, zee Xaa Nabeyy mxal lextoo me, zee mbin meya.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Nu mrubnis me kwaan re me li me, nu gwluzh ngunaab me lo nu:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Stub mbizh gorna nzhaze nu pa nkasa xaa Israel nseed xaa xtizh Dios zee mzhaal nu tub ngwnaa mad, lee me nzho mod zaa kwent cho kwaan gak, nel nzho mbi mal lextoo me. Lee me nak tub mos, nu sbaa nle me gan gro doo demi kwaan nzaa me lo xaa nabeyy lo me.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ngwnaa ne mzelo mreke tich Pab nu tich re nu, nu mbezh me:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Sbaa mle me zyen doo mbizh, axta paro nguzha Pab tant seeka nii me, nu mzere xaa yenn xaa mlach xaa lo me nu nzhé xaa lo mbi mal kwaan nzho lextoo ngwnaa mad zee:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Per gorna lee re xaa nabeyy ngwnaa mad zee, mzeen xaa nyentra mod le re xaa gan gro demi kwaan lee me, zee mzen xaa Pab rop Silas,
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 nu mbe xaa xaa lo re xaa nak zhiin, nu nzhé xaa:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Nu nlu xaa stub naz kostumbr kwaan nanzhaalt le be, nel be nak xaa Roma.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Nu noka zyen doo myet ngaazh kwaan tich Pab nu tich Silas. Nu lee re xaa nak zhiin mnabeyy koche xaa xab Pab rop Silas zee zaa bar xaa xaa.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Gwluzh gorna ngulo mzaa bar doo xaa rop xaa, zeera mchep xaa xaa lozhyib, nu mnabeyy xaa xaa nkanap roo lozhyib, zee kanap wen xaa xaa.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nu gorna mbin xaa nkanap roo lozhyib kwaane, mchep xaa xaa lozhyib paro mas nech, nu mkado xaa nii xaa kwaan chop le yag.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Per wall yaal Pab rop Silas kawdizhno Dios nu kayoll xaa lo Dios, nu lee stub naz xaa nzhibyoo kakenzha kwaan kayoll xaa.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Nu gorzee mgun tub xog kwaan nye doo kwaan mrib axta simyent cheen lozhyib. Nu leeka gorzee mxal rese pwert, nu rese xaa nzho lozhyib mroog kaden kwaan nkadoo yaa xaa.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Gorna lee xaa nkanap lozhyib mroo mkaal lo, nu ngune xaa lee re pwert cheen lozhyib nzoxal, mloo xaa spad xaa zee gut xaa xaa, nel mle xaa xgab lee re xaa nzho lozhyib mxonn.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Per Pab nzhé lo xaa dub gan:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Zee lee xaa nkanap lozhyib mnaab tub xni, nu mrexonn xaa mzeeb xaa lozhyib. Nu leezha mzhin xaa lo Pab nu lo Silas, mxiz xaa lo yalnacheb nu mkichxub xaa lo xaa.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Zeera mloo xaa xaa nu mnabdizh xaa lo xaa:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Lee rop xaa mkeb lo xaa nzhé:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Nu mzaa xaa kwent wdizh chul cheen Xaa Nabeyy lo xaa nu lo rese xaa nzho li xaa.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nu leeka gor yaal ze, lee xaa nkanap lozhyib mzet cho Pab rop Silas pa mseweey xaa nak zhiin, nu zeera lee xaa nu rese xaa li mrubnis.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nu zeera lee xaa nkanap lozhyib mbe rop xaa garli xaa nu mzaa xaa kwaan ndaw xaa, nu nyakdoola re xaa li xaa, nel mzelo xaa ngwii xaa lo Jesús, Xaa Nabeyy xaa.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Garziilaka, lee re xaa nak zhiin mxaal lak soldad nguyé lo xaa nkanap lozhyib zee sela xaa Pab rop Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Lee xaa nkanap lozhyib nzhéya lo Pab nu lo Silas:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Per lee Pab nzhé lo re soldad, xaa mxaal xaa nak zhiin:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Zee lee re soldad nzhé re kwaane lo re xaa nak zhiin, nu lee re xaa nak zhiin mzheb doo xaa gorna mbin xaa lee xaa nak xaa Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Zee ngwa re xaa nak zhiin nu ngunaab xaa perdon lo Pab nu lo Silas. Nu mloo xaa xaa nu nzhé xaa lo xaa:
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Nu gorna mroo xaa lozhyib, Pab rop Silas ngwa garli Lidia, nu gorna ngune xaa lo re wech nu lo re bzan, zee mzaa xaa balor lextoo re wech nu re bzan, zee mroo xaa yezh zee.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.