Mateus 13
Mixtepec Zapotec NT (ZPM_TBL) vs ARA
1 Blozh ga briee Jesús güey me ro nisdoo. Ga zob me,
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 zeeṉe goṉ me nzian miech ne nocaalsa lo me ga, nacne biep me güeysob me tib leṉ barcw zo gax ro nis co, psilo me pseed me zho.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ndal grë ncuaaṉe pseed me zho, per niapse con cuent rnee mew lo zho. Lëë tib cuent ne bzodiidz me ga nu, rëb me: ―Tib zha name güey gon zhobxtil. Zeeṉe laa zho quialaaḻ zhob co, now bliaaḻ gax ro nëz, now bliaaḻ lad quie, now bliaaḻ leṉ yag guiets. Miṉe bliaaḻ gax ro nëz ga, güey grë mguiṉ znuse dow maw.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 — ausente —
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Miṉe bliaaḻ zaatne nac lad quie, znuse znuse blana,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 per zeeṉe laa lo ngbidz briee, znusaque bgooḻa, bidzgaw; sac guieṉd nroob low.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Miṉe bliaaḻ zaatne nac leṉ yag guiets co, zeeṉe laa yag guiets pxii, bnitlogaw.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Saṉgue miṉe bliaaḻ zaatne nac lo liu naaḻ, blana, brooba ni goca; lo tib tib zhob co no zhimziona briee gaḻptsii zhob, now briee tsoṉgaḻa, nogaaw briee haxta tib gayoow.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Blozh ga, rëbchaa me: ―Zha ne racladz guieṉ miṉe rne naa nu, yquiaadiag zhow.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Zeeṉe laa grë miech co zey, dzigo wbig xpëëdscuel me bnabdiidz zho lo me dieṉ pe nac ne sca niapse con cuent rseed me grë miech.
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Pquiab me rëb me: ―Teḻ to, Dioszhal rlu lo to zha rnabey me, niicle ncuaaṉe mazdraa ngueetsa; laa grëraa miech ne gard gbig lo me, grieelod guieṉ zhow.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Sac zha ne noxcole dieṉ zha rnabey me, zdeedraa me guieḻbiini lo zho guieṉ zhow, laa zha ne noxcoda, miṉe rieṉse zho, stiche mew.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Sca rseed naa zho parne tsoguic zho zha rnabey Dios, per nac zho niicle nzhial lo zho rwi zho, per peet raṉd zho; niicle nzhial diag zho per peet rond zho; ib peet rieṉd zho.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Lëë miṉe nac zho i bzeet Isá, zeeṉe znu rëb me:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 ’Saṉgue to ―rëb Jesús lo zho―. ¡Dichos to porne rieṉ to pe raṉ to, ni rieṉgaa to miṉe ron to!
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Blactaa zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela, blactaa zha ne güeynaḻ miṉe nac diidzli, bzoobladz zho niaṉ zho grë ncuaaṉe raṉ to niina, per bgaad zho niaṉ zhow; bzoobladz zho nquiaadiag zho grë ncuaaṉe noquiaadiag to, per bgaad zho nion zhow.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 ’Goḻquiaadiag sca gaṉle zha nac xcuent zha ne güey gon ga.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Ro nëz ne sca bliaaḻ zhob co, sca nac palal miech ne riepaa zha ne rienee Xtiidz Dios lo zho, per rioguicd zhow, rlozh ga rdziṉaque meṉdox, rietiche ma teḻ palalse miṉe rieṉ zho.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Lad quie ne bliaaḻ spalal zhob co, sca nac grë zha ne rley rcaania Xtiidz Dios;
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 per led dib zdood zho rcaania zhow, gane zeeṉe laa miech rsilo rlëë lo zho, laa miech rtsidiḻ zho porne rliladz zhow, rsaanga zhow.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Nogaa zho nac zig nac leṉ yag guiets co. Rquiaadiag zho Xtiidz Dios, per rsilo zho leḻ grë ncuaaṉe no lo guidzliu rii mazdraa rionie guic zho, rquidie grë dimi zho. Grë ncuaaṉ co rioxcoraa zho, laa ne tsonie Xtiidz Dios guic zho, miṉ co rquiaqui ib ruṉd zho miṉe rnabey me.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Laa liu naaḻ ne bliaaḻ miṉe scataa goc ga, sca nac grë zha ne dib zdoo rquiaadiag Xtiidz Dios, rieṉ zho zha naca, ni rban zhow zigne rnabeya. Rrieequia grë ncuaaṉe ruṉ zho, no zho nac zig mzion ne briee gaḻptsii zhob ga, no zho nac zig miṉe briee tsoṉgaḻa, nogaa zho nac zig miṉe briee tib gayoow ga.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Biire pcaalsa miech lo me stib, dzigo psiloque me pseed me zho con stib cuent, rëb me: ―Ziaad gac xquieḻrnabey Dios lo guidzliu rii zig bzhaac tib meṉ ne gon zhobxtil. Niapse zhob wen, zhob nal gon me,
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 per no tib zha ne rlëë lo me, goḻ tib pcow liu, horne grëse miech nixguies, güey zho güeylaaḻ zho xmidz guizh ncuaan zaatne gon me.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 ’Zeeṉe laa zhobxtil co psilo blan mzion, hor coraa blu laa guizh ncuaan co no lada.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Grë zha ne quia xtsiiṉ me, zeeṉe goṉ zhow güey zho rëb zho lo me: “Tebaa gaṉ luu gaṉle, dipse lad xoob luu zëëb guizh ncuaan, ¿dieeṉ pa brieew gocbniw ga?”
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Dzigo rëb me: “Rieṉ naa no cho tib zha ne rlëë lo naa, zha co beeṉ dziin co.” ’Gocladz zho, hor cogazh nielaadz zhow per bzhiguieḻd me,
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 rëb me lo zho: “Tsielaadzde tow, sac teḻ glaadz tow niina ye zhobxtil gliaadzniew.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Goḻsaan sca zëëba ga, na zeeṉe laa wlaap gac, hor co gnabey naa zha ne quiits zhob, ctopgazh zhow gdziiṉ zhow tib lad tseca; lozhraa ga quiits zho zhob, tsasa ga, glansow ro yu.”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Blozh ga bzeet me midz moxtaz, rëb me: ―Nac xquieḻrnabey Dios zig nac tib midz moxtaz ne ran miech dan rii. Naṉ to gaṉle midz moxtaz nac midz ne mazdraa win,
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 ni teḻ gacbniw, rrooba ni lëëw rroobraa lo grë guizh ne ran zho ro yu, raca lal tib yag nex, haxta rdziṉ grë mguiṉ rzhixcuaa ma zhiptsieez ma lo grë zhicwa.
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Rëbaque me: ―Nac xquieḻrnabey Dios zig nac ncobi ne rquiaa meṉ wnaa lad ncob ne riaa guietxtil. Niipaque ncobi riots tsoṉ lmud rin, ni dib nacse ncob co rzibe.
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Grëse miṉe pseed Jesús grë miech co, niapse con cuent bnee mew lo zho.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Ga brieequia miṉe bzeet zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela, zeeṉe rëb zho: “Niapse con cuent cseed naa miech, sca gnee naa lo zho grëtaa ncuaaṉe gard gacnaṉ miech wlal ne bre guidzliu.”
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Blozhse bnee Jesús lo grë miech co guey zho, yeque me laa me zey gza xpëëdscuel me. Bdziṉ zho ro yu, ga bnab zho lo me siguieḻ me gnee me lo zho dieṉ zha nac xcuent guizh ncuaan ne bzeet me ga.
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Dzigo rëbchaa me lo zho: ―Goḻgona sca, znu goṉ nac cuent co. Rrieequia goṉ naa ga nac meṉ ne gon zhob co.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Liu ne bniaaw ga, nac lo guidzliu, zhobxtil co nac grë miech ne nole xnëz Dios, laa guizh ncuaan co nac grë zha ne no ladznia meṉdox.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Zha ne güeygan guizh ncuaan co, lëë meṉdox ga. Dze lo wlaap co, gac dze ne guṉ Dios xquieḻwxtis me, zha ne tsie wlaap ga, lëë anjl ga.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Ni zigne sca cuee zho guizh ncuaan co lad zhobxtil, gzëëg zhow, scapaa nagoṉ gaḻ dze ne gac xquieḻwxtis Dios,
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 sxeḻ naa grë xanjl naa tsie zho tsiebee zho grë zha ntseeb, zha ne sca ruṉctal xtoḻ grëraa miech, lad zha ne no xnëz naa.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 ¡Grëse zha ntseeb co, hor co laa zho guey lo guidox ne rieguiaḻ zho! Ga tso zho goonnë zho, haxta gow lay zho lo guieḻnëdox co.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Laa grë zha ne güeynaḻ miṉe nac diidzli, zha co gdziṉ zaatne rnabey Pxoz naa, masaque zig xbiini ngbidz glu zho ga. ¡Zha ne racladz guieṉa yquiaadiag zhow!
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 ’Ziaad gac xquieḻrnabey Dios zig tib ncuaaṉ non ne noliu tib lo xcuaa miech. Zha ne gdziel tib ncuaaṉe sca non, ib tedsod zie zho sto zho grëse ncuaaṉe rap zho griee dimi si zho liu co, parne guṉcheṉ zho ncuaaṉ non co.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 ’Zha ne rzëëb lo xquieḻrnabey Dios ziaad gac zho zig tib zha ne rzi quie perl miṉe mazdraa niazh.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Zeeṉe ron zho pa no tib perl co, rto zho grëse ncuaaṉe rap zho, rie zho rzi zhow.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 ’Nacaque xquieḻrnabey Dios, zig tib guiex nroob ne rgaa meḻ niina, zeeṉe rsëëb ngooz meḻa lo nis grë lose meḻ rtopa.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Rlozhse riodzëw, dzigo rbeequia zhow ro nis, garaa rzob zho rbe zho grë meḻ co; ma ne rquiin laa tib chicuid zole rio ma, laa ma ne rquiind rsëëb zho.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Scapaa nagoṉ gac miech gaḻ dze ne guṉ Dios xquieḻwxtis me, ziaad grë xanjl me cuee zho grë zha ntseeb lo zha ne no xnëz me,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 tsieroṉ zho zho lo guidox ne rieguiaḻ zho. Ga tso zho goonnë zho, haxta gow lay zho lo guieḻnëdox co.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Blozhse ga, rëb me lo zho: ―¿Pe bieṉ to na zha nac grë miṉe blozh bne naa lo to nu? Grëse zho pquiab rëb zho: ―Bieṉ now.
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Dzigo rëbchaa me: ―Tib zha ne rieṉle zha nac grë ley ne psaṉ Moisés, ni squi guieṉ zho zha nac zhiwseed Dios miṉe ziaḻnie naa niina, masaque nac zho zig tib zha gol ne quianie chop lo ncuaaṉ non lidz zho, quianie zho grë miṉ gol-le ni quianiequegaa zho miṉ cub.
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Blozhse sca bzodiidz me grë cuent co lo zho, laa me briee ga zie me nëz ladz me.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Bdziṉ me ga güey me yadoo, psilo me pseed me grë miech co. Per nli rzee zdoo zho ron zho grë miṉe rnee me, rnabdiidzlsa zho rnee zho: ―¿Pazhe waa squitaa pseed meṉ qui? ¿Zha nac guieḻbiini ne squitaa rap me i, ne rnee miech ndal grë milagr ne ruṉ me?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Tib zhinse ngurëëyag name nac me. Led lëë xingan Marí i, bets me name nac Jacob, nac José, nac Simón ni Judas;
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 grë bzian mew, nu no zho grë zho. ¿Pa dzigo güey me wseed qui?
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ib beeṉcasd zho me, haxta rlëë zho lo me. Zeeṉe goṉ me sca rac zho, rëbchaa me lo zho: ―Zha ne rteed xtiidz Dios, mazd wen rnee miech lo zho stib dan, stib guiedz, lëdle ladz zho ni meṉlidz zho ni meṉladz zho nëd guṉbey zho.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Beeṉd me nzian milagr ga, sac sca ndip zdoo grë miech co ib nëd zho nliladz zho cho nac me.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.