João 11

Mixtepec Zapotec NT (ZPM_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Leṉ dze co blanguidz tib mgui ne no guiedz Betain, lë Lazh; no chop bzian Lazh tib zho lë Mart stib zho lë Marí.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Lëë Marí rii pchoob tiblo nceit nex ni Jesús, ni pcuiidz mew con guitsguic me.)
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Dzigo pxeeḻ grop wnaa co diidz lo Jesús, gacnaṉ me laa Lazh rzacnë, sac naṉ zho rleyniedox me Lazh.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Zeeṉe blanso diidz, nëchaa me: ―Peet tsienied guic to, niicle teḻ blanguidz me per nacda par guet me, sinque par glu gaṉle pa lotaa meṉ nroob nac Dios. Ga glu gaṉle pa lotaa meṉ nroob nac Xpëëd me.
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Zigtaa Maríw, zigtaa Marta, zigtagaa Lazha, nquialadz Jesús zho gza zho,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 per ib biobladzd me; leḻ blëz me schop ngbidz zaatne no me ga.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Dzigoraa në me lo no: ―Laa ne guio nëz xtan meṉ Judé stib.
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Dzigo rdzieets no: ―Maestro, ¿racladz luu tsie luu nëz co stib ye? Pense name goc bla ngbidz ga gocladz zho ngoquie zho luu ga.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Nëchaa me: ―Tsiipchopraa hor name rziini ngbidz, ni laga niini rna zac tibliladz zia ne, noxtseebd ne lega pa grieḻ ni ne;
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 loxaque pcow liu, noxtseeb pa grieḻ ni ne; sac ncow rna.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Blozh ga në me: ―Laa xamigw ne Lazh nixguiesle, per na laa ne guio zeeṉa gabee naa zhimcaalo me.
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tibaque ndioṉ no nli nixguies Lazh, dzigo rdzieets no lo me: ―Teḻne raaguiesle me, zac-wen me sca. Ib bieṉd no ne gutle Lazh, gane sca rnee me.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Dzigoraa clar bnee me lo no, në me: ―Laa Lazh gutle.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ni rley naa goṉ ne guieṉd naa ga dze co, zeeṉa sca grieelo lozh gliladz to gaṉle cho nac naa. Goḻgotsaa guio ne nëz lo me ga niina sca.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Laa Mazh, zha ne rnee zho “Mëëdgrop”, zeeṉe bin Mazh sca në me, rneechaa Mazh lo no: ―Guieṉd rson, goḻgotsaa cchoob zdoo ne guionaḻ ne zhits me dieṉ. Teḻ gut zho me, maase gut zho ne.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Gax Jerusalén riaaṉ Betain. Zha ne rriee Jerusalén, maase groḻ hor ruṉ zho nëz rdziṉ zho Betain. Nzian grë zha Jerusalén rdziṉ riequiaabdiuzh zho Marí grop Mart, riechoobladz zho zdoo me lo xquieḻnë me ga. Dze ne rac tap ngbidz bioliu Lazh, dzigoraa laa Jesús bdziṉ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Goṉ Mart pa lo ziaad Jesús, dzigo briee me biaad-xinëz me Jesús; laa Marí biaaṉ ro yu.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 ―Jesús ―rëb Mart―, teḻne niaca miṉe nu no luu segur niete bzian naa;
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 sac naṉ naa, grëtaa ncuaaṉe rnab luu lo Dios, ruṉ me miṉe rnab luu.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 ―Peet tsienied guic luu ―rëb Jesús―, ible zrieeban bzian luu.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Pquiab Mart, rëb Mart: ―Nliw, naṉpaa naa ible zrieeban me gaḻ dze ne laa guidzliu rii nitlo, zeeṉe grëse meṉgut, laa zho grieeban.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Dzigo rëb Jesús: ―Naa nac meṉ ne rbeeban grë meṉgut, ni naa nac meṉ ne rdeed guieḻmban lo grë miech. Grëse zha ne dib zdoo gliladz naa, niicle guet zho zig ret grëraa miech rii, zdziṉ dze ne gban zho stib.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Sac grëse zha ne dib zdoo rliladz naa, laa zho bgaale tib guieḻmban ndzon ga, guiaaṉd zho ladznia guieḻgut. ¿Led rliladz luu lëë Mart, ne sca gaca?
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 ―Rliladz naaw ―rëb Mart―. Rliladz naa ne luu nac meṉ ne bzooblo Dios ga, luu nac Xpëëd Dios, Meṉ ne zëëble diidz ga cxeeḻ me guiaad lo guidzliu.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Blozhse ga, wbire Mart zie Mart zietsedz Mart Marí. Bdziṉ Mart zhliaanse bredz Mart Marí (sac nzian zha ne ndxie ga ziequiaabdiuzh Marí) rëb Mart: ―Niinapaale blanso Maestro, na laa me rbeedz luu.
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Zigne bin Marí sca rëb Mart, briee nguzhooṉ Marí laa Marí zie nëz co.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 (Bdziṉ Marí, laa Jesús bii zo zaatne güeydzieel Mart me ga; gase blëz me, bzëëbd me lad guiedz.)
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Grë meṉ Israel, zha ne ndxie lidz Marí ga ziechoobladz zdoo me, zeeṉe goṉ zho sca lëëlëd briee me, naḻaque zho zhits me; sac naṉ zho bod ro xpaa bzian me ziegoon me.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Zigne bdziṉ me zaatne zo Jesús ga, pquiitsgzhib me lo Jesús. ―Jesús, luu ne nac luu meṉ ne rnabey ―rëb me―, teḻne niaca miṉe nu no luu zeeṉe blanguidz bzian naa, niete me.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Psilo Marí roon Marí. Zeeṉe goṉ Jesús, niicle Maríw, niicle grë zha Israel ne bdziṉ ga, mban rac zho, grëse zho roon, dzigo ye me biab guieḻnë me.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Bnabdiidz me rëb me: ―¿Pa lo pqueets to me? ―Dë gaṉle ―rëb zho―, zeeṉa gaṉ luu pa lo bgueets me.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Horco psilo Jesús biin me.
35 Jesus chorou.
36 Grë zha Israel co, zeeṉe goṉ zho roon me, rneechaa zho: ―¡Goḻwi gaṉle, blactaa nquialadz me Lazh!
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Laa zla zho rnee: ―Led me name beeṉguiac lo mgui ne roḻd lo ga, ¿pe nrieelod zha niuṉ me, zeeṉa niete Lazh?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Zeeṉe laa Jesús bdziṉ ro baaṉ Lazh, biire biab guieḻnë me. Zig nac tib bliee niaa baa co; rna tib quie nroob ntse zaatne rsëëb zho ngutoo;
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 dzigo bnabey Jesús cob zho quie co. Pquiab Mart, bzian ngutoo co rëb me: ―¡Mazd gdioobda! ¡Nadze rac tap ngbidz gut me, mbanle na rlaa me!
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Dzigo rëbchaa Jesús: ―Led laa naa nile lo luu, teḻne dib zdoo luu rliladz luu naa, bii zaṉ luu gaṉle zha nactaa grë ncuaaṉe ndzon ne ruṉ Dios.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Zeeṉe blozh bdob zho quie co, dzigo blis Jesús lo me nëz gbaa, ni rëb me: ―Dios, luu ne nac luu Pxoz naa, xquizh xquieḻnzaac luu sac rquiaadiag luu miṉe rne naa.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Naṉ naa tibaque rquiaadiag luu miṉe rnee naa, per laa naa rzeta niina, zeeṉa grëse miech ne ndxie nu gliladz zho gaṉle ne nli luu pxeeḻ naa.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Dzigo nguiedz bredz me, rëb me: ―¡Lazh, briee i!
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Zigne sca bnee me, laa ngutoo co briee ga, scase nrieḻ lar dib nia me, dib ni me ne, ni nioog stib lë lar lo me. Dzigo rëb Jesús: ―¡Goḻxadz grë lar ne nrieḻ me i, zeeṉa guey me!
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Grë meṉ Israel ne güeynaḻ zhits Marí ga, zeeṉe goṉ zho sca bleeban Jesús Lazh, nzian zho bliladz ne nli Dios pxeeḻ me.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Nogaa zho leḻ güey zho güeyzodiidz zho lo grë zha farisé zha bleeban me Lazh.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Horco lëëlëd pcaalsa grë pxoz ne rnabey, ni grë zha farisé, rëb zho: ―¿Pe gnë to dieṉ zha gaca? ¿Zha dziuuṉ ne mgui ne rnee zho Jesús ga, sac goṉ pe zhidaa milagr ne quiayuṉ me?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Teḻne squise csaan ne me, mbe grëse miech sëëb xnëz me; lozh ga, zeeṉe gacnaṉ meṉ rnabey ne zob Romaw, laa me cxeeḻ grë xmeṉguiib me guiaadnitlo zho xyadoo ne, guiaadnitlo zho ladz ne.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Dzigo pquiab Caifás, meṉ ne nac pxoz nroob leṉ iz co, rëb me lo zho: ―¡Ni lal nu lëë peet rieṉde to!
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ¿Pe rieṉde to mazd wena ygaa tib zha guet zho, zha quizh par gdib guiedz, lëdle grëse zha ladz ne nitlo?
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Zeeṉe sca rëb Caifás meṉ ne nac pxoz nroob ga, ga bzeet me ible no guet Jesús par csilaa me grëse miech lo doḻ; per led guicd me biaba, sinque Dios psiaaba guic me. Ga goquiet ne laa Jesús guet, par csilaa me grëse zha Israel,
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 ni grëragaa zha ne no dipse lo guidzliu, zeeṉa tipse gac grëse zha ne nac xpëëd Dios.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Dzigo grëse zha ne nac wxtis ga, laa zho biaaṉ diidz ne ible no ygaa Jesús gut zho me.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Nacne brieedraa Jesús ne neṉlo niaṉ zho me; dzigo mazd laa me brieenie no xtan zha Judé, güeynie me no zaatne wzhi no miech, bdziṉ no tib guiedz win lë Efraín, ga bliaaz no grë no me.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Leṉ ngbidz co, ziaadyob lni Pascw. Nzian grë miech ne no grë guiedzlas ne ndxie dib ga, laa zho rsilo quiariee zie zho nëz Jerusalén; sac ansraa csilo Pascw nzian zho rie yadoo ruṉ zho grëse miṉe rnabey ley par guiaaṉmbe zho lo xtoḻ zho.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Grëse zha ne rdziṉ, leṉ yadoo no zho rnabdiidzlsa zho dieṉ pe zdziṉ Jesús lo lni; sac grëse zho racladz gaṉ me.
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Laa grë pxoz ne rnabey, ni grë zha farisé, laa zho bnabeyle, zha ne gaṉtaa Jesús, tsienie zho diidz parne tsie zha ne tsienaaz me.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.