Lucas 9
Lachixío Zapotec NT (ZPL_TBL) vs NAA
1 Uquieteꞌsaꞌ Jesuse chiꞌchiucu bee beneꞌnu, nu udeteꞌnu poder lubeella para nú hua beella ye clasiaꞌ bee benechiquiꞌ arquiꞌ bee bene cuna nú riꞌiyeca beella bee bene enu riti.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Uxeꞌlanu liꞌibeella para nú ixiuleꞌe beella xa neca lunú rnibiyaꞌ Diose, cuna nú riꞌiyeca beella bee bene enu riti.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nu uninu lubeella: ―Lecaxi uyaꞌhua para inziu, niꞌ xcahua niꞌ biti, niꞌ pá nu acuhua, niꞌ dimi, niꞌ xucuhua para nú cheꞌehua la uyaꞌhua.
3 E disse-lhes:
4 Tatse niꞌi bee bene elu riñahua, uyaꞌnatsiahua niꞌi zeꞌe, hasta nú chiuꞌuhua eyeche zeꞌe.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Nu tunu nuꞌ tucu eyeche elu la zela bene nú yaꞌnahua niꞌlla, uchiuꞌuhua eyeche zeꞌe nu riꞌquihua yuu beꞌchaꞌ nú nuꞌ cuchiuꞌhua xi neca tucu seña nú lá yucu arquiꞌbeei Stichiaꞌ Diose.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Chequie uchiuꞌu beella nu nzuebeella cada tucua eyeche udixiuleꞌe beella bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Diose lubee bene, nu uriꞌiyeca beella bee bene enu riti.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Chenu ubeneꞌ arre Herodes ye bee milagro nú rriꞌi Jesuse, la riꞌilla beyaꞌ ti necanu. Xne nuꞌ bee bene enu rni nú uhuañi zeca Juan Bautista.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Nu nuꞌ bee bene rni nú profeta Elías ulubeꞌlu. Nu nuꞌ bee bene rni nú necanu tucu bee profeta huaꞌtu enu uhuañi zeca.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Pero uni Herodes: ―Liꞌá unibiyaꞌa nú uruꞌu lluca equie Juan Bautista. ¿Ti benecuaꞌ nú rienea nú rriꞌilla huaxi bee milagro scua? Nu chiquiꞌ niarquiꞌ Herodes nú lañiꞌlla Jesuse.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Chenu ubenchilaꞌ bee apóstolꞌ Jesuse, udixiuleꞌe beella lunu beenú uriꞌi beella. Che unguyaꞌnu beella tucu luhuare elu la nucuaꞌa bee bene axu eyeche Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Pero chenu uriꞌi bee bene beyaꞌ, chu nzequie beei liꞌinu. Nu uya chaꞌcalu Jesuse liꞌibeei nu udixiuleꞌenu lubeei xa neca nú rnibiyaꞌ Diose, nu uriꞌiyecanu bee bene enu riti.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Chenu nze cheela, uyabica chiꞌchiucu bee beneꞌ Jesuse lunu nu uni beella lunu: ―Uniꞌ lubee benequieꞌ nú yue beei para nú chetsulachi beei nu chélaꞌna beei nú acu beei lubee eyeche axu caꞌa, xne elu nelluaꞌahua caꞌa lecalí xinuꞌ.
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Pero uni Jesuse lubeella: ―Liꞌihua udeꞌtehua nú acubeei. Nu ucuaqui beella lunu: ―Rluꞌcutsiaru ayuꞌ pá cuna chiucu bela. Mejora chatsiaꞌahua nú acu ye bee benequieꞌ.
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Neca tucu ayuꞌ mili bee niyu zeꞌe. Pero uni Jesuse lubee beneꞌnu: ―Uniꞌhua lubeei nú cuaꞌa cincuentaa cincuentaa beei cada tucu luhuare.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Scua uriꞌi beella, nu chu ucuaꞌa ye bee bene zeꞌe.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Chequie unaꞌtse Jesuse ayuꞌ pá zeꞌe cuna chiucu bela zeꞌe, nu ubiꞌyanu enza liñibe nu udeteꞌnu cheꞌtsa lu Diose, nu uleꞌenu bee pá zeꞌe cuna bee bela zeꞌe nu udeteꞌnu nucuaꞌ lubee beneꞌnu para nú ritsiꞌ beellae lubee bene zeꞌe.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ye bee bene zeꞌe udacu beei hasta nú ubelaꞌ beei. Chenu ulaxu nú udacu beei, uquietesaꞌscaꞌ beella chiꞌchiucu llume bee pedaso bee pá leꞌe cuna bee bela lunú uyaꞌna udacu beella.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Tucu bichia chenu unacuꞌ liꞌitsia Jesuse lu Diose nzununu bee beneꞌnu zeꞌe. Che unidichiaꞌnu lubeella: ―¿Ti rni bee bene nú necaa?
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Nu ucuaqui beella lunu: ―Nuꞌ bee bene rni nú necalu Juan Bautista. Nu leꞌca nuꞌ bee bene rni nú necalu profeta Elías, nu leꞌca nuꞌ bee bene rni nú necalu tucu bee profeta huaꞌtu enu uhuañi zeca.
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Che uninu lubeella: ―¿Nu liꞌiquieehua ti rnihua nú necaa? Nu ucuaqui Pedro lunu: ―Liꞌilu necalu Cristo enu uxeꞌla Diose.
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Pero uni Jesuse lubeella nú la ixiuleꞌe beella nucuaꞌ lu niꞌ tucu bee bene.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Nu uninu lubeella: ―Liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose chiquiꞌ nehuana zecaa, nu lee bee usticiaꞌ bee bene Israel lua, cuna bee uleꞌya enu rnibiyaꞌ lubee uleꞌya, cuna bee ulaxcuela enu reca leyꞌ Moisés, uti beei liꞌá, pero bichia rriuna huañi zecaa stucu bese.
22 dizendo:
23 Che uninu lu ye bee bene: ―Tunu nuꞌ bee bene enu niarquiꞌ nú aca benea, la yala nú riꞌitsialla tucu nú necatsia elliebacuꞌlla. Nu ye bichia riquiꞌlla lubee nú xi zecalla equie nú necalla benea, nu chu yeꞌta quieella liꞌá.
23 Jesus dizia a todos:
24 Xne bee bene enu másela niarquiꞌ huañi lu iliulabe quieꞌ enta bichia nú laxu nucuaꞌ. Pero bene enu ati equie nú necalla benea, luꞌculla elunehuañi lu Diose.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Lecaxi zibiꞌ nú riꞌi bene ana ye beenú nuꞌ lu iliulabe, tunu leꞌca liꞌitsialla nze nitilulla liꞌilla.
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Tunu nuꞌ bene enu tuꞌ liꞌá cuna stichiaꞌa, leꞌca liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose tua liꞌilla chenu nzela nú necaa arre cuna lunú rnibiyaꞌ paa cuna lunú rnibiyaꞌ bee ángeleꞌnu.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ixiuleꞌa luhua nu nuꞌ bee bene enu nucuaꞌa caꞌa lá atiscaꞌ, hasta nú lañiꞌ beei xa neca lunú rnibiyaꞌ Diose.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Chenu udete xi neca tucu xmana nú uni Jesuse bee bedichiaꞌ cuaꞌ, uyanu equie tucu dañi unacuꞌnu lu Diose, nu unguyaꞌnu Pedro, cuna Jacobo, cuna Juan.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Pero diqui nú rnacuꞌ Jesuse lu Diose ucheꞌe xa rnaa lunu, nu chiquiꞌ unga niquichiu xucunu nu tuꞌna rulu siquiꞌi.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Nu ulubeꞌlu chiucu niyu enu rdichiaꞌnu liꞌinu zeꞌe. Bee bene zeꞌe neca Moisés cuna Elías.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Nu chiquiꞌ rulu siquiꞌ beella nu rdichiaꞌnu beella Jesuse equie nú atinu nu nehuana zecanu eyeche Jerusalén.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Añinzuca nú chiquiꞌ riuꞌu calaꞌ lu Pedro cuna lubee saꞌlla, pero né aꞌtse beella, nu ulañiꞌ beella nú rulu siquiꞌ Jesuse cuna rucu bene enu nzununu zeꞌe.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Chenu lecaꞌ rucu benecuaꞌ elu nzu Jesuse, uni Pedro lunu: ―Maestro, ¡neca nzeꞌca nú nelluaꞌahua caꞌa para nú recheꞌru chuna ranchu, tucue para liꞌilu nu stucue para Moisés, nu stucue para Elías! Pero la riꞌi Pedro beyaꞌ xinu rnilla scua.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Diqui nú rnilla scua, ulaca tucu xcabe nú utsacuꞌ equie beella, nu ulliqui beella chenu nchiñi beella liñi xcabe zeꞌe.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Nu liñi xcabe zeꞌe uyene tucu chii enu uni: ―Benequieꞌ neca Lliꞌñia enu chiquiꞌ seꞌca, uzuꞌcuꞌhua stichiaꞌnu.
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Chenu ulaxu nú ubeneꞌ beella chi enu uni zeꞌe, ulañiꞌ beella nú stucu liꞌi Jesuse nzunu zeꞌe nu né nilí beella. Bee bichia zeꞌe niꞌ tucu leca tilu udixiuleꞌe beella lunú ulañiꞌ beella.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Chenu uyeꞌe lu yuu stucu bichia, nú ulaca beella equie dañi zeꞌe, huaxi bee bene uchiuꞌu uya chaꞌcalu Jesuse.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Chequie tucu bene enu nzeꞌta leta bee bene zeꞌe urixialii nú uni: ―Maestro, ubiꞌyacuru endua, tucutsia liꞌi necai endua.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Nu nchiñi benechiquiꞌ arquiꞌi nu rriꞌi nzeꞌe nú rixialii, nu secai ichia ziña nu xiuꞌu lliña ruꞌi, rtiꞌqui benechiquiꞌ cuaꞌ liꞌi nu la tsanaꞌ nucuaꞌ liꞌi.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Uzequieelá lubee beneꞌlu nú hua beella benechiquiꞌ cuaꞌ arquiꞌ endua, pero lá aca beella.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Nu ucuaqui Jesuse nú uninu: ―¡Cueꞌhua bee bene enu rluꞌcu dula nú la chili arquiꞌhua liꞌá! ¿Se xala tiembu rquiꞌña nú tsunua liꞌihua nu xa riquilá liꞌihua? Uteyuu enduꞌlu caꞌa.
41 Jesus exclamou:
42 Pero chenu nzebica enduꞌ zeꞌe lu Jesuse, utsiꞌqui benechiquiꞌ liꞌi lu yuu nu ulleꞌca zecai ichia ziña stucu bese, pero unibiyaꞌ Jesuse lu benechiquiꞌ nú chiuꞌi arquiꞌ enduꞌ zeꞌe nu uriꞌiyecanu liꞌi, che udeteꞌ cuendanu liꞌi lu paꞌi.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Ye bee bene enu nucuaꞌa zeꞌe chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeei chenu ulañiꞌ beei lunú llene neca nú reca Diose. Udixiuleꞌe Jesuse bese rrucu nú uti bee bene liꞌinu (Mt. 17:22-23; Mr. 9:30-32) Diqui nú nzenu arquiꞌbeei lunú rriꞌi Jesuse, uninu lubee beneꞌnu:
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 ―Uquieꞌe nzeꞌca diacahua lunú nia luhua nu la zañiꞌhua nucuaꞌ. Liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose deteꞌ cuenda bee bene liꞌá lubee bene enu rnibiyaꞌ.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Pero lá riꞌi bee beneꞌnu beyaꞌ lunú rninu, xne lascaꞌ deteꞌnu nú rriꞌi beella beyaꞌ, nu leꞌca xiqui beella nedichiaꞌ beella lu Jesuse xi rni lunú uninu.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Chequie uquixie bee beneꞌnu nú rni beella lusaꞌbeella nú tá beella neca enu máse neca equie.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Pero uriꞌi Jesuse beyaꞌ lunú xa rriꞌi beella elliebacuꞌ nu unaꞌtsenu tucu enduꞌ utsunu elu nzunu,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 nu uninu lubeella: ―Tatse bene enu riꞌi elietsa lu enduꞌ quieꞌ equie cuendaꞌ liꞌá, neca xi neca nú rriꞌi nzeꞌe elietsa lua, nu tatse bee bene enu rriꞌi caso liꞌá, leꞌca rriꞌi caso nzeꞌe bene enu uxeꞌla liꞌá. Enzeꞌe enu máse lecati neca letahua, neca nzeꞌe enu máse neca equie.
48 e lhes disse:
49 Chequie uni Juan lunu: ―Maestro, ulañiꞌru tucu bene enu rlua benechiquiꞌ arquiꞌ bee bene equie nú leelu, pero uniru lulla nu la riaꞌlla scua xne la acalla bene letaꞌahua.
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Pero uni Jesuse lubeella: ―La cáhua nucuaꞌ, xne enu la riꞌi condra liaꞌahua nzu nzeꞌe chuꞌahua.
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Chenu nzeꞌta riña bichia nú nzia Jesuse liñibe, che utsu naaqui arquiꞌnu nu nzanu Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Uxeꞌlanu bee bene enu uriculu para nú chue beei tucu eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Samaria para nú cuaꞌna beei elu yaꞌna beella zeꞌe.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Pero lá zela bee bene eyeche zeꞌe ayaꞌnanu eyeche zeꞌe, xne uriꞌi beei beyaꞌ nú nzanu Jerusalén.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Chenu ulañiꞌ Juan cuna Jacobo nucuaꞌ, che uni beella lunu: ―Detá Jesuse, ¿niarquiꞌlu nú nibiyaꞌahua nú laca quii enza liñibe para nú laꞌxue bee bene cuaꞌ tucu nú uriꞌi profeta Elías la?
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Chequie ubiꞌya Jesuse lubeella, nu uquiꞌyaꞌ beella uriꞌinu nú uninu lubeella: ―¿Xieꞌ la riꞌihua beyaꞌ nú lu bezeꞌlu nzeꞌta nú rnihua scua la?
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Xne liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose, lá yela para nú riꞌá nú ati bee bene, nzela para nú tsilaꞌa liꞌibeei lu dula. Che chu nzuebeella stucu eyeche.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Diqui nu nzuebeella inziu, uni tucu niyu lu Jesuse: ―Niarquia nu nzela quiea liꞌilu catse elu nzalu.
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Che ucuaqui Jesuse lui: ―Bee betsa rluꞌcuí bee iliuꞌu nú neca niꞌí nu bee iñi rluꞌcuí exliaꞌtseꞌí, pero liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose niꞌ elu quiee nchiñaꞌ equiea la lucua.
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Nu uni Jesuse lu stucu bene: ―Utequiee liꞌá. Pero ucuaquii lunu: ―Uzela nú biꞌya paa hasta nú atinu nu che chu nzela quiea liꞌilu.
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Che uni Jesuse lui: ―Utsaꞌna paꞌlu cuna bee bene enu neca xi neca bene enu unguti, pero liꞌilu uquia tixiuleꞌe xa neca elurnibiyaꞌ Diose.
60 Mas Jesus insistiu:
61 Nu uni stucu bene lu Jesuse: ―Niarquia nú nzelanala liꞌilu, pero rluti uzela nú nze tixiuleꞌexua lubee benea.
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Pero uni Jesuse lui: ―Bene enu nzene ya acaratu nu belletalla enza diꞌchilla, leca modo nú cha neli excuꞌlla. Leꞌca esquie bee bene enu niarquiꞌ nú yeꞌta quiee liꞌá, tunu la cheꞌe arquiꞌbeella lunú xa nehuañi beella, leca modo nú aca beella bee beneꞌ Diose.
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.