Romanos 7
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs NAA
1 Israel pøn døvø, mi mustamba aṉgui'mocuy, que sólo tiene que va'cø ndø yaj coput aṉgui'mocuy mientras que tø quenba'cse'ṉomo.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Por ejemplo it aṉgui'mocuy que co'tøc yomo tiene que va'cø it jyayaji'ṉ mientras que quenba'ctøc. Pero o'ca ca'pa jyaya, libre tzø'pya, yajpa cyompromiso jetsepø aṉgui'mocucyøsi.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Entonces o'ca quenba'ctøc jyaya y ñø'itpa eyapø pøn, nøjatyøjpa que cojapa'tpa. Pero o'ca ca'pa jyaya, tzø'pa libre, ja it aṉgui'mocuy va'cø jana ñø'it eyapø pøn, muspa co'tøjcaj eyapø pønji'ṉ y ja it ni ti cyoja.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Jetsetique't mijtzi ø mi ndøvøta'm, cuando ca'u Cristo'is cyoṉña mi ngya'taṉgue't Cristoji'ṉ, y como mi ṉgya'tamu'am, yaj mi ṉgompromiso va'cø mi ⁿyaj coput aṉgui'mocuy. Pero ijtu mi ṉgompromiso como si fuera mi ṉgyo'tøjcaju Cristoji'ṉ, porque Cristo oy visa'e y je'tis mi ñe'nda'm va'cø mi ndzøctam vøjø, va'cø mi servitzøjcay Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Cuando ndzøctamuna'ṉ ndø ṉgusto lo que ndø sisis syunbase, y tø aṉgui'mdøju, ndø yatzitzoco'yajcu'is másna'ṉ nøchøcto'pa lo que ya'inducpapø aṉgui'mocu'is, y entonces ndø tzøcpana'ṉ yatzipø tiyø y tø ca'pana'ṉ y tø tocopana'n.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Pero yøti putpa por cuenta que om tø ca'tame y jetse yaj ø ṉgompromiso va'cø ndø yaj coput aṉgui'mocuy, y yøti muspa ndø servitzøjcay Dios ndø tumø tzocoy; porque jetseme ndø ṉgusto, y ji'ndyet porque jetse it aṉgui'mocuy jachø'yupø.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Entonces ¿ti ndø tzamba? Pues ji'n mus tø nømø que mismo aṉgui'mocuy yatzipøte. Aṉgui'mocuy ji'ndyet yatzipø, vøjpø tiyete. Pero ji'na'ṉ ø musi o'ca it ø ṉgoja o'ca ja itøna'ṉ aṉgui'mocuy. Ji'na'ṉ ø musi o'ca cojapa'tøjtzi cuando aṉsujna'yøjtzi ø ndøvø'is ñe o'ca ji'na'ṉ it aṉgui'mocuy que nømba: “U mi aṉsu'noya”.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Pero cuando aṉgui'mdøjøjtzi va'cø jyana aṉsu'noya, entonces ø ne' ø yandzitzoco'yajcupit más aṉsu'nøjtzi aunque tiyø ji'n vyøjpø. Porque o'ca ja itøna'ṉ aṉgui'mocuy, ji'na'ṉ ø mus o'ca yatzipøte ø ṉgui'psocuy.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Y jetsena'ṉ øtz vi'na, ja itøna'ṉ aṉgui'mocuy, y øtz itpana'ṉ contento jetse. Ji'na'ṉ ø mus o'ca yatzipø ø ṉgui'psocuy. Pero cuando aṉgui'mdøjøjtzi jujche va'cø itø, más yachpo'u ø yandzitzoco'yajcuy y tzi' ø cuenta que maṉba tocoye.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Así es que aṉgui'mocuy tzi'tøju va'cø tø quena, pero ji'n jetse tuqui. Porque cuando tø tzi'tøj aṉgui'mocuy, jetcøtoya tø ca'pa y tø tocopya.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Porque cuando aṉgui'mdøjøjtzi, ø yandzitzoco'yajcu'is aṉgøma'cø'yøjtzi va'cø sun ndzøcø lo que ya'inducpapø aṉgui'mocu'is. Jetse tzø'yu que maṉba ca'e ø ṉgojacøtoya.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Entonces aṉgui'mocuy Diosise ñe y tumdum aṉgui'mocuy Diosise ñe y vøjpøte y viyuṉse aṉgui'mba.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Entonces ¿será que vøjpø aṉgui'mocu'is yac toco'yøjtzi? Ni jujche ji'ndyet jetse. Sino ø yandzitzoco'yajcu'is yac toco'yøjtzi porque ja o yaj coput vøjpø aṉgui'mocuy. Jetse quejpa que ø yandzitzoco'yajcuy viyuṉsyepø cojate. Porque cuando ndø manba aṉgui'mocuy ndø tzi'pa cuenta ø yandzitzoco'yajcuy saṉ yachcojate.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Ndø mustamba que aṉgui'mocuy Espiritu Santo'ise ñe', pero øtz sunba ndzøcto' lo que ø sisis syunbase, puro yatzitzoco'yajcuy su'nbø ndzøcø.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Pero ji'nø ṉgønøctøyøyi ti ndzøcpøjtzi. Lo que sunbase ndzøcø, ji'nø ndzøqui; pero lo que ji'n ø sunise ndzøcø, jetse ndzøcpøjtzi.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Pero o'ca ndzøcpøjtzi lo que ji'n ø sunise ndzøcø, entonces vø'møpyøjtzi que aṉgui'mocuy vøjpø tiyete.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Y jetse ji'ndyet øtz ndzøcpa, sino que ø yandzitzoco'yajcuy øjtzomo ijtupø, je'is nøtzøcpa.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Porque muspøjtzi que øjtzomo, øj nømba ø sisomo, ja it ni ti vøjpø. Porque sunba ndzøcto' vøjpø tiyø, pero ji'n mus ndzøcø.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Porque vøjpø tiyø sunba ndzøcto'a, ji'n ndzøqui; pero yatzipø tiyø lo que ji'nø suni ndzøcø, jetse ndzøcpøjtzi.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Y o'ca ndzøcpa lo que ji'n sunise ndzøcø; entonces ji'ndyet øtz ndzøcpa, sino que yatzitzoco'yajcuy ijtupø øjtzomo, je'is nøtzøcpa.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Entonces jetsemete tzi'pa øjtzi cuenta que cuando sunba ndzøcto'a vøjpø tiyø, puro yatzitzoco'yajcuy ijtu øjtzomo.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Porque ø ndzoco'yomo sunba yaj copujto'a Diosis 'yaṉgui'mocuy.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 Pero ndzi'pa cuenta que ø sisis eyati syunba. Ø sisis sunba chøcto lo que ø ṉgui'psocu'is ji'n sunise chøcø y jetse quecpøjtzi, y siempre ndzøcpøjtzi lo que ø sisis sunbase yatzipø su'nocyuji'ṉ.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Maya'co'nbøjtzi. ¿I'is maṉba yaj cotzojcøjtzi va'cø jyana ca'ø yøṉø sisis chøquipit?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 ⁿNøjapyøjtzi Dios yøscøtoya porque je'is ø yac libre'ajpøjtzi ndø Comi Jesucristoji'ṉ. Entonces jetse ø ṉgui'psocu'ji'ṉ sunba Diosis 'yaṉgui'mocuy, pero ø sisis nøtzøcpøjtzi yatzipø su'nocyuy.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.