Romanos 14
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs NAA
1 Pøjcøchoṉdam pøn mochi va'ṉjajmopyapø, pero ji'ndyet va'cø mi onguiptam va'ṉjajmocucyøsi.
1 Acolham quem é fraco na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Porque ijtu vya'ṉjambapø'is que muspa cyu't mumu tiyø. Eyapø mochi ijtu'is vya'ṉjajmocuy cyø'spa lo que itpapø nascøsi cama'omo, pero ji'n vyi'c sis.
2 Um crê que pode comer de tudo, mas quem é fraco na fé come legumes.
3 O'ca mitz ⁿvi'cpa mumu tiyø, u mi menoschøc mi ndøvø porque je'is ji'n vyi'c mumu tiyø. Y mitz o'ca ji'n mi ⁿvi'c mumu tiyø, ji'n mus mi ñømø que mi ndøvø cojapa'tpa porque vyi'cpa mumu tiyø. Porque Diosis pyøcøchoṉu vyi'cpapø'is mumu tiyø.
3 Quem come de tudo não deve desprezar o que não come; e o que não come não deve julgar o que come de tudo, porque Deus o acolheu.
4 O'ca pøn coyospa eyapø pøngø'mø, mitz ji'n mus mi ndzajmay ni tiyø o'ca vø'aju ja vyø'ajø yosaṉ. Sólo cyomi'is muspa cham o'ca vø'aj ja vyø'aj yosaṉ, y o'ca vya'ṉjamba ndø Comi, maṉba vø'aj yosaṉ, porque ndø Comi'is maṉba cyotzove.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? Para o seu próprio dono é que ele está em pé ou cai; mas ficará em pé, porque o Senhor é poderoso para o manter em pé.
5 Tumbø'is it jama cyo'aṉjambapø, y eyaco jama ji'ṉ cyo'aṉjamque'te; mientras eyapø'is cyomo'pya que mumu jama parejote. Yac mus tumdumbø'nis ñe' choco'yomo ti vya'ṉjamba.
5 Alguns pensam que certos dias são mais importantes do que os demais, mas outros pensam que todos os dias são iguais. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Cyo'aṉjambapø'is jama, ndø Comi'is cuentacøsi cyo'aṉjamba. Y ji'n cyo'aṉjame'is jama, ndø Comi'is cuentacøsi ji'n cyo'aṉjame. Vyi'cpapø'is mumu tiyø, Diosis cuentacøsi vyi'cpa porque ñøjapya Dios yøscøtoya'am. Y ji'n vyi'qui'is mumupø vi'cuy, Diosis cuentacøsi ji'n vyi'qui y ñøjacye'tpa Dios yøscøtoya'am.
6 Quem pensa que certos dias são mais importantes faz isso para o Senhor. Quem come de tudo faz isso para o Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come de tudo é para o Senhor que não come e dá graças a Deus.
7 Porque ji'n ndø gustoji'n tø iti, ni ji'ndyet ndø ṉgustoji'ṉ tø ca'que'te.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 O'ca tø itpa, ndø Comi'is gyustopit tø itpa; y o'ca tø ca'pa ndø Comi'is gyustopitque't tø ca'pa. Jetcøtoya o'ca tø itpa, o'ca tø ca'pa, ndø Ṉgomi'is tø ñe'ta'm.
8 Porque, se vivemos, é para o Senhor que vivemos; se morremos, é para o Senhor que morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Por eso Cristo ca'u y visa'u, y minuti vøco quengue'te va'cø 'yaṉgui'myaj ca'yajupø y queñajpapø.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e tornou a viver: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Y mijtzi, ¿ti'ajcuy mi nøjapya mi va'ṉjajmocuy tyøvø que ji'n vyøj nø chøjcu? ¿Y ti'ajcuy mi menoschøcpa mi va'ṉjajmocuy tyøvø? Porque mumu maṉba tø presentatzøc Cristo'is vyi'na'ṉdøjqui va'cø tø cøme'tzø ndø cojapit.
10 Você, porém, por que julga o seu irmão? E você, por que despreza o seu irmão? Pois todos temos de comparecer diante do tribunal de Deus.
11 Porque jachø'yupøte:
11 Como está escrito: “Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.”
12 Entonces jetsemete tumdum pø'nis tø øjta'm tiene que va'cø ndø cotzam ndø vin Diosis vi'naṉdøjqui.
12 Assim, pois, cada um de nós prestará contas de si mesmo diante de Deus.
13 Jetcøtoya uy ndø cøque'nøy ndø tøcø o'ca chøc vøjø, ø'ca ja chøc vøjø. Más vøj va'cø ndø cøque'nøy jana ndø yaj cojapa't ndø tøvø; jana ndø ndzi' qui'psocuy va'cø chøc yatzitzoco'yajcuy.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Pelo contrário, tomem a decisão de não pôr tropeço ou escândalo diante do irmão.
14 Øtz muspøjtzi y ndø Comi Jesusis ø tzi'use qui'psocuy que ni tiyø cu'tcuy ji'n ya'induc Diosis. Pero o'ca ne'c ndø como'pya que ya'indujcupøte, entonces ji'n mus ndø vi'ṉgø.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nada é impuro em si mesmo, a não ser para aquele que pensa que alguma coisa é impura; para esse é impura.
15 O'ca mi ndzøcmaya'pya mi va'ṉjajmocuy tøvø cuando mitz mi ⁿvi'cpa ancø sis, entonces ji'n mi suni mi ndøvø. Uy yac tocoy mi ndøvø lo que Cristo'is cyoca'upø porque mi sunba ancø ngu't aunque ti cu'tcuy.
15 Se o seu irmão fica triste por causa do que você come, você já não anda segundo o amor. Não faça perecer, por causa daquilo que você come, aquele por quem Cristo morreu.
16 Mitz ṉgomo'pya que vøj va'cø mi vi'ṉgø, pero o'ca eyata'mbø'is mi ñøjambya que ji'n vyøj nø mi ndzøjcu cuando nø mi vi'ṉgu, entonces más vøj va'cø jana mi vi'ṉgø.
16 Não seja, pois, difamado aquilo que vocês consideram bom.
17 Porque Diosis cuentacøsi ji'n ndø ndzi' cuenta ti ma ndø cu'ti, ti ma ndø uqui; sino ndø tzi'pa cuenta o'ca vyøjom tø putpa Diosis vi'ṉaṉdøjqui, o'ca tø itpa vøj ndø tøvøji'ṉ, o'ca tø casøpya Masanbø Espiritu Santopit.
17 Porque o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo.
18 Porque o'ca jetse ndø cøna'tzøpya Cristo, Dios contento'ajpa y tø vøpøpøngotzøcyajpa pø'nis.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelas pessoas.
19 Jetcøtoya hay que va'cø ndø me'tztamø viyu'ṉajcuy va'cø tø ijtam vøjø ndø tøvøji'ṉ, va'cø nay tø cotzoṉdandøjø va'ṉjajmocuji'n.
19 Assim, pois, sigamos as coisas que contribuem para a paz e também as que são para a edificação mútua.
20 O'ca Diosis yoscuy tocopya porque mi ⁿvi'cpa, mejor jana mi vi'ṉgø. Viyuṉsye muspa ndø vi'c aunque ti cu'tcuy, pero ji'n vyøj va'cø ndø yac tocojay ndø tøvø'is vya'ṉjajmocuy ndø cu'tpa ancø lo que ndø sunbapø aunque tiyø.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são puras, mas não é bom quando alguém come algo que causa escândalo.
21 Más vøj va'cø jana ndø vi'cø sis, ni va'cø jana ndø to'ṉ vino, va'cø jana ndø tzøc ni tiyø, o'ca jetse va'cø ndø tzøcø, ndø tøvø'is maṉba tø isi y maṉba cojapa'te, o maṉba maya'e, o maṉba motzi'aj vya'ṉjajmocuy.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve um irmão a tropeçar.
22 O'ca it mi va'ṉjajmocuy, va'ṉjajmoya Diosis vyi'naṉdøjqui. Contentopøte pøn ji'n chøquipø'is ni tiyø lo que ñe'c myuspa que ji'n vyøjø va'cø ndø tzøcø.
22 A fé que você tem, guarde-a para você mesmo diante de Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Pero o'ca pø'nis qui'pspa que ji'n vyøj va'cø ndø vi'c sis y vyi'cpa, chøcpa cyoja, porque ji'n chøqui vya'ṉjajmocusye. Porque aunque ti ndø tzøcpa, o'ca ji'n tø va'njajmoya, tø cojapa'tpa.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, pois o que ele faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.