Lucas 18

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesusis chajmay historia va'cø 'yaṉmayø que pyenati va'cø ndø o'nøy Dios tumdum jama, y va'cø jana tø tzocomochi'ajtamø.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Nømu:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Itque'tutina'ṉ mismo cumgu'yomo tum yaṉbac yomo. Y yaṉbac yomo'is vøti nac cyøminbana'ṉ juez va'cø ñøjmayø: “Tø tzøjcay justicia. It qui'isapyapø'stzi”.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Pero ijtuna'ṉ jyama juesis ji'na'ṉ syun chøjcay syunbase yomo'is, pero jicsye'c ñe'cti nømu: “Aunque øtz ji'nø ṉgøna'tzøy Dios y ji'nø ṉgøna'tzøy ø mbøndøvø,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 nada más ma ndzøjcay justicia va' jyana mijnayø jan dum nac, y va'cø jana más molestatzøcø”.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Entonces nøm ndø Comi:
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Oca yatzipø juesis chøjcay justicia yaṉbac yomo porque vøti nac cyønu'cu; entonces más seguro Diosis maṉba chøjcayaj justicia ñe'c cyøpiṉyajupø o'ca vyejayajpapø'is ñe'cø chu'ji'ṉ jamaji'ṉ. Aunque ya'pa va'cø cyotzoṉyajø, pero maṉba cyotzoṉyaje.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Øtz nø'mbøjtzi que Diosis maṉba chøjcayaj justicia jø'nø jø'nø. Pero cuando minque'tpøjtzi mumu Pø'nis chøṉ Tyøvø, ¿será que ma'ṉbø mba't va'ṉjamyajpapø'stzi nascøsi?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Jesusis chajmay historia va'cø 'yaṉma'yoya, porque ityajuna'ṉ pøn cyomo'yajpapø'is ñe'cø que ñe'c más vøjpø pønda'm, pero eyata'mbø myenos chøcyajpana'ṉ. Jesús nømu:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Metzpøn qui'myaj masandøjcomo va' 'yo'nøyaj Dios, tumø fariseo y tum cobtratzøjcopyapø.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Jen te'nupø 'yo'nøy Dios fariseo'is, yøcse nømu: “Dios, yøscøtoya mi vyø'ajcupit øtz ji'n chøṉ eyata'mbø pønsepø. Porque øtz ji'nø ṉgøpøc ø ndøvø ni tipit, ni øtz ji'nø aṉgøma'cøy ni iyø, ni ji'n chøṉ cøtzøjcø'yopyapø; ni øtz ji'nø yatzi como yøṉ cobratzøjcopyapøse.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Øtz ji'n uqui ji'n cu'ti metza jama tumdum semana'omo ø va'ṉjajmoṉgucyøtoya. Aunque ti mbøcpøjtzi, mi ndzi'pa vene”. Jetse ñøjay Dios fariseo'is.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Pero cobratzøjcopyapø ya'ina'ṉ te'nu, y ni ji'na'ṉ quende'n tzapcøsi, sino que cyucpac tzaṉbana'ṉ, y ñøjayu: “Dios, tø toya'ṉøyøjtzi; øtz cojapatupø chøṉø”. Jetse nømu; y
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 nø'mbøjtzi que yøṉ cobratzøjcopyapø maṉ tyøcmø cøvajcøyupø'am cyojapit. Pero fariseo ja cyøvajcøyø. Porque aunque jutipø møja'ṉdzøcpapø'is vyin, jet maṉba tzø'y como aunque juchpø pobrese. Pero aunque juchpø pobrese chøcpapø'is vyin, jet maṉba yac møja'ṉo'majtøji.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Y ñømiñajpana'ṉ che'ta'mbø une va'cøna'ṉ cyot cyø' jetcøs Jesusis. Pero cuando isyaj ñøtuṉdøvø'is, 'yojnayaj ñømiñaju'is 'yune.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Pero Jesusis vyejayaj une va'cø ñu'cyaj jetecø'mø y nøjayaj ñøtuṉdøvø:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Viyuṉsye mi nøjmandya'mbøjtzi que o'ca aunque i'is ji'n pyøjcøchojṉay Diosis 'yaṉgui'mguy como che'pø une'is pyøjcøchojṉapyase, entonces ji'n mus tøjcøy je'tomo.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Y 'yocva'c tum aṉgui'mbapø'is, ñøjmay Jesús:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Y Jesusis ñøjmayu:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Pero mitz mi muspa jujche it jachø'yupø aṉgui'mguy: “Uy cyøtzøjcø'yoye; uy yaj ca'oye; uy ñu'mi; uy maṉ mi ṉgøsujtzø'yoyu; cøna'tzøy mi janda y mi mama”.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Y pø'nis ñøjmayu:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Cuando myan Jesusis yøṉø, ñøjmayu:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Y minø; min tø pa'tø.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Cuando is Jesusis que nø myaya'comø'nu, nømu:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Más fácil va'cø cyøt tum camello acusya'is cyoji'omo que tum ricu ji'n maṉ tøjcøy Dios 'yaṉgui'mbamø.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Y cyøma'nøyajpapø'is Jesús nømyaju:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesusis ñøjmayaju:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Entonces Pedro'is ñøjmay Jesús:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Y Jesusis ñøjmayu:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 pues je'is maṉba pyøjcøchoṉ más vøti que ji'nam chajcuse yøṉ jama nascøsi; y jete maṉbapø iti itcu'yomo, maṉba pyøjcøchoṉ ji'n yajepø quenguy.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Y Jesusis ñømaṉyaj ne'ti doce 'yapostoles y ñøjmayaju:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Porque øtz maṉba tzi'ocuyajtøj eyata'mbø pøngøsi lo que ji'ndyet Israel pøn; y ma'ṉbø sijcatyøji, y ma'ṉbø topa'o'nøtyøji y ma'ṉbø cøtzujøtyøji,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 y vøti nac ma'ṉbø nacstøji, y ma'ṉbø yaj ca'tøji; y tu'cay jamacøsi ma'ṉbø visa'que'te.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Pero ñøtuṉdøvø'is ja myusyaj tiyø jetse syun cham Jesusis, porque ja ñø'ityajøna'ṉ qui'psocuy va'cø cyønøctøyøyajø.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Cuando Jesús tomena'ṉ nø ñu'cu Jericó cumguy, jen tu'ṉaṉvini pø'cs tum to'tipø, y vya'cpana'ṉ tumin.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Cuando myan totipø'is que nø cyøt vøti pøn, entonces 'yocva'cu i nø cyøjtu.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Y ñøjmayaju que nømna'ṉ cyøt Jesús Nazaret cumgu'yombø.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Entonces vyejay Jesús to'tipø'is, ñøjmayu:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Y ñøvi'najyajupø'is 'yojnayaj to'tipø, ñøjmayaju:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Entonces Jesús te'ndzø'yu y ñøveju va'cø ñø nu'catyøjø. Cuando nu'c Jesuscø'mø, Jesusis 'yocva'cu:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 ―¿Ti mi sunba va'c ndzøc mitzcøtoya?
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Y Jesusis ñøjmayu:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Jicsye'cti sø'ṉ vyitøm y maṉ pya't Jesús, y vyøcotzøcpana'ṉ Dios. Y mumu isyajupø'is lo que jujche tzoc to'tipø vyøcotzøcyajque'tpana'ṉ Dios.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.