João 13

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nømna'ṉ tyome'aj pascua søṉ. Jesusis myusu que nømna'ṉ ñu'c 'yora va'cø chu'ṉ nascøsi va'cø myaṉ Jyata ijtumø. Jesusis syungo'ñaj ñe' pyønda'm lo que ityajupø nascøsi. Nømna'ṉ syungo'ñaj de veras mumu jamacøtoya.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Cu'taṉjeju'cam, yatzi'ajcu'is yac mijnay qui'psocuy Judas va'cø chi'ocuyaj Jesús 'yenemigo'is cyø'omo. Yøṉ Judas Simón Iscariote'is 'yunete.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Jesusis myusu que Jyata'is chi' aṉgui'mguy mumu ticøsi. Y myusque'tu que tzu'ṉ Diosmø, y jiṉdi nø myaṉgue't chu'ṉumø.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Cu'taṉjeju'cam, te'nchu'ṉu, chac vingøspø tyucu, pyøc tovaya, y vyajtøy chejcøsi.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Jøsi'cam Jesusis tyejcøy nø' punchera'omo y nøcøtzo'tzu va'cø cyosche'yaj ñøtuṉdøvø y va'cø cyømojcayaj cyoso tovayaji'ṉ lo que vajtupøji'ṉ.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Entonces nu'cu Pedrocø'mø, y Pedro'is ñøjay ndø Comi:
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Jesusis 'yaṉdzoṉu ñøjayu:
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Pero Pedro'is ñøjayu:
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simón Pedro'is ñøjayu:
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Y Jesusis ñøjayu:
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Jetse nømu porque Jesusis myusu i'is maṉba chi'ocuyaje, y por eso nømu: “Ja mumu mi ṉgyøvajcøpø'tamø”.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Entonces cyøtze'ayaju'cam cyosota'm, jøsijcam myesque't tyucu, po'csque'tu, y ñøjayaju:
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Mi ndø nøjatyamba: “Ø mi Maestrota'm, ø mi Ṉgomita'm”. Y vøjti jetse mi ndø nøjandyamba. Porque øjche viyuṉse mi ndø Maestrota'm y mi ndø Ṉgomita'm.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Como øjchøṉ mi ndø Comita'm y Maestrota'm, y øtz ṉgøtze'atyam mi ṉgosota'm, entonces vøjø jetseti igualti va'cø mi ndzøctaṉgue'ta va'cø na ñø ṉgøtze'atyandøj mi ṉgoso.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Jetse mi isindzi'tamu va'cø mi ndzøctamø jujche øtz mi ndzøjcatyamuse.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Viyuṉse mi nøjandya'mbøjtzi: tum coyospapø ji'n más myøja'ṉombø que cyomi. Y tum nu'cscuy ji'n myøja'ṉombø como cyø'vejupø'is.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Como mi mustamba lo que øtz mi ndzajmatyambapø, mi 'yomba ijtamba o'ca mi ndzøctamba jetse.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ”Lo que jujche øtz ndzambase, ji'n mumu mi jendzeta'm. Muspøjtzi i ṉgøpi'ṉøjtzi. Pero tiene que va'cø tyucø jujche ijtuse jachø'yupø Diosis libru'omo. Jen chamba: “Cu'tpapø øtzji'n yachvitu' øtzcøsi”.
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Yøti nø mi ndzajmatyam vi'nati jujche ma tuqui, entonces cuando jujchøc jetse tucpa, maṉba mi va'ṉjamdame que øj chøṉø Diosis cø'vejupø.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Viyuṉse mi nøjandya'mbøjtzi, o'ca mi mbøjcøchoṉba øtz ṉgø'vejupø, entonces misma hora mi ndø pøjcøchoṉgue'tpa ndøvø. Y o'ca mi ndø pøjcøchoṉba, misma hora mi mbøjcøchoṉgue'tpa cø'vejupø'is øjtzi.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jesusis chamu jetse y después maya'co'nu y nu'c choco'yomsye'ṉom toya. Y ñøjmayaju:
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Y ñøtuṉdøvø na ñø a'myajtøju, nømdina'ṉ qui'psyaju: “¿I'se ma chi'ocu'yaje?”
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Y ijtuna'ṉ tum ñøtuṉdøvø Jesusis syungomø'nupø. Tome po'csu Jesuscø'mø y jetcøs te'tzu.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Por eso Simón Pedro'is chøjcay seña je nøtuṉdøvø va'cø 'yaṉgøva'c Jesús a ver iye nø chamupø.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Y Jesuscøs cyøte'tzupø'is ñøjayu:
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesusis 'yaṉdzoṉu ñøjayu:
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Cuando cyu'tujcam pan, Satanás tøjcøy Judasis choco'yomo. Entonces Jesusis ñøjay Judas:
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Mesacø'mø po'csyajupø, ni i'is ja cyønøctøyøy ticøtoya jetse ñøjay Judas.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Como Judasis 'yaṉnecpana'ṉ tumin, vene'ṉomo cyomo'yaju que Jesusis ñøjayu: “Ma juy lo que ndø sundambapø para søṉgøtoya”, o va'cø chi'yaj tumin pobre.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Judasis cyu't pan y put a'ṉgomo; y tzu'imna'ṉ
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Entonces maṉu'jcam Judas, Jesús nømu:
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Como Diosis myøja'ṉo'majcuy nø istøj øtzpit, jetse Diosis nø yac istøj ø møja'ṉo'majcuy y prontoti maṉba istøje.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 Ø mi unenda'm, usyaṉ hora na matøc it mitzji'ṉda'm. Maṉba mi ndø me'tztame, pero jut ma'ṉbøjtzi, ji'n mus mi mya'ṉøtyamø. Jetse ⁿnøjayajøjtzi Israel pønda'm, y jetse mi nøjandyaṉgue'tpa mijtzi yøti.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Mi ndzajmatyaṉgue'tpøjtzi jomepø aṉgui'mguy; hay que va'cø mi na syundandøj mi ne'ṉgomda'm. Jujche mi sundamba øjtzi, jetse va'cø mi na syundandøjque'ta mi ne'ṉgomda'm.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 O'ca mi na syundandøjpa, jetse aunque i'is maṉba myusyaje que viyuṉsye mitz ø mi nønduṉdøvøta'm porque na mi ñø sundandøjpa aṉcø.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Entonces Simón Pedro'is ñøjayu:
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Pedro'is ñøjayu:
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Jesusis 'yaṉdzoṉu:
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.