Hebreus 7

Jomepø Testamento (ZOSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yøṉ Melquisedec Salem gumgu'yombø aṉgui'mbate; más myøja'ṉombø Diosis pyane. Je'is oy choṉ Abraham cuando Abraham nømna'ṉ vyitu'u oyumø quipcuy, cuando Abraha'mis o yaj ca'yaj nø ñøquipyajupø'is aṉgui'mba. Y Melquisedejquis cyømasa'nøyu Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Y Abraha'mis vye'ndzi'u Melquisedec usyti pyøjcupø quipcu'yomo. Y je ñøyi Melquisedec ndø nøjandyamba ndø onde'omo, vøjpø aṉgui'mbate. Y como cyumgu'is ñøyi Salem, je palabra Salem ndø nøjandyamba ndø onde'omo, vøj ijnømba. Por eso muspa tø nømø que jete aṉgui'mba je'is vøjø yac ijnømbapø.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Ja it Melquisedejquis jyata ni myama, ni jyatatzu'ṉguy, ni ji'ndyet pø'najupø y nunca ji'n cya'e; como Diosis 'Yunese, jetse minu; por eso nunca ji'n yaj je'is pyane'ajcuy.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Pues entonces tzøjcay cuenda jujche myøja'ṉombø yøṉ pøn. Hasta ndø janda tzu'ṉguy Abraha'mis usyti vye'ndzi'u tiyø pyøjcupø.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Y yøti Abraha'mis 'yune pane'ajyajpa, y ijtu aṉgui'mguy aunque i'is va'cø ñøve'n pane usta'm ñø'ityajupø. Mismo tyøvø'is ñøve'ñajpa pane lo que ñø'ityajupø; porque pane Abraha'mis 'yune y vye'ndzi'yaju'is Abraha'mis 'yuneta'mgue't.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Pero Melquisedec eyapøtite, ji'ndyet Levi'is 'yune. Melchisedejquis pyojcøchøṉ lo que Abraha'mis vye'ndzi'upø, y entonces 'yo'nøy Dios va'cø cyotzoṉ Abraham Diosis. Y je Abraham chajmayupø Diosis que maṉbapø chi' vøjpø tiyø.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Y ndø mustamba que más myøja'ṉombø'is cyømasa'nøpya menos myøja'ṉombø. Ni i ji'n nømi que ji'n jetse.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Entonces yøti Levi'is 'yune'is pyøjcøchoṉyajpa vye'ndzi'yajupø y Levi'is 'yune ca'yajpapø pønda'mete. Pero it Diosis 'yote jachøyupø que quenbati jicø Melchisedec pyøjcøchoṉupø'is lo que Abraha'mis vye'ndzi'upø.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Pues muspa tø nømø que yøti Levi'is 'yune'is pyøjcøchoṉyajpa ñøve'nupø, pero cuando Abraha'mis ñøve'nu Melquisedec, Levi'is por cuenta ñøve'ngue'tuti.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Porque Leví Abraha'mis 'yune y aunque ja itøtø'cna'ṉ Abraha'mis 'yune Leví, sino mapøtøc pø'naje, pero Abraha'mis vye'ndzi'ay Melchisedec 'yune Levi'is cuenda cuando Melquisedejquis choṉu.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Porque Levi'is 'yune pane'ajyaju y je'is chi'yaj aṉgui'mguy Israel pønda'm, pero ja vyøjom putyaj jetse. O'ca vyø'om putyajuna'ṉ Israel pøn je panecø'mø, ji'namna'ṉ pyena va'cø it eyapø pane como Melquisedecse, y ni ji'ndyet como Levi'is 'yune Aarón pane'ajuse.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Pero como cacpø'u pane'ajcuy, pyenate va'cø cyacpø'que't aṉgui'mguy.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Porque jicø pane nø chamupø, ndø Comite, y ndø Comi eyapø peca jata tzu'ṉgucyøspø, ji'ndyet Levicøspø. Y ndø Comi'is pyeca jata tzu'ṉgucøspø ni i más ja it yospa altarcø'mø como pane.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Porque aunque i'is myuspa que Judá ndø Comi'is ya'møcpø jata tzu'ṉguy. Pero Moisesis nunca ja chajmayø o'ca Judacøs maṉba tzu'ṉ pane.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Yøti claro ndø tzi'pa cuenta que minu ndø Comi pane cuenta, pero eyapøtite; ji'ndyet Levicøspø, siño Melquisedecsepø.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Ndø Comi ja pyane'aj oyuse aṉgui'm Moisés, que cuando ca'pa pane, 'yune pane'ajque'tpa, y chøcpa nascøspø pane'ajcuy. Sino ndø Comi pane'aju porque it pyømi va'cø cyen mumu jamacøtoya.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Porque it Diosis 'yote jachø'yupø que ndø Janda Diosis ñøjay Jesús:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Porque viyuṉsye jic vi'napø aṉgui'mguy jachajcupø, yac tzu'ṉdøju porque mochi y ja yac yosyaj vøjø.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Porque Diosis vyi'naṉdøjqui jic aṉgui'mguy ja yos ndø sunbase. Pero en cambio yøti Diosis chøc más vøjpø tiyø tø øtzcøtoya, y jet va'cø ndø va'ṉjamø, vyøjom tø putpa, muspa tø vø'aj Diosji'n.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Y cuando Dios nømu que Jesús ma pane'aje, ñe'c ndø Janda'is chambøc vyin como testigos que jetse maṉba chøc viyuṉse.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Pero cuando pane'ajyaj eyata'mbø pøn, ja chamyajø Diosis ñøyicøs ni i'is o'ca maṉba pane'ajyaje. Pero Jesús pane'aju porque ñe'c Diosis chambøc vyin como testigos que jetse ma yac tuc ñe'cø, porque ndø Comi Jesús nøjatyøju:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Como ñe'c Diosis cham jetse, por eso Jesús tzø'y come encargado va'cø 'ya'm jujchøc tucpa jomepø contrato más vøjpø Diosis chøjcupø.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Y viyuṉse vi'na o yosyaj vøti pane. Porque como ca'yaju, ja mus chøcyaj yoscuy vøti ame.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Pero como yøṉ Jesús mumu jama ijtu, nunca ji'n cyacpø' pyane'ajcuy.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Por eso Jesusis muspa tø yaj cotzoc mumu jamacøtoya porque tø yac vø'ajpa Diosji'ṉ o'ca ndø sunba jetse. Porque jet quenba mumu jamacøtoya va'cø tø cø'ondamø Diosis vyi'nomo.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Entonces jetsepø myøja'ṉombø pane ndø sundamba, porque masanbøte, ja it ni yatzitzoco'yajcuy, ni ja it ni cyoja, ja myotapø coja'øyupø pønji'ṉda'm, ñømaṉdøju más møjipø tzajpomo.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Pero je eyata'mbø myøjaṉombø pane'is jyo'pit jyo'pit yaj ca'yajpana'ṉ pø'nøcuy para ñe cyojacøtoyata'm y jøsicam jetseti chøcyajque't eyata'mbø pø'nis cyojacøtoya. Pero ji'n pyena Jesusis va'cø chøc jetse. Porque Jesusis tumnactite chi'ocuyaj vyin va'cø cya'ø, ja cya'ø jana tumnac.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Porque aṉgui'mgu'yomo møja'ṉom pane'ajyajpana'ṉ pøn mochita'mbø. Pero más jøsi'cam Diosis chambøc vyin como testigos que ñe' 'Yune maṉba yac pane'aje, y je Diosis 'Yune sun vøjpø pane mumu jamacøtoya.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.