Hebreus 4
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ARA
1 Así es que como Diosis chamu que muspatøc tø sapøctam ñe'cji'ṉ, por eso tiene que va'cø ndø na'ndzø uytim it tø øjtzomda'm tumda'm ja it cuenta o'ca maṉba sapøcyaj Diosji'ṉ.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Porque igual como jic ya'møcta'mbø pønda'm tzajmayajtøj vøjpø ote, jetseti øtz tø tzajmatyandøjque'tu. Pues jicta'm tzajmayajtøju, pero ja ñøvø'ayajø porque ja vya'ṉjamyajø.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Pero tø øjtzi tø va'ṉjamdambapø'is muspa tø sapøctam Diosji'ṉ. Porque Dios nømu:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Porque it jachø'yupø jujche chøc Diosis cu'yapya jama'omo, nømba:
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Y itque'tuti Diosis 'yote jyaychø'yuse que nøm Dios:
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 De toda manera tiene que va'cø syapøcyaj vene'aṉbøn, porque oyupø tzajmayajtøj vi'na ja syapøcyajø porque ja cyøma'nøyajø.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Pero Diosis chamu eyapø jama; y yøtipø jamamete. Porque cøjtu'came je jama cuando ja syapøcyajø, jøsicam Diosis chajmayaj Israel pøn jujche maṉba tucnøm más jøsi'cam, porque Diosis chi' David qui'psocuy va'cø ñømø:
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Porque o'ca Josue'is chi'yajuna'ṉ jic ya'møcpø Israel pønda'm sapøjcuy, entonces Diosis ja chamøna'ṉ eyaco jama va'cø tø sapøctamø.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Pero como jetse chamu, jetcøtoya manbatøc it masanbø sapøjcuy va'cø syapøcyaj vya'ṉjamyajpapø'is Dios.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Porque cuando tø sapøctamba, maṉba ndø tzactaṉgue't ndø yoscuy como Diosis chajcuse yoscuy.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Por eso hay que va'cø ndø penatzøc ndø vin va'cø mus tø sapøc Diosji'ṉ, va'cø jana tø tzø'y a'ṉgomo ji'n ndø cøma'nøyi aṉcø, como chøcyajuse ya'møcpø pø'nis.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Porque Diosis 'yote quenbapøte y pømi'øyupøte. Como metz vinbø espada tøjcøpyase jojmo ndø sismo, jetse cuando ndø manba Diosis 'yote, más jojmo tøjcøpya ndø tzoco'yomo ijtumø ndø espiritu y ndø qui'psocuy, suñi va'cø tø yac musø jujchepø pønda'møṉø. Tø yac muspa jujchepøte ndø qui'psocuy y tø yac muspa o'ca vøjø ji'n vyøjø ndø ngui'pscøpo'papø.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Diosis cyomuspa aunque ti ñe'c chøjcuse, ja it ni ti ji'n cyomusipø je'is. Je'is ispa y cyomuspa aunque tiyø, y je'is vyi'naṉdøjqui tiene que va'cø ndø andzo'ṉoya ijtu ancø ndø coja.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Entonces it myøja'ṉombø ndø pane covi'najø, Diosis 'Yune Jesús, y jet tøjcøy tzajpomo Diosis vyi'naṉdøjqui. Por eso hay que va'cø mumu jama más ndø va'ṉjamø jana ndø jajmbø' nunca.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Yøṉ ndø møja'ṉombø pane covi'najø'is tø toya'ṉøtyamba porque tø mochita'mbøte. Y como tø tzøjquistøjpa va'cø jujche tø yac tocoya, ñe'c jetseti tzøjquistøjque't aunque ticøsi igual como tø øtzta'm, pero jet ja cyojapa'tø.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Por eso hay que jana na'tzcuy va'cø ndø o'nøtyam myøja'ṉ aṉgui'mbapø Dios porque je'is tø sundamba. Muspa ndø o'nøtyamø va'cø tø toya'ṉøtyamø y va'cø tø cotzoṉdamø ñe'c vyø'ajcupit cuando nømøme ndø sundamu'øc.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.