Atos 23
Jomepø Testamento (ZOSNT) vs ACF
1 Jicsyejcam Pablo'is 'ya'm tu'mbø'yajupø aṉgui'myajpapø y ñøjayaju:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Jicsyejcam møja'aṉbø pane Ananiasis 'yaṉgui'myaj pøn te'ñajupø tome va'cø 'yaṉnøctza'ṉøyaj Pablo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pero ñøjay Pablo'is:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Y tome te'ñajupø'is ñøjayaj Pablo:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo nømu:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Entonces qui'psmin Pablo'is que vene pø'nis saduceo va'ṉjajmocuy ñømaṉyaju y vene pø'nis fariseo va'ṉjajmocuy ñømaṉyaju, y Pablo pømi nømu aṉgui'myajpapø tyu'myajumø:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Yøcse nømujcam, oy quiptocoyaj fariseota'm saduceoji'ṉda'm, y jetse ve'nbø'yaj tu'myajupø.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Porque nømyajpa saduceo que ji'n visa'yaj ca'yajupø, y nømyajque'tpa que ja it ni jujchepø aṉgeles, y ja it ni jujchepø espiritu. Pero fariseo nømyajpa ijtuti angeles y espiritu y que visa'yajpa ca'yajupø.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Por eso oy vejmøjtzøyaje, y tenchuṉyaj aṉma'yoyajpapø aṉgui'mgupit fariseo'is ñe'ta'm y onguipyaju, nømyaju:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Jetse møja'aṉ onguipyaju, y na'tz møja'aṉ soldado covi'najø utyemna'ṉ ñamatucyaj Pablo je'tista'm. Por eso cyø'vejyaj soldado va'cø myø'ñajø va'cø ñucyaj Pablo, va'cø ñøputyaj cujcomo y va'cø ñømaṉyaj soldado tøjcomo.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Mismo tzu'cøsi cyønu'c Pablo ndø Comi'is y ñøjayu:
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Y sø'ṉbønømujcam tu'mbajcayaj vene Israel pønda'm va'cø yaj ca'yaj Pablo. Nømyaju que va'cø yaj coja'ajyaj Diosis o'ca cu'tyajpa ucyajpa mientras que ji'n yaj ca'yaj Pablo. Hasta que yaj ca'yajpa jete, entonces maṉba cu'tyaje ucyaje.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ijtuna'ṉ más de cuarenta pønda'm nø tyu'mbajcayaj jetse.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Cyømaṉyaj yø'ṉista'm pane covi'najøta'm y tzambøndøcvay y ñøjayaju:
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Jetcøtoya yøti mitzta'm mi aṉgui'mdambapø'is nøjatyam mi aṉgui'mba tyøvøta'm va'cø mi va'catyam møja'aṉ soldado covi'najø va'cø ñøput Pablo jomi mi vi'na'ṉdøjqui, como si fuera maṉbase mi ṉgøme'tztam mø'chøqui ti chøjcu. Y øjta'm ma'ṉbø ijtam listo va'cø ndø yaj ca'tamø antes que nu'cpa aṉgui'mgu'yomo.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Pablo'is jyamu une'is myanu jujche nøtu'mbajcayaju, y maṉu y tøjcøy ityajumø soldado y chajmayaj Pablo.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Entonces vyejay Pablo'is tum soldado covi'najø y ñøjayu:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Jicsyejcam soldado covi'najø'is ñømaṉ soca møja'aṉ soldado covi'najøcø'mø y nømu:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Y jitinømaṉ cyø'cøsi ne'ti møja'aṉ soldado covi'najø'is y 'yocva'cu ñøjay soca:
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Y nømu:
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Pero mitz u mi ndzøc jujche syuñajpase; porque más de cuarenta pø'nis nø jyo'cyaju. Jicta'm nømyaju: “Mejor va'cø yaj coja'ajtam øjtzi Diosis o'ca ṉgu'tamba uctamba mientras que ji'n ndø yaj ca'tam Pablo”. Y yøti listo ityaju y nø jyo'cyaju ti mi ndzamba.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Jicsyejcam yac maṉ soca møja'aṉbø soldado covi'najø'is y ñøjayu:
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Jicsyejcam møja'aṉ soldado covi'najø'is vyejay metzcuy soldado covi'najø y ñøjayaju:
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 y va'cø ñø'ityaj listo caballo va'cø pyo'cs nømaṉ Pablo'is. Y jetse va'cø ñømaṉyaj gobierno Felixcø'mø, jetse va'cø ñu'c vøjø.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Y chøjcay carta møja'aṉ soldado covi'najø'is yøcse nømbapø:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Øjchøṉ Claudio Lisias. Øtz mi ⁿjajyamba mijtzi møja'aṉbø gobierno Félix. Øtz mi yuschi'pøjtzi.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Ñucyaj Israel pø'nista'm yøṉ pøn y mana'ṉ yaj ca'yaje. Y øtz ṉgønu'cøjtzi vøtipø soldadoji'ṉ va'cø ⁿyaj cotzoca, cuando musøjtzi que romano pønete.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Y como øtz sunbana'ṉ mus ticøtoya nø cyøva'cøyaju, nøma'ṉøjtzi Israel pøn covi'najø tyu'myajpamø.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Y jeni ma'nøjtzi que cyøva'cøyajpana'ṉ que ji'na'ṉ cyo'aṉjajmaye ñe' 'yaṉgui'mgutya'm. Pero ni ja ityøna'ṉ ni jutzpø cyoja va'cø ndø yaj ca'ø, ni va'cø ndø somø.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Pero o'yø tzajmatyøje que nømna'ṉ cyømejcøyaj Israel pø'nista'm va'cø yaj ca'yaj yøṉ pøn. Y yøti øtz yø'c nø ṉgø'veju mi vi'naṉdøjqui, y nøjayaju'mtzi cyøva'cøyaju'is mitzcøsi va'cø cyøva'cøyajø. Adios”.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Soldado'is pyøcyaj Pablo aṉgui'myajtøjuse y ñømaṉyaj tzu'cøsi Antípatris cumgu'yomo.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Y jyo'pit soldado vitu'yajque't ityajumø, y chacyaj caballo po'csyajupø Pabloji'ṉ va'cø maṉ chacpø'yajø jut nø cyø'vejtøjumø.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Nu'cyajujcam Cesarea cumgu'yomo, soldado'is chi'ocuyaj carta y chi'ocuyaj Pablo gobiernocøsi.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Gobierno'is tyu'n carta y 'yocva'cu jutipø cumgu'yombøte. Y tzajmatyøju que Cilicia nasombø pønete.
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Ñøjay gobierno'is Pablo:
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.