Romanos 9
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARIB
1 Viyuṉsepø ti ndza'mbøjtzi Cristo'is ñøyicøsi, ji'nø sutzi. También Espiritu Santo'is nømijnapya qui'psocuy va'cø musø que viyuṉsepø ti ndzamba.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 Nimequese maya'pøjtzi ø ndumø tzocoy tumdum jama.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Hasta tocotyo'pana'ṉtzi Cristo'is vi'na'ṉdøjqui o'ca jetse cotzocyajpana'ṉ mismo ø raza'om pø'najyajupø.
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Porque Israel pønda'mete; y Diosis pyøjcøchoṉyaju 'yunese y yaj quejayaju ñe' møja'ṉo'majcuy, y Diosis chamdzajcayaj jujche ma chøqui, y chamdzi'yaj aṉgui'mocuy; chamdzi'yajtøju va'cø syervitzøjcayaj Dios; y Diosis chajmayaju que maṉba chi'yaj vøjpø tiyø.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Peca pø'nis chacyajupø 'yuneta'mete; y Israel yomocøs pø'naju Cristo sispø pønse. Jiquete Dios aṉgui'mbapø mumuticøsi; hay que va'cø ndø vøṉgotzøc Dios mumu jamacøtoya. Amén.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Ji'n mus tø nømø que Diosis ja chøcø lo que chajmayajuse pecata'mbø ndø janda. Diosis ñø'ityaj en cuenta que vene pøn ji'ndet viyuṉsyepø Israel pøn aunque jyata y myama mero Israel pønda'mdite.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Porque Abraha'mis 'yune'omo ityaj vene ji'ndyet viyuṉseta'mbø 'yune. Diosis ñøjay Abraham: “Na's mi ⁿune Isaajquis 'yune ma'ṉbø ⁿnøjayaj que mijtze ⁿune”.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Jetse ndø cønøctøyøpya que ji'ndyet Diosis 'yune porque pø'najyaju ancø jetse sis cuentate. Sólo cyotpa cuenta'omo Diosis que 'yunete pø'najyajupø ñe'c Diosis chamdzi'use Abraham.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Porque yøcse Diosis chajmay Abraham, ñøjmayu: “Cuando nu'cpa hora, vitu'que'tpøjtzi; y mi yomo Sara'is maṉba it 'yune”.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Y ji'n sólo na's jete. Ndø peca jata tzu'ṉguy Isaajquis yomo Rebeca'is o is metzcuy une tumbø jatacøsi.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Pero cuando ja pyø'ṉajø'ctøc myechi'une, cuando ja chøcyajø'ctøc ni vøjpø ni yatzipø; Diosis ñøjmay Rebeca: “Atzipø'is maṉba cyøyosøy myuqui”. Itque'tuti jachø'yupø: “Su'nøjtzi Jacob, pero Esaú ja syu'nøjtzi, qui'sa'yøjtzi”. Jetse ndø tzi'pa cuenta que Diosis cyøpiṉba i syunba cøpivø jujche ñe'c qui'pspase, aunque oyupøm cyøpiṉyaj pø'nis ja chøc ni ti vøjpø, ni yatzipø; sino Diosis chamdzi'pa jutipøt je ñe'pø.
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 — ausente —
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 ¿Entonces tisyque't ma ndø tzam yøti? ¿Será que Diosis ji'n chøc vøjpø aṉgui'mguy? Ni jujche ji'n mus tø nøm jetse.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Pero Diosis ñøjmayu Moisés: “Ø ne'c ma'ṉbø ndzame i ma'ṉbø ndoya'ṉøyi, i ma'ṉbø ṉgotzove”.
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Entonces ji'n tø to'ya'ṉøyi porque jetse ndø sunba ndø ne'ṉgø, ni ji'n tø toya'ṉøyi porque ndø penatzøcpa ndø vin; sino Diosis tø toya'ṉøpya porque ñe'c syunba tø toya'ṉøyø.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Porque it Diosis 'yote jachø'yupø que Diosis ñøjmay Egipto nasom aṉgui'mbapø Faraón: “Øtz oy mi ndzi' aṉgui'mguy va'cø yaj quejø ø mbømi y va'cø cyomusyajø mumu nasvindumø jujchepø chøṉ øjtzi”.
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Jetse Diosis tyoya'ṉøpya jutipø ñec sunba tyoya'ṉøyø, y yaj cama'majpa pø'nis cyopac o'ca ñe'c jetse sunba yaj cama'majayø.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Tal vez mi ndø nøjambya: “Entonces o'ca jetse, ¿ti'ajcuy cojatzi'pa pøn Diosis o'ca ñe'c yaj cama'majapya cyopac? Porque ni i'is ji'n mus ya'induc Dios va'cø jana chøcø syunbase”. Tal vez jetse mi ndø nøjambya.
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Pero øtz mi nøja'mbyøjtzi mijtzi mbyøn que ji'n mus ndø ojnay Dios. Como tzicatzøcpapø pø'nis muspa chøc tzica jujche ñe'c syunbasepø, jetse Diosis tø tzøcpa jujche sunba tø tzøc ñe'cø. Ji'n musi tø nøjmay Dios: “¿Ti'ajcuy yøcse mi ndø tzøjcu?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Viyuṉse chicatzøcpapø pø'nis mismo moteji'n muspa chøc jujchepø sunba chøc tzica; muspa chøc vøjpø, muspa chøc corrientepø.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 ¿Ji'nacs jetseti chøjque't Diosis? Diosis sunbana'ṉ isindzi jujche ñe'c cyastigatzøcyajpa yatzipø y sunbana'ṉ yac mustøj ñe pyømi'ajcuy. Por eso ñømaṉjay vøti pasencia pønji'ṉ lo que maṉbana'ṉ cyastigatzøcyaje lo que maṉbana'n tocoyaje.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Y Diosis sunbana'ṉ isindzi'que't jujchepø møja'ṉ itcu'yomo tø cotpa tø toya'ṉøyupø, vi'na tø vøjøtzøjcupø va'cø tø yac møja'ṉo'majø.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Porque tø øtz tø vejatyamupø Diosis, vene Israel pø'nomo tø vejatyamu y vene también eyaco pø'nomo.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Jetse itque't jachø'yupø Oseasis libru'omo que Dios nømu:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 — ausente —
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Pero jujche ma tuc Israel pøn yøcse chamu Isaiasis: “Como va'cø ndø mayø playa po'yose, jetse maṉba vøti'ajyaj Israejlis 'yune, pero usti maṉba cotzocyaje.
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Porque viyuṉse ta'nemø y tumø najcøsi maṉba chøc ndø Ṉgomi Diosis nascøsi lo que ti chambase.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Y jetseti chamque'tu Isaiasis vi'na:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Entonces ¿ti ndø tzamba? Ndø tzamba que lo que ji'ndyet Israel pønda'm vyøjom putyaju Diosis cuenta'ṉomo, aunque ja chøcme'chajø ni jujche por va'cø putyajø vyøjomo; pero vyøjom putyaju porque va'ṉjajmoyaju.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Pero Israel po'nis chøcjo'yaju va'cø cyo'aṉjam aṉgui'mocuy va'cø vyø'omo putyajø; pero ja vyøjom putyajø porque ja mus yaj coputyajø.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 ¿Ti'ajcuy ja vyøjom putyajø? Porque chøjquisjo'yajuti va'cø yaj coputyaj aṉgui'mocuy, pero ja vya'ṉjajmoyajø. Jetse como que tø nejpinducpase tza'cøsi, jetse quecyaju. Ja vya'ṉjamyajø y tocoyaju.
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Jetse it Diosis 'yote jachø'yupø nømba:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.