Romanos 7
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARA
1 Israel pøn døvø, mi mustamba aṉgui'mocuy, que sólo tiene que va'cø ndø yaj coput aṉgui'mocuy mientras que tø quenba'cse'ṉomo.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Por ejemplo it aṉgui'mocuy que co'tøc yomo tiene que va'cø it jyayaji'ṉ mientras que quenba'ctøc. Pero o'ca ca'pa jyaya, libre tzø'pya, yajpa cyompromiso jetsepø aṉgui'mocucyøsi.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Entonces o'ca quenba'ctøc jyaya y ñø'itpa eyapø pøn, nøjatyøjpa que cojapa'tpa. Pero o'ca ca'pa jyaya, tzø'pa libre, ja it aṉgui'mocuy va'cø jana ñø'it eyapø pøn, muspa co'tøjcaj eyapø pønji'ṉ y ja it ni ti cyoja.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Jetsetique't mijtzi ø mi ndøvøta'm, cuando ca'u Cristo'is cyoṉña mi ngya'taṉgue't Cristoji'ṉ, y como mi ṉgya'tamu'am, yaj mi ṉgompromiso va'cø mi ⁿyaj coput aṉgui'mocuy. Pero ijtu mi ṉgompromiso como si fuera mi ṉgyo'tøjcaju Cristoji'ṉ, porque Cristo oy visa'e y je'tis mi ñe'nda'm va'cø mi ndzøctam vøjø, va'cø mi servitzøjcay Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Cuando ndzøctamuna'ṉ ndø ṉgusto lo que ndø sisis syunbase, y tø aṉgui'mdøju, ndø yatzitzoco'yajcu'is másna'ṉ nøchøcto'pa lo que ya'inducpapø aṉgui'mocu'is, y entonces ndø tzøcpana'ṉ yatzipø tiyø y tø ca'pana'ṉ y tø tocopana'n.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Pero yøti putpa por cuenta que om tø ca'tame y jetse yaj ø ṉgompromiso va'cø ndø yaj coput aṉgui'mocuy, y yøti muspa ndø servitzøjcay Dios ndø tumø tzocoy; porque jetseme ndø ṉgusto, y ji'ndyet porque jetse it aṉgui'mocuy jachø'yupø.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Entonces ¿ti ndø tzamba? Pues ji'n mus tø nømø que mismo aṉgui'mocuy yatzipøte. Aṉgui'mocuy ji'ndyet yatzipø, vøjpø tiyete. Pero ji'na'ṉ ø musi o'ca it ø ṉgoja o'ca ja itøna'ṉ aṉgui'mocuy. Ji'na'ṉ ø musi o'ca cojapa'tøjtzi cuando aṉsujna'yøjtzi ø ndøvø'is ñe o'ca ji'na'ṉ it aṉgui'mocuy que nømba: “U mi aṉsu'noya”.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Pero cuando aṉgui'mdøjøjtzi va'cø jyana aṉsu'noya, entonces ø ne' ø yandzitzoco'yajcupit más aṉsu'nøjtzi aunque tiyø ji'n vyøjpø. Porque o'ca ja itøna'ṉ aṉgui'mocuy, ji'na'ṉ ø mus o'ca yatzipøte ø ṉgui'psocuy.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Y jetsena'ṉ øtz vi'na, ja itøna'ṉ aṉgui'mocuy, y øtz itpana'ṉ contento jetse. Ji'na'ṉ ø mus o'ca yatzipø ø ṉgui'psocuy. Pero cuando aṉgui'mdøjøjtzi jujche va'cø itø, más yachpo'u ø yandzitzoco'yajcuy y tzi' ø cuenta que maṉba tocoye.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Así es que aṉgui'mocuy tzi'tøju va'cø tø quena, pero ji'n jetse tuqui. Porque cuando tø tzi'tøj aṉgui'mocuy, jetcøtoya tø ca'pa y tø tocopya.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Porque cuando aṉgui'mdøjøjtzi, ø yandzitzoco'yajcu'is aṉgøma'cø'yøjtzi va'cø sun ndzøcø lo que ya'inducpapø aṉgui'mocu'is. Jetse tzø'yu que maṉba ca'e ø ṉgojacøtoya.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Entonces aṉgui'mocuy Diosise ñe y tumdum aṉgui'mocuy Diosise ñe y vøjpøte y viyuṉse aṉgui'mba.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Entonces ¿será que vøjpø aṉgui'mocu'is yac toco'yøjtzi? Ni jujche ji'ndyet jetse. Sino ø yandzitzoco'yajcu'is yac toco'yøjtzi porque ja o yaj coput vøjpø aṉgui'mocuy. Jetse quejpa que ø yandzitzoco'yajcuy viyuṉsyepø cojate. Porque cuando ndø manba aṉgui'mocuy ndø tzi'pa cuenta ø yandzitzoco'yajcuy saṉ yachcojate.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Ndø mustamba que aṉgui'mocuy Espiritu Santo'ise ñe', pero øtz sunba ndzøcto' lo que ø sisis syunbase, puro yatzitzoco'yajcuy su'nbø ndzøcø.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Pero ji'nø ṉgønøctøyøyi ti ndzøcpøjtzi. Lo que sunbase ndzøcø, ji'nø ndzøqui; pero lo que ji'n ø sunise ndzøcø, jetse ndzøcpøjtzi.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Pero o'ca ndzøcpøjtzi lo que ji'n ø sunise ndzøcø, entonces vø'møpyøjtzi que aṉgui'mocuy vøjpø tiyete.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Y jetse ji'ndyet øtz ndzøcpa, sino que ø yandzitzoco'yajcuy øjtzomo ijtupø, je'is nøtzøcpa.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Porque muspøjtzi que øjtzomo, øj nømba ø sisomo, ja it ni ti vøjpø. Porque sunba ndzøcto' vøjpø tiyø, pero ji'n mus ndzøcø.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Porque vøjpø tiyø sunba ndzøcto'a, ji'n ndzøqui; pero yatzipø tiyø lo que ji'nø suni ndzøcø, jetse ndzøcpøjtzi.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Y o'ca ndzøcpa lo que ji'n sunise ndzøcø; entonces ji'ndyet øtz ndzøcpa, sino que yatzitzoco'yajcuy ijtupø øjtzomo, je'is nøtzøcpa.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Entonces jetsemete tzi'pa øjtzi cuenta que cuando sunba ndzøcto'a vøjpø tiyø, puro yatzitzoco'yajcuy ijtu øjtzomo.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Porque ø ndzoco'yomo sunba yaj copujto'a Diosis 'yaṉgui'mocuy.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Pero ndzi'pa cuenta que ø sisis eyati syunba. Ø sisis sunba chøcto lo que ø ṉgui'psocu'is ji'n sunise chøcø y jetse quecpøjtzi, y siempre ndzøcpøjtzi lo que ø sisis sunbase yatzipø su'nocyuji'ṉ.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Maya'co'nbøjtzi. ¿I'is maṉba yaj cotzojcøjtzi va'cø jyana ca'ø yøṉø sisis chøquipit?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 ⁿNøjapyøjtzi Dios yøscøtoya porque je'is ø yac libre'ajpøjtzi ndø Comi Jesucristoji'ṉ. Entonces jetse ø ṉgui'psocu'ji'ṉ sunba Diosis 'yaṉgui'mocuy, pero ø sisis nøtzøcpøjtzi yatzipø su'nocyuy.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.