Mateus 9
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs NVT
1 Entonces tøjcøy Jesús barco'omo y vitjajcu nø'cøtu'møṉ, y nu'cu ñe cyumgu'yomo.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Y jiṉø ñø miñaj pøn yo'capø ji'n musipø vitø. Cajtzay chøqui'omo cyapnømiñaju. Cuando isu Jesusis jujche vya'ṉjamyaju; ñøjmay ca'epø: ―Ø ⁿune, u myaya'e, mi ñchø'pya cøvajcupø mi ṉgojaji'ṉ.
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Y ityajuna'ṉ jen 'yaṉmayajpapø'is Moisesis yaṉgui'mguy, y metzcuy tu'cay je'tomo qui'psocu'yomo nømyaju: “Yøṉ pø'nis cyø'o'nøpya Dios. Chøcpa vyin como Diose, y pønete”.
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Pero Jesusis cyønøctøyøjay ti nø qui'psyaju y ñøjayaju: ―¿Ticøtoya nañchoc ṉgui'pstamba yatzipø tiyø mi ndzocøyomo?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 ¿Ti más fácil, va'cø tø nomø: “Mi nchø'pya cøvajcøyupø mi ṉgojaji'ṉ”, o va'cø tø nømø: “Te'nchu'ṉø y ca'ṉbø'ø”?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Pero maṉba mi isindzi que øjtzi mumu Pø'nis chøṉ Tyøvø, øtz nø'it aṉgui'mguy nascøsi va'cø yaj cotocojay aunque i'is cyoja. Entonces Jesusis ñøjay ca'epø: ―Te'nchu'ṉø, piṉ mi ṉgajtzay chøqui y maṉ mi ndøcmø.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Jicsye'cti te'nchu'ṉu y maṉ tyøcmø.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Isyaj vøti pø'nis y ñømaya'yaju, y myøja'ṉ vøcotzøcyaj Dios porque Diosis chi' pøn aṉgui'mguy jetse va' yosa.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Y tzu'ṉ jeni Jesús maṉ vitpø'i. Nømna'ṉ vyitpø'u, isu pøn cobratzøjcopapø ñøyipø'is Mateo. Jiṉna'ṉ po'cs coyojoñømbamø. Jesusis ñøjayu: ―Mi tø nøtu'ṉajø. Y Mateo te'nchu'ṉu y maṉ pya't Jesús.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Jesús maṉ covi'c Mateo'is tyøcmø. Y vøti cobratzøjcoyajpapø y eyapø cojapatyajupø nu'cyaj tyøcmø, nømna'ṉ pyo'csyaj mesacø'mø Jesusji'ṉ y ñøtuṉdøvøji'ṉda'm.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Ityaj jeni fariseo aṉma'yocuy ñø'ityajupø'is, y cuando je'is isyaju que Jesús nø pyo'cs mesacø'mø jetsepø pønji'ṉ, entonces fariseo'is ñøjayaj Jesusis ñøtuṉdøvø: ―¿Ticøtoya vi'caṉdø'pyajpa mi maestro cobratzøjcoyajpapøji'ṉ y cojapa'tyajupøji'ṉ?
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Pero myan Jesusis, y 'yaṉdzoṉu: ―Como sa'sapø pø'nis ji'n syuñaj médico, sino ca'epø'is syuñajpa; jetse ja cyojapa'tyajøpø pø'nis ji'ṉ nø suñaj yaj cøtoco'opyapø, sino ityaju'is cyoja, je'is suñajpa yaj cøtoco'opyapø.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Pero maṉdamø, ma aṉmandyamø ti sunba chamø yøṉ jachø'yupø Diosis 'yote: “Ji'n o suni va'cø mi ndø tzi aunque tiyø, sino øtz su'nbøjtzi va'cø mi ndoya'ṉøtyam mi ndøvø”. Porque ja mi'nø ⁿvejayaj vøjta'mbø pøn va'cø qui'psvitu'yajø, sino mi'nø ⁿvejayaj coja 'øyajupø va'cø qui'psvitu'yajø.
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Entonces nø'yø'opyapø Jua'nis ñøtuṉdøvø'is cyønu'cyaju Jesús y yaṉgøva'cyaju: ―¿Ticøtoya øtz ji'nø cu'jtame, y también ityajpa jetse jana cu'ti fariseo, ji'n cyu'tyaje metza tu'ca jama'omo vya'ṉjajmocucyøtoya; pero mi nønduṉdøvø cu'tyajpa mumu jamasye?
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Jesusis 'yaṉdzoṉu: ―Como tu'myajupø co'tøjcajcucyøtoya ji'n maya'yaje mientras pøn maṉbapø co'tøjcaje jendi ijtu, jetse ø nønduṉdøvø ji'n ma ityaj jana cu'ti mientras øtz yø'c ijtu. Pero cuando øtz maṉba emøc, jana cu'ti maṉba ityaje maya'cupit.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 ”Ji'n ndø pa'jna'que jome tucuji'ṉ pecapø tucu. Jetse va'cø ndø pa'jna'cø, tzitzvøjøtzøjque'tpa pecapø tucu, y más yajpa.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Ni ji'n ndø tijtøy jomepø uva'is ñø' peca naca cojtocu'yomo. O'ca jetse ndø tzøcpa, naca cojtocuy tzitzpa y uva nø' titpø'pa y yajpa cojtocuy. Sino jomepø uva nø' ndø tijtøpya jomepø cojtocu'yomo y jetze mye'chcøyi ji'n tocoyaje. Jetsetique't pecapøji'ṉ ji'n mus ndø mot jomepø aṉma'yocuy.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Mientras Jesusis nømna'ṉ cham jetse, min tum Israel pøn covi'najøpø y cyutcøne'cay Jesús y ñøjmayu: ―Ca'u'am ø yom'une; pero minø y cot mi ṉgø' ø uneṉgøsi y maṉba visa'e.
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Entonces Jesús te'nchu'ṉu y maṉ pya'te, Jesusis ñøtuṉdøvø'is maṉ pya'tyajque'te.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Mientras nø tyuṉajyaju, minu tum yomo macvøstøjcay ame nø toya'isupø ca'cu'is, nømna'ṉ ñø'pi'nøyu yomo ca'cu'is. Jic yomo'is pyoya'ṉøy Jesús jyøsmø y pi'quisay Jesusis tyucu coso.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Nømu ñe'c qui'psocu'yomo: “Na's va'cø mbi'quisay tyucu, tzocpøjtzi”.
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Jesús que'najvitu'u y is yomo y ñøjayu: ―Ø mi une, u myaya'e, porque mi ndø va'ṉjajmu, mi ñchojcu'am. Y misma hora tzojcu.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Entonces tøjcøy Jesús covi'najø'is tyøjcomo isyaj nømna'ṉ cyøvo'yaj nømna'ṉ cyøvejyaj ca'upø.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Y Jesusis ñøjmayaju: ―Tzu'ṉdam yø'qui yøṉ itcu'yomo. Yom'une ja cya'øpøte, sino øṉupøtite. Pero mumu aṉbø'nis syijcayaj Jesús, porque myusyaju que ca'upøte.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Pero myacputpø'yaju'cam vøtipøn, entonces tøjcøy Jesús tøjcomo y cho'ṉbøjcay une'is cyø', y yom'une te'nchu'ṉu.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Y chamgøpo'yaj mumu jic nasomo ti o chøc Jesusis.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Después tzu'ṉ Jesús jeni, maṉu. Metzcuy to'tita'mbø'is nømna'ṉ myacyaj Jesús; vyejayaju ñøjayaj Jesús: ―¡Davijdis mi 'yune, tø toya'ṉøtyamø!
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Y cuando Jesús tøjcøyumna'ṉ tøjcomo, to'tita'mbø'is cyønu'cyaju Jesús y Jesusis 'yaṉgøva'cyaju: ―¿Mi va'ṉjamdambatija o'ca øtz muspa yac sø'ṉaṉvajcatyam mi vindøm? Pø'nis 'yandzoṉyaju: ―Jø'ø, øjtzø mi Ṉgomi, øtz mi va'ṉjamdambati'tzi.
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Entonces Jesusis pi'quisayaj vyitøm y ñøjmayaju: ―Jujche mi va'ṉjamdambase, jetse maṉba tyuqui.
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Jisye'cti sø'ṉyaj vyitøm. Entonces Jesusis chijpana aṉgui'myaju ñøjayu va'cø jana ni i chajmayajø o'ca tzocyaju.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Pero tzu'ṉyaju y mumu jic nasomo chajmayaj aunque iyø ti chøc Jesusis.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Mientras nømna'ṉ chu'ṉyaj tzocyajupø pøn, eyapø'is ñømijnayaj Jesús umapøtique't, yatzi'ajcu'is ñøc'ijtøyupø.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Tan pronto que yatzi'ajcuy ñøpujtayu Jesusis, pøn tzamdzamnecho'tzu. Mumu pøn maya'yaju nømyaju: ―Nuncatøc ja ndø istam yøcsepø milagro'ajcuy Israel pø'nomda'm.
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Pero fariseo pøn nømyaju: ―Covi'najøpø yatzi'ajcu'is chi'pa yøṉ pøn musocuy va'cø mus ñøpujtayaj eyapø yatzi'ajcuy ityajupø pø'nis choco'yomo.
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Entonces Jesusis ñøc vijtøyu møja cumguy y che' cumguy. Nømna'ṉ 'yaṉmayaju Israel pø'nis tyu'mgutyøjcomo, y cha'maṉvajcu vøjpø ote jujche aṉgui'mbase Dios. Yac tzocyajpana'ṉ Jesusis aunque jujchepø ca'cuy ñø'ijtu'is, y aunque jujche nø tyoya'isupø.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Cuando Jesusis isu vøti pøn, entonces tyoya'ṉøyaju porque maya'yajpana'ṉ y ni ti ji'naṉ mus chøcyajø; como borrego ja it ni i'is cyoqueñajpa, jetseti ityaj pøn.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Entonces Jesusis ñøjayaj ñøtuṉdøvø: ―Como tum cosecha o'ca it vøti cosecha y usyco'ni pøn yosyajpapø, jetse viyuṉse Diosis yoscuy vøti ijtu y ja it yosyajpapø.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Como tiene que va'cø ndø o'nøtyam vø' cosecha va'cø mye'tz más coyosyajpapø, jetse syunba va'cø mi o'nøndyam Dios va'cø cyø'vejyaj más pøn ñe' yoscuycøtoya.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.