Mateus 22

Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Entonces Jesusis cha'maṉvajque't jujche tucnømbase Dios aṉgui'mbamø. Ñøjayaju:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 ―Como tum aṉgui'mba oyu'is chøc søṉdzøjcuy cuando co'tøjcaj 'yune, jetseti chøjque'tpa Diosis.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Aṉgui'mba'is cyø'vej ñu'cscuy va'cø chajmayaj vejyajtøjupø va'cø ñu'cyaj sø'ṉajcu'yomo, pero ja syun miñajø.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Entonces cyø'vejvøjøtzøcyajque't eyapø nu'cscuy va'cø vøco vejvøjøtzøcyajque'ta, ñøjmayaju: “Tzajmayaj vejyajtøjupø que listo'am cu'tcuy, yaj ca'u'am ø vaṉgas y eyapø copøn tzaṉgata'mbø. Mumu tiyø listo'am ijtu va'cø ñu'cyaja'am va'cø 'ya'mayaj co'tøjcajcuy”.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Pero vejyajtøjupø'is ja chøjcayaj cuenda, ja ñu'cyaja'm. Tum maṉ yose tza'momo, tum maṉ ma'a cote.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Eyata'mbø'is ñucyaju aṉgui'mba'is ñu'cscuy, yacsutzøcyaju, yaj ca'yaju.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Cuando jetse myusu, qui'syca'comø'nu aṉgui'mba y cyø'vejyaj syoldado va'cø yaj ca'yaj yaj ca'ayaju'is ñu'cscuy y va'cø pyoṉbøjay cyumguy.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Jicsye'c aṉgui'mba'is ñøjayaj eyapø ñu'cscuy: “Listo'am mumu tiyø co'tøjcajcucyøtoya. Pero vejyajtøjupø ji'ndyet vyøjta'mbø, por eso ja miñajø.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Yøti maṉdam ijnømumø callemaye y i mi mba'tyajpa, vejayajø va'cø min a'myaj co'tøjcajcuy”.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Y maṉyaj vijnømbamø callemaye y aunque i pya'tyaju, vyejtu'myaju va'cø 'ya'myaj co'tøjcajcuy; aunque yatzipø, aunque vøjpø; y jetse ijnømuna'ṉ vøti co'tøjcajcu'yomo.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 ”Y cuando aṉgui'mba tøjcøyu va'cø 'ya'myaj tu'myajupø, is tum pøn que ja myescøyojapø co'tøjcajcucyøtoya.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Y aṉgui'mba'is ñøjayu: “Achø, ¿ticøtoya ja myescøyojapø co'tøjcajcucyøtoya mi min yø'qui?” Y pøn ja 'yaṉdzo'ṉoya.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Entonces aṉgui'mba'is ñøjayaj chøsi: “Mo'csatyam cyø' y cyoso y jetse ñømavø. Y a'ṉgom pajtzøy pi'tzø'ajcu'yomo. Jen maṉba vo'e maṉba cyø's tyøtz maya'cu'is”.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Porque vøti pøn vejayajtøjpa, pero usyi cøpiṉyajtøjpa.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Entonces manyaj fariseo y qui'pscøpo'yaju jujche muspa 'yaṉgøma'cøyaj Jesús a ver o'ca muspa yac ondocoya va'cø mus cyøtza'møyajø.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Por eso Jesuscø'mø yø'ṉis cyø'vejyaj ñøtuṉdøvø møja'ṉ aṉgui'mba Herodesis ñe'ji'ṉ. Je'is ñøjayaj Jesús: ―Maestrø, musta'mbøjtzi que siempre mi ndzamba viyuṉda'mbø tiyø. Y viyuṉse mi ndzamba syunbase Diosis va'cø ndø tzøcø. Y ji'n mi ndzøjcay cuenda ti qui'psyajpa pø'nis, ni jujchepø pøn ji'n mi ndzøjcay cuenda, ni che'pø ni møjapø.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Entonces por eso tø tzajmayø ti mi ṉgui'pspa: o'ca vøjø va'cø ndø cøcoyoja Roma cumgu'yombø aṉgui'mbacøsi, o ji'n vyøjø.
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Pero Jesusis myusu que ji'n vyøjpø pø'najcupit nø 'yocva'cyaju y ñøjayaju: ―¿Ticøtoya sunba mi ndø aṉgøma'cøtyamø? Yatzipø mi ṉgui'psocutya'm aunque vøjse mi ndø o'nømbya.
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Tø yac istam tumin ndø cøcoyojtambapøji'ṉ. Y yac isyaj tumin.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Y Jesusis ñøjayaju: ―¿I'is cyene, i'is ñøyi ij tumingøsi?
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 'Yaṉdzoṉyaju: ―Roma'ombø aṉgui'mba'is cyene y ñøyi ij tumingøsi. Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Pues entonces lo que Roma'ombø aṉgui'mba'is ñe, jet tzi'tamø jicø, y lo que Diosis señe, jej tzi'taṉgue'ta Diosti.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Cuando pø'nis myañaj jetse, ñømaya'yaju, porque ji'na'ṉ nø qui'psyaju o'ca jetse maṉba 'yaṉdzoṉyaje. Chacyaj Jesús, maṉyaju.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Y mismo jama cyømiñaj Jesús saduceo aṉma'yocuy ñø'ityajupø'is. Yøṉda'm nømyajpa que ji'n ma visa'nømi, y 'yocva'cyaj Jesús,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 ñøjayaju: ―Maestro, Moisesis jya'yøyu que o'ca pøn ca'pa y ji'n chac une, tiene que va'cø pyøjcay yomo myuqui'is va'cø ityaj 'yune por cuenta que 'yatzi'se 'yune.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Pues ijtuna'ṉ øjtzomo cu'yatya'mbø tøvø. Vinbø o co'tøjcaje pero ca'u y ja chac une. Y myuqui'is pyøjcay yomo.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Jetseti ca'que'tuti, ja chajque'tati une. Y tu'cayombø jetseti tujque'tu, y cøyin jetseti tucyaju hasta que ta'n cu'yay.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Y último yomo ca'que'tuti.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Entonces cuando visa'yajpa ca'yajupø, ¿jutipø'is maṉba ñø'it je yomo?, como cu'yapø'is ñø'oyaj tumbø yomo.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Pero 'yaṉdzoṉ Jesusis ñøjayaju: ―Mi ṉguivucatzøctamu porque ji'n mi myusatyam Diosis jyachø'yupø ote, ni ji'n mi mustame ti muspa chøc Diosis.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Porque cuando visa'yajpa ca'yajupø, ji'n ma cyo'tøjcajyaje, ni ji'n ma syajyaj 'yune. Pero maṉba ityaj como jujche Diosis 'yangeles tzajpom ityajpase.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Pero ma'ṉbø ndza'maṉvajca'ṉøyi o'ca visa'yajpa ca'yajupø. Mi ndu'ndamu'am lo que Diosis mi ñchajmapya libro'omo. (Cuando ya'møjcam ca'yajuna'ṉ Abraham, Isaac, y Jacob) Dios nømu:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Øjchøṉ Dios, va'ṉjamyajpøjtzi Abraha'mis, y Isaajquis y Jacojbis”. Jetse nøm Dios. Pero ca'yajupø'is ji'nam jutznøm ma vya'ṉjamyaj Dios, sino queñajpapø'is vya'ṉjamyajpa.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Cuando myañaj vøti pø'nis, entonces ñømaya'jayaj 'yaṉma'yocuy.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Cuando myañaj fariseo'is jujche Jesusis yac vøṉbø'yaj saduceota'm, entonces tu'myaj fariseo.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Y ijtuna'ṉ tum je'tom aṉma'yopyapø aṉgui'mguji'ṉ, je'is chøjquisu a ver o'ca yac vøṉbø'pa Jesús. 'Yocva'cu, ñøjayu:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 ―Maestro, entre ijtuse jachø'yupø Diosis 'yaṉgui'mocuy, ¿jutipø más møjapø?
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Y Jesusis ñøjayu: ―“Sunø mi Ṉgomi Dios mi ndumø tzocoy, mi ndumø espirituji'ṉ: y mi ndumø quipsocuji'ṉ”.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Yøṉømete vi'napø y más møjapø aṉgui'mocuy.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Y metza'ombø'is parejo chamba: “Sunø mi ndøvø como juche mi ⁿvin mi sunbase”.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Jic metzcuy aṉgui'mocuy va'cø ndø tzøcø, ndø yaj coputpø'pa mumu aṉgui'mocuy.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Mientras que nømdøc tu'myaj fariseo,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 Jesusis 'yocva'cyaju: ―¿Ti mi ṉgui'pstamba mijtzi, i'ise 'yune Cristo? Ñøjayaju: ―Cristo Davijdis 'yunete.
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Entonces ¿ti'ajcuy Davijdis cyomi'ajpa Cristo? Porque Masanbø Espiritu Santo'is yac mijnay David qui'psocuy jetse va'cø chamø, nømu:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Jetse David nømu que Cyomite; pero o'ca Cyomite, ji'n jujche mus 'yune'ajø.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Y ni i'is ni ti ja mus chamø. Y desde entonces ni i'is ja ñø'it valor va'cø 'yocva'jque't Jesús aunque tiyø.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.