Mateus 21
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARIB
1 Entonces tomemna'ṉ nø ñu'cyaj Jerusalén gumgu'yomo, y nu'cyaj Betfagé cumgu'yomo. Je cumgu'is tyome ispa Olivo cotzøc. Jiṉø metzcuy ñøtuṉdøvø cyø'vej Jesusis va'cø chøcyaj nu'csocuy;
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 ñøjayaju: ―Maṉdam jiṉ jic tu'møn ijtupø che' cumgu'yomo. Jiṉ maṉba mi mba'jtam jø'mdøju burro 'yuneji'ṉbø. Pu'pøtamø nømindam yø'qui.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Y o'ca i'is ti mi ñchajmatyamba, nøjatyamø: “Porque ndø Comi'is nø syunu, maṉba ñu'csi”, y prontoti maṉba yac maṉyaje.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Y jetse tujcu va'cø yac viyu'ṉajø lo que chamuse tza'maṉvajcopyapø'is. Je'is chamu:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Entonces maṉyaj nu'cscuy chøcyaj jujche chajmayajuse Jesusis.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Ñømijnayaj Jesús burro 'yuneji'ṉbø, y cyøto'cøyaj tyucuji'ṉ y yac poc'syaj Jesús je burro.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Y vøti pø'nis tuṉ cyøto'cøyaj tyucuji'ṉ, y eyata'mbø'is tyøcsayaj cu'yu' aṉmaṉ y tyo'cøyaj tu'ṉomo.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Entonces vi'najyajupø y jøsmø nø minajupø vejaṉgøtpa nø myaṉyaju; vejyaju, nømyaju: ―¡Ndø vøngotzøcta'i Davijdis 'Yune! ¡Vøjpøte jicø nø minupø ndø Comi Diosis ñøyicøsi! ¡Ndø vøṉgotzoctay møjipø Dios!
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Y cuando Jesús tøjcøy Jerusale'ṉomo, mumu cumgu'yomda'mbø nømna'ṉ vyejvityaju. Vøti pø'nis 'yocva'cyaju, ñøjayaju: ―¿Iyøṉ yøṉø?
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Y eyapø'is 'yaṉdzoṉyaju, ñøjayaju: ―Yøṉømete Jesús, Nazaret cumgu'yombø tza'maṉvajcopyapø; Galilea nasom tzu'ṉupø.
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jøsi'cam tøjcøy Jesús Diosis myasandøjcomo y cøyin myacputpø'yaju ma'ayajpapø y ju'yoyajpapø; y pye'tzvitu'jayaj myesya cyacpøyajpapø'is tumin, y paloma ma'a pø'nis pyo'cscuy pyatzvitu'jayajque'tu.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Y ñøjayaju: ―It jachøyupø Diosis 'yote: “Ø ndøc maṉba ñøjayaje tøc juti 'yo'nøyajpamø Dios”. Pero mitz mi ndø nøctøjcøjatyam yøṉ masandøc como si fuera aṉgøvø'ñajpamø nu'myajpapø.
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Entonces cyømiñaj Jesús masandøjcomo to'tita'mbø'is y cømø'ṉgaṉyajpapø pø'nis, y yac tzocyaj Jesusis.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Pero pane covi'najø y 'yaṉmayajpapø'is aṉgui'mguy qui'sca'yaju cuando isyaj myøja'ṉomda'mbø tiyø nø chøc Jesusis y une nømna'ṉ vyejaṉgøtyaju masandøjcomo. Nømna'ṉ nømyaj une: “¡Ndø vøṉgotzøcta'i Davijdis 'Yune!” Pane covi'najø y 'yaṉmayajpapø'is aṉgui'mguy qui'syca'yaju y
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 ñøjayaj Jesús: ―¿Nømidija mi manu ti nø chamyaj jic une'is? Jesusis 'yaṉdzoṉyaju: ―Jø'ø, manu'mtzi, pero jajmutzøctam mi ndu'ndamuse it Diosis 'yote jachø'yupø yø'cse nø ñømu:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Entonces Jesusis chacyaju, tzu'ṉu Jerusalén gumgu'yomo, maṉ Betania cumgu'yomo y jiṉ øṉu.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Y jyo'pit namdzu nøma'ṉ vyitu'u Jesús Jerusalén gumgu'yomo y tu'ṉomo nømna'ṉ 'yosu.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Y is higo cuy jiṉ tu'ṉaṉvi'ni tome ijtupø y maṉ mye'tzay tyøm o'ca ijtu. Pero ja pya'tay tyøm, saṉ 'yayti ijtu. Por eso Jesusis ñøjay higo cuy: ―¡Mitz nunca ji'n ma mi ndyø'majque'te! Y jicsye'cti tøtzca'u higo cuy.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Y ñøtuṉdøvø'is isyaju y ñømaya'yaju y nømyaju: ―¡Tan pronto tøtz ca' higo cuy!
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Viyuṉsye mi ndzajmatya'mbøjtzi; o'ca tumø chocoy mi va'ṉjajmondyamba y ji'n mi myejtzaṉdzoco'yajtame, ji'ṉ na's cuy maṉba mus mi yac tøtztame; sino o'ca yøṉ cotzøc mi nøjandyamba: “Tzu'ṉ jeni y tøjcøy majromo”, y tzu'ṉba.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 O'ca mi ⁿva'ṉjamdamba, aunque ti mi ⁿva'ctamba Dioscøsi, mi ñchi'tamba.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Después cuando tøjcøy Jesús masandøjomo va'cø 'yaṉma'yoya, cyønu'cyaj pane covi'najø'is y Israel tzambø'nis y 'yocva'cyaju: ―¿Jutzpø aṉqui'mgupit jetse mi ndzøcpa? ¿I'is mi nchi' aṉgui'mguy va'cø mi ndzøc yøcseta'mbø tiyø?
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Y Jesusis 'yaṉdzoṉyaju, ñøjayaju: ―Øtz maṉba mi ⁿocva'ctaṉgue'te; y o'ca vøj mi ndø aṉdzoṉdamba, maṉba mi ndzajmatyame i'is tzi'ø aṉgui'mguy va'cø ndzøc yøcseta'mbø tiyø.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 ¿I'is chi' Juan aṉgui'mguy va'cø nø'yø'yoya? ¿O tzajpombø Diosis chi'u, o nascøspø pø'nis? Entonces pane covi'naj y Israel tzambøn vejvejneyaj ñe'comda'm nañøjmayajtøju: ―O'ca tø nømba: “Diosis chi' Juan aṉgui'mguy”; entonces maṉba tø nøjatyame: “¿Ti'ajcuy ja mi ⁿvya'ṉjamdam Juan?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Y o'ca tø nømba: “Pø'nis chi'u Juan aṉgui'mguy”; tø na'tzpa que maṉba qui'syca' vøti pøn. Porque mumu vya'ṉjamyajpa que Diosis cyø'vej Juan va'cø cha'maṉvajcoya.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Por eso ñøjayaj Jesús: ―Ji'nø mustam i'is chi' Juan aṉgui'mguy. Entonces ñøjayaj Jesusis: ―Pues ni øtz ji'n ma mi ndzajmatyame i'is tzi'ø aṉgui'mguy va'cø ndzøc yøcseta'mbø tiyø.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 ”Pero a ver ti mi ṉgui'pstamba. Ijtuna'ṉ tum pøn ijtu'is metzcuy 'yune. Cyømaṉ atzipø y ñøjmayu: “Ø ⁿune; maṉ yos yøti uva nipi'omo”.
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Une'is 'yaṉdzoṉu y nømu: “¡Ji'nø sun maṉ øjtzi!” Pero jøsi'cam qui'psvitu'u, oti mave, maṉ yose.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Y eyapø 'yune cyømaṉgue'tu, igual ñøjayu va'cø maṉ yosa. 'Yaṉdzoṉ je'is ñøjayu: “Jøy, Jatay, ma'ṉbøjtzi”, y ja myavø.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 A ver ti mi ndzamdamba, ¿jutipø'is chøjcay jyata'is syunbase? Y ñøjayaju: ―Vi'na aṉgui'mupø une'is chøjcu jyata'is syunbase. Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Viyuṉsye mi nøjandya'mbøjtzi; gobierno'is cyobratzojcoyajpapø y møtzi yomo más vi'na tøjcøyajpa aṉgui'mbamø Dios que ji'n mijtzi.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Porque minu Juan nø'yø'opyapø mijtzomda'm va'cø mi aṉmandyamø viyuṉbø tuṉ, y ja mi ⁿvya'ṉjamdamø. Pero cobratzojcoyajpapø'is y møtzi yomo'is vya'ṉjamyaju. Aunque istamuti que jetse qui'psvituyaju, pero mitzta'm ja mi ṉgui'psvitu'tamø, ni ja mi ⁿvya'ṉjamdamø.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Ñøjacye't Jesusis: ―Cøma'nøtyam eyapø aṉma'yocuy. Ijtuna'ṉ tum vø'nas chøjcu'is uva nipi. 'Yaṉgøve'cøyu, y ño'tz tza' tzica cuenta je'tomo va'cø chø'y uva'is ñø' cuando cyømi'tzpa uva. Chøc torre va'cø quendzu'ṉø va'cø ñøjque'nøyø nipi. ”Y chacyaj yosyajpapø va'cø cuidatzøcyajø, y ya'i maṉu eyapø cumgu'yomo.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Cuando nu'c 'yaṉsøṉ, vø'nasis cyø'vejyaj chøsi ityajumø cuidatzøcyajpapø'is va'cø pyøjcøchoṉyaj cosecha jujche maṉbase pyøc vø'ne'is.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Pero cuidatzøcyajpapø'is ñu'cyaj chøsi, tum ñacs vitu'vitu'vøyaju, eyapø yaj ca'yaju; eyapø pyu'ṉga'yaj tza'ji'ṉ.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Entonces vø'nasis cyø'vejyajque't eyata'mbø chøsi más vøti que ji'n vi'nase, pero igualti yacsutzøcyajque'tu.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 ”Al fin cyø'vej vø'nasis ñe 'yune, nømu: “Tiene que va' cyøna'tzøyaj ø ⁿune”.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Pero cuidatzøcyajpapø'is isyaj vø'nasis 'yune y nañøjayajtøju: “Yø'nis maṉba ñøtzø'y nipi. Ma ndø yaj ca'tamø va'cø ndø cøpøctamø”.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Y ñucyaju, ñøputyaj uva nipi'omo, y yaj ca'yaju.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Entonces cuando vitu'pa vø'nas, ¿ti maṉba chøjcayaj cuidatzøcyajpapø'is nipi vø'nasis?
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ñøjayaju: ―Pues ji'n ma tyoya'ṉøyaj jic yatzita'mbø pøn. Maṉba yaj ca'yaje, y uva nipi maṉba chi'yaj eyapø pøn va'cø cuidatzøcyajø maṉba'is cyove'nducyaje ijtu'cam tyøm.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Entonces Jesusis ñøjayajque'tu pane covi'najø y tzambøn govi'najø: ―Jajmutzøctam mi ndyu'ndamba jachø'yupø Diosis 'yote; jen chamba:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Jetøtoya mi nøjandya'mbøjtzi: Mitz maṉba mi yac tzactaṉtøj aṉgui'mguy mitz mi nø'ijtatyamupø Diosis cuenta'ṉomo, y maṉba tzi'tøj aṉgui'mguy eyapø maṉba'is chøc vøjø como cyove'ndujcupø'is cosecha Diosis cuentacøsi.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Aunque iyø quecpapø jicø tza'cøsi, pyajcøquitpa vyin, pero icøs quecpa je tza', nama pu'ṉgøvenba.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Cuando pane covi'najø'is y fariseo'is cyøma'nøyaju jetsepø aṉma'yocuy, chi'yaj cuenta que yatzipø cove'nducyajupø'is jujche chøcyajuse, Jesusis sunba ñømø que jetseti nø chøcyajque't ji'quista'm.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Por eso sunbana'ṉ ñu'cyaj Jesús. Pero ña'chaj vøti pøn, porque vøti pønis vya'ṉjamyaju que Jesús tza'maṉvajcopyapøte Diosis cyø'vejupø.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.