Mateus 13
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ACF
1 Je mismo jama tzu'ṉ Jesús tyøjcomo y maṉ po'cse majraṉvini.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Pero como cyønu'co'ñaj vøti pø'nis, tøjcøy Jesús barco'omo y jen po'csu. Y vøti pøn jen tzø'y majraṉvini.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Y Jesusis vøti aṉma'yocuy cha'maṉvajcu. Chamu jujche yosnømbase nascøsi va'cø tø aṉmayø. Yøcse nømu: ―Ijtuna'ṉ tum pøn, tzu'ṉu va'cø maṉ vijcøy tømbu nastajecøsi.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Cuando nømna'ṉ vyijcu tømbu, vene quecyaj tu'ṉomo y jyu'cyaju paloma'is.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Y vene quecyaj tza'cøs ijtumø tzeja nas. Y tumø ora nayu porque nasatzejati.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Pero cuando put ja'maṉsøṉ, poṉga'u; nascøtøjtzøyu porque ja tøjcøy jojmo vyatzi.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Y vene apijta'nø'omo quecyaju, y ye'ṉyaj ta'nø, ñu'scøpajcøyu ta'nø'is, y ja chocyaj nipi.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Pero vene quec vøjpø nasomo, y tzojcu, tø'maj vøjø. Vene'cse'nomo tum kilo nijpu chi' mosis kilo; vene'csye'ṉomo tum kilo nijpu chi' sesenta kilo; y vene'csye'ṉomo tum kilo nijpu chi' veinte kilo.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Ijtam mi ṉgoji, ¡cøma'nøtyamø!
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Entonces ñøtuṉdøvø'is cyømiñaj Jesús, min 'yocva'cyaje: ―¿Ti'ajcuy ndzamba jujche yosnømbase nascøsi jetse va'cø mi aṉma'yoya?
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Jesusis 'yaṉdzoṉu ñøjmayaju: ―Porque mijtzi mi yac mustamba Diosis lo que ni i ja yac mus vi'nati jujche aṉgui'mba Tzajpombø, pero eyata'mbø pøn ja yac musyajø.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Porque ñø'ijtupø'is qui'psocuy va'cø cyønøctøyøyø, tzi'aṉøtyøjpa más qui'psocuy más vøti va'cø cyønøctøyøyø, y ja itøpø'is qui'psocuy va'cø cyønøctøyøyø, yac jøcøjatyøjpa lo que ñø'ijtupø usyi.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Por eso ndzajmayajpa historia; porque a'myajpa pero ji'n isyaje; y myañajpati pero ji'n cyøma'nøyaje, ni ji'n cyønøtøyøyaje.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Mismo jetseti chøcyajque'tpa como chamuse tza'maṉvajcopyapø Isaiasis. Isaías nømu:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 ”Pero mijtzi contentoco'ni mi ijtamu porque mi istamba mi vindø'mis y mi myandamba mi ṉgoji'is.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Porque viyuṉse mi ndzajmatyamba que sone ya'møcpø tza'maṉvajcoyajpapø'is y vøjta'mbø pø'nis sunbana'ṉ isyajø lo que mitz mi istambase, pero ja isyajø. Y sunbana'ṉ myañajø lo que mitz mi mandambase, pero ja myañajø.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 ”Yøti cøma'nøtyamø; maṉba mi ndzajmatyame ti sunba cham tømbu aṉma'yocu'is.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Como tømbu quecpa tuṉgøsi y jyu'cpa paloma'is, jetsetique't cuando pø'nis myanba Tzajpombø'is 'yaṉgui'mguy y ji'n nøctøyøyi, entonces minba yatzipø y yac tzu'ṉapya chococøspø ote lo que nu'c chococyøsi como tømbu quecpase nascøsi.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Y como vene tømbu quecyaj tzejamø nas tza'cøsi, jetseti itque't pyøjcøchoṉu'is Diosis 'yote yøti, y casøyajpa.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Pero como tømbu'is 'yune ja choca, jetsetique't pø'nis usyaṉ ora vya'ṉjamba, pero cuando nøm isu'c toya y yacsutzøctøjpa porque vya'ṉjamba Diosis 'yote, entonce jyajmbø'pa, ji'nam vya'ṉjajme.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Y como vene tømbu quec ta'nø'omo y apijta'nø'is ja choca, jetsetique't vene pø'nis cyøma'nøjayajpa Diosis 'yote, pero qui'pspa jujche va'cø cyøjtay jama, y qui'pspa va'cø ricu'ajø, y Diosis 'yote ji'ṉ chøjcay cuenda. Entonces ni ti ja itø.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Y como vene tømbu quecyaj vøjpø nasomo, jetsetique't it cyøma'nøjayu'is Diosis 'yote y cyønøctøyøpya y vøj itpa. Y como vene'csye'ṉomo tum kilo nijpu chi' mosis, y vene'csye'ṉomo sesenta, y vene'csye'ṉomo treinta; jetseti pøn vene vø'ajyajque'tpati vøti y vene vyø'ayajpa usyta'm.
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Chajmayaj Jesusis eyapø aṉmacuy, nømu: ―Como ñasom ñijpu pø'nis vøjpø tømbu, jetsetique't tzajpombø Diosis 'yaṉma'yocuy.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Porque ñajsom ñip vøjpø tømbu. Entonces øṉyaju'csye'ṉom pøn, min vø'nipi'is 'yenemigo, y je'is ñijpay yachta'nø trigo'omo, y maṉu.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Y nay trigo y cuando min po' jyøyø, entonces quejque'tuti yachta'nø.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Entonces cyoyosyajpapø pø'nis cyønu'cyaj vø'nipi y ñøjayaju: “Señor, como vøjpø tømbu mi nijpu nasomo, ¿jutznøm nay yach ta'nø?”
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Y vø'nipi'is ñøjayaju: “Ø enemigo'is jetseti tzøjcayu”. Entonces yosyajpapø pø'nis ñøjayaj vø'nipi: “¿Vøjøm ndø cøvisø?”
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Pero vø'nipi'is ñøjayaju: “Ji'nda, porque o'ca mi ⁿvispa yach ta'nø, parejo maṉba visputque't trigo.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Mejor tzactamø va'cø tumø ye'ṉø hasta que ndø tucpa. Entonces ma'ṉbø ⁿnøjayaj tyucyajpapø'is: Vi'na vispujtam yachta'nø y vajtaṉdø'pø va'cø ndø poṉdam juctyøjcomo. Y trigo cojtamø aṉne'cu'yomo”.
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Jesusis chajmayajque't eyapø aṉma'yocuy, nømu: ―Como mostaza tømbuse lo que pø'nis pyøjcu y ñijpu yoscuñasomo, jetsetique't tzajpombø aṉgui'mguy.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Viyuṉse mostaza tømbu más chøtøtya'mbø que eyapø tømbu, pero cuando tzocpa, møja'ajpa pyoc más que eyata'mbø nipi, como cusye møja'ajpa, y miñajpa sitityajpapø paloma y chøcyajpa ño'sa 'yaṉmaṉgøsi. (Jetseti Diosis 'yaṉgui'mguy møja'ajque'tpa).
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesusis chajmayajque't eyapø aṉma'yocuy; nømu: ―Como yaj qui'mbapø'is pan, jetseti tzajpombø aṉgui'mguy. Tum yomo'is pyøc usyi yaj qui'mbapø'is pan y myot tu'cuy muquipø harina vaye'omo. Y usypø'isti yaj qui'mba mumu aunque ji'n cyeje. (Jetsetique't Diosis 'yaṉgui'mguy qui'mbati maṉba).
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Mumu yøcseta'mbø tiyø cha'maṉvajcayaj Jesusis vøti pøn. Siempre chamu mumu ti ndø ispa yø'c nascøsi, entonces cha'maṉvajcu que Diosis 'yañma'yocuy jetsetique't.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Jetse chøc Jesúsis va'cø yac viyuṉajø lo que Diosis ñucscu'is cha'maṉvac vi'napø ora'omo. Diosis ñu'cscuy nømu:
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Entonces Jesusis ñøjmayaj vøti pøn va'cø myaṉyajø, y Jesús tøjcøy tøjcomo. Y ñøtuṉdøvø'is cyønu'cyaj Jesús y ñøjayaju: ―Tø tza'maṉvajcatyamø tiyø aṉma'yocuyete yachta'nø nijpupø yoscuñasomo.
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―Ñijpapø'is vøjpø tømbu øjchøṉø, mumu Pø'nis chøn Tyøvø.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Y yoscuñas, nasacopajquete; y vøjpø tømbu, vya'ṉjamyajupø'is Diosis 'yaṉgui'mguy. Yachta'ṉø, vya'njamyajpapø'is yatzi'ajcuy.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Y ñijpupø'is yachta'nø, diablo'isete. Cuando yajpa'c nasacopac, entonces tyucyajpa tøm; tyucyajpapø'is aṉgelesta'mete.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Jetsemete como jujche vyajtandø'pyajpa yachta'nø y pyoṉbø'yajpa juctyøjcomo, jetseti ma tujque'te cuando yajpa'c yøṉ nasacopac.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Øtz mumu Pø'nis chøṉ Tyøvø, øtz ma'ṉbø ṉgø'vejyaj ø aṉgelesta'm va'cø piṉaṉdø'pyaj mumu pøn yac tocoyajpapø'is tyøvø y mumu chøcyajpapø'is yatzitzoco'yajcuy. Y maṉba ñøputyaje va'cø chu'ṉyaj jeni ne'c aṉgui'mbamø.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Y pi'ṉaṉdø'jpøyajupø maṉba pyajtzøyaj juctyøjcomo. Jiṉ maṉba vejyaje, maṉba tøtz cø'syaj toyapit.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Entonces chøcyajpapø'is Diosis syunbase maṉba sø'ṉyaj como jamase ndø Janda Diosis itcu'yomo. Ijtu mi ṉgojita'm ¡cøma'nøtyamø!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ”Como tumin nipcøvø'nupø yoscuñasomo, jetsetique't tzajpombø aṉgui'mguy. Cuando pø'nis pya'tpa tumin aṉgøvø'nupø yoscuñasomo, mismo jiṉdi cyøvø'ngue'tpa, y casøpya y maṉba y mya'apya mumu lo que ñø'ijtupø, va'cø jyuy nas jut pya'tumø tumin.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 ”Jetsetique't como tum namcha ma'a vitu'vitu'opyapø myetzpapø'is vøjta'mbø namcha, jetseti tzajpombø aṉgui'mguy.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Cuando pø'nis pya'tpa más suñi quenbapø namcha, más coyoja'øyupø, entonces maṉba y mya'ajpa mumu lo que ñø'ijtupø va'cø mus jyuy jic coyoja'øyupø namcha.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 ”También jujche ataraya nacsyajpa nø'cø'mø, jetsetique't tzajpombø aṉgui'mguy. Ataraya nacsyajpa nø'cø'mø y ñujcaṉdø'pdø'pvøyajpa aunque juchpø coque.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Cuando taspa ataraya, jyøcøputyajpa acapoya y po'cschø'yajpa va'cø piṉyaj coque. Vøjta'mbø cyotyajpa vaca'omo, y ji'n vyøjta'mbø pyatzputputvøyajpa.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Jetseti ma chøjque't Diosis cuando yajpa nasasacopac. Maṉba vitputyaj aṉgeles va'cø piṉaṉdø'pyaj vøjta'mbø pøn, y ji'n vyøjta'mbø.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Ji'n vyøjta'mbø maṉba pyajtzøyaj juctyøjcomo. Jiṉø maṉba vejyaje vo'yaje, maṉba cyø'syaj tyøtz toyapit.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Entonces 'yocva'cyaju Jesusis: ―¿Nømdija mi ṉgønøctøyøtyamu yøcseta'mbø aṉmacuy? Y 'yandzoṉyaju: ―Jø'ø, nømdi nøctøyøtyamu.
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Y Jesusis ñøjayaju: ―Por eso mumu 'yaṉmapyapø'is aṉgui'mguy, o'ca 'yaṉmapya jujche 'yangui'mbase tzajpombø Dios, entonces jic pø'nis chøcpa como tum vø'tøjquis chøcpase cuando ñøputpa 'yaṉne'cpamø jometa'mbø tiyø y pecata'mbø tiyø.
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Cha'maṉjej Jesusis jetsepø aṉma'yocuy, y cuando cøjtu, tzu'ṉu.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 Ñu'c ñe' cyumgu'yomo. Jiṉ aṉma'yopyana'ṉ conocscutyøjcomo. Y ñømaya'yajpana'ṉ 'yaṉma'yocuy y nømyaju: ―¿Jut musoy jicø, va'cø mus chøc yøcsepø milagro'ajcuy?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Pues yøṉømete carpintero'is 'yune, y myama Mariate, y yø'c ityaj myuqui Jacobo, José, Simón, y Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Y yø'c ityaj myuqui yomota'mbø øjtzomda'm. ¿Jut jetse musoyu?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Por eso cyonocyaj Jesús. Pero Jesusis ñøjayaju: ―Mumu vyøpøpøngotzøcyajpa tum tza'maṉvajcopyapø, pero ñe' ñasomda'mbø'is y ñe' tyøjcomda'mbø'is ji'n vyøpøpøngotzøcyaje.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Y por eso ja chøcyaj Jesusis vøti milagro'ajcuy jiṉø porque ja vya'ṉjamdøjø.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.