Marcos 9

Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Y ñøjayajque'tu: ―Viyuṉsye mi ndzajmatyamba, ijtu yø'qui mijtzomda'm vene ji'n mavepø cya'yaje hasta que isyajpa jujche Dios aṉgui'mbase pyømiji'ṉ.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Cøjtu'cam tujta jama ñøjmayu'c jetse, Jesusis ñømaṉyaj Pedro y Jacobo y Juan tum ye'ṉupø cotzøjcøsi. Jiṉna'ṉ ityaj myacscucø'yi, y min eyati quene Jesús je'tis vyi'naṉdøjquita'm.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Tyucu o'ca tise popo sø'ṉgomø'nu. Ja it nascøs cøtze'opyapø muspapø'is yac popo'aj jetse.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Jicsye'c quejyaju Elías y Moisés. Jena'ṉ nø chamdzamneyaju Jesusji'ṉ.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Entonces Pedro'is ñøjmay Jesús: ―Maestro, vøjø va'cø tø ijtam yø'qui. Vøjø va'cø ndzøctam tu'cay pe'chtøc, tumø para mitzcøtoya, tumø para Moisescøtoya, y tumø para Eliascøtoya.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Jetse nømu porque ji'na'ṉ myus ti va'cø chamø; porque na'tzco'ñaju.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Entonces min o'na y cyømøṉ gøtzøjcøyaju y myañaju Diosis 'yote o'na'omo nø ñømupø: ―Yøṉete ø ⁿUne sunbapø øjtzi. Cøma'nøtyam ti chambase.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Jicsye'cam ñøtuṉdøvø'is cyenme'chaju y ni ja isyajø mas que tumdina'ṉ it Jesús ñe'cji'n.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Cuando nømna'ṉ myø'ñaj cotzøjcøsi, Jesusis 'yaṉgui'myaju ñøjmayaju: ―U mi ndzamdam ti mi istamu hasta que visa'pøjtzi øtz mumu Pønis chøṉ Tyøvø.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Y ja chajmayaj ni iyø ti isyaj cotzøjcøsi, pero na ñø'ocva'cyajtøju tiyacsque't chamba que maṉba visa'e.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Entonces 'yocva'cyaj Jesús: ―¿Ti'ajcuy nømyajpa aṉgui'mguy myusyajpapø'is que Elías tiene que va'cø min vi'na y después minba Cristo?
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Y Jesusis ñøjayaju: ―Viyuṉete Elías vi'na minba y vyøjøtzøcpa mumu tiyø, y jicsye'c minba Cristo. Y viyuṉsye jyayaju tza'maṉvajcoyajpapø pø'nis que mumu Pø'nis Tyøvø tiene que va'cø toya isø, y ji'n ma pyøjcøchoṉyaje.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Pero mi ndzajmatya'mbøjtzi que minu'am Elías y pø'nis chøjcayaju lo que syuñajuse, jujche jyayajuse ya'møcpø tza'maṉvajcoyajpapø pø'nis.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Y entonces Jesús y vityajupøji'ṉ vitu'yaj ityajumø eyata'mbø ñøtuṉdøvø. Y isyaju vøti pøn que nø vyocøvitu'yajupø'is ñøtuṉdøvø. Y ityajque'tutina'ṉ aṉgui'mguy myusyajpapø'is que ñø'onguipyaju Jesusis ñøtuṉdøvø.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Cuando isyaju Jesús, maya'co'ñaj vøti pøn y popya cyønu'cyaj Jesús y yuschi'yaju.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Entonces Jesusis ñøjayaju: ―¿Ti'ajcuy nø mi 'yonguiptam jetji'ṉ?
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Jicsye'c onbujtu tum pøn sone pø'nomo, ñøjayu: ―Maestro, mi nømijnay øjtzi ø ⁿjaya une lo que nøc'ijtøyupø yatzipø espiritu'is y je'is yac uma'ajpa.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Aunque jut ñucpa espiritu'is, yac pitivitpa y aṉ'upu'øpya, y cyø'spa tyøtz, y nø tyøtzpø'u. O'yø va'ṉgayaj pyasencia'ajcutya'm mi nønduṉdøvø va'cø yac tzu'ṉyaj yatzipø espiritu, y ja mus yac tzu'ṉyajø.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Jesusis ñøjmayaju: ―Mi mbyø'nista'm ji'n mi ⁿvya'ṉjajmondyamepø'is; ṉgo'i'nbøjtzi va'cø it vøti jama mitzji'ṉdam y naji'ndi mi ṉgøñøctøyøtyame. Ṉgo'i'nbøjtzi va'cø mi nømajṉandyam pasencia vøti jama. Nømindam yø'c ṉga'e.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Jicsye'c ñønu'cyaju. Cuando yatzipø espiritu'is isu'c Jesús, ṉga'e yac tu'yu; y quejcu nasomo, pitivijtu y aṉ'uputeju.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Entonces Jesusis 'yaṉgøva'c ṉga'e'is jyata, ñøjayu: ―¿Jujche jama ijtu que yø'cse tuctzo'tzumø? Y ñøjayu: ―Cuando une'ctøc yø'cse tuctzo'tzu.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Y vøti nac yatzipø espiritu'is yaj quecpa juctyøjcomo o nø'cø'mø va'cø yaj ca'ø. Pero o'ca muspa mi ndø yac tzojcayø, tø toya'ṉøtyamø y tø cotzoṉdamø.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Y Jesusis ñøjayu: ―Mitz ndø nøjapya: O'ca mi muspa. ¿Ti'ajcuy mi aṉgøva'cpa o'ca muspa ndzo'yøyø? Va'ṉjambapø'stzi muspø ndzøjcay bien aunque ticøsi.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Entonces ṉga'e'is jyata pømi veju ñøjayu: ―Øtz mi va'ṉjambøjtzi, pero tø cotzoṉø va'cø mi ⁿva'ṉjam más.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Jicsye'c is Jesusis que nø pyoyatu'mdu'mneyaju vøti pøn. Y 'yojnay yatzipø espiritu ñøjayu: ―Mijtzi mi yac uma'ajpapø'is mi 'yespiritu, øtz mi aṉgui'mba: tzac ṉga'e, y nunca u mi ñdyøjcøcye't ṉga'e'is choco'yomo.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Y espiritu veju y yac søtøt ṉga'e algo y chajcu. Y ṉga'e tzø'y como ca'upøse. Por eso pøn nømyaju: ―Ca'upømete.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Pero Jesusis ñuc cyø'cøsi y jyitite'nu, y ṉga'e te'ndonchu'ṉu.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Entonces Jesús tøjcøy tøjcomo, y nøtuṉdøvø'is ne'ti 'yaṉgøva'cyaju ñøjayaju Jesús: ―¿Ti'ajcuy øtz ja mus yac tzu'ṉdam yatzi'ajcuy?
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Y ñøjayaj Jesusis: ―Yøcsepø yatzipø espiritu ji'n puti, o'ca ji'n ndø o'natyam Dios y va'cø jana tø cu'tø hasta que ndø o'nøyu'jcam Dios.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Tzu'ṉyaj jeni y cøtyaj Galilea nasomo, y Jesusis ji'na'ṉ syuni va'cø myus ni i'is o'ca jena'ṉ ijtu.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Porque nømna'ṉ chajmayaj ñøtuṉdøvø, ñøjayaju: ―Øjtzi Pø'nis chøṉ Tyøvø maṉba tzi'ocuyajtøj pø'nis cyø'omo, y maṉba yaj ca'tøji y tu'cay jama ca'u'ctzi ma'ṉbø visa'que'te.
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Pero ñøtuṉdøvø'is ja cyønøctøyøyaj jujchepø tiyø nø cham Jesusis, y ja 'yocva'cyajø'am Jesús na'tzcupit.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Y nu'cyaj Jesús Capernaum gumgu'yomo; y cuando tøjcomo ijtu'øc, Jesusis 'yaṉgøva'cyaj ñøtuṉdøvø: ―¿Tina'ṉ nø mi ndzamdam tu'ṉomo?
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Pero ja 'yaṉdzoṉyajø, porque tu'ṉomo nømna'ṉ 'yonguipyajto'u ñe'comda'm a ver jutipø nøtuṉdøvø mas covi'najø'ajupø.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Entonces Jesús po'csu y vyejtu'myaj macvøstøjcay ñøtuṉdøvø y ñøjayaju: ―O'ca i sunba cyovi'najø'ajø; tiene que va'cø it como ja itø'is ni ti aṉgui'mguy, como tum chøsi; va'cø chøc nu'csocuy mumu pøngøtoya.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Y Jesusis pyøc tum une y cyot cujcomo. Jicsye'c jyotzcøtøjcøy une y ñøjay ñøtuṉdøvø:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 ―O'ca mi mbøjcøchoṉba tum une yø'csepø ø nøyiṉgøsi, mi ndø mbøjcøchoṉgue'tpa øjtzi; y o'ca mi ndø pøjcøchoṉba, ji'n saṉ øtz mi ndø pøjcøchove, sino mi mbøjcøchoṉgue'tpati cø'vejupø'stzi.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Entonces Jua'nis ñøjay Jesús: ―Maestro, ista'møjtzi tum pøn nø yac tzu'ṉupø'is yatzipø espiritu mi nøyiṉgøsi, y ⁿya'inducta'møjtzi, nøjandya'møjtzi: “Mitz ja mi nø'it permiso va'cø yac tzu'ṉ yatzipø espiritu”. Jetse nøjandya'møjtzi porque jicø pøn ji'n vit tyumø'omo tø øtzji'ṉda'm.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Pero Jesusis ñøjay Juan: ―U mi ya'inductamu, porque o'ca pø'nis chøcpa milagro'ajcuy ø nøyiṉgøsi, al mismo tiempo ji'n mus cø'o'nøy øjtzi.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Porque o'ca ji'n tø qui'saye, tø cotzoṉba.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Viyuṉsye mi nøjandyamba, o'ca aunque i'is mi ñchi'pa usy nø' porque mitz Cristo'is mi ñe'nda'm, viyuṉsye maṉba pyøc cyoyoja.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 ”O'ca tum yøcsepø che'pø une'is va'ṉjamba øjtzi, y tum pø'nis yajapya jic une'is vya'ṉjajmocuy, entonces jic pøn más maṉba castigatzøctøji que menos toya o'ca patztøjcøtyøjuna'ṉ nø'cø'mø vyajtøjatyøjupø møjapø vacucha cyønøcø'mø.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Jetcøtoya o'ca mi ṉgø'is mi ⁿyaj cojapa'tpa, tøcspø'ø. Mas vøjø tu'maṉgø'pø va'cø mi ndyøjcøy ityajumø queñajpapø, que va'cø jana mi ñdyøjcøy mi mejchaṉgø'pø yatzipø'omo, ji'n tu'yipø juctyøjcomo.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Jen ji'n cya'yaj namchan vyi'cyajpapø'is ca'upø, y juctyøc ji'n tu'yi nunca.
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Y o'ca mi ṉgoso'is mi yaj cojapa'tpa, tøcspø'ø. Masti vøj tu'maṉgoso va'cø mi ndyøjcøy ityajumø queñajpapø que va'cø jana mi mbyajtzøtyøj mejchaṉ goso yatzipø'omo, nunca ji'n tu'yipø juctyøjcomo.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Jeni ji'n cya'yaj namchan vyi'cyajpapø'is ca'yajupø, y juctyøc ji'n tu'yi nunca.
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Y o'ca mi vindø'mis mi yaj cojapa'tpa, nøputø. Mas vøjø tu'maṉ vitøm va'cø mi ndyøjcøy Dios aṉgui'mopyamø, que va'cø jana mi mbyajtzøtyøj metzaṉ vitømgø'i yatzipø'omo.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Jeni ji'n cya'yaj namchan vyi'cyajpapø'is ca'upø, y juctyøc ji'n tu'yi nunca.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 ”Porque mumu pøn maṉba vøjøtzøcyajtøj juctyøcji'ṉ, y mumu copøn yaj ca'yajupø para Dioscøtoya cana'øyupøte.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Pero o'ca cana seque'ajpa, ja it jujche va'cø ndø yaj cana'omvøjøtzøcø. Como cana'is yac omba cu'tcuy, jetse omba ijtam mi ndøvøji'ṉda'm.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.