Apocalipse 14
Francisco León Zoque NT (ZOS_TBL) vs ARIB
1 Después ṉgøque'nø'yøjtzi y ⁿisø Borrego te'nupø Sión cotzøjcøsi, y jetji'ṉ ityajque'tu ciento cuarenta y cuatro mil pøn ñø'ijtayajupø'is Borrego'is ñøyi y Borrego'is Jyata'is ñøyi jachø'yajupø vyinbactza'cøsi.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Jicsye'c ma'nøjtzi a'ṉøcø tzajpom tzu'ṉupø. A'ṉøyu como vøti møjanø'se y como rayo a'ṉøpyase pømi. A'ṉøyu como vøti mosiquero nø yac vañaju tza'yøyupø música nøyi'ajupø'is arpa.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Y nømna'ṉ vyañaj jomepø vane aṉgui'mguy pocscu'is vyi'naṉdøjqui, y macsycuy copø'nis vyi'naṉdøjqui, y tzambø'nis vyi'naṉdøjquita'm. Y ni i'is ji'naṉ mus 'yaṉmay je vane, sino que je ciento cuarenta y cuatro mil Diosis jyuputyajupø mumu nascøsta'mbø pø'nomo, je'isti muspa 'yaṉmayaj vane.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Yønda'mbø ja cyojapa'tyajøpø yomoji'ṉ porque nunca ja yomo o'nøyajø. Yønda'mbø'is maṉba pya'tyaj Borrego jut maṉba. Yønda'm Diosis jyuputyaju vøti pønomo, jet más vøjta'mbø pøn cøpiṉyajtøjupø Dioscøtoya y Borregocøtoya;
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 ni jujche ja chøcøpø'is sutzcuy. Yøṉdambø ñø'ityajpa Diosis 'yaṉgui'mba po'cscu'is vyi'naṉdøjqui como cøvajcøyajupø pøn cyojaji'ṉ.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Y entonces ⁿisøjtzi eyapø angeles tzapcø'mø nø syititvijtu. Je'is ñø'it vøjpø ote ji'n yajepø va'cø cha'maṉvac mumu nascøsta'mbø pø'nomo, mumu gobierno'is cyo'aṉjamyajpa maye, aunque jutpø raza'omda'mbø va'cø chajmayajø, aunque jutipø ote'om vejvejneyajpyapø, aunque jutpø cumgu'yomda'mbø, va'cø chajmayaj mumu.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Y angeles pømi veju, nømu: ―Cøna'tzøtyam Dios y møja'ṉ vøcøtzøctamø, porque nu'cu'am hora va'cø cyøme'chaj mumu pøn cyojaji'ṉda'm. Cøna'tzøtyam chøjcupø'is tzap y nasacopac y mar y yac vombapø'is nø'.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Y mingue't eyapø angeles vi'napø angelesis jyøsmø y nømu: ―Yøti jø'ø; yaju'am Babilonia cumguy. Yøti jø'ø; je møja'ṉombø cumguy Babilonia yaju'am. Como vinuji'ṉ tø yac no'tpa y tø yac tocopya, jetse Babilonia cumgu'yomdambø'is yac tocoyaj mumu jutpø pøn; 'yaṉgøma'cøyaju va'cø møtzi ñø'ityaj yomo.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Y entonces minque't tu'ca'yombø angeles. Y pømi veju, nømu: ―O'ca aunque i'is cyøna'tzøpya na'nchaṉbø copøn, jet tiene que va'cø cyastigatzøc Diosis, o o'ca aunque i'is cyøna'tzøpa copø'nis chøqui, o'ca aunque i'is pyøjcøcho'ṉapya copø'nis myarca vyinbactza'cøsi o cyø'cøsi,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 jet tiene que va'cø cyastigatzøjque't vøti Diosis. Porque Dios maṉba qui'syca'e y maṉba yaj co'aṉgøyaje mø'chøqui, como si fuera vino tacacø'nipø tø yac to'ṉbase; y maṉba pyoṉyaje juctyøcji'ṉ mojtupø azufreji'ṉ. Jetse maṉba yac toya'isyaje masanda'mbø angelesis vyi'naṉdøjqui y Borrego'is vyi'naṉdøjqui.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Y maṉba qui'm mumu jamacøtoya juctyøc joco mientras que juctyøjcomo nø tyoya'isyaju, y nunca ji'n ma sapøcyaje tzu'ji'ṉ jamaji'ṉ cyøna'tzøyajpapø'is na'nchaṉbø copøn y cyøna'tzøyajpapø'is copø'nis chøqui, o marcatzøcyajupø copø'nis ñøyiji'ṉ.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Por eso tiene que va'cø cyoqueñaj pasencia'ajcuy va'ṉjajmoyajpapø pø'nis; los que cyøma'nøjayajpapø'is Diosis 'yote y vya'ṉjamyajpapø'is Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Entonces ma'nøjtzi tzajpombø ote, nøja'yøjtzi: ―Yø'cse ja'yøyø: “Contentoco'ni ityajpa maṉbapøtøc ca'yaj ndø Comi'is ñøyicøsi”. Y 'yaṉdzoṉ Espiritu Santo'is: “Jø'ø pues, maṉba sapøcyaje porque maṉba chacyaj pømipø yoscuy. Pero chøcyajuseti nascøsi, Diosis ji'n jyajmbø'jayaje”.
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Entonces ṉgøque'nøyøjtzi y jen it popo o'na. Y o'na'om po'cs tum pøn, mumu Pø'nis Tyøvøse quenbapø. Ijtu cyopajcøsi oropø corona, y cho'ṉaj vi'napø lu'c.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Entonces putque't eyapø angeles Diosis myasandøjcomo y pømi vyejay eyapø angeles o'na'om po'csupø ñøjayu: ―Yac yos yøti mi lu'c va'cø mi ṉgosechatzøc tøm, porque nu'cu'am hora va'cø mi ṉgyosechatzøcø, porque cøṉu'am nascøspø cosecha.
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Entonces o'na'om po'csupø angelesis yac yosu lu'c nascøsi. Y piṉum nascøspø cosecha.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Y entonces eyapø angeles put tzajpombø masandøjcomo, je'is ñø'itque'tuti vi'napø lu'c.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Y putque't altajromo eyapø angeles muspapø'is jya'pøy juctyøc. Je'is vyejay cho'ṉaju'is vi'napø lu'c. Ñøjayu: ―Yac yos vi'napø mi lu'c va'cø mi nduc uva møqui lo que ijtu nascøsi, porque cøṉyaju'am.
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Y je angelesis yac yos lu'c nascøsi y piṉ nascøsta'mbø uva y pyatztøjcøyaj møja lugajromo maṉgo'tztøjpamø uva va'cø pyut ñø'. Como maṉgo'tztøjpase uva, jetse Diosis maṉba cyastigatzøcyaj pøn, porque maṉba qui'syca'e.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Jetse myaṉgo'tzco'tzvøyaj uva cumguy acapoya y myaṉgo'tzumø put nø'pinsepø, ye'ṉupø hasta que nu'cpa'cse'ṉomo caballo'is frenucømø, y jø'tu nø'pin como ochenta leguase'ṉomo.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.