Marcos 6
Lagano hya (ZIW) vs ACF
1 Yesu niyo ahalawa hadya, aita ko mzi wakwe na wanampina wakwe niyo wambasa.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Mwe Zuwa dya Kuhumula, akonga kuhinya mwe nyumba yo kuvikila. Wantu walozize wamwivile, niyo wamwehelwa, wauzana, “Yose yano kayalavya hi? Ni nguvu zani enkigwe kubula kudamanya mpituko zino?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Vino yuno suyo yudya msongola, mwana Maliyamu na lumbu dya Yakobo na Yusufu na Yuda na Simoni? Walumbuze hawehano hamwenga na suwe?” Niyo wamlemela.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesu awagamba, “Muwoni atunywa chila hantu, mnalo kwawe na walukolo wakwe na kwe nyumba yakwe hakutunywa.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Yesu hadamanye mpituko yo yose hadya, mna kajelekela wanyonje wajeche mikono na kuwahonya.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kehelwa vidala, kwa viya wantu hawazumile.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Awetanga wadya wanampina mlongo na waidi, awasigila waidi idi. Awenka udahi mwe mpepo nchafu.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Naho nakawagamba, “Msekuguha shanduku hegu chochose mwe ntambo yenyu mna nkome du. Msekuguha nkande hegu mkwiji hegu hela mwe misipi yenyu.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Valani vilatu, mna mse kuguha suche ntuhu.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nyumba yoyose mkunga mhokelwe, ikalani aho kubula hadya mkuhalaila mo mzi uwo.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Naho mnengila mwe mzi niyo hamhokelwe hegu hamtegelezwe, halaweni, naho mkung'unte tifili mwe viga vyenu. Idyo nadite ukuzi mwawo.”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Niyo waita na kuwagambila wantu weile masa yawo.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Wawalavya wantu mpepo zilozize na kuwakuluguta mavuta wanyonje walozize na kuwahonya.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Helode keva izimbuli izo kwa chausa cha zina dya Yesu nadimanyika chila hantu. Wantu watuhu nawakagamba, “Ni Yohana Mta kubatiza kauyuka. Nivyo vikuleka ana nguvu za kudamanya mpituko.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Watuhu wagamba, “Yuno ni Eliya.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Helode eze eve, agamba, “Yuno ni Yohana Mta kubatiza nimkantile umtwi kauyuka!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Helode mwenye nakasigila Yohana agwilwe ajelwa mndani. Kadamanya ivyo kwa chausa cha Helodiya mkaziwe. Mvyele uyo na ni mkaza Filipo, mlukolo ywa Helode.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Yohana Mta kubatiza nakamlonga Helode ulo na ulo, “Sigilizi zagamba, havikungigwa weye kuguha mkaza mlukolo ywako.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Ivyo Helodiya nana maya mo moyo kwa chausa cha Yohana, nakalonda amkome. Mnalo niyo adunduga kwa chausa cha Helode.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Helode nakamogoha Yohana kwa viya nakamanya Yohana ni mntu mta kuwoneka ywedi kulongozi kwa Chohile naho ni mkuka, ivyo nakamwamila. Nakaungisa kumtegeleza, hatahegu nakakangawala chila nkanana akamwetegeleza.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Helodiya ketukila niyo apata luhenyo lwa kumkoma, yendaga zuwa dya kwelekwa kwa Helode, chipindi adamanyaga ngasu ya nkande kwa wachimaila wo ulongozi wakwe na wakulu wawa nkondo na wakulu wa Galilaya.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Mwana ywa Helodiya kengila, niyo aseziga vyedi, kawelesesa Helode na wajeni wakwe. Seuta amgamba uyo mndele, “Nilombeza chochose ukunga, nami nahwinke.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Helode elisa, “Nahwinke chochose ukunga, hata ukaunga inusu yo useuta wangu!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Yudya mndele niyo afosa akamuuze nine, “Nunge chibwani?”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Yudya mndele ahadya akumpuka kubula kwa seuta na kumgamba, “Naunga uninke ivino haluse umtwi wa Yohana Mta kubatiza mwe sahani.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Seuta niyo engilwa ni usungu vidala, mna kadunduga kulemela kwa viya nakelisa, na wose wendile wehadya nawamwiva.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ahadya niyo seuta asigila mnkondo amwigaile umtwi wa Yohana Mta kubatiza. Niyo mnkondo uyo aita kwe chifungo na kumkanta Yohana umtwi.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Awigala umtwi mwe sahani na kumwinka yudya mndele. Naye niyo amwinka nine.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Wanampina wa Yohana weze weve imbuli iyo, waita kuguha umwili wakwe na kuuhamba.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Wasigilwa wachintana kwa Yesu na kumgambila vyose wadamanye na kuhinya.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Nakuna wantu walozize wendile wakengila na kufosa, ivyo vimtenda Yesu na wanampina wakwe waswese luhenyo lwa kudya. Yesu awagamba, “Chiteni hantu hechedu chitende wenye, chani mhumule hadodo.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Niyo wakwela mwe ngalawa wowo wenye, waita hantu hechedu.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Mnalo wantu wenji wawawona wakahalawa nakuwamanya. Niyo wantu kulaila mwe mizi yose waguluka, wawalongwela kubula.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Yesu eze asele mwe ingalawa, awona fyo dya wantu. Niyo awafila mbazi kwa viya wekala saviya ngoto hezina mdimi. Niyo akonga kuwahinya mbuli zilozize.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Umo dikahunga, wadya wanampina wambasa na kumgamba, “Hano chili chi he nyika, zuwa nadyo dyaswa.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Walage wantu waite mwe zinkonde ne zikaya zimjihi wakagule chochose cha kudya.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Yesu awahitula, “Wenkeni nyuwe nkande wadye.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Yesu awauza, “Mna migate mingahi? Hitani mkakaule.” Weze wamanye, wamgamba, “Kuna migate mishano na samaki mbili.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Yesu niyo awagamba wanampina wakwe wawagambile wantu wekale mabungabunga mwa mani maisi.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Wantu niyo wekala hasi mwe mabungabunga hano maganagana, hano mwe milongo mishanoshano.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Niyo Yesu aguha idya migate mishano na ziya samaki mbili, asinya kulanga kwembingu na kumjimbika Chohile. Aibesula idya migate na kuwenka wanampina wakwe wawenke wantu. Awapangila wantu wose na wadya wasamaki waidi.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Chila yumwe kadya na kwiguta.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Wanampina walogota mabesu ye migate na samaki yasigale ntangulu mlongo na mbili.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Wagosi awodu wadile nendile ni magana milongo mishano.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ahadya Yesu awaunga wanampina wakwele mwe ngalawa wamlongwele Betisaida, ntendele ya kaidi ye diziwa. Yeye nendile akawalaga wantu waite.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Eze awalage wadya wantu, niyo aita he kagulu akalombeze.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Zuwa dize diswe, ngalawa ne imgati mwe diziwa, mna Yesu ne ichedu mo mjingu.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Awawona wadya wanampina wakwe wakavumba mwe ngalawa, kwa viya nawakahigana na nkung'unto. Mavukuvuku, awalaila kuno akajenda mlanga mwa mazi. Nakaunga awajinke,
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 mna weze wamwone ajenda mlanga mwa mazi, waguta, wakafanyanya ni chizuli.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Wose niyo wengila woga weze wamwone.
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Aho eingila mwe ingalawa umo naweli, na inkung'unto niyo yaleka. Wanampina wose wehelwa vitendese
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 kwaviya nahawanati kumanya vyedi imana yakwe yo kuwalisa wadya magana milongo mishano, myoyo yawo na ni midala kumanya.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Watambuka idiziwa na kubula ntendele ya kaidi ye isi ya Genesaleti. Aho niyo wajela nanga ingalawa.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Weze walawe mwe ingalawa, ahadya niyo wantu wambunkula Yesu.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Niyo wagulukila mwe mizi, kose wevile Yesu kawoneka. Wamwigaila wanyonje wawo mwe zisazi.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Chila hantu Yesu abwile mwe zikaya hegu mizi hegu mwe zinkonde wantu wegala wose wendile wakalumwa mwa magwilo. Wamlombeza vikadahika wakufye idiheto dyakwe. Wose wakuvize wahona.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.