Atos 7
Lagano hya (ZIW) vs NAA
1 Mlavyantambiko mkulu amuza Sitefano, “Vino ni chindedi?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Sitefano ahitula, “Walukolo na watate, netegelazani, umo mkale ywetu Bulahimu henati kwita kwikala Halani, Chohile atakate kamlaila Bulahimu uko Mesopotaniya
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 nakumgamba, ‘Yase ikaya yako na isi wite kwe si hunga hulagise.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Niyo ayasa isi yakwe niyo aita Halani. Tati yakwe Bulahimu eze abanike, Chohile kamsamiza amwigala kwe isi mkwikala vino haluse.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Chohile hamwinkile Bulahimu hantu hohose hatende ulisi wakwe mwenye, henkigwe hata ntendele, mna Chohile amgambilaga namwinke itende yakwe hamwenga na lukolo lwakwe. Chohile akadamanya ivyo Bulahimu nahena mwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Vino nivyo Chohile amgambaga, ‘Cheleko chako nachikale kwe si ya wenye, uko nawatende watumwa nakudamanywa vihiye kwa mihilimo magana mnane.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Mna naniwakantile wadya wantu wose wakunga wawatendeni watumwa. Akajika naniwalavye mwe isi iyo chani weze wanisankanile hantu hano.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Niyo Chohile amwinka lagano dya ngasu. Bulahimu niyo amjela ngasu Isaka mazuwa mnane eze elekwe. Isaka naye amjela ngasu mwanawe Yakobo, Yakobo naye awajela wanawe mlongo na waidi, tati yetu chizwele we ichipindi chino chinanacho.”
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Wana Yakobo wengila finju kwa mlukolo ywawo Yusufu na kumtaga atende mtumwa uko Misili. Mna Chohile endaga hamwenga na Yusufu,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 nakamusiza nkunto zose adugane nazo. Yusufu eze alaile mwa meso ya Falao zumbe ywa Misili, Chohile amjimbika na kumwinka umanyi, zumbe naye amwinka Yusufu uzumbe we isi na ukulu wo ugoli wose.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Niyo kwagwa gumbo mwe isi yose ya Misili na Kanani, itendile watati zetu wanyale vidala kwa kuswesa nkande,
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Yakobo eze eve kugamba Misili kuna nkande niyo awasigila wanawe, watati zetu, mo kutalamka kwawo nkanana ya nkongo.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Mwe ntambo ya kaidi, Yusufu niyo etambalisa kwa walukolo wakwe, Seuta ywa Misili naye amanya ulukolo lwa Yusufu.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Yusufu niyo amsigila tati yakwe Yakobo, kugamba, ulukolo lose lukubula wantu milongo mfungate na washano vino, wabule Misili.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yakobo niyo aita Misili, uko yeye hamwenga na wanawe wabanikila uko.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Wakuzikilwa Shekemu mwe mbila agwile Bulahimu kulawa mwe lukolo lwa Hana kwa chiyasi cha hela.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Wantu nendile wongezeka kudya Misili umo Chohile akadamanya ndagano amgambilaga Bulahimu.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Niyo kwalaila zumbe hemmanyize Yusufu akongile kuilongoza Misili.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Awadamanyiza chijilajila watati zetu na kuwadamanya vihiye, kuwaunga wawaike kuse watiti wawo wabanike.”
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Musa, mwana mtana vidala, elekagwa mwe chipindi chino, kasinywa vyedi kwawo kwa myezi mitatu,
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 eze alavigwe kuse niyo mwana chivyele ywa Seuta Falao amlogota na kumlela akule.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Musa niyo ahinywa umanyi wose wa Chimisili, naye niyo atenda mntu mkulu mwe milosi na ntendwa.”
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Musa eze abule mihilimo milongo mine awona akaule ntendwa wakudamanywa Waizulaeli weyawe.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Awona yumwenga akadamanywa vihiye ni Mmisili, niyo akumwambiza na kumvuziza Mmisili uyo kwa kumkoma.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nakamanya wantu wakwe nawamanye kugamba Chohile namjeseze awatende walekeilwe mna hawabunkule.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Zuwa ditimile awona Waizulaeli waidi watowana, niyo ajeza kuwalamwila na kuwagamba, ‘Wagosi tegelezani, nyuwe mwi wamwe, ni mbwani mkudamanyizana yehiye?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Mna yudya na kamtowa mnyawe niyo amsindika Musa hankanda, na kumuza, ni yuhi akutendile mkanti ywetu uchilamwile?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Wonga unikome saviya umkomile yudya Mmisili gulo?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Musa eze eve ivyo, aisumka isi ya Misili na kwita si ikwitangwa Midiyani, uko keleka wana waidi.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Mihilimo milongo mine ize ijinke mndima ywa kwembingu ywa Zumbe amlaila Musa heluwala mwe moto wa kasaka kakuhya hajihi na lugulu lwa Sinai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Musa kehelwa chiya awone niyo akasogeila akasaka ako asinye vyedi chikulaila. Mna niyo eva izwi dya Zumbe,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Miye ni Chohile ywa watati zenyu, Chohile ywa Bulahimu na Isaka na Yakobo’. Musa azingiza kwa woga naho haungile kuhasinya.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Zumbe amgamba, vula ivilatu vyako, hano uchimale hakukile.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Siwona viya wantu wangu wadamanyizwe vihiye uko Misili, siva viya wakung'ung'uzika, ivyo siza husigile wite Misili, nonga walekeilwe.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Musa nakalemelwa ni wantu wa Izulaeli, wakamuza, ni yuhi akutendile chilongozi na mlamuzi? Nuyo asigilwe ni Chohile kulongoza wantu na kuwatenda walekeilwe kwa kwambizwa ni mndima ywa kwembingu ywa Zumbe amlaile mwa kasaka kakuhya.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Kawalongoza wafose mwe isi ya Misili, kadamanya vilagiso na mpituko uko Misili na bahali inkundu na kwa mihilimo mine koluwala.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Musa nuyo agambile wantu wa Izulaeli kugamba, Chohile nasigile muwoni saviya miye, naho natende yumwenga mwenyu.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Umo Waizulaeli wadugane ho luwala, Musa neyuko saviya msigilwa hamwenga na watati zetu, mndima ywa kwembingu naye alongaga naye ho ulugulu lwa Sinai nakuhokela ulosi wa Chohile achigaile.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Mna watati zetu walemela kumwiva, wamsenta hankanda waunga wauye Misili.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Wamgamba Haluni, chidamanyize mlungu akunga achilongoze, hachikumanya chimlaile Musa achilongoze kulaila Misili ni chibwani.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Niyo wadamanya tukulu dya njeku, nakuivikila wakabweda chiya wadamanye.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ivyo Chohile awahituka na kuwatenda wavikile ntondo za kwembingu saviya iwandikwe mwe vitabu vya wawoni, Wantu wa Izulaeli, nasuyo miye mnichinjize na kunilaviza nyama zenyu kwa mviko kwa mihilimo milongo mine kwenyika.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Nadyo idihema dya Nuwe namwinula kumbi dwa mlungu Moleki hamwenga na tukulu dya ntondo mlungu ywenyu Lefani yumwe, matukulu mdamanye nayo ifile. Naniwegale hale na Babeli.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Watati zetu nawadamanya hema dya ukuzi wa Chohile uko koluwala. Nadidamanywa viya Chohile aungile, viya Musa alagiswe.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Aho kale watati zetu wahokelega idihema kulaila kwa watati zawo wadigale kwa Yoshuwa nakuguha si mwemikono ya wanasi naweyumo waguluswe ni Chohile mo lujendo. Niyo dyekala uko kubula mwe chipindi cha Daudi.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Daudi ankagwa kuhingizwa ni Chohile, niyo amlombeza amzengele hantu hakwikala uyo Chohile ywa Yakobo.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Mna nani Sulemani amzengele nyumba.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Chohile ywa kulanga hakudaha kwikala mwe nyumba izengigwe ni mikono ya wantu, saviya muwoni akulonga,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Mbingu ni chigoda changu cho uzumbe, alonga Zumbe, isi nayo naika iviga vyangu.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Vintu vino vyose sividamanya mwenye?’ ”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Sitefano ajendeleza kulonga, “Nyuwe hemkwiva, myoyo yenyu ivivihi! Nimbwani hemkwiva ulosi wa Chohile, mwikala saviya wadalahala wenyu, nyuwe nanywi mwamlemela Muye Ukukile.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Togolani! Kuna muwoni yoyose wawadalahala wenyu hawamsulumize? Wakoma wasigilwe ulosi ni Chohile, walongaga chikale wizilo wa mtumwa wakwe wa chindedi. Nyuwe nanywi mumhituka na kumkoma.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Ninyuwe mwahokelaga sigilizi ya Chohile mwinkigwe kwa sila ya wandima wa kwembingu, mna hamkuzitimila.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Wadya wemweichitala weze wamwetegeleze Sitefano, niyo wengila maya vidala.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mna Sitefano amemile Muye Ukukile, asinya kulanga nakuwona ukuka wa Chohile, Yesu naye kachimala halume ha Chohile.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Awagamba, “Kaulani, nawona mbingu igubuka naho Mwana ywa Adamu ehalume ha Chohile.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Woseni mwe chitala waguta wagubika magutwi nemikono yawo wakamgulukila.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Wamlavya mo mzi niyo wamtowa mayuwe. Waukuzi niyo wasa suche zawo kwe mbwanga akwitangwa Sauli.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Wajendeleza kumhuta mayuwe Sitefano umo akamwitanga Zumbe, “Zumbe Yesu, hokela umuye wangu” Mntu akomigwe kwa mayuwe|src="19 Being Stoned.jpg" size="col" ref="ACT 7.59"
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Afika madi akamgutila, “Zumbe, usekufanyanya masa yano wakudamanya, naye niyo abanika.”
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.