Atos 27
Lagano hya (ZIW) vs ARIB
1 Ize ilamulwe kugamba chite Italiya, wamlekela Paolo na watumwa watuhu kwa Yuliyo, mndima mwe bunga dya chilumi dikwitangwa “Bunga dya Mkulu ywa Chilumi”.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Chikwela meli kulaila Adilamitiyo, yemalanye kuhalawa kubula mizi ya mpwani ya Asiya, niyo chahalawa. Alisitaliko Mmakedoniya kulaila Sesalonike nehamwenga na suwe.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Zuwa ditimile chingila Sidoni. Yuliyo endaga mntu ywedi kwa Paolo kamlekela aite akawakaule wambuyaze, enkigwe chochose akunga.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Chijendeleza kulaila aho, kwaviya mpeho naikahigana na suwe, chita ntendele ye chisiwa cha Sipulasi.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Chikanta bahali ya Silisiya na Pamfiliya kubula Mila uko Likiya.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Kudya yudya mndima kawona meli ikulaila Isikandaliya, naikaita Italiya, ivyo niyo achikweza.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Chijenda mpalahole kwa mazuwa yalozize, kwa udala mkulu uhelo chingila mo mzi wa Chido. Nkun'ginto haichitendile chijendese mwe ntendele iyo, ivyo niyo chajenda kubula mpwani ye chisiwa cha Kilete, kujinkila Salimone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Chijinkila mnkanda mwe mpwani kwaudala mkulu chingila hantu hakwitangwa Bandali yedi, saho hale kulaila mo mzi wa Laseya.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Chihumula chipindi chitali aho, vihosize kutisa kujendeleza netambo, kwa viya zuwa dya kufunga nadijinka kale. Ivyo Paolo awagamba vino,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Wagosi, naviwona kugamba ntambo yetu kulaila hano nakujendeleza naitende yatisa, chadaha kwaza mizigo nemeli, naho wantu kwaza ujima nawo.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Mna mndima ywa wankondo nakevana na mkulu ywe meli na mta imeli mweviya walongile, sivyo viya Paolo alongile.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ibandali nasiyo yedi mwe nyota, ivyo wantu walozize nawakaunga kutamba kujeza kubula Foinike, uneva vikadahika, chani wahumule uko mwe nyota. Foinike ni bandali iyuko Kilete ikusinya kwamwenye mzi. Uswelo we dizuwa na chibula, Uswelo we dizuwa.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Mpeho ikuvumila chidogo kulaila kwamwenye mzi ukonga kuvumila, wantu wadya nawo wafanyanya kugamba wadaha kukonga ntambo, ivyo niyo wausa inanga na kujenda mnkanda vikudahika mwe mpwani ya Kilete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Mna aho nkung'unto nkulu, ikwitangwa “Kwa mwenye mzi chibula” Uvumila ukasela kulaila kwe chisiwa.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Ijubwanisa imeli, naho kwaviya chidunduga kuhigana nayo niyo chaileka imeli igalwe ni mpeho.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Chipata hantu ha kuhumula umo chikajinka ntendele ya kwamwenyemzi mwe chisiwa chidodo cha Kauda. Uko kwa udala chidogo, chidaha kuitenda ingalawa yendaga mwe meli ikale vyedi.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Wantu wendaga mwa mazi waikwesa ingalawa mndani na kuinyinya sigi mwe imeli. Nawakogoha wanasekutoga mwe vigulu vya msanga vya mpwani ya Libiya, ivyo waichimalisa nakuilekela imeli iguhigwe ni kung'unto.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nkung'unto ijendeleza, ivyo niyo mwe zuwa ditimile wakonga kudula kuse mizigo naimwe imeli,
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 niyo mwe zuwa ditimile wadula viya vimwenga vye meli kuse.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Kwa mazuwa yalozize hachiwone zuwa hegu ntondo, mpeho nayo ijendeleza kuhutisa. Kokukomeleza chikanta tama ya kuhonywa.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Wadya nawe mwe meli weze watambe kwa chipindi chitali hewakudya nkande, Paolo achimaila akagamba, “Wagosi, mwanetegeleze hachalaile Kilete, hachazize chochose.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Mnalo haluse nawalombezani, tozani myoyo! Hahali mwenyu akunga age, ni meli iyodu ikunga yage.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Kwaviya chilo chijinkile mndima ywa kwembingu ywa Chohile humsankanila kanizila
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 anigamba, ‘Paolo! Usekogoha, waungwa uchimale mwa meso ya Mkulu ywa Chilumi. Chohile mo utana wakwe kwako kawahonya woseni mkutambanya.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Kwa ivyo wagosi, tozani myoyo! Kwaviya namzumila Chohile kugamba navitende saviya anigambile.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Mna nachigalwe mpwani mwe chisiwa chimwenga.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Nani chilo cha mlongo na mine, nachikajubwaniswa uko na uko mwe bahali ya Meditelaniya ni mawimbi. Mwe chilogati vino wandima we meli nawakafanyanya nachikabula hajihi na si nkavu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ivyo niyo waseleza sigi inyinyigwe uzami niyo wabunkula kugamba amazi kwita hasi yabula vinko milongo mine, hadodo chidogo naho wadamanya ivyo wabwila yabula vinko milongo mitatu.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Nawakogoha kugamba meli naite mwe luwe, ivyo waseleza nanga nne kulaila kunyuma kwe meli nakulombeza kwa Chohile ulangazi wa msi.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Niyo awandima wajeza kusumka kulaila mwe meli, waseleza ngalawa mwa mazi waketenda kugamba wakujela nanga ko uso we meli.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Mna Paolo amgamba mkulu ywa wankondo na wankondo, “Uneva wandima we imeli hawekale mndani mwe meli, hautende na msuhi wa kuhonywa.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ivyo wankondo wakanta sigi yatozize ingalawa kuileka ite.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Iviya hakunati kukunguzuka Paolo awalombeza woseni wadye nkande, “Namkagoja kwa mazuwa mlongo na mane haluse, chipindi choseni icho hamdile chochose.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nawalombezani mdye chochose, mwaungwa mdye mhone. Hahana nachage hata luvili lumwenga lwe imitwi yenyu.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Eze alonge ivyo, Paolo aguha mgate, amhongeza Chohile mwa woseni, aubesula nakukonga kudya.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Watoza imyoyo, chila yumwenga adya nkande.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nachibula wantu magana maidi milongo mfungate na mtandatu mwe imeli.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Chila yumwenga eze atende keguta, waihunguza uzami imeli kwa kudula ngano yoseni mwe bahali.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Kwize kukunguzuke, wandima we imeli hawabunkule ipwani, mna wabunkula chisiwa niyo waviwona kugamba, uneva vikadahika, waigale imeli ikachimale aho.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ivyo niyo wazitohola izinanga kuzilekeila zitotohele mwa mazi, umo wakazitohola izisigi zitozize usukani. Niyo wenula tanga kulongozi kwe meli chani mpeho ivumile kulongozi kwe meli, niyo chahinga mpwani.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Mna meli niyo yakwama mwe dunda dya msanga niyo yatubwilisa ikatenda haikusingisika, mna ntendele ya kunyuma niyo yavunika kwa kutweigwa ni ng'ung'unto kwa nguvu.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Wankondo wevana wawakome wafungwa woseni, chani hata mntu yumwenga mgati mwawo asekusumka kwa kogela.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Mna mndima mkulu ywa wankondo nakaunga amhonye Paolo, ivyo niyo awachinda wasekudamanya viya wakunga. Niyo alagiza wadya wamanyize kogela wedule nkongo mwa mazi watambuke wabule mpwani,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 wasigale watimile, watoza mbao hegu vihande vye meli vitulike. Nivyo wose chibwile vyedi mpwani.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.