Romanos 9
zin (ZIN) vs NTLH
1 Kristu naasoombookelwa nka nikwo áago ndikweenda kugaamba na amazima goónka. No óobu omuganya gwaanze óogwo gulikweébeembelelwa no Omwooyo Mutakatíifu nágwo niguunsuúmba nka nikwo, tiínkugaamba ebisuba.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Mazima, íinye nnyina entíimba mpáango bwooli no obusaasi buháango omu muganya gwaanze
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 habwa abaantu bi ihaánga lyaanze. Kábilaaba nibikuundilana, naakeékiliize kucheenwa no kutaáganisibwa obutába hamo na Kristu, kabyaakuba kukola iíntyo kwaakubeele kwíine omugaso omu kubazuna abanyalugaanda bazeenzi baanze.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Abo nibo Abaiziraeli, abaantu áabo Múungu yaatoólize akabazila kuba abáana boómwe, yaábooleka ikuzo lyoómwe no okutaho endagano nábo. Káandi akabaha ebilagilo byoómwe, hamo ne emilago yoómwe, no kubalagiilila akazeendele óokwo elikweendelwa bamulámye.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Boónyini ne enzáalwa za besiichwe enkúlu. Omu bazéele abo akalugamo Masihi habwo obumuuntu bwoómwe, weényini niwe Múungu, Mukúlu wa byóona, akuzibwe obucha no obuchiile! Amina.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Tiinyina ensoonga nka nikwo Múungu akalemwa kuhikiiliza emilago yoómwe éezo akagaamba aha Baiziraeli. Ti bityo, habwo kuba ti nka nikwo Abaiziraeli bóona na abaantu ba Múungu owa amazima.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ti nka nikwo abazáalwa bóona ba Ibrahímu nibo abáana boómwe ba amazima. Náho Múungu akamweésagiza Ibrahímu aáti, “Kulabila ahali Izáaka olaabona enzáalwa áabo balyéetwa abaawe.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ensoonga ye ebigaambo ebyo ni nka nikwo, tibo bóona áabo abazeelwe kwo omubili na Ibrahímu nibo bali abáana ba Múungu, náho na abo boónka abazeelwe kuluga omu ndagano ya Múungu hali Ibrahímu, abo abanyalugaanda nibo balikubalwa kuba abáana boómwe Múungu.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Habwo kuba echigaambo che endagano ezo ya Múungu chikaba chili chíti, “Omwáaka oguleéza, omu muhaanguko nko ogu, ndyaásuba, na Sáara mukaawe alyáaba yaázigeeze omutábani.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Káandi tigo ago goónka, náho Rebéka náwe akamuzaálila isíichwe enkúlu Izáaka abáana bali amaloongo.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Ni nko óokwo Amaandiko Matakatíifu galikusoomboola gáti, “Yakobo nkamutóoza, náho Esau nkamutámwa.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Óobu tugaámbe chiíha habwa amagaambo áago? Tugaámbe nka nikwo Múungu ti wa amazima? Mmahi, no obuche bwa akáti!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Múungu weényini akamugaambila Musa aáti, “Íinye mmuzilila echiganyizi omuuntu óogwo ndikweenda kumuzilila echiganyizi, mala Íinye mmuzilila embabazi óogwo muuntu wi ndikweenda kumuzilila embabazi.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Ha bwéecho, Múungu weénka niwe alikulamula kuganyila omuuntu weéna wéena, ti ha bweenzi nali echífu cho ogwo muuntu.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Léeba omu Maandiko Matakatíifu Múungu akamugaambila Farao omukáma wa Miísiri aáti, “Nkakubonesa kuba omukáma, mbone kwoóleka abaantu obuhicha bwaanze kulabila hali íiwe, ni izíina lyaanze likumuúke omu nsi yóona.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Mbwéenu nu, Múungu azilila echiganyizi ha muuntu, nko óokwo Múungu ayeénda, no kumukola omuuntu oóndi aábe no omuganya gugumile, nko óokwo Múungu alikweenda.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Hamo, omuuntu yaakaáhicha kubúuza aáti, “Kábilaaba nikwo bili bityo, Múungu naahichaho aáta kuhanisa omuuntu weéna wéena? Noóha óogwo ayaakuhicha kwaángiza éecho Múungu alikweenda?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Náho íiwe omuuntu, íiwe oli oóha kuhakana oótyo na Múungu? Ngási, echiseme chi ibúumba chikaáhicha kuhakana no omubúumbi waácho no kumubúuza chíti, “Ha bwaáchi okaambúumba oóti?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Omubúumbi ayina obuhicha bwo kubúumba ibúumba nko óokwo alikweendaho. Yaakaáhicha kubúumba enyuungu ibili kuluga ibúumba elyo nyini, enyuungu eémo eéba habwe ebikoleso bi isima, ne eéndi eéba habwe ebikoleso bya buli chilo.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Nikwo bili ahali Múungu. Akeenda kwoóleka abaantu echihulumuko na amagala goómwe, náho akeégumisiliza bwooli abaantu áabo bakwiilwe kusikizwa.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Akakola aátyo, kuba abone kwoóleka ikuzo lyoómwe likúlu habwa abaantu áabo akaloonza kwiinaankula echiganyizi choómwe. Akaloonza kuluga kala babone kuba náze omu ikuzo lyoómwe.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Omuli abo baantu áabo yaáyesile, tulimo no óobu íichwe. Talayesile Abayahudi boónka, náho no óobu áabo abali Abanyamahaánga.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Echo nicho éecho Múungu alikugaamba omu chitabu cho omubáasi Hosea aáti,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Káandi agaambile aáti,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Káandi, omubáasi Isaya naagaámba habwa Abaiziraeli aáti,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Omukáma naabaha abaantu be éensi yóona omuchwaáziiko oguhikile atéena kwiílilwa,
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ni nko óokwo omubáasi Isaya akagaamba kala aáti,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Mbwéenu, tugaámbe chiíha óobu habwa amagaambo ago? Abaantu áabo abali Abanyamahaánga tibalaágaleele kuba abaantu abagololoke omu méeso ga Múungu, náho Múungu akababalila kuba abagololoke ha muháanda gwo kumwiíkiliza Kristu.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Abaiziraeli bakaba nibaagalala kweékomya ebilagilo bya Musa babone kubalwa kuba abagololoke omu méeso ga Múungu, náho tibalahikize.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ha bwaáchi tibalabazilwe kuba abeena amazima omu méeso ga Múungu? Habwo kuba bakategeza ebikolwa byáabo na tibalamwiíkiliize Kristu. Kristu niwe ibáale lyo kweékuumpáho
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 nko óokwo Múungu akagaamba omu Maandiko Matakatíifu aáti,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.