Romanos 4
zin (ZIN) vs NTLH
1 Mbwéenu, tugaámbe chiíha óobu habwa isíichwe Ibrahímu? Bita Múungu akamubona kuba omuuntu omugololoke omu méeso goómwe?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Kábilaaba Ibrahímu akabalwa kuba omuuntu omugololoke habwe ebikolwa byoómwe ebizima, niho yaakaábeele ne echiintu cho kweésiingiza. Náho amazima ni nka nikwo, tayina choóna chóona cho kweésiingiza omu méeso ga Múungu.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Amaandiko Matakatíifu nigagaámba gáti, “Ibrahímu akamwiikiliza Múungu, ha bwéecho Múungu yaámubalila kuba omuuntu omugololoke omu méeso goómwe.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Mbwéenu, obuchilo omuuntu naakola emilimo, empeéla yoómwe tekubalwa hali weényini nko omusuumbuuso, náho na amazima goómwe agamukwiile alihwe.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Náho omuuntu óogwo atakutégeza ebikolwa byoómwe, kunu naamwiikiliza Múungu óogwo alikubala abaantu abazilwa kuba abaantu abagololoke, weényini Múungu naamubalila kuba omugololoke habwo okwo kwiikiliza kwoómwe.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ni nko omukáma Daudi óokwo akagaamba habwo omugisa gwo omuuntu óogwo Múungu alikumubala kuba omugololoke atéena kuleeba ebikolwa byoómwe. Akagaamba nka nikwo,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Béena omugisa abaantu áabo Múungu abaganyiile ebiheno byáabo
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ayina omugisa omuuntu óogwo Omukáma takumupéetela ebiheno byoómwe.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Óobu, omugisa ogwo na habwa abaantu áabo abaasazilwe ikóba lyo obuséeza boónka, nali no óobu aha baantu áabo abatakusálwa ikóba lyo obuséeza? Niimbeezukiza nka nikwo Amaandiko Matakatíifu galikugaambaho, Ibrahímu akamwiikiliza Múungu, ha bwéecho Múungu yaámubalila kuba omuuntu omugololoke omu méeso goómwe.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Mbwéenu bikabaho bita? Obuchilo óobwo akaba asázilwe ikóba lyo obuséeza, nali akaba achaali? Bikabaho óobu akaba achaali atákasázilwe ikóba lyoómwe lyo obuséeza!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Kusálwa ikóba kwa weényini ahaakulaatiile, kukaba oluméenko óolwo olwaayolekile nka nikwo Múungu akamubalila kuba omugololoke habwo kwiikiliza kwoómwe. Okwiikiliza okwo akaba ayinakwo achaali atákasázilwe ikóba lyo obuséeza. Habwo omuháanda ogwo, Ibrahímu akakolwa kuba isíichwe wa abeekiliza bóona áabo abatákasázilwe ikóba, babone no óobu nábo kubalwa kuba abagololoke omu méeso ga Múungu.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Mala, Ibrahímu ni iíse wa abaantu áabo abasazílwe ikóba lyo obuséeza, náho ti habwo okusálwa kwáabo. Ni isébo ha kuba boónyini nábo bamwiikiliize Múungu bátyo nyini nka Ibrahímu óokwo akamwiíkiliza obuchilo atákasázilwe.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Múungu akalaganisa Ibrahímu na abaantu bo oluzáalo lwoómwe nka nikwo, yaakaábaheele éensi yóona eébe obuhuunguzi bwáabo. Múungu talalaageene aátyo habwo kuba Ibrahímu akaba naahikiíliza ebilagilo, náho habwo kuba akaba naamwiikiliza. Niho yaámubalila Ibrahímu kuba omugololoke omu méeso goómwe.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Nka abaantu abakwaasile ebilagilo baakwiinaánkwiile obuhuunguzi obwo Múungu akabalaganisa, habwo kuba baáhikiiliza ebilagilo, niho okwiikiliza ahali Múungu tikwaákubeele no mugaso. Káandi, endagano ya Múungu nayo yakaábeele eye ebisuba,
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 habwo kuba kuguluka ebilagilo, nikuleéta omuchwaáziiko. Náho obuchilo tiheena ebilagilo, niho tihaliho kukoongookela ebilagilo.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Echo nicho chilikuleételela endagano ya Múungu etegeze okwiikiliza kwoónka, habwo kuba neetegeza embabazi zoómwe. Habwo omuháanda ogwo, góona áago bakalaganisibwa abaantu bóona bo oluzáalo lwa Ibrahímu, gabe ga mazima, ti aha Bayahudi kwoónka áabo abalikuhikiiliza ebilagilo, náho no óobu ahali abo abalikumwiíkiliza Múungu nko óokwo Ibrahímu akakola. Ibrahímu niwe isíichwe twéena áabo tulikumwiíkiliza Múungu.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ni nko óokwo Múungu akamugaambila Ibrahímu omu Maandiko Matakatíifu aáti, “Naákutaho oóbe iíse wa amahaánga méenzi.” Ibrahímu akahaabwa endagano ezo kuluga hali Múungu, akamwiíkiliza Múungu óogwo ababonesa abáfwiile obulami, no óogwo alagila ebiintu bibeho éebyo ebichaáliga kubaho.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Obuchilo Ibrahímu akagaambilwa amagaambo ago, chikaba chigumile kugeékiliza. Náho akazeendelela kwiikiliza no okutegeza nka nikwo Múungu naamukola aábe iíse wa amahaánga méenzi, habwo kuba Múungu akaba amugaambiile aáti, “Nikwo lulíba oluzáalo lwaawe.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Obuchilo obwo, Ibrahímu akaba ayina nke emyáaka igana límo. Akamanya nka nikwo, omubili gwoómwe gwaábeele nko ogukabile, na Sáara mukázi woómwe akaba yaábeele omuguumba. Náho, okwiikiliza kwa Ibrahímu tikulacheehile.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Káandi, talabeele no okutahwa tahwa kwoóna kwóona habwe endagano éezo Múungu akamweésagiza. Náho yaázeendelela kuguma omu kumwiíkiliza no kumukúza,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 habwo kuba akasoombookelwa aha mazima nka nikwo, áago Múungu akamweésagiza, yaakaáhicha kugakola.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Na ha kuba Ibrahímu akamwiikiliza, Múungu akamubalila kuba omuuntu omugololoke omu méeso goómwe.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Óobu, amagaambo áago, “Múungu akamubalila kuba omuuntu omugololoke omu méeso goómwe,” tigalaandikilwe habwa Ibrahímu kwoónka,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 náho gakaandikwa no óobu ha bwéetu chwéena. Amagaambo ago nigatugaambila nka nikwo katulaamwiikiliza Múungu óogwo akamuzoola Yeézu Omukáma wéetu kuluga omu bafwiile, niho no óobu íichwe nitubalwa kuba abagololoke omu méeso ga Múungu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Múungu akamusohoza Yeézu, abone kufwa habwe ebiheno byéetu, na akamuzoola kuluga omu bafwiile, tubone íichwe kubalwa kuba abagololoke omu méeso goómwe.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.