Atos 16

zin (ZIN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paulo akahika Derbe, na Lisitira. Okwo hakaba heena omuheémba wa Yeézu, izíina lyoómwe ni Timoteo. Nyina, akaba ali omukázi we Echiyahudi ayaamwiíkiliize Yeézu. Náho iíse akaba ali Omuyunani.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Timoteo akaba ayina okukuzwa kuzima omu beekiliza bazeenzi béetu abo okwo Lisitira na Ikonio.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paulo yaáyeenda nkokwo Timoteo azeénde náze omu luzeendo. Ha bwéecho, yaámusala ikóba Timoteo abone kukuúndilwa na Abayahudi bóona bo okwo. Kuba Abayahudi abo bakaba nibamanya nkokwo iíse Timoteo akaba ali Omuyunani.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ahakulaatiilého Paulo na abo bazeenzíbe baázeenda nibalabila omu maboma go okwo. Baaba nibabamanyisa abeekiliza ba Abanyamahaánga ebyo bilagilo ebyaatiilwého ne entumwa za Yeézu hamo na abanyaampala bo okwo Yeruzaléemu, nábo babone kubikoondoókela ebyo bilagilo.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ha bwéecho ekelezia zo okwo zaázeendelela kukomeela omu kwiikiliza. No kupeetwa kwa abeekiliza kukaba nikweeyoongela buli chilo.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Paulo na bazeenzíbe abo baálaba omuli Furigia no omuli Galatia. Bakakola bátyo habwo kuba bakaba baáyaángiizwe no Omwooyo Mutakatíifu nkokwo bataákwiiza kwoólekeelela echigaambo cha Múungu omuli Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kábaahikile aha lubíbi lwo kutaaha omuli Misia, baáleengesa kutaaha omuli Bithinia, náho Omwooyo gwa Yeézu tigulabeekililiize.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ha bwéecho, baálabila omuli Misia, baázeenda Turoa.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Omu chilo Paulo yaábona ameezaho. Omu meezaho goómwe, akabona omuli Makedonia omuuntu oómo wa Makedonia ayemeeliile, naamusaba bwóoli Paulo, naagaámba, “Oyaambuke kunu, oyize Makedonia, otuhwéele.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Káyaabeele Paulo yaáleebile ago meezaho, ahonyini tweéloonza kuzeenda okwo Makedonia. Tukabona nkokwo Múungu yaátweeta kumanyisa Empola Nzima ha baantu bo okwo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ha bwéecho twaalugáho aho Turoa no obwáato bwi itaanga, twaázeenda omuháanda gúmo kuhika omu iziinga lya Samotirake. Nyeéncha eémo twaázeenda, twaáhika omu muzihwa gwa Neapoli.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Kuluga aho, twaázeenda kuhika Filipi, nilyo iboma liháango omuli Makedonia, na nilyo iboma lya Abarúumi bakaba nibatuúla. Neechwe tweékala aho ebilo bíche.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Omu chilo che Endaálikizo twaázeenda ahéelu yo ogwo muzihwa, héehi no omunóna, habwo kuba tukaba nituteekuza nkokwo niho twaakaásaangile abaantu nibamusaba Múungu. Kátwaahikile aho, tukasaanga bakobile abakázi, neechwe tweékala no kuhooya hamo nábo.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Omuli abo abaabeele nibatuhuliiliza, akaba aliho omukázi oómo wo omu iboma lya Thiatira, izíina lyoómwe ni Lidia. Ogu Lidia akaba ali omusúluza we ebizwáalo bye ezaambalau, náwe akaba amulámya Múungu. Paulo káyaabamanyisize Empola Nzima, Omukáma yaáchiingula omwooyo gwa Lidia abone kweétegeeleza amazima ge empola zo mwa Paulo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Káyaabeele yaábatiizwe hamo na abaantu be éenzu yoómwe, akatusaba naagaámba, “Kamulaaba mwaálamula no kubona nkokwo neenye ndi omwiikiliza wo Omukáma, mwiikale hali íinye.” Yaátuneémbelela kuhicha twaákúunda kwiikala ha woómwe.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Echilo chimo, obuchilo tukaba nituzeénda ahaantu ho kumusaba Múungu, tweésulukizwa no omuhalákazi oómo ali omuzaánakazi. Ogwo muzaánakazi akaba ayina izimu libi elyaabeele nilimuha obuhicha bwo kulagula amagaambo go obuchilo obulikwiiza. Ha muháanda ogwo bakamábe bakaba nibabonesa empilya nyíinzi.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ogwo muhalákazi yaaba naakulaatila Paulo neechwe, naateéla eyoombo omu kugaamba, “Aba baantu na abazáana ba Múungu, Óogwo Ali Olugulu ya Byóona. Aba baliho kubamanyisa omuháanda gwo kuchuúnguka.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Yaámala ebilo bíinzi ali omu kukola aátyo. Omuhélo, Paulo yaásaaya. Yaálihiindukila elyo izimu libi, yaáligaambila, “Niinkulagila ahi izíina lya Yeézu Kristu, omulugého omuhalákazi ogu!” Omwáanya ogwo nyini elyo izimu libi lyaamulugáho.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Abo abakáma bo ogwo muhalákazi, kábaabweene nkokwo tihaliho itegezo káandi lyo kubonesa amabonwa, baábatabaalila Paulo na Sila, baábakulula kuhika omu igulizo omu méeso ga abatégeki.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Baábatwáala aha balamuzi bakúlu, baábagaambila, “Aba bakwaáta na Abayahudi, nibaleetelela elyo iboma lyéetu libe no omusaambo bwóoli.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Nábo nibatulaánga kukulaatila obuteéka bwo owaabo óobwo íichwe Abarúumi no omuzilo kubwiíkiliza, nali kubukulaatila.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Mále abaantu abaabeele bakobile echipípi áaho beékililizana no kulégelelwa okwo kwa Paulo na Sila. Abo balamuzi bakúlu baábazúula Paulo na Sila ebizwáalo byáabo, baálagila nkokwo bateélwe ensáanzu.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kábaamazile kubatéela bwooli, baábanaguza omu ibóhelo. Abo balamuzi bakúlu baámukomeenteleza omwiímeelelezi nkokwo abeékomye kuzima.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ha bwéecho omwiímeelelezi ogwo yaábataasha omu chiseenge cho omugati, yaábakoma amagulu gáabo ahagáti ya mabago ge miti.Paulo na Sila omu ibóhelo|alt="Paul and Silas in stocks" src="Paul and Silas in Stocks (Harrar).jpg" size="col" loc="16:24" copy="Michael Harrar" ref="16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Káhaabeele itúumbi, Paulo na Sila bakaba nibamusaba Múungu, no kumuzinila enzina zo kumukúza. Embóhe bazeenzi báabo bakaba nibabahuliiliza.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Bwaangu ahonyini, enyahíinga mpaango bwóoli yaáhiingula omu nsi, yaáchuundagula oluhazo lwe elyo ibóhelo. Mala emilyaango yóona yaaba yaáchiinguka yoónka, ne eminyololyo ye embóhe zóona éeba yaákomooloka.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ogwo mwiímeelelezi wi ibóhelo elyo yeémuka. Káyaabweene nkokwo emilyaango echiingwiíle, yaálusopoololayo olubaadi lwoómwe ali bweémi kweéyita. Ha kuba akaba naateekuza nkokwo ezo mbóhe zóona zaányooloombokile.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Náho Paulo yaáteela eyoombo naamugaámbila, “Óteéyita! Chwéena tulimo óomu!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Aho ogwo mwiímeelelezi yaálagila ebimuli bileétwe, yeelukila omu nzu ezo, yáagwa omu méeso ga Paulo na Sila naazuguma aha butíini.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Niho yaábatwáala ahéelu, yaábabúuza, “Íimwe bakáma baanze, ni lwaampaka íinye nkole chiíha mbone kuchuúnguka?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Baámusubiza, “Mwiikilize Omukáma Yeézu, niho olaachuúnguka, íiwe hamo na abaantu abali omu nzu yaawe.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Aho Paulo na Sila baámweégesa ogwo mwiímeelelezi echigaambo habwo Omukáma, hamo na abaantu bóona abaabeele bali omu nzu yoómwe.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Esáaha ezo nyini yo omu chilo, ogwo omwiímeelelezi yaábóoza Paulo na Sila obuhuta bwáabo, mala ahonyini, weényini hamo na abo badugúbe bóona baaba baábatizibwa.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ahakulaatiilého yaábatwáala Paulo na Sila omukáye, yaábaha ebyookulya. Akanulilwa bwóoli habwo kuba akaba yaámwiikiliza Múungu, weényini hamo na abo abe eéka yoómwe bóona.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kahachiile, abo balamuzi bakúlu baásiindika abasilikale báabo hali ogwo mwiímeelelezi wi ibóhelo, babone kumugaambila báti, “Obakomoolole abo baantu.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Bityo Ogwo mwiímeelelezi, yaámugaambila Paulo, “Abalamuzi baánsiíndika nkokwo mbakomoolole. Ha bwéecho, muzeénde no obuhóolo.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Náho Paulo yaábagaambila, “Ha bwaáchi baátutíile omu méeso ga abaantu batéena kutuchwaáziika, neechwe tuli Abarúumi abáana nzaálwa! Káandi baatunagwíize omu ibóhelo. Ngási! Mbwéenu nibeénda kutwiihámo omu bweeseléke? Tichikwiíle! Nibeendelwa boónyini nibo beéze batwiíhemo omu.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Abasilikale abo baábagaambila abalamuzi bakúlu ebyo byóona. Abalamuzi abo, kábaahuliile nkokwo Paulo na Sila na Abarúumi, baákwáatwa no obutíini.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Béeza baábaneembelela. Baabeehámo omu ibóhelo, nibabasaba nkokwo balugého aho omu iboma lyáabo.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Paulo na Sila, kábaabeele baálugile omu ibóhelo, baázeenda omu nzu ya Lidia. Baábonana na abeekiliza bazeenzi báabo, no kubagumya emiganya. Ahakulaatiilého baalugáho aho.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.