2 Coríntios 2
zin (ZIN) vs NTLH
1 Ha bwéecho, nkalamula nka nikwo, ni kuzima ntaákusuba káandi hali íimwe, kuba ntaákubaleetelela kuzululukilwa káandi.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Nkalamula iíntyo, habwo kuba nkeenye kanaakubaleételela íimwe muzululukilwe, táliho óogwo alaánkola íinye nnulilwe, náho íimwe mweénka áabo naázululucha!
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Ezo niyo ensoonga nkabaándikila omu olwaandiko olwo nka nikwo tiínkwiiza hali íimwe, ntaákwiiza nkazululuchibwa neemwe, abo nibo mulikweendelwa kuúnnuliza. Nnyina obweésige nka nikwo íinye kiíndaánulilwa, neemwe mwéena nyini nimunulilwa.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Nkabaándikila olwaandiko olwo aha ntíimba mpáango no kuchuúndagulwa omu muganya gwaanze, mále aha maziga méenzi. Echihika chaanze tichilabeele nka nikwo muzoolelwe, náho nkaba niinyeénda musoomboókelwe óokwo ndikubéenda bwooli.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Mbwéenu, omuuntu óogwo amuzululukize muzeenzíwe, taánzululuchize íinye nyeénka, náho habwa akeebalilile bunaanka abazululukize neemwe mwéena. Niingaámba “omu kabalilile bunaanka,” habwo kuba tiínkweenda kuhaángusha amagaambo bwooli.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Omuchwaáziiko óogwo omuuntu ogwo akabonesa kuluga omuli béenzi báanyu, nigumuhika.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Obu nimweendelwa mumuganyile no kumwiihucha omuuntu ogwo, kuba ataákwiiza kuzuzubalilwa bwooli, kuhicha kufwa omuganya.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Ha bwéecho, niimbatoózela mumwoóleke nkokwo nimumweénda.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Ensoonga eéndi éezo ekaankola kubaándikila olwaandiko olwo, ekaba eli okubaleenga, mbone kusoombookelwa kamulaaba nimukoondoókela omuli góona.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Kamulikumuganyila omuuntu weéna wéena aha chigaambo choóna chóona, neenye hanu niímba naámuganyila. Na kahalikuba heena echigaambo choóna chóona éecho ndikweendelwa kuganyila, naámazile kuganyila omu méeso ga Kristu habwo omugaso gwáanyu,
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 kuba Isitáani litaákwiiza kubonesa omwáanya gwo kutusíinga, habwo kuba nitusoomboókelwa kuzima entaahililo zaályo.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Mbwéenu, obuchilo bu naáziileyo omu muzihwa gwa Turoa kwoólekeelela Empola Nzima habwa Kristu, nkasaanga Omukáma yaánchiinguliileyo okwo omulyáango gwo kukola omulimo gwoómwe.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Náho nkaba ntéena obuhóolo omu muganya gwaanze, habwo kuba tiíndamusaangileyo okwo Tito, omwiikiliza muzeenzi wéetu. Ha bwéecho, nkabalaga abaantu bo okwo, naálugáyo kuzeenda Makedonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Náho nitumusíima Múungu, aha kuba obuchilo bwóona naatweebeembelela omu musoóloongo gwo kusuungiila obusíingi bwa Kristu. Káandi naatukola íichwe kusuugaanisa obumanyi bwe empola habwa Kristu buli haantu, nko óokwo omulaango gulikusaámbaalila hóona.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Nikwo bili, habwo kuba íichwe ni nke emizeeze nduunzi éezo Kristu alikumusoholeza Múungu. Emizeeze ezo neebahikila abaantu bóona, áabo abalikuchuúngulwa na áabo abalikutumaanga.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Ahali áabo abalikutumaanga, obunuunki obwo ni bubi, nibuleéta olufu. Náho ahali áabo abalikuchuúngulwa, okunuunkilila okwo ni kuluunzi, nikuleéta obulami. Mbwéenu, noóha óogwo ayaakuhicha kukola ogwo mulimo gwo obuhalila?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Íichwe tituli nka abaantu abáandi béenzi áabo abalikukolesa echigaambo cha Múungu isúluza, kuba babone omugaso. Náho íichwe, habwo obuzizi bwa Kristu, nitulaánga echigaambo cha Múungu ha bweésigwa bwóona omu méeso ga Múungu, habwo kuba weényini niwe akatusiíndika.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.