Mateus 27
Mahanji Bible (ZGA_MUL) vs NVT
1 Pu useikhi unghwa pavasikhu nghwavile ngufikhe avavaha voni avavatekhencha navavaha vavanu pu vakhalundamana pakhunchovana umwakhubudeila u Yeisu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Puvakhankunga vakhandonghoncha ulukhuluta khwa piate undolei va khilungha.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Pu leino u Yuta, uvei anghalavandwikhe u Yeisu avye avwene valamwile ukhuta u Yeisu vabude, pu einumbula yeikhambava pu akhaluta khukilivula indalama inchuvapile eimilevulu gheidatu,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 akhavakilivuleila avatekhenchi avavaha na vanyivaha, U Yuta akhata, “Neitulile einongwa pakhunghunghalavandukha unkisa unghule nchila nongwa.”puleino vakhata, “Yeikhutuvumbuleila kheikhi ufwe? Pu angho vweilolehanghe yuve.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Pu leino umwene akhalaha pasi indalama munyumba eimbalanche pavalekhinchi uvuva pile pu umwene akhaluta khukhilulikha.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Umbaha vavatekhenchi akhanjitova indalama nchila unchu alahile pasi vakhata, “Vakhata salunonu ukhuveikha mundisanukha lya ndalama incha pelela, pakhuva ndalamanha nkisa inchi.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Puvakhinchofanja pupaninie voni vakhidei hana ukhuta puvanguleile eikhulunga, eilileivunchi lya mbumbafivya vakhata pupakhusyiela avanghenji.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Pu leino eililevunchi leila likheilangiwa, “Lilevnji lya nkisa” nanchi sikhu inchi.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Puleino eilimenyu leila eilyulya nchovivwe munyamalangho U Yeleimia puleikhava leimalile ukhuvombekha upuatenchangha, “Vatwalile indalama eimilevulu nghidatu, eilinghunchi eilyakhunghula umwene, eilinghunchi eilyangu nchiwe na vanu vamu Israeili ya mwene,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Puvakhavombela ukhunghuleila eililevunchi lyambumba fiyya, nduvuandanghile Unkuludeva.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Pu leino u Yeisu akhima pandoleili vakhilunga, pu undoleli akhambuncha, “Pu uve veve Nkuludava va Vayuta?” U Yeisu akhamula akhata, “Uveve vuvwita.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Puleino vavile vikhumbuleila avavaha va vatekhenchi navanyivaha, sa amule limenyu.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Pu U Pilato akhambuncha akhata, “Pusavupuleikha unghuvikhuvuleila uve?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Pu umwene samwamule eilimenyu naleimo, pu undolaili vakhilungha akhaswingha fincho.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Pu leino pakhinghono eikhivalanche lwale lwiho lwa Vayuta ukhudeinduleila unkungwa umo uveiahaliwe nei khipungha khya vanu.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Pu useikhi nghula khwale nu nkungwa vanyololo unduti ale vei Balaba.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Pu leino vavile valundamine pupaninie avanu pu u Pilato akhava vuncha, “Mwinonghwa neideinduleile uveni?” Pamo neuvadeinduleile U Balaba pamo U Yeisu uveikheilangiwa veikeileisite?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Avavunchinche pakhuva alumanyile ukhuta vikhungheingha u Yeisu savuli ya khivini.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Puavile atamile pakheinghoda khya mwene eikhya khuheingheila pu udada va mwene akhasuheila eilimenyu eilita, “U lavombangha kheininie khumunu uywa umbula nonghwa. Pakhuva neinghatanchiwe fincho eilelo munjosi savwi ya munuuywa.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Pu leino avavaha vavatekhenchi na vanyivaha vakhavasonga ikhipungha vadovanghe ukhudei nduleila u Balaba, pu u Yeisu abudiwe.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Undoleli vakhilunga akhavavuncha akhata pa ava vaveilei aleikhu mwinonghwa neideinduleile khulyumwe?” akhata, “Balaba.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pu u Pilato akhavavula, “Pu neinghale ndakheikhi u Yeisu uvei ikheilangiwa keileisite?” Voni vakhamula vakhata, “Aloveleliwe pakheidameileihanie”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Undoleli vakhelungha akhavuncha, “Akhata avombile vuvivi vukhi?” Pu avene valeikhyo vela fincho amamenyu, “Alovelelwe.”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pu u Pilato avile avwene savikhumweidei kha vanghanghile nukhyovela pu akhatola amanghasi akhakalava amavokho eikhipungha vukhilola, akhata, “Neileimbulanonghwa pa nkisa nghwa munu uyu ungholofu pu mweilolelanghe yumwe angha.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Avanu voni vakhata, “Unkisa nghwa mwene nghuvenchanghe palyufwe na vana veito.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Pu akhadeinduleila u Balaba pu umwene, u Yeisu akhatova ni mbeikhi pu akhavapa avene vakhatovelele pakheidameileihanie.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Pu leino avasikhali vandolela khilungha vakhatola u Yeisu ukhuluta munyumba eiyakhupembenukhila avasikhali voni vakhalu ndamanapa pa Yeisu.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Pu vakhafula eimyenda nghyoni vakhafwaleincha unghwanyingeileincha ufuveifu. Pu vakhahona uludenghuleilo ulwa motoni puvakhaveikha patwe nghwa mwene, puvakha veikha neilinghunghu khukheivokho khya mwene eikhyandyo.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Puvaleikhufunghama pavulongolo pamwene vale khuta, “Tupepencha khuvinkulu aleva vava vayuta, “Pu valeikhukineila?”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Vakhabehela amati, vakholola eilinghunghu vakhatovela patwe.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Puvavile vikhukineila vakhafwa unghwanyinjei leincha vakhafwaleincha eimienda nghya mwene, puvakhandongoncha ukhuluta khukhutovelela pakhidameileihanie.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Vavile vahumile khunji, vikhambona umunu uva khukilene eilitavwa lya mwene ale vei Simoni, puvakhatola vope ukhuta apeimbe eikheidameihanie.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Puvavile va fikhe aponu apikheilangiwa pupa Goligota, khukhuta pupavunyali vwantwe.”
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Pu vakhampa na masilu unghu vahanchinche nei nyongo vakhata anywe. Pu leino avile einonchanjinche mundomo sanywe.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Pu vavile vato velile pakhida meileihanie puveleikhuncha eimienda nghyamwene nukhutenghuleila.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Puvakhatama valeikhundolela palapala.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Pantwe pa mwene puvakhaveikha amamenyu unghuvasimbile vakhata, “U YU VEI YEISU, UNKULUDEVA VA VAYUTA.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Pu vakhatovelela paninie na vanyambuda vaveili umo akhava khundyo u yungekhu heinghe.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Vala avaluteisyaniangha pala puvale khufwe yula nukhutingha eimintwe nghyavo.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Puvalei khuta, “Uve yuve ukhatenchangha yavumamula einyumba eimbalanche pu vunchengha khufinghono fidatu, pu vweipokhe yuve! Ungave ulei nswambe va Nguluve, pu vwikhe apo pakhidameileihanie!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Navope ava vaha va valekhenchi nava manyakalata navanyivaha pu valeikhu fweyula valeikhuta, aleikhuvapokha avange pu ilemwa ukweipokha yu mwene,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Umwene, vei Nkludeva vaka yuta pu eikhe pasi pakhida meileihanie putukhu mwedeikhangha.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Aleikhwi huveila kwa Nguluve. Pu ndekhe u UNguluve apokhe leino engave inonghwa pakhuva aleikhuta, 'Une neileinswambe va Nguluve.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Pu avanyambuda vala uvuvatovelilwe paninie nu Yeisu navope vakhadukha u Yeisu.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Pa seikhi unghwa ntanato pakhova neihisi eikhilunga khyoni ukhufikha useikhi unghwa budeikha khumo.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Unghwa vile nghufikhe useikhi unghwa budekha khumo u Yeisu akhakuta fincho akhaleila akhuvela akhata, “Eloi Eloi, Lamasabakitani?” khukhuta, “VeiNguluve, vango vei Nguluve, vango kheikhi undeikhile?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Avange vavo valepo vuikuta ndavule, pu vakhata, “Ikhumweilanga u Eliya.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Pu umo khimbeivimbeivei akhanyila akhanchitola akhanda akhanchaba nu sinki pu akhaveikha palunghunghu akhanywesya.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Pu avange vavo vasinghile vakhata, “Indekhetulole eingave u Eliya ayikhwincha khukhapokha.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Puleino u Yeisu akhakuta akhaleila akhoveela akhadumukha einumbula ya mwene.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Pu eilivaleikha lya mutembile leikha niefukha leikhava ng'ana khunu na khunu ukhuhuma khukyanya ukhufikha pasi. Pu nakhikhilungha khikhalindima na manalawe nghakhabandukha.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Uvunghuli vukhenchembukha, eimiveilei nghya vanu avangholofu avuvangonelile itulu vakhanchukha.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Vakhahuma mulunghuli avile anchukhile umwene, puvakhingeila mumbunchenghe uvuvalanche vakhavonekha khuvanu vingi.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Pu leino unalongonchi vavasikhali na vala avalolelangha khwa Yeisu vakhivwene eikhisenyenge vukhilindima ni nchooni inchunchavonekhangha, puvakhava nuvundwanchi fincho valeikhuta, “Lweli uyu akhale nswambe va Nguluve.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Vale epwo avadala pala avakongangha ukhuhuma khu Galilai ukhwincha khukhoutanga vale palapala valeikhulola vavaleipavutale.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Muvene avo alepo u Maliya vamugatala nu Maliya uvaninemwa va Yakobu nu Yusefu, nu vaninemwa vavana va Sebedayo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Pu lyakhimihe, akhincha umunu umo ukavi va khu Alimatai, uyu ale vei Yusefu, eilitawa lya mwene, pu akhipela ikongi va Yeisu.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Pu akhaluta khwa Pilate khukhoudova umbeilei nghwa Yeisu. Pu u Pilate akhalanghila ukhuta vape.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Pu U Yusefu akhanghutola umbeilei nghwa Yeisu akhanghupinya neimienda ieiminonu fincho eimivalafu hange eimipya,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Pu akhanchikhunghunghonia pavunguli uvupya uvuapunjile pa lunalawe. Akhalei beilusya eilinghanga eilivaha leikhava pandyango leikhadeinda uvunghuli, pwakhahengha.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Valepo u Maliya uva Maghatala nu Maliya u yunge uvaveili vatamile valeikhuvulola uvunghuli.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Pakhingono eikhyakhilavo khikhyo khyale khinghono khya khwitesania avavaha va vatekhenchi nava Falisai valundamine pupaninie khwa Pilate.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Vakhinchofancha nave vakhata, “Imbala tunkumbusya ukhuta useikhi unghu udesi ula vumwumi, atile.'
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Pa khinghono eikhyadatu ayinchukha ukhuhuma khuvunchukha. Pu uvudesi vwa khuvumaleilo yavwiva vuvivi ukhuluteila pavula uvutanchi.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 U Pilato akhavavula akhata, “Muvatole avaloleli pu mulute mukhaveikhe avaloleli ndumwuensangheila.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Pu vakhaluta vakhaveikha avaloleli, uvunghuli vukhava pavuloleli eiliwe leila vakhaleveikha eikhimanyeilo.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.