João 11
Mahanji Bible (ZGA_MUL) vs NAA
1 Po umunu yumo elitawa lyamwene ve Lazaro akhale itamu. Akhakhomile kho Bethania, ikhejiji khya Mariamu na dada vamwene u Martha.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Akhale ve Mariamu yuywa akhabakha Untwa amafuta nukhufuta amalunde gamwene kho jwele ncha mwene yuywa ulokololwe va Lazaro akhale itamu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Po avadada ava vakhasukha endomi khya Yesu nokhochova, “Intwa, ulole ugane vakho itamu.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 U Yesu akhapolekha akhachova, “Uvutamu uvo sio wakhufya, ulwakhova, uwa voyane wa Nguluve uswambe va Nguluve agimive kho votamu.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 U Yesu akhanganile u Martha nu dada vamwene u Lazaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Avile apolikhe ukhata u Lazaro itamu, u Yesu akhatama isikhu ivele upwakhale.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Popoele akhavavola avasyole vamwene, “Tuvokhe khovoyahudi khange.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Avasyole vakhambola, “Imanyesi, vangagele ukhututa na mawe, nuve vunogwa ukhukilivokha ukhya khange?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 U Yesu akhanda, “Amasaa gapamusi galekumi na mbili? Umunu ungenda pamusi siwesya ukhyekovencha, ulukhuva ilola khulumuli lwa pamusi.
9 Jesus respondeu:
10 Hata evo, angagende pakhelo, ikhyekovencha ulyakhova ulumuli lumoli igati mumwene.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 U Yesu akhachova amambo aga, baada ya mambo aga, “Urafiki vato u Lazaro ugonelile, nilota khukhusisimula ukhuma mutulo.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Po avasyole vakhambola, “Intwa, inave agonelile, isisimokha.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Usekhe ugwa u Yesu alegonchova ikhabari ncha lofye wa Lazaro, avene vakhata inchova ikhabari ncha toro.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 U Yesu akhanchova pavovalafu, “U Lazaro afyile.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nekhowikhe numwe, sanekhalepo ukhu ilimpate ukhunyedekha. Tuvokhe khumwene.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Po u Tomaso, uyakhelangiwo lipancha, akhavavola avasyole vamwene, “Nayofye tevukhe tukhafye popaninye nu Yesu.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 U Yesu voinchile, akhavono u Lazaro tayari alendipomba isikhu inne.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Yope e Bethania yakhale kalibu ne Yerusalemu uvutali ikilomita arobaini na tano ulu.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Avingi Avayahudi vakhincha khwa Martha nu Mariamu ukhuvasuvancha khya ajili ya lukololwe vavene.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 U Martha akhapolekha ukhuta u Yesu ikhwincha, akhaluta akhagane nave u Mariamu akhendelela ukhutama khukaya.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 U Martha akhambula u Yesu, “Intwa, ukhale uvinchage apa, ungancha vango sakha ifya.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ata leno, nelumanyile ukhuta lyolyoni eleyakheva vudova ukhuma khya Ngolove, wipata.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 U Yesu akhavola, unyanchavo isisimukha khange.”
23 Jesus disse a ela:
24 U Martha akhambola, nelumanyile ukhutu isisimokha isikhu ya mwisyo.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 U Yesu akhambola, “Une nene wofufuo howomi; yuywa ikhonyedekha, atakama isisi mokha, ataleno itamaga;
25 Então Jesus declarou:
26 yuywa ikhonyedekha une ifya. Ukholyamini ele?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Akhavavola, “Sawa, Intwa mkhokhwedekho uveve veve Klisiti, Mwana va Ngolove, uyikhwincha nkelunga.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Avile achovile ile, akhaluta khukhomwelanga udada vamwene u Mariamu khesili. Akhachova, “Umanyesi aleapa khokhwelanga.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 U Mariamu avile apolikhe eve, akhema khembe ve akhaluta kya Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Nu Yesu akhava sijile tayali ikhejiji, akhavile bado khukhya vagine nu Martha.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Avayahudi vakhale nu Mariamu munyumba navavo vakhalemo visovancha, vavile vikhombona ikhyinokha khembeve ikhoma khonji, vakhakonga; vavile vatile vilota khulipomba khyilela ukwa.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Po u Mariamu, avile afikhe pala u Yesu akhambona, akhagwa pasi pamalonde gamwene nukhumbula, “Intwa, ukhale uvinchage apa, ulukololyango nda safyile.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 U Yesu avile ambwene ilela, nawayahudi avinchile papaninwe valen'kolela voni, akhalola munumbula nukhusikhitekha;
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Akhanchova, “Mgoninche ndapi? vakhambola, Intwa, ancha olole.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 U Yesu akhalela.
35 Jesus chorou.
36 Po Avayahudi vakhanchova, “Mulole wagonile u Lazaro!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Avange vakhanchova, “Sio uyu, umunu uyabungwile amikho uyusilola, akhaiwesya ukhumbekha umunu uyu asite ukhufya?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Po u Yesu, woilela munumbula mumwene, akhaluta ndipomba, yekhale manga, iliwe livekhwiwe pakhyanya pamwene.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 U Yesu akhanchova, “Khencha eliwe.” U Martha, udada vamwene no Lazaro, yuywa afyile, akhambola u Yesu, “Intwa, khusekhe ugu, umbele gwiva govolile ulyakhova avile muvofye khosikhu inne.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 U Yesu ambola, “Sanekhavavole ukhuta, inave ukhunyedekha, wukhovovono uvovakhuwa Ngolove?”
40 Jesus respondeu:
41 Po vakhakhencha eliwe. U Yesu akhinula amikho khokyanya nukhunchova, “Baba, nimwalencha ulyakhova vakhomulekhencha.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nelemanyile ukhuta vukhomolekhencha khela isekhe, ulyakhova ukusanyikho gwemile ukhunyedekha ukhuta veve usukhile.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Avile anchovile aga, akhalela esawoti embakha, “Lazaro, khuma khonji!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Uyafyile akhakhoma khonji ankongiwe amavokho na malunde, khumikho ankongiwe ekhefambala.” U Yesu akhanchova, “Ifungule alutage.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Po Avayahudi avingi vavile vinchile khwa Mariamu nukhulola u Yesu ekhya vombile, vakhamwedekha;
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Avange lakhaluta khuva Mafarisayo khukhavavola amambo agavombile u Yesu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Po avavakha va vatekheji na Vamafarisayo vakhakusanyekha popaninye ndi balasa nukhunchova, “Tuvomba ndakhihi? Umunu uyu ivomba amambo mingi.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tungave tukhondekha mwene, voni vikhomwedekha; Avarumi vikhwincha vitola fyoni imali ncheto nekhelonga kheto.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ata evo, umunu yumu pavene, ve Kayafa, uyakhale intekheji imbukha umwakha ugwa, akhavavola, “Samkhemanyile khokhoni.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Samusaga ukhuta yifaa kholyomwe ukhuta umunu yumo inogiwa ukhufya khujili ya vanu khulikho ukhufyu ekhelonga khyoni.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Aga sakhanchove mwene, po umwene, ulwakhova akhale atekheji imbakha umwakha gola, akhalagwile ukhuta u Yesu ifya khokhelunga;
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Sio ekhelunga khine, ili u Yesu apate velevole ukhuvakusanya avana va Ngolove avagavanyikhe sekhemu eye neye.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ukhuma esikhu eyo nukhyendelela vakhapanga enjela ya khubuda u Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 U Yesu sakhagende khange pavovalafu khuva yakhudi, akhakhega pala nokholota khohelunga jilani nolokove usekhemu yikhwelangiwa Efraimu. Apo akhatama na vasyole.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ekhakho khya Vayahudi khekhale jilani avingi vakhatoga ukhuluta khu Yerusalemu khonji ya khelunga wosakhefikhe ekhaha ili vapate ukhwesukha vavo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Valenkondonda u Yesu, nukhuchova khela muu vovemile pakhekalu, msaga khehi? Ukhuta sikhwicha khushelekhe?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Usekhe ugwa avavakha va vatekheji na Vamafalisayo vavile, vakhominchi ululagero ukhuta ave yomo ikholuma u Yesu upwalepo, inogiwa ukhumya endomi ili vamwibate.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.