Lucas 20

Yatzachi Zapotec NT (ZAV_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 To ža lao bsed blo'i Jeso'osən' beṉə' ca' ḻo'o yo'odao' əblaonə' na' chyix̱ɉui'e dižə' güen dižə' cobə c̱he Diozən', besə'əžin bx̱oz əblao ca' na' nochlə beṉə' golə beṉə' blao c̱he beṉə' Izrael ca' na' beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein'.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Na' gwse'ene': ―Gwnašc neto', ¿nac goquən' gwxi'o yeḻə' gwnabi'an na' non' beṉ le' yeḻə' gwnabia'anə' par gono' de'e ca' chono'?
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Na' boži'e xtižə'əga'aquen' gwne': ―Ḻeczə de to de'e ṉabda' le'e, ḻenašc nada',
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿non' bseḻə' de'e Juanṉə' bide' bc̱hoe' beṉə' nis? ¿EDioz nan' bseḻe'ene' o šə beṉə' yoblən'?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Na' boso'oxi'e gosə'əne': ―¿Bi ṉacho? La' šə ṉacho de que Diozən' bseḻe'e de'e Juanṉə' par bc̱hoe' beṉə' nis, nach əṉe' chio'o: “¿Bixc̱hen' bito gwyeɉḻe'ele c̱he'?”
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Na' šə ṉacho de que bide' to gwlazze', nach yoguə' beṉə' quinga yosə'əšiže'e chio'o yeɉ c̱hedə' chse'eɉni'ine' de que de'e Juanṉə' goque' to profet beṉə' bseḻə' Diozən' par be'e xtiže'enə'.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Nach gwse'e Jeso'osən' de que bito zɉəṉezene' non' bseḻə' de'e Juanṉə'.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Nach Jeso'osən' gože' ḻega'aque': ―Ḻeczə ca' nada' bito əṉia' non' beṉ nada' yeḻə' gwnabia' par gona' de'en chona'.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Na' be'e jempl nga bzeɉni'ine' beṉə' ca' choso'ozenag c̱he' de que notə'ətezə beṉə' šə chonczə yic̱hɉlaogüe' cui cheɉḻe'e c̱he' cuiayi'e. Na' gwne': ―To beṉə' goze' zan yag obasən' na' bocua'aṉe'en lao na' beṉə' ca' yoso'ogüia yoso'oye'en, na' gwze'e gwyeɉe' ga yoblə na' ɉəyega'aṉe' sša.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Catə' bžin ža par yesyə'ətobe' cwsešən', bseḻe'e to mos c̱he'enə' lao beṉə' ca' chsa'ape' yag obasən' par nic̱h yosyo'onežɉue'ene' to tlacw c̱he cwsešən' de'en cheyaḻə' si' x̱ane'en. Na' beṉə' ca' chsa'apə yag obasən' gosə'əyine' mosən' na' bosyo'ose'ene' sin cui bi bi bosyo'onežɉue'ene'.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Nach x̱anga'aque'en bseḻe'e yeto mosən', na' ḻeczə gosə'əyine'ene' na' gwso'one'ene' borl, na' bosyo'ose'ene' sin cui bi bi bosyo'onežɉue'ene'.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Nach bseḻə' x̱anga'aquen' mos əgwyoṉe, na' ḻeczə gwso'otlate'ene' xte gwso'onene' güe' na' besyə'əbeɉe'ene' fuerlə.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Nach x̱an yag obasən' gwne': “¿Nacxa gona'? Egwseḻa'a xi'iṉa' bi'in chacchgüeida' c̱hei, la' šəquə gwsa'apəlɉe'ebo' respet.”
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Pero beṉə' ca' chsa'apə yag obasən' catə' besə'əle'ine' xi'iṉe'enə' gosə'əne' entr ḻega'acze': “Bengan' xi'iṉ x̱an yag obasən' na' ḻen' si' bienṉə'. Ḻeda gotchone' par nic̱h si'icho bien c̱he x̱e'enə'.”
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Nach besyə'əbeɉe'ene' fuerlə güertən' na' gwso'ote'ene'. Na' ¿nacxa bentgua x̱an yaguən' len ḻega'aque'enə' ža?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ɉəyeṉitlaogüe' ḻega'aque', na' begüe'e yaguən' lao na' beṉə' yoblə. Na' beṉə' ca' ža'anə' catə' gwse'enene' dižə' quinga de'en be' Jeso'osən' gosə'əne': ―¡Catec de'e mal juisy de'e ca' goquən'!
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Na' Jeso'osən' bgüiachgüe' ḻega'aque' na' gože' ḻega'aque': ―¿Bixa zeɉen ža, de'en nga nyoɉən' ḻe'e Xtižə' Diozən' c̱hia' de'en gwxaquə'əlebəda' ca yeɉ squin?, nan:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Na' yoguə' no cui šeɉḻe' c̱hia' gwxaquə'əlebene' ca beṉə' əxopə lao yeɉ na' cue'ežošɉe'. Na' yoguə' no cuiṉə' šeɉḻe' c̱hia' catə' babžin žan' gaquə juisyən', gwxaquə'əlebene' ca beṉə' əxopə yeɉ laogüe'enə' na' əgwšošɉən ḻe'.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Na' lao or na'atezə beṉə' ca' choso'osed choso'olo'i ḻein' na' beṉə' gwnabia' c̱he bx̱oz ca' gwse'enene' yesə'əzene'ene' c̱hedə' gwse'eɉni'ine' de que Jeso'osən' be'e jemplən' por ni c̱he de'en cui chse'eɉḻe'e c̱he'. Pero bito bi gwso'one' c̱hedə' besə'əžebe' bi so'on beṉə' ca' ža'anə' beṉə' bachse'eɉḻe'e c̱he Jeso'osən'.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Na' dezd or na'atezə gwzolao gosə'əbe'enaogüe' Jeso'osən' par əchoɉ to dižə' cho'enə' de'en yesə'əc̱hine' par əsa'ogüe' xya c̱he' lao beṉə' gwnabia' c̱he gobierṉən'. De'e na'anə' bosə'əseḻe'e beṉə' chso'on txen len ḻega'aque' lao Jeso'osən' gwsa'aquene' yesə'əx̱oayague'ene' nic̱h gone' xbab de que do lažə'əga'aque' chse'enene' yesə'əṉezene' bi de'en naquən güen so'one'.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Nach gwse'e ḻe': ―Maestr, ṉezeto' de que cho'o dižə' ḻi, na' naquən ḻicha de'en chsed chlo'ido' beṉə' ca', na' tozə can' chono' len notə'ətezə beṉə'. Na' ṉezeto' de que dižə' ḻin' cho'o chsed chlo'ido' beṉə' can' chene'e Diozən' goncho.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Na' chene'eto' ṉezeto' ¿əcheyaḻə' c̱hixɉwto' impuest c̱he gobierṉən', o šə cui?
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Pero gocbe'i Jeso'osən' caguə do lažə'əga'aque'enə' chse'ene' ca', con chse'enene' yoso'ox̱oayague' ḻe', na' gože' ḻega'aque':
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 ―Ḻe'e gwlo'i nada' to xmechlen'. ¿No diboj c̱hein' da' laogüen' na' no lein' nyoɉ laogüen'? Nach gwse'ene': ―C̱he Rei Sesar na'anə'.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Nach gože' ḻega'aque': ―Ḻe'e əgwnežɉo Sesarən' de'en naquə c̱he' ža, na' ḻe'e əgwnežɉo Diozən' de'en cheyaḻə' əgwnežɉwlene'.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Na' bito gwsa'ac so'one' xtiže'enə' clellə lao beṉə' ca' ža'anə', na' besyə'əbanene' can' boži'e xtižə'əga'aque'enə', na' bitoch bi gosə'əne'.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Na' ḻeczə besə'əžin baḻə' beṉə' sadoseo ca' beṉə' ca' cui chse'eɉḻe'e de que yesyə'əban beṉə' guatən', nach gosə'əṉabene' ḻe'
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 gwse'ene': ―Maestr, de'e Moisezən' bzoɉe' can' cheyaḻə' goncho. Na' gwne': “Šə to beṉə' byo beṉə' nšagna' gate' na' yega'aṉ no'ol c̱he'enə' sin cui no xi'iṉe' gwzo, beṉə' bišə' ben' bagotən' cheyaḻə' yeque'e no'olənə' par nic̱h ṉitə' xi'iṉ dia c̱he ben' bagotən'.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Na' goquən' gwnitə' gažə bišə'əga'aque', na' toe' bšagne'e na' catə' gote' notono xi'iṉe' gwzo.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Na' beṉə' biše'e əgwchope beque'e no'olən', na' ḻeczə gote' na' notono xi'iṉe' gwzo.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Na' beṉə' biše'e əgwyoṉe ḻeczə beque'e no'olən', na' ḻeczə ca' goquə len ḻe', nach beṉə' bisə'əga'aque' ca' yetap besyə'əque'e no'olən' na' gwsa'ate' na' notono xi'iṉga'aque' gwnitə'əczə.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Gwdelə ḻeczə got no'olən'.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Na' catə' yesyə'əban beṉə' guat ca', ¿noe' entr ḻega'aque' gaquə be'en c̱he'? la' yogue'e boso'ošagna'alene' ḻe'.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Na' Jeso'osən' boži'e xtižə'əga'aque'enə' na' gože' ḻega'aque': ―Beṉə' ca' nitə' lao yežlyo nga chosə'əšagne'e na' ḻeczə choso'ošague' na' no xi'iṉga'aque'.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Pero na' beṉə' ca' na Diozən' c̱hega'aque' de que zɉəzaque'e par yesyə'əbane' ladɉo beṉə' guat ca' na' par žɉəsyə'əzoe' len ḻe' zeɉḻicaṉe, catə'ən yesyə'əžine' gan' zo Diozən' bito nacbia' šə zɉənaque' beṉə' zɉənšagna' o šə cui, na' caguə no yesyə'əšagna'ach na'anə'.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Bitoch sa'ate'. Lebze əsa'aque' len angl ca'. Na' zɉənaque' xi'iṉ Dioz c̱hedə' babosban Diozən' ḻega'aque' ladɉo beṉə' guat ca'.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Na' ḻeczə de'e Moisezən' bzoɉe' can' goquə ble'ine' to yi' beḻ de'e chdoḻɉən to ḻo'o xis yešə' sin cui bzeyən ḻen. Na' gwne' c̱he X̱ancho Diozən' de que naque' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Abraanṉə', na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Isaaquən' na' Dioz c̱he de'e x̱axta'ocho Jacobən'. De'e na'anə' ṉezecho de que beṉə' guat ca' yesyə'əbane'.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Na' ṉezecho beṉə' ca' nite'e len Diozən' c̱hedə' Diozən' bito naque' Dioz c̱he beṉə' guat, sino naque' Dioz c̱he beṉə' zɉəmban. Na' yoguə' beṉə' bagwso'onḻilažə' Diozən' ṉe'e zɉəmbane' par chso'elaogüe'ene'.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Na' baḻə beṉə' choso'osed choso'olo'ine' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən' gwse'e Jeso'osən': ―Maestr, binḻo boži'o xtižə'əga'aque'enə'.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Na' bitoch besyə'əyaxɉene' ¡bi yesə'əṉabene' ḻe'.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jeso'osən' gože' ḻega'aque': ―¿Bixc̱hen' chəsə'əna beṉə' c̱he Cristən' de que naque' xi'iṉ dia c̱he de'e Rei Dabin'?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Cuin de'e Dabin' bzoɉe' ḻe'e ḻibr gan' žia Salmos, gwne':
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Na' de'en gwna de'e Dabin' de que Cristən' naque' X̱ane', ¿əcabi zeɉen de que Cristən' naque' mazəchlə ca xi'iṉ dia c̱he'enə' ža?
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Na' gože' disipl c̱he' ca' len yoguə' beṉə' yeziquə'əchlə boso'ozenag c̱he', gože' ḻega'aque':
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 ―Ḻe'e gon xbab nic̱h cui gonḻe can' chso'on beṉə' ca' choso'osed choso'olo'ine' ḻei de'en bzoɉ de'e Moisezən'. Ḻega'aque' chesyə'əbeine' chəsə'əlaže'e zɉənyaze' lachə' toṉə, na' chesyə'əbeine' catə' beṉə' chəsə'əguape' ḻega'aque' diox na' chəsə'ənope'e na'aga'aque'enə' do lao lquey. Ḻega'aque' chse'enene' yesə'əbi'e gan' chəsə'əbe' beṉə' blao catə' chɉa'aque' yo'odao' na' catə' chac lṉi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Na' choso'ox̱oayague' no'olə gozebə ca' par nic̱h no'ol ca' chəsə'ənežɉue' ḻega'aque' ližga'aque' len bichlə de'en de c̱hega'aque'. Na' catə' chso'one' orasyon, chso'echgüe' dižə' parzə nic̱h choso'ox̱oayague' beṉə'. Mazəchlə castigw c̱hega'aque' əgwnežɉo Diozən' clezə ca c̱he beṉə' yeziquə'əchlə c̱hedə' chso'one' de'e mal ca' zɉənac ca' len zɉəṉezene' can' na ḻein'.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.