Atos 16

Yatzachi Zapotec NT (ZAV_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Na' catə' Pabən' na' Silasən' besə'əžine' Derben' na' gosə'ədie' par besə'əžine' Listran'. Na' Listra na' zo to beṉə' chonḻilažə' Jesocristən' na' le' Temtio. Xna' Temtion' naque' beṉə' Izrael na' chonḻilaže'e Jesocristən', na' x̱e'enə' naque' beṉə' griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Na' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' Listran' na' Iconion' gwso'e xtižə' Temtion' de que zocze' chone' güen.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Nach Pabən' gwṉabe' šeɉlen Temtion' ḻega'aque', nach gwc̱hi'ene' gan' boso'ozo'ene' señy de'en ne' sirconsision par nic̱h gwsa'azlažə' beṉə' Izrael ca' ža'anə' əc̱he'ene' gone' xšin Diozən'. Bzo'ene' señyən' c̱hedə' la' yogue'e zɉəṉezene' de que x̱e'enə' bito naque' beṉə' Izrael.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nach gwsa'aque' zɉa'aque' to to syoda na' chəsə'əyix̱ɉue'ine' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' noquə'ənṉə' cui cheyaḻə' so'one' can' gosə'əc̱hoglao apostol ca' na' beṉə' golə blao c̱he beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən' Jerosalenṉə'.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nach beṉə' ca' chəsə'ədopə chəsə'əžag chso'elaogüe'e Jesocristən' gwnitə'ətezə gwnite'e gwso'onḻilažə'əche' Jesocristən' na' gwyanche' tža tža.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ca naquə Spirit c̱he Diozən' bito be'en latɉə šeɉ Pabən' na' Silasən' na' Temtion' Asian' žɉəsə'ədix̱ɉui'e xtižə' Diozən', de'e na'anə' ɉa'aque' Frigia na' Galasia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Na' besə'əžine' gaḻə'əzə gan' mbane Misia. Na' gwsa'aclaže'e əžɉa'aque' gan' nzi' Bitinia, pero ḻeczə bito be'e Spiritən' latɉə əžɉa'aque'enə'.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nach gosə'ədie' Misian' xte besə'əžinte' gan' nzi' Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Na' že' na' Pabən' ble'idaogüe'ene' zecha to beṉə' byo beṉə' Masedonia laogüe'enə' na' be'enə' gotə'əyoine' ḻe' gože'ene': “Yo'o Masedonian' par gaquəleno' neto'.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nach bsi'ini'a c̱heto' par gwza'ato' gwyeɉto' Masedonian' la' gwyeɉni'ito' de que Diozən' chene'ene' žɉezeneto' beṉə' ca' dižə' güen dižə' cobə c̱he Jesocristən', na' nada' Locas gwya'alena' Pabən' len Silasən' na' Temtion'.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Troas na' gwza'ato' gwyo'oto' ḻo'o barcon' zdato' ḻicha par galən' ne' Samotrasia, nach beteyo bžinto' gan' nzi' Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Nach Neapolis na' gwza'ato' par bžinto' gan' ne' Filipos gan' mbane Masedonian'. Filiposən' naquən to syoda blao gan' ža' beṉə' Roma. Na' gwzoto' na' to c̱hopə ža.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Na' catə' bžin ža dezcanzən' bchoɉto' fuerlə syodan' par gwyeɉto' cho'a yaon' gan' chɉa'aque' chɉse'ene' orasyonṉə', nach gwche'eto' par be'elento' no'ol ca' bazɉənžaguən' dižə' güen dižə' cobə c̱he Jesocristən'.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Na' entr no'ol ca' choso'ozenaguən' len to beṉə' le Lidia. Naque' beṉə' syoda Tiatira na' chote'e lachə' fin de color morad. Lidian' cho'elaogüe'e Diozən' na' X̱ancho Diozən' bene' par nic̱h gone'ene' bzenague' tcho'a tšao' ca naquə dižə' de'en be' Pabən'.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Na' ḻe'e gwchoate' nis len famiḻy c̱he' ca'. Nach gwdenə' gotə'əyoine' neto' gwne': ―Šə de'e ḻiczə cheɉḻe'ele de que chonḻilaža'a X̱ancho Jesocristən', ḻe'e šo'o yega'aṉle liža'anə'. Nach gwyeɉto' ɉəyega'aṉto' liže'enə' c̱hedə' bencze' byen.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Na' goquən to žlas lao zdato' gan' chac orasyonṉə' bežagto' to no'ol güego' no'olə yo'o yaz de'e x̱io' ḻo'o yic̱hɉla'ažda'obo'onə' na' chonən par nic̱h chac chṉeya'abo', na' gan xen chombo' par x̱ambo' ca' de'en chṉeya'abo'.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nach bedənaobo' neto' nžagto' Pabən' chosya'abo' nabo': ―Beṉə' quinga zɉənaque' beṉə' güen xšin Diozən' ben' chnabia' doxenḻə. Na' ḻega'aque' choso'olo'ine' naquən' cheyaḻə' goncho par nic̱h cui yeyeɉcho lao yi' gabiḻən'.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Zan ža gwnaobo' neto' nabo' ca' xte bžin ža goque Pabən' zed nach gwyec̱hɉe' gože' de'e x̱io'onə': ―Por yeḻə' guac c̱he Jesocristən' chona' mendad yechoɉo' ḻo'o yic̱hɉla'aždao' bi'i nga. Nach ḻe'e bechoɉten.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Catə' gwsa'acbe'i x̱ambo'onə' cuich bi gan so'one' len ḻebo' nach gosə'əzene' Pabən' len Silasən' na' ɉso'e ḻega'aque' gan' ža' beṉə' gwnabia' ca' gaḻə'əzə gan' chac ya'a.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nach catə' besə'əžinḻene' ḻega'aque' lao beṉə' gwnabia' ca' nach gwse'e: ―Beṉə' Izrael quinga chsa'aše' chəsə'əbeque' de'e zed lao' syoda nga.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Na' choso'olo'ine' costombr de'e cabi cheyaḻə' ṉao neto' naquəto' beṉə' Roma.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Na' beṉə' ca' ža' lao ya'anə' ḻeczə gwsa'ase' contr Pabən' len Silasən', nach beṉə' gwnabia' ca' gwso'one' mendad gosə'əlec̱hɉe' xaga'aque'enə' par gosə'əyine' ḻega'aque' xis.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Beyož gosə'əyinchgüe' ḻega'aque', nach boso'ože'ene' ližyan' nach gwse'e ben' chapə ližyan' de que gapəchgüe' cuidad len ḻega'aque'.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Catə' gwse'e ben' chapə ližyan' ca' nach be'enə' bže'e ḻega'aque' ḻo'o cuart ližyan' de'en zo ḻe'ezelaogüe' gan' naquə bižə'əte na' bc̱hide'e ṉi'aga'aque'enə' len yag sep.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Na' do chelyaṉə' Pabən' len Silasən' nite'e chso'one' orasyon na' chso'oḻe' no imno chso'elaogüe'e Diozən' na' pres ca' yeziquə'əchlə choso'ozenague'.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Na' to de repentzə gwxo'ochgua, na' bse'esə'əchguan lan yo'o ližyan' xte bsalɉon yoguə' puert ca'. Nach yoguə' pres ca' ža'anə' beṉə' ca' zɉəncheɉ gdenṉə' besyə'əyež gdenṉə' na'aga'aque'enə' nach yag sepən' bosanən ṉi'aga'aque'enə'.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Nach ben' chapə ližyan' bebanene' na' ble'ine' zɉənyalɉo puert ca' nach ḻe'e golɉte' spad c̱he'enə' goclaže'e yeyot cuine', goquene' bac̱h besyə'əxoṉɉ pres ca'anə'.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Nach bisya'a Pabən' gože'ene': ―Bito bi gone cuino'. Nga zoczə yoguə'əto'.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Nach ben' chapə ližyan' gwṉabe' to yi' nach gwyo'odoe' zɉəgüie' gan' de Pabən' len Silasən' na' do chaḻə' chxize' bzo xiben' laoga'aque'enə'.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Na' ḻe'e bebeɉte' ḻega'aque' ližyan' nach gože' ḻega'aque': ―¿Bi cheyaḻə' gona' par nic̱h cui yeya'a lao yi' gabiḻən'?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Nach gwse'ene': ―Benḻilažə' X̱anto' Jeso'osən' le' na' famiḻy c̱hio' na' gone' ca cui yeyeɉle lao yi' gabiḻən'.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Nach ḻe'e gwzolaote Pabən' len Silasən' gwso'elene' be'enə' na' famiḻy c̱he' ca' xtižə' X̱anchon'.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nach lao or na'atezə be'enə' gwdibe' lao güe' c̱he Pabən' na' c̱he Silasən'. Nach bosə'əc̱ho'e be'enə' nis len famiḻy c̱he' ca'.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nach gwc̱he'e Pabən' len Silasən' liže'enə' par bye'eɉ bguaogüe' ḻega'aque'. Na' do famiḻy be'enə' besyə'əbeichgüeine' de'en bachso'onḻilaže'e Jesocristən'.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Catə' gwye'eni'inə' beṉə' gwnabia' ca' boso'oseḻe'e polsia par ɉse'eže' ben' chapə ližyan' de que yosane' beṉə' ca' žɉəya'aque'.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Nach gož be'enə' chapə ližyan' Pabən': ―Ca naquə beṉə' gwnabia' ca' bac̱h boso'oseḻe'e rson yosana' le'e. Na' baguaquə žɉəya'acle to šao' to güen.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Nach Pabən' gože' polsia ca': ―Bagosə'əyine' neto' lao lcue' sin cui gwso'one' yeḻə' jostis šə bi nonto'onə', len naquəto' beṉə' ṉasyon Roma. ¿Ena' ṉa'a chse'enene' yosyo'osane' neto' žižizənə'? Da'ac cuinga'aque' desye'eleɉe' neto'.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Nach polsia ca' ɉesyə'əyeže' beṉə' gwnabia' ca' can' gož Pabən' ḻega'aque'. Na' beṉə' ca' besə'əžebchgüe' catə' gosə'əṉezene' de que Pabən' na' Silasən' zɉənaque' beṉə' ṉasyon Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Nach ɉa'ac beṉə' gwnabia' ca' gan' zɉəde Pabən' na' Silasən' ɉəsyə'əye'exene' ḻega'aque' na' besyə'əbeɉe' ḻega'aque' dižə' šao' nach gwsa'atə'əyoine' ḻega'aque' yesa'aque' syodan'.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Catə' bechoɉ Pabən' len Silasən' ližyan' nach ɉa'aque' liž Lidian' de'e yoblə par ɉesye'etipe' lažə' beṉə' ca' chso'onḻilažə' Jesocristən', nach besa'aque'.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.