Romanos 7

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bö́chaʼadoʼ, núlöliʼ núnbëʼëliʼ xibá queëʼ Dios. Nöz quéziliʼ rinná beʼe xibá naʼ nu bönniʼ tsanni ni zoëʼ nabanëʼ.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Naca queë́liʼ ca naca que tu nigula nutsaga náʼlennu-nëʼ bönniʼ, yúʼunu lu nëʼë bönniʼ queë́nu tsanni ni zoëʼ nabanëʼ ca rinná bëʼ xibá que yöl-laʼ nutsaga naʼ, pero channö chinátiëʼ, nurúajnu lu naʼ xibá naʼ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Caní naca, tsanni ni zoëʼ nabanëʼ bönniʼ queë́nu, channö utsaga náʼlennu-nëʼ iaʼtúëʼ bönniʼ, gunnu dul-laʼ le riguitsaj xibá que yöl-laʼ nutsaga naʼ, pero channö chinátiëʼ bönniʼ queë́nu naʼ, nurúajnu lu naʼ xibá naʼ, ateʼ naʼa, channö utsaga náʼlennu-nëʼ nu bönniʼ yúbölö, bitiʼ gunnu dul-laʼ le riguitsaj xibá que yöl-laʼ nutsaga naʼ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Lëscaʼ caní raca queë́liʼ, bö́chaʼa. Tuʼ dzágaliʼ-nëʼ Cristo chinati cázaliʼ libíʼiliʼ para cabirö inná beʼe libíʼiliʼ le rinná bëʼ xibá naʼ, para guéquiliʼ que Nu yúbölö. Naʼa chinéquiliʼ queëʼ Cristo, Nu naʼ bubán lu yöl-laʼ guti. Caní naca, para gaca gunruʼ le raza ládxëʼë Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Tsanni niʼ guyúʼuruʼ lu naʼ yöl-laʼ bönáchisö queë́ruʼ, le rinná bëʼ xibá naʼ ben ga gulaca bëʼ le guzë́ ládxiʼruʼ le ruáʼ döʼ, le gulún dxin lu idútë le naca cázaruʼ para ilún ga gátiruʼ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Naʼa nuláruʼ lu naʼ xibá naʼ tuʼ nati cázaruʼ tsca naca le rinná bëʼ xibá naʼ gunná beʼe rëʼu zíʼalö. Caní naca para gaca gunruʼ xichinëʼ Dios lu yöl-laʼ naʼbán cubi le runnëʼ queë́ruʼ Dios Böʼ Láʼayi, en calëga gunruʼ xichinëʼ lu lë naʼ chinaca gula, le naca xibá naʼ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 ¿Bizxi caz innaruʼ naʼa? ¿Naruʼ runtsö xibá queëʼ Dios ga runaʼ dul-laʼ? ¡Bitiʼ caʼ run caní! Laʼtuʼ cabí buzéajniʼi le rinná bëʼ xibá naʼ nedaʼ, bitiʼ gunözdaʼ naca dul-laʼ le runaʼ. Laʼtuʼ cabí zoa lu xibá naʼ le rnna: “Bitiʼ së ládxuʼu le dë que luzóʼo”, bitiʼ gunözdaʼ naca dul-laʼ yöl-laʼ rizë́ ladxiʼ le dë que luzáʼa.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Cateʼ bidxín quiaʼ xibá naʼ, guca bëʼ le naca dul-laʼ naʼ run dxin lu idútë le nacaʼ, ateʼ ben ga gúquibeʼedaʼ rizë́ ládxaʼa yúguʼtë le ruáʼ döʼ. Ga bitiʼ ridxini xibá naʼ, bitiʼ naca bëʼ le naca dul-laʼ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Dza niʼte, zíʼatëlö ga bidxín quiaʼ xibá queëʼ Dios, niʼ gúquidaʼ zoaʼ nabanaʼ, pero cateʼ bidxín quiaʼ xibá naʼ, gúquibeʼedaʼ nabágaʼa dul-laʼ, en chinati cazaʼ.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Dios gunná bëʼë xibá naʼ para gun ga gataʼ queë́ruʼ yöl-laʼ naʼbán, pero ben ga gúquibeʼedaʼ chinati cazaʼ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Guca bëʼ nazíʼ yéʼedaʼ ca naca dul-laʼ, tuʼ ben xibá naʼ ga gúquibeʼedaʼ nabágaʼa dul-laʼ, en ral-laʼ gátiaʼ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Que lë ni naʼ, láʼayi naca xibá queëʼ Dios, ateʼ láʼayi, en tsahuiʼ, en dxiʼa naca le gunná bëʼë.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 ¿Naruʼ bentsö lë naʼ naca dxiʼa ga bidxín quiaʼ yöl-laʼ guti? ¡Bitiʼ caʼ naca caʼ! Le naca dul-laʼ bugún dxin lë naʼ naca dxiʼa, en ben ga gúquibeʼedaʼ chinati cazaʼ para gaca bëʼ naca dul-laʼ le runaʼ. Caní guca, para gaca bëʼ niʼa que xibá naʼ nácatërö xihuiʼ yúguʼtë le naca dul-laʼ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Nö́ziruʼ Dios Böʼ Láʼayi bennëʼ queë́ruʼ xibá naʼ, pero nedaʼ nacaʼ bönáchisö, en yuʼa lu naʼ dul-laʼ ca tu bönniʼ nadóʼo que.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Naʼa, bitiʼ réajniʼidaʼ le runaʼ. Rë́ʼëndaʼ gunaʼ ca rinná bëʼ xibá naʼ, pero bitiʼ runaʼ lë naʼ rë́ʼëndaʼ gunaʼ. Le naca dul-laʼ le cabí riléʼedaʼ dxiʼa, lë naʼ runaʼ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Runaʼ dul-laʼ sal-laʼ bitiʼ rë́ʼëndaʼ gunaʼ dul-laʼ naʼ. Xibá naʼ rusëdi nedaʼ naca dul-laʼ le cabí naca dxiʼa. Que lë ni naʼ naca bëʼdaʼ naca dxiʼa le rinná bëʼ xibá naʼ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Caní naca, calëga nédaʼsö runaʼ dul-laʼ naʼ, pero dul-laʼ naʼ dzaga nedaʼ run ga runaʼ dul-laʼ naʼ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Nözdaʼ bitiʼ zóalen nedaʼ le naca dxiʼa, o huáca inníaʼ, lë naʼ naca dxiʼa bitiʼ zóalen le naca yöl-laʼ bönáchisö quiaʼ. Rë́ʼëndaʼ gunaʼ le naca dxiʼa, pero laʼ nédaʼsö bitiʼ gaca gunaʼ lë naʼ naca dxiʼa.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Bitiʼ runaʼ le naca dxiʼa le rë́ʼëndaʼ gunaʼ, pero rúnticaʼsaʼ le bitiʼ naca dxiʼa le cabí rë́ʼëndaʼ gunaʼ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Que lë ni naʼ, channö runaʼ dul-laʼ naʼ bitiʼ rë́ʼëndaʼ gunaʼ, calëga nedaʼ caz runaʼ le, pero dul-laʼ naʼ dzaga nedaʼ run ga runaʼ dul-laʼ naʼ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Caní naca le raca queë́ruʼ yúguʼtëruʼ. Cateʼ rë́ʼëniruʼ gunruʼ le naca dxiʼa, dzaga rëʼu le run ga runruʼ le ruáʼ döʼ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Lu icja ládxiʼdaʼahuaʼ raza ládxaʼa xibá queëʼ Dios
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 pero réquibeʼedaʼ dzaga idútë le nacaʼ le rinná beʼe nedaʼ, ateʼ lë ni ridáʼbagaʼ xibá queëʼ Dios yuʼu icja ládxiʼdaʼahuaʼ. Lë naʼ dzaga idútë le nacaʼ run ga runaʼ dul-laʼ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 ¡Bicaʼ bayechiʼ nedaʼ! ¿Nuzxi caz gaca usölá nedaʼ lu yöl-laʼ bönáchisö quiaʼ le run ga runaʼ dul-laʼ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 ¡Xclenëʼ Dios, chinularuʼ naʼa niʼa que le benëʼ Xanruʼ Jesucristo! Que lë ni naʼ, tsca naca le yuʼu icja ládxiʼdaʼahuaʼ runaʼ ca rinná bëʼ xibá queëʼ Dios, sal-laʼ yöl-laʼ bönáchisö quiaʼ run ga rë́ʼëndaʼ gunaʼ dul-laʼ.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.