Marcos 11
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT
1 Bilaʼdxinëʼ Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ galaʼ ga dë Jerusalén, ga naʼ nacuáʼ yödzö Betfagé, en yödzö Betania, en ga naʼ dë caʼ Guíʼa Yaga Olivo. Níʼirö Jesús gusö́l-lëʼë chopëʼ bönniʼ usëda queëʼ,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 en rëʼ légaquiëʼ:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Channö nu bi guíë libíʼiliʼ tuʼ runliʼ lë ni, guliʼguíë nu naʼ: “Xanruʼ riquinnëʼ-baʼ, ateʼ laʼ usö́l-laʼtëʼ-baʼ quiuʼ.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Níʼirö yöjáquiëʼ, en yöjxácaʼgaquiëʼ-baʼ búrrodoʼ naʼ, nágaʼbaʼ raʼ nöza ga nu riyaza löʼa, ateʼ gulaʼsedxëʼ-baʼ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Nupa nacuáʼ niʼ të légaquiëʼ:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Buluʼbiʼë didzaʼ bönniʼ usëda queëʼ Jesús, gulë́ʼ légaquiëʼ ca naʼ chigudxi cazëʼ Jesús légaquiëʼ, ateʼ guluʼë légaquiëʼ lataj.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Níʼirö gulaʼchë́ʼë-baʼ búrrodoʼ naʼ ga naʼ zoëʼ Jesús. Gulaʼxóëʼ lariʼ quégaquiëʼ cúdzuʼbaʼ, ateʼ Jesús gudxíëʼ-baʼ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Zián bönniʼ nacuʼë niʼ gulaʼchiljëʼ lariʼ quégaquiëʼ gapa naca laʼ nöza. Iaʼbal-la bönachi niʼ gulaʼguítsaj zin le buluʼzxóa laʼ nöza.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Gulaʼsí lo nupa nanö́rugaca lahuëʼ Jesús, en nupa naʼ záʼgaca cúdzuʼlëʼ tuíʼi zidzaj didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Dios gun láʼayëʼ Bönniʼ ni siʼ inná bëʼë, ca naʼ gunná bëʼë xuz xtóʼoruʼ David! ¡Yöl-laʼ ba Dios!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Caní guca, bidxinëʼ Jesús Jerusalén, ateʼ guyáziëʼ löʼa yudoʼ. Cateʼ budxi buyúëʼ yúguʼtë le nacuáʼ idú gásibiʼilö niʼ, burúajëʼ zacaʼ yödzö Betania tuʼ chiridzö́ʼ, ateʼ dzágagaquiëʼ Lëʼ yuguʼ bönniʼ usëda queëʼ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, ateʼ tuʼrúajëʼ Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ yödzö Betania, ridunëʼ Jesús.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ziʼtuʼ biléʼenëʼ tu yaga higo dxía xilaguiʼ. Gubíguiʼë ga naʼ zoa yaga naʼ channö utsöjxaquiëʼ latiʼ le ribía. Cateʼ bidxinëʼ niʼ bitiʼ bi yöjxáquiëʼ le ribía. Xiláguiʼsö dxía tuʼ cabí ridxini dza cuía.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Níʼirö Jesús bulidzëʼ yaga naʼ, rnnëʼ:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Cateʼ bilaʼdxinëʼ Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ, yödzö Jerusalén, guyáziëʼ Jesús löʼa yudoʼ, en gusí lahuëʼ rubéajëʼ níʼilö nupa tutiʼ, en nupa toʼo lu löʼa yudoʼ. Burixëʼ yuguʼ blaga quégaca nupa tuʼtsáʼ dumí izáʼa, encaʼ yuguʼ ga taʼbö́ʼ nupa tutiʼ yuguʼ guʼdödoʼ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Bitiʼ caʼ bëʼë lataj nu bi guáʼ, uzóa nöza ga naca löʼa yudoʼ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Busë́dinëʼ nupa nacuáʼ niʼ, rnnëʼ:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Cateʼ yuguʼ bixúz unná bëʼ, en yuguʼ bönniʼ yudoʼ usedi bilaʼyönnëʼ didzaʼ ni, gulaʼsí lógaquiëʼ tuʼguiljëʼ nacxi ilútiëʼ Jesús, pero tuʼ tádxinëʼ le ilún bönachi, bitiʼ bi gulunëʼ queëʼ, tuʼ tuʼbani yúguʼtë bönachi ca naca le rusë́dinëʼ Jesús.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Cateʼ chiridzö́ʼ burúajëʼ Jesús lu yödzö naʼ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Cateʼ zaʼ reníʼ iaʼtú dza, gulaʼdödëʼ Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ ga zoa yaga higo naʼ bulidza ziʼë Jesús, en bilaʼléʼenëʼ le, chinabidxi idú luí.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Níʼirö yöjnenëʼ Pedro bi guca, ateʼ gudxëʼ Jesús:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Le nácatë reaʼ libíʼiliʼ, channö nu bönniʼ guíëʼ guíʼadoʼ ni: “Gucuíta ni, yöjsóa lu nísadoʼ”, en bitiʼ gaca chopa ládxëʼë bönniʼ naʼ, pero idú ládxëʼë tseajlëʼë gunëʼ Dios ca naʼ rnnëʼ, caʼ gaca.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Que lë ni naʼ reaʼ libíʼiliʼ: Yúguʼtë le inábaliʼ cateʼ ulídzaliʼ-nëʼ Dios, guliʼtséajlëʼ chibennëʼ Dios queë́liʼ lë naʼ rinábaliʼ, ateʼ gunnëʼ queë́liʼ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Cateʼ niʼ rulídzaliʼ-nëʼ Dios, channö zoa nu rileliʼ nu bi ben queë́liʼ, buliʼniti lo nu naʼ, para uniti lahuëʼ caʼ libíʼiliʼ Xúziliʼ naʼ zoëʼ yehuaʼ yubá ca naca dul-laʼ nabágaʼliʼ.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Channö cabí uniti loliʼ bönachi, bitiʼ uniti lahuëʼ Xúziliʼ zoëʼ yehuaʼ yubá libíʼiliʼ dul-laʼ nabágaʼliʼ.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Níʼirö Jesús, en yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ yöjhuö́jgaquiëʼ Jerusalén. Cateʼ niʼ ridë́ʼ Jesús ga naca chila yudoʼ, bilaʼdxinëʼ yuguʼ bixúz unná bëʼ, en yuguʼ bönniʼ yudoʼ usedi, en bönniʼ gula tuʼzéajniʼinëʼ, ga zoëʼ.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Gulaʼnábinëʼ Jesús, taʼnnë́ʼ:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Nuzxi budödi lu nëʼë Juan uquilëʼ bönachi nisa? ¿Naruʼ Dios o bönachi? Guliʼnnátsöcaʼ.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Gulaʼsí lógaquiëʼ tun xtídzaʼgaquiëʼ laʼ légacasëʼ, taʼnnë́ʼ:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ¿Naruʼ guíëtsaruʼ-nëʼ: Gulaʼsö́l-lëʼë bönniʼ lëʼ?
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Que lë ni naʼ gulë́ʼ Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.