Lucas 20

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tu dza, cateʼ niʼ rusédinëʼ Jesús bönachi ga naca chila yudoʼ, en riguíxjöʼë didzaʼ dxiʼa, bilaʼdxinëʼ yuguʼ bixúz unná bëʼ, en bönniʼ yudoʼ tuʼsédinëʼ, len bönniʼ gula tuʼzéajniʼinëʼ, ga naʼ zoëʼ,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 ateʼ tëʼ Jesús:
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 ¿Nuzxi gusö́l-laʼ Juan ruquilëʼ bönachi nisa? ¿Naruʼ Dios, o bönachi?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Gulún xtídzaʼgaquiëʼ laʼ légacasëʼ bönniʼ yudoʼ naʼ, taʼnnë́ʼ:
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Channö guië́ruʼ-nëʼ: Gulaʼsö́l-lëʼë yuguʼ bönniʼ lëʼ, bönachi lu yödzö ni uluʼladxiʼ rëʼu guiö́j, tuʼ nö́ziguequi bëʼë didzaʼ Juan naʼ uláz queëʼ Dios.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Níʼirö buluʼbiʼë didzaʼ, taʼnnë́ʼ:
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Níʼirö laʼ gusí lotëʼ Jesús ruíʼilenëʼ bönachi nacuáʼ niʼ didzaʼ. Rucúdzuʼë didzaʼ, rnnëʼ:
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Cateʼ bidxín dza uluʼchibëʼ uva luyú naʼ, gusö́l-lëʼë tuëʼ bönniʼ gubáz queëʼ ga naʼ nacuʼë huen dxin naʼ para siʼë uláz queëʼ que le uluʼziʼë, pero huen dxin naʼ gulúndëʼë lëʼ ziʼ, en buluʼsö́l-lëʼë lëʼ cáʼasö.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Leyúbölö gusö́l-lëʼë iaʼtúëʼ gubáz queëʼ, ateʼ légaquiëʼ gulúndëʼë lëʼ caʼ ziʼ, en guluʼë döʼ queëʼ, ateʼ buluʼsö́l-lëʼë lëʼ cáʼasö.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Leyúbölö gusö́l-lëʼë quégaquiëʼ bönniʼ bunni gubáz queëʼ, ateʼ buluʼdxíëʼ caʼ lëʼ huëʼ, en buluʼbéajëʼ lëʼ níʼilö luyú naʼ.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 ’Níʼirö guzáʼ ládxëʼë xani luyú naʼ, gunnë́ʼ: “¿Nacxi guntsaʼ? Isö́l-laʼa zxíʼini cazaʼ nadxíʼidaʼ-biʼ quégaquiëʼ. Cateʼ ilaʼléʼenëʼ-biʼ, nadxi caʼ ilunëʼ-biʼ bal.”
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Níʼirö, cateʼ yuguʼ bönniʼ huen dxin naʼ bilaʼléʼenëʼ-biʼ, gulún xtídzaʼgaquiëʼ laʼ légacasëʼ, taʼnnë́ʼ: “Biʼi ni guequi queë́biʼ luyú ni. Guliʼdá, gútiruʼ-biʼ, para guequi queë́ruʼ le ral-laʼ guequi queë́biʼ.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Buluʼbéajëʼ-biʼ níʼilö luyú naʼ, en gulútiëʼ-biʼ.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Guídëʼ, en gútiëʼ yuguʼ huen dxin naʼ, ateʼ udödëʼ luyú queëʼ lu náʼagaca bönachi yúbölö.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Níʼirö buyúëʼ Jesús légaquiëʼ, rnnëʼ:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Nútiʼtës nu ibixi lahui guiö́j ni, quitsaj nu naʼ, ateʼ nu bönniʼ tsöjbágaʼ guiö́j ni lëʼ, uzxuzxaj lëʼ.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Laʼ dza níʼisö, yuguʼ bixúz unná bëʼ len bönniʼ yudoʼ tuʼsédinëʼ gulaʼzóa gulaʼböʼë ilaʼzönëʼ Jesús, tuʼ téquibeʼenëʼ gunnë́ʼ quégaquiëʼ lë naʼ bucúdzuʼë didzaʼ, pero guládxinëʼ bi ilún bönachi zián nacuáʼ niʼ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Níʼirö buluʼyúyeniëʼ Jesús, en gulaʼsö́l-lëʼë yuguʼ bönniʼ para uluʼbéajëʼ Lëʼ didzaʼ, bönniʼ uluʼluíʼi cuíngaquiëʼ ca bönniʼ tsahuiʼ, para ilunëʼ ga bi innë́ʼ Jesús, para gaca uluʼdödëʼ Lëʼ lu nëʼë bönniʼ rinná béʼenëʼ uláz queëʼ César.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Para ilunëʼ caní, gulaʼnábinëʼ Jesús, taʼnnë́ʼ:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Gudíxjöiʼi netuʼ. ¿Naruʼ run bayudxi quizxaj laztuʼ queëʼ César, bönniʼ Roma rinná bëʼë, o cabí?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Réquibeʼenëʼ Jesús le të́ʼënnëʼ ilunëʼ queëʼ, ateʼ rëʼ légaquiëʼ:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Buliʼluíʼitsöquiʼ nedaʼ tu dumí ridá. ¿Nuzxi lahui daʼ lëʼe ni, en nuzxi le nazúaj ni?
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ:
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Bitiʼ guca ilunëʼ ga bi innë́ʼ Jesús para gaca uluʼzéguiëʼ Lëʼ didzaʼ lógaca bönachi zián naʼ, pero buluʼbáninëʼ ca naca didzaʼ bubiʼë, ateʼ buluʼsayaj ruáʼagaquiëʼ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Níʼirö yuguʼ bönniʼ yudoʼ saduceo, nupa naʼ taʼnná bitiʼ uluʼbán nupa chinátigaca, bilaʼdxinëʼ niʼ, ateʼ gulaʼnábinëʼ Jesús, taʼnnë́ʼ:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Bönniʼ Usedi, Moisés buzúajëʼ queë́ruʼ lu guichi, le rnna: “Channö gátiëʼ nu bönniʼ, ateʼ ugáʼananu nigula queëʼ, en channö cuntu nu zoa biʼi queëʼ, níʼirö biʼi bö́chiʼbiʼ ral-laʼ síʼibiʼ-nu nigula queëʼ naʼ, para uzóabiʼ biʼi queëbiʼ bö́chiʼbiʼ naʼ gútibiʼ.”
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Gulaʼcuáʼabiʼ gadxi biʼi bönniʼ nácagacabiʼ bö́chiʼbiʼ, ateʼ biʼi zíʼalö naʼ butsaga náʼalenbiʼ biʼi nigula, en gútibiʼ, bitiʼ zóabiʼ biʼi queë́biʼ.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Níʼirö biʼi buropi naʼ butsaga náʼalenbiʼ-nu nigula naʼ, ateʼ gútibiʼ caʼ biʼi ni, bitiʼ zóabiʼ biʼi queë́biʼ.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Butsaga náʼalenbiʼ-nu biʼi bunni naʼ, ateʼ laʼ tuz ca gulunbiʼ igádxitëbiʼ, ateʼ gulátibiʼ, bitiʼ zóabiʼ biʼi quégacabiʼ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ga búdxitë, gútinu caʼ nigula naʼ.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Naʼa, cateʼ uluʼbán nupa chinátigaca, ¿núzxilöbiʼ guéquinu nigula naʼ queë́biʼ, tuʼ buluʼtsaga náʼalenbiʼ-nu igádxitëbiʼ?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Níʼirö bubiʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ:
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Naʼa, nupa nácagaca lesacaʼ uluʼbán lu yöl-laʼ guti, en tsöjcuáʼ yödzölió siʼ gataʼ, bitiʼ ilún yöl-laʼ rizóalen nigula, en bitiʼ uluʼtsaga náʼagaca.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Caní gaca, tuʼ cabirö ilati nupa naʼ uluʼbán lu yöl-laʼ guti, pero ilácagaca ca nácagaquiëʼ gubáz láʼayi queëʼ Dios, en ilácagaca zxíʼini cazëʼ Dios.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ca naʼ ral-laʼ uluʼbán nupa chinátigaca, ruluíʼinëʼ rëʼu Moisés caz ga naʼ nazúaj lu guichi ca naca que yaga yötsiʼ régui, ga niʼ ruʼë didzaʼ Xanruʼ, rnnëʼ náquiëʼ Dios queëʼ Abraham, en Dios queëʼ Isaac, en Dios queëʼ Jacob.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Dios náquiëʼ Dios, calëga quégaca nupa nátigaca tsaz, pero quégaca nupa nabángaca, tuʼ nabángaca lahuëʼ Lëʼ yúguʼtë bönachi, sal-laʼ gulati luyú ni.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Níʼirö buluʼbiʼë didzaʼ bal-lëʼ bönniʼ yudoʼ usedi, taʼnnë́ʼ:
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Bítiʼrö buluʼrúguinëʼ ilaʼnábinëʼ Lëʼ didzaʼ.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ:
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 David caz bëʼë didzaʼ le nazúaj lu guichi láʼayi ga nazúajgaca salmo, le rnna:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 cateʼ gunraʼ ga uluʼzechu zxíbigaca loʼ nupa taʼdáʼbagaʼ Liʼ.”
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 David caz naʼ gunnë́ʼ queëʼ náquiëʼ Xanëʼ. ¿Nacxi caz naca, rnnaliʼ libíʼiliʼ náquiëʼ zxíʼinëʼ?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Tsanni niʼ yúguʼtë bönachi nacuáʼ niʼ tuʼzë́ nágagaca Jesús, rëʼ yuguʼ bönniʼ usëda queëʼ:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Guliʼgún chiʼi cuinliʼ quégaquiëʼ bönniʼ yudoʼ tuʼsédinëʼ, tuʼ taʼyaza ládxiʼgaquiëʼ taʼdë́ʼ nácugaquiëʼ lariʼ tunna, en të́ʼënnëʼ uluʼlidza bönachi légaquiëʼ zxön gapa naca lu yë́ʼëyi, en taʼyaza ládxiʼgaquiëʼ caʼ taʼböʼë lataj lo gapa tuʼdubëʼ tuʼsëdëʼ queëʼ Dios, en gapa taʼböʼë tahuëʼ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Taʼgǘëʼ lídxigacanu nigula uzë́bidoʼ, ateʼ para uluʼluíʼi tsahuiʼ cuíngaquiëʼ, xidzé tuʼlidzëʼ Dios. Yuguʼ bönniʼ ni, yénniʼtërö gunëʼ Dios ga ilaʼguíʼi ilaʼzáquiëʼ.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.