Lucas 18

Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Níʼirö bucúdzuʼë didzaʼ Jesús, rëʼ légaquiëʼ ca run bayudxi ulídzaticaʼsiruʼ-nëʼ Dios, en bitiʼ gaca chopa ládxiʼruʼ.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Rnnëʼ:
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Laʼ yödzö náʼasö zóanu tu nigula uzëbi, ateʼ bidxinnu nigula ni ga zoëʼ bönniʼ ruchiʼa rusörö́ëʼ naʼ, rnnanu: “Buchiʼa busörö́ le run quiaʼ nu ruáʼ döʼ quiaʼ.”
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Xidzé bitiʼ gúʼunnëʼ bi gunëʼ queë́nu, pero gudödi niʼ guzáʼ ládxëʼë, rnnëʼ: “Bitiʼ rádxidaʼ-nëʼ Dios, en bitiʼ runaʼ nu bönniʼ bal,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 pero tuʼ rupízxjanu nigula uzëbi ni nedaʼ, que lë ni naʼ uchiʼa usörö́aʼ-nu, para cabí guídaticaʼsinu ni, en para cabí tödi bëʼ upízxjanu nedaʼ.”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Níʼirö Xanruʼ rëʼ légaquiëʼ, rnnëʼ:
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 ¿Naruʼ cabí uchiʼa usörö́ëʼ Dios bönachi gurö́ cazëʼ queëʼ, nupa naʼ tuʼlidza Lëʼ rëla te dza? ¿Naruʼ huadzétsenëʼ gácalenëʼ légaquiëʼ?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Reaʼ libíʼiliʼ: Laʼ uchiʼa usörö́tenëʼ légaquiëʼ. Cateʼ huödaʼ nedaʼ, Bönniʼ Guljëʼ Bönachi, ¿naruʼ idzö́lidaʼ nupa taʼyéajlëʼ nedaʼ luyú ni?
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Bucúdzuʼë didzaʼ Jesús ca naca quégaquiëʼ bönniʼ tuʼbéaj tsahuiʼ cuíngaquiëʼ, en tuʼcáʼanëʼ cáʼasö iaʼzícaʼrö bönachi.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 Gunnë́ʼ:
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Guzuínëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo naʼ, en caní bulidzëʼ Dios, rnnëʼ: “Dios, reaʼ Liʼ: Xclenuʼ, tuʼ cabí nacaʼ ca nácagaquiëʼ iaʼzícaʼrëʼ bönniʼ, nácagaquiëʼ gubán, en bitiʼ nácagaquiëʼ tsahuiʼ. Taʼguitsjëʼ xibá que yöl-laʼ nutsaga naʼ. Lëscaʼ bitiʼ nacaʼ ca bönniʼ uquízxaj ni.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Nedaʼ runaʼ gubasa chopa luzuí tuʼ xunuʼ dza huéaj, en runödzjaʼ que yudoʼ tu cöʼ huéaj tuʼ chi cöʼ que yúguʼtë le rataʼ quiaʼ.”
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Guzóazëʼ ziʼtuʼ bönniʼ uquízxaj naʼ, en bitiʼ böázxjanëʼ ichisa lahuëʼ uyúëʼ lúzxiba, pero gudapëʼ luchuʼë, rnnëʼ: “Dios, buéchiʼ ladxiʼ nedaʼ, bönniʼ dul-laʼ.”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Nedaʼ reaʼ libíʼiliʼ: Bö́ajëʼ lidxëʼ bönniʼ uquízxaj naʼ, nuhuöáquiëʼ tsahuiʼ lahuëʼ Dios, calëga iaʼtúëʼ bönniʼ niʼ. Nútiʼtës bönniʼ run ba zxön cuinëʼ, gunëʼ Dios ga huötaʼ igulëʼ, pero nu bönniʼ rizóëʼ nöxaj ladxiʼ, gunëʼ Dios ga gácarëʼ lo.
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Níʼirö bilaʼdxinëʼ yuguʼ bönniʼ, en nigula ga zoëʼ Jesús, nachë́ʼgaquiëʼ-biʼ yuguʼ bíʼidoʼ quégaquiëʼ para ixóa nëʼë Jesús légacabiʼ. Cateʼ bilaʼléʼenëʼ yuguʼ bönniʼ usëda queëʼ Jesús lë ni, gulaʼdil-lëʼ légaquiëʼ.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Níʼirö Jesús bulidzëʼ yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ, rnnëʼ:
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Le nácatë reaʼ libíʼiliʼ: Nu cabí siʼ lu nëʼe le rinná bëʼë Dios, ca runbiʼ tubiʼ bíʼidoʼ, bitiʼ caʼ tsaza ga niʼ rinná bëʼë Lëʼ.
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Tu bönniʼ unná bëʼ gunábinëʼ Jesús, rnnëʼ:
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Jesús rëʼ lëʼ:
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Nöz quézinuʼ yuguʼ le gunná bëʼë Dios:
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Bönniʼ naʼ rëʼ Jesús, rnnëʼ:
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Cateʼ biyönnëʼ Jesús didzaʼ ni, rëʼ lëʼ:
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Cateʼ bönniʼ naʼ biyönnëʼ didzaʼ ni, ruhuíʼinnëʼ, tuʼ dëdaʼ yöl-laʼ tsahuiʼ queëʼ.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Cateʼ biléʼenëʼ Jesús ca naʼ ruhuíʼinnëʼ bönniʼ naʼ, rnnëʼ:
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Gácarö tö́dibaʼ böaʼ nagui yötsiʼ, ca tsáziëʼ tu bönniʼ riléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ ga rinná bëʼë Dios.
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Níʼirö nupa bilaʼyöni didzaʼ ni gulaʼnná:
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesús gudxëʼ légaquiëʼ:
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Níʼirö Pedro rëʼ Jesús:
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 bönniʼ ni huazíʼirëʼ dza ni zóaruʼ naʼa, ateʼ dza siʼ zaʼ idéliʼnëʼ yöl-laʼ naʼbán idú.
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Jesús guchë́ʼë quez queëʼ idxínnutëʼ bönniʼ usëda queëʼ, en rëʼ légaquiëʼ:
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Yuguʼ bönniʼ Jerusalén uluʼdödëʼ nedaʼ lu náʼagaquiëʼ bönniʼ ziʼtuʼ, ateʼ uluʼtitjëʼ nedaʼ, en uluʼlidza ziʼë nedaʼ, en uluʼchejëʼ nedaʼ zxönaʼ.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Ilaʼguinëʼ nedaʼ, ateʼ tö́dirö niʼ ilútiëʼ nedaʼ, pero cateʼ gaca tsonna dza ubanaʼ.
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Bitiʼ gulaʼyéajniʼinëʼ bönniʼ usëda queëʼ didzaʼ ni, en bitiʼ guléquibeʼenëʼ ca saʼyéaj le ruíʼilenëʼ légaquiëʼ didzaʼ que, tuʼ naca le cabí sequiʼ ilaʼyéajniʼinëʼ.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Cateʼ chizóa idxinëʼ Jesús yödzö Jericó, zoëʼ tu bönniʼ niʼ nachul-la lahuëʼ. Röʼë raʼ nöza rinabëʼ nu bi gúnnasö queëʼ.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Bönniʼ niʼ biyönnëʼ taʼdödi bönachi zián niʼ, ateʼ gunabëʼ bizxi naʼ raca.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Bönachi niʼ të lëʼ:
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Níʼirö bönniʼ naʼ nachul-la lahuëʼ bëʼë zidzaj didzaʼ, rnnëʼ:
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Yuguʼ bönniʼ nanö́rugaquiëʼ lahuëʼ Jesús gulaʼdil-lëʼ bönniʼ naʼ nachul-la lahuëʼ para usayaj ruʼë, pero lëʼ zídzajrö bëʼë didzaʼ, rnnëʼ:
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Níʼirö guzë́ʼ dxiz Jesús ribözëʼ, ateʼ gunná béʼenëʼ nu tsöjlidza lëʼ para idxinëʼ lahuëʼ. Cateʼ bönniʼ naʼ nachul-la lahuëʼ bidxinëʼ lahuëʼ Jesús, gunábinëʼ Jesús lëʼ, rnnëʼ:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 —¿Bizxi rë́ʼënuʼ gunaʼ quiuʼ?
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Jesús rëʼ lëʼ:
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Laʼ níʼisö buléʼetenëʼ, ateʼ saʼyéajlenëʼ Jesús, riguʼë Dios yöl-laʼ ba. Lëscaʼ yúguʼtë bönachi nacuáʼ niʼ, en bilaʼléʼe lë naʼ guca gulaʼgúʼu Dios yöl-laʼ ba.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.