Lucas 16
Didza' cubi rucá'ana tsahui' (ZARNT) vs ARIB
1 Jesús rëʼ caʼ yuguʼ bönniʼ dáʼgaquiëʼ Lëʼ, rnnëʼ:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Níʼirö xan yuʼu naʼ bulidzëʼ bönniʼ huen dxin naʼ, en rëʼ lëʼ: “¿Bizxi didzaʼ ni riyöndaʼ quiuʼ? Buluíʼi nedaʼ le naca bëʼ dxin nunuʼ, tuʼ cabirö gataʼ lu noʼo uláz quiaʼ.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Níʼirö guzáʼ ládxëʼë bönniʼ huen dxin naʼ, rnnëʼ: ¿Nacxi guntsaʼ? Rubéajëʼ xanaʼ nedaʼ lataj lo ga runaʼ dxin. Bitiʼ séquiʼdaʼ gunaʼ dxin gúʼuna, en utuíʼidaʼ inabaʼ nu bi gúnnasö quiaʼ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Naʼa nözdaʼ naca gunaʼ para cateʼ ubéajëʼ nedaʼ lataj lo ni, ilaʼcuáʼ nupa uluʼzíʼ nedaʼ lídxiguequi.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Níʼirö bönniʼ huen dxin naʼ bulidzëʼ yuguʼ bönniʼ bi tál-lëʼë queëʼ xanëʼ, ateʼ rëʼ bönniʼ zíʼalö: “¿Gácaʼxi ral-luʼu queëʼ xanaʼ?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Lëʼ rnnëʼ: “Tu gayuáʼ röʼö chugu le za ral-laʼa.” Bönniʼ huen dxin lo naʼ rëʼ lëʼ, rnnëʼ: “Ni dë guichi ga nazúaj le ral-luʼu. Gurö́ʼötë ni, en buzúaj iaʼtú lu guichi le inná chi-un röʼö chugu ral-luʼu.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Gudödi niʼ gunábinëʼ iaʼtúëʼ, rnnëʼ: “Nazxi liʼ, ¿gácaʼxi ral-luʼu?” Lëʼ rnnëʼ: “Tu gayuáʼ daʼa zxoaʼ xtila.” Níʼirö bönniʼ huen dxin lo naʼ rëʼ lëʼ, rnnëʼ: “Ni dë guichi ga nazúaj le ral-luʼu. Buzúaj iaʼtú lu guichi le inná tápalalaj daʼa ral-luʼu.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Réquibeʼenëʼ xanëʼ naʼ sínaʼtë benëʼ bönniʼ huen dxin bitiʼ náquiëʼ tsahuiʼ naʼ. Caní naca, nácagacarëʼ sinaʼ bönniʼ yödzölió ni lu le tunëʼ laʼ légacasëʼ, ca nácagaca bönachi taʼdalen Dios lu beníʼ queëʼ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Nedaʼ reaʼ libíʼiliʼ: Guliʼcö́zalen bönachi dxiʼa, ugunliʼ dxin yöl-laʼ tsahuiʼ dë queë́liʼ yödzölió ni, para cateʼ idxín dza ucáʼanaliʼ yuguʼ lë ni, ilunëʼ libíʼiliʼ bal lataj niʼ zóaticaʼsö.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Nu rugún dxiʼa dxin tu le cuídiʼsö dë lu nëʼe, lëscaʼ ugún dxiʼa dxin tu le zxön gataʼ lu nëʼe. Nu bitiʼ rugún dxiʼa dxin tu le cuídiʼsö dë lu nëʼe, bitiʼ ugún dxiʼa dxin tu le zxön gataʼ lu nëʼe.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Que lë ni naʼ, channö cabí rugunliʼ dxiʼa dxin yöl-laʼ tsahuiʼ dë queë́liʼ yödzölió ni, ¿nuzxi caz udödi lu náʼaliʼ yöl-laʼ tsahuiʼ le naca idú?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Channö cabí rugunliʼ dxiʼa dxin le dë lu náʼaliʼ le nequi que nu yúbölö, ¿nuzxi caz udödi lu náʼaliʼ le ral-laʼ guequi que quéziliʼ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Bitiʼ gaca nitúëʼ bönniʼ huen dxin gunëʼ xichíngaca chopa xanëʼ, tuʼ udíʼinëʼ tuëʼ, en idxíʼinëʼ iaʼtúëʼ, o gunëʼ bal tuëʼ, en uzóëʼ tsöláʼalö iaʼtúëʼ naʼ. Bitiʼ gaca gunliʼ xichinëʼ Dios, en gunliʼ caʼ dxin para uzíʼiliʼ xibé yöl-laʼ tsahuiʼ que yödzölió.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Bilaʼyönnëʼ bönniʼ yudoʼ fariseo didzaʼ ni, ateʼ tuʼ nadxíʼiguequinëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ quégaquiëʼ, que lë ni naʼ buluʼtitjëʼ Jesús.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Níʼirö Jesús rëʼ légaquiëʼ:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Gunnë́ʼ caʼ Jesús:
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’Sal-laʼ raca caní, gácarö ilaʼdödi que lúzxiba, en que luyú ni ca initi tu dídzaʼsö nazúaj lu guichi lu xibá queëʼ Dios.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Gunnë́ʼ caʼ Jesús:
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Níʼirö bucúdzuʼë didzaʼ Jesús, rnnëʼ:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Zoëʼ caʼ niʼ tu bönniʼ yéchiʼdoʼ lëʼ Lázaro, bönniʼ rinabëʼ nu bi unödzaj queëʼ, ateʼ huë́ʼtëzëʼ röʼë raʼ yuʼu queëʼ bönniʼ naʼ riléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Raca ládxëʼë bönniʼ yéchiʼdoʼ naʼ gahuëʼ le bizxaj tuʼhuöxaj zxani ga rahuëʼ bönniʼ naʼ riléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ. Taʼdxinbaʼ caʼ böʼcuʼ, en taʼlë́ʼëbaʼ lu huëʼ queëʼ bönniʼ yéchiʼdoʼ naʼ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Bidxín dza gútiëʼ bönniʼ yéchiʼdoʼ naʼ, ateʼ gubáz láʼayi queëʼ Dios gulaʼchë́ʼë lëʼ tsöjsóalenëʼ Abraham ga naca lataj lachi queëʼ Dios. Gútiëʼ caʼ bönniʼ naʼ biléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ, ateʼ buluʼcáchëʼë lëʼ yeru ba.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Cateʼ niʼ riguíʼi rizáquëʼë bönniʼ naʼ biléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ, zoëʼ lataj quégaca nupa nátigaca, guchisa lahuëʼ, en biléʼenëʼ Abraham zoëʼ ziʼtuʼ, en dzáguiëʼ Lázaro naʼ lëʼ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Níʼirö bëʼë zidzaj didzaʼ, rnnëʼ: “Xuzaʼ, Abraham, buéchiʼ ladxiʼ nedaʼ. Gusö́l-laʼ Lázaro quiaʼ para usubisëʼ xibö́n nëʼë, en udusuhuöálëʼ lúdxaʼa, tuʼ riguíʼi rizácaʼa lu guíʼ ni.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abraham rëʼ lëʼ, rnnëʼ: “Zxíʼinaʼ, busáʼ ládxuʼu ca guca quiuʼ, buziʼu xibé yöl-laʼ tsahuiʼ tsanni niʼ zuʼ nabanuʼ, pero Lázaro ni, guca queëʼ yöl-laʼ yechiʼ, ateʼ naʼa, ruzíʼ zxönëʼ Lázaro ni, pero liʼ riguíʼi rizácuʼu.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Iaʼstú, tu raʼ guíʼa sibi röʼ, le zoa gatsaj láhuiʼlö ga niʼ zóaliʼ libíʼiliʼ, en ga ni zóatuʼ netuʼ. Que lë ni naʼ nupa nacuáʼ ni, en ilë́ʼëni ilaʼdödi ga zóaliʼ libíʼiliʼ, bitiʼ caʼ gaca ilunëʼ caʼ, en bitiʼ gaca ilida ni nupa nacuáʼ niʼ.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Níʼirö bönniʼ naʼ biléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ rëʼ lëʼ, rnnëʼ: “Xuzaʼ Abraham, rátaʼyuaʼ loʼ isö́l-luʼu-nëʼ Lázaro tsejëʼ lidxëʼ xuzaʼ,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 tuʼ nacuʼë gáyuʼë bönniʼ bö́chaʼa niʼ. Gusö́l-lëʼë tsöjenëʼ lináʼ lo que le raca ni, para cabí guídigaquiëʼ caʼ lataj ga ni riguíʼi rizácaʼa.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Níʼirö Abraham rëʼ lëʼ, rnnëʼ: “Dë quégaquiëʼ le buzúajëʼ lu guichi Moisés, en le buluʼzúajëʼ lu guichi bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios. Yuguʼ didzaʼ quégaquiëʼ naʼ ral-laʼ uluʼzë́ náguiëʼ.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Bubiʼë didzaʼ bönniʼ naʼ biléʼenëʼ yöl-laʼ tsahuiʼ, rnnëʼ: “Xuzaʼ Abraham, bitiʼ gaca caní, pero channö ubanëʼ tu bönniʼ lu yöl-laʼ guti, en tsejëʼ ga naʼ nacuʼë, uluʼbíʼi ládxiʼgaquiëʼ.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham rëʼ lëʼ, rnnëʼ: “Channö cabí tuʼzë́ náguiëʼ didzaʼ bëʼë Moisés, en le gulaʼnnë́ʼ bönniʼ guluʼë didzaʼ uláz queëʼ Dios, bitiʼ ilaʼyéajlëʼë sal-laʼ nu ubán lu yöl-laʼ guti.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.